De profeet Mohammed die bekend stond als ‘de eerlijke en betrouwbare’. Naar aanleiding van deze positieve berichten, heeft ze de profeet gevraagd voor haar te komen werken. 

Hij was eerlijk, betrouwbaar en bovendien was ze heel tevreden over zijn manier van handel drijven. Daarop vroeg ze hem ten huwelijk en de profeet (s) had haar aanzoek geaccepteerd. 

Eigenschappen zoals eerlijkheid en betrouwbaar zijn waardevolle principes die in deze tijd zeer belangrijk zijn in relaties met mensen. Dit kunnen persoonlijke relaties zijn of zakelijke relaties.

Bij deze gebeurtenis geeft de profeet een mooi voorbeeld van solidariteit. Jammer genoeg is er nog altijd veel ongelijkheid en discriminatie in de wereld. Het opkomen voor zwakkeren en je inzetten voor anderen is dan ook nog altijd van toepassing. Als moslim moet je een voorbeeld nemen aan onze profeet en proberen mensen te helpen en opkomen voor de mensen die het moeilijk hebben, onrechtvaardig behandeld worden, …  

Tijdens de jeugdjaren van de profeet werden de zwakken onrechtvaardig behandeld. Voor degenen die buiten de stad Mekka kwamen, was er geen veiligheid voor zowel hun bezittingen als hun leven. De sterken namen bezittingen van de zwakken in beslag. De slachtoffers durfden niet op te komen voor hun rechten.

op een dag kwam er een handelaar naar Mekka. Een van de leiders in Mekka had bezittingen van deze man in beslag genomen. De handelaar vroeg om hulp aan de Mekkanen, maar niemand hielp hem. De handelaar klop op een hoge plaats en riep het volk van Mekka als volgt toe: “O Mekkanen, is er niemand onder jullie die rechtvaardig is en die opkomt voor de rechten van de mensen?!” Na deze gebeurtenis kwamen enkele leiders van Mekka samen voor het huis van Zoebayr, de oom van de profeet, omdat zij dit kwaad wilden tegenhouden. Mohammed had zich ook aangesloten bij deze groep omdat hij ook ongerust werd over de situatie in Mekka.

Aboe Talib ging dikwijls naar Syrië op karavaanreis. Een keer nam hij ook profeet Mohammed mee op reis naar Syrië. Zo leerde hij van zijn oom handel te drijven en kon later zelfstandig een karavaanreis leiden.

Toen hij 17 was ging hij met zijn omen Zoebayr en Abbas naar Jemen op karavaanreis.

Toen hij 20 was nam hij deel aan de vergaderingen van Hilfoe’l-Foedoel (eed van de eerbaren) met zijn omen. Ze hadden besloten om niemand onrecht aan te doen en de zwakken te helpen. De profeet vond dit een zeer goede initiatief en zei later dat hij nog eens zouden willen deelnemen aan een dergelijke initiatief als hij uitgenodigd werd.

Wij leren hier dat zijn oom Abu Talib, Muhammed niet als pleegzoon maar wel als zijn eigen zoon heeft behandelt. Onder zijn begeleiding heeft de profeet rechtvaardigheid en barmhartigheid mogen ervaren. De profeet heeft ook dezelfde attitude aan Ali (r.a.) toegepast toen Ali bij hun samenwoonde. In onze tijd zouden wij hun voorbeeld nemen en degene die onder ons opvoeding zijn, als ons eigen kind mogen behandelen.