https://www.tes.com/lessons/pnqr4a5rrLoJDg/

https://www.tes.com/lessons/ebGaJs80ml7W8A/

POLITIK

EKONOMI

SOSIAL

3.kebebasan dan batasan di dalam malaysia ;

-Kebebasan merupakan salah satu tunjang utama dalam sistem demokrasi yang dianuti oleh sebahagian besar masyarakat dunia pada hari ini.

-Tanpa kebebasan, masyarakat tidak akan mampu untuk menjadi warganegara yang aktif dalam membangunkan negara serta menyuburkan sistem itu sendiri. Kebebasan asas ini merangkumi kebebasan untuk bersuara, berekspresi, berpersatuan, berhimpun dan sebagainya

-kebebasan juga cenderung untuk disalahgunakan terutamanya dalam menyebarkan unsur-unsur kebencian, baik terhadap individu, kumpulan-kumpulan masyarakat mahupun etnik.

-Sebagai contoh isu pergaduhan yang berlaku di sebuah pasaraya di Kuala Lumpur baru-baru ini. Ada sesetengah pihak yang cuba menyiram minyak ke dalam api dengan mengaitkannya dengan isu perkauman.

-Hal ini lebih memburukkan apabila negara ini masih tidak mempunyai undang-undang yang mampu untuk mendidik masyarakat dalam menguruskan kebebasan dengan sebaiknya.

-Menyedari hakikat bahawa masih wujud kelompangan yang luas dalam isu ini, maka sebuah dokumen yang dikenali sebagai Pelan Tindakan Rabat diwujudkan.

- merangkumi pelaksanaan undang-undang dan dasar bagi membendung unsur-unsur kebencian dalam bersuara termasuk dalam aspek kaum, agama dan sebagainya.

 -ia adalah suatu usaha untuk menghalang sebarang bentuk unsur-unsur ucapan kebencian di semua peringkat baik dalam kalangan pegawai-pegawai kerajaan, pemimpin agama, pihak media dan juga individu.

 KEPENTINGAN PERLEMBAGAAN MALAYSIA

POLITIK

EKONOMI

SOSIAL

PERUNTUKAN UTAMA PERLEMBAGAAN MALAYSIA

BAHASA

AGAMA

KEWARGANEGARAAN

·         Mempunyai taraf keanggotaan sesebuah negara.

·         Setiap warganegara mempunyai tanggungjawab dan hak terhadap negara.

·         Tanggungjawab utama warganegara ialah mempertahankan dan menjunjung perlembagaan.

HAK ISTIMEWA ORANG MELAYU DAN BUMIPUTERA SABAH DAN SARAWAK

HAK ASASI

 KEBEBASAN & BATASAN

HAK untuk bersuara, berekspresi atau mengutarakan pandangan sememangnya telah terpelihara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan yang memperuntukkan bahawa setiap warganegara berhak ke atas kebebasan bercakap dan bersuara. Kebebasan ini banyak membantu dalam melindungi hak masyarakat awam dalam mengekspresikan pandangan masing-ma­sing dalam konteks peradaban masa kini.

Namun terdapat segelintir masyarakat kita yang terlalu taksub menggunakan hak ini tanpa mengetahui natijah penggunaan hak tersebut sewenang-wenangnya tanpa batas sehingga mengakibatkan kesan yang buruk terhadap individu, komuniti, institusi berkepentingan malah kesannya terhadap negara.

Ketaksuban segelintir masyarakat terhadap kebebasan bersuara yang diberikan di bawah Perkara 10(1)(a) melahirkan lambakan kes saman fitnah dan pendakwaan jenayah di mahkamah, lebih-lebih lagi kes yang dihadapkan ke mahkamah berpunca daripada kenyataan yang di­sebarkan melalui media sosial.

Ironinya, rata-rata pihak yang disaman di bawah tindakan fitnah atau didakwa di bawah Akta Komunikasi dan Multimedia 1998 terdiri daripada golongan yang tidak berkeupayaan dari segi kewangan, had umur atau taraf kehidupan sosial. Walhal, golongan ini terdedah kepada risiko seperti hukuman penjara, denda atau ganti rugi berbentuk kewangan sekiranya mahkamah mendapati penulisan atau ucapan yang diterbitkan mereka sememangnya mengandungi kenyataan yang berunsur fitnah atau kenyataan yang boleh menggugat institusi-institusi berkepentingan dan berperlembagaan selain kenyataan yang boleh mengancam keselamatan awam dan keharmonian masyarakat.

Justeru, penting ditekankan bahawa kebebasan bersuara tidaklah memberikan jaminan mutlak kepada warganegara untuk menggunakan hak tersebut secara semberono kerana kebebasan itu juga mempunyai had atau sekatan yang diperuntukkan di bawah Perkara 10(2). Parlimen boleh mengadakan undang-undang bagi mewujudkan sekatan yang didapati perlu dan mustahak demi kepentingan ke­selamatan Persekutuan, perhubungan persahabatan dengan negara luar, ketenteraman awam untuk melindungi keistimewaan badan legislatif atau untuk mengelakkan penghinaan terhadap mahkamah, fitnah, atau perbuatan menghasut untuk melakukan sesuatu kesalahan 

 

Kebebasan beragama di Malaysia adalah tertakluk kepada Perlembagaan Malaysia. Ia merupakan satu prinsip yang mana memberikan kebebasan kepada individu atau komuniti untuk menganut dan mengamalkan agama masing-masing. Kebebasan beragama ini dikira sebagai salah satu hak asasi yang fundamental kepada manusia sejagat. Di Malaysia, biarpun Islam diiktiraf sebagai agama Persekutuan menurut Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan, penganut-penganut agama lain masih lagi bebas untuk menganut dan mengamalkan agama mereka. Hal kebebasan beragama ini diperuntukkan dalam "Perkara 11 Perlembagaan Persekutuan".

Kebebasan agama diabadikan dalam Perlembagaan Malaysia. Pertama, Fasal 11 menetapkan bahawa setiap orang mempunyai hak untuk menyatakan dan menjalankan agamanya dan (tunduk pada undang-undang yang berlaku menyekat penyebaran agama-agama lain untuk umat Islam) untuk menyebarkannya. Kedua, Perlembagaan juga menetapkan bahawa Islam adalah agama persekutuan (Perlembangaan tidak menyatakan Islam sebagai agama rasmi tetapi sebaliknya hanya sebagai agama persekutuan), tetapi agama-agama lain boleh dipraktikkan dalam damai dan harmoni (Perkara 3). 

  

Mutakhir ini, dunia sering berbicara mengenai kebebasan. Namun sekiranya ditanya definisi kebebasan, setiap individu akan memberikan makna kebebasan mengikut intepretasi masing-masing. Prof Adler Mortimer melalui bukunya The Idea of Freedom yang mengkaji pandangan ahli falsafah dan pemikir besar dahulu hingga kini, pada akhir tulisannnya memberi kesimpulan nilai kebebasan tidak ada bersifat mutlak kerana kehidupan ini dibataskan pelbagai konteks dan lingkungannya.

Tokoh Islam masa kini Sheikh Hamza Yusuf juga pernah menyebut idea yang mengkehendaki kebebasan mutlak sejak akhir-akhir ini yang bermula dari Barat ialah idea baharu dalam sejarah kemanusiaan yang juga sebenarnya satu aliran ekstrim atau pelampau.

Secara asasnya setiap aspek dalam kehidupan mempunyai batas dan sempadan. Bermula dari rumah dengan kita meletakkan batasan membabitkan ruang antara anak-anak dan ibu bapa, sempadan juga dibuat antara jiran tetangga serta di tempat kerja dan tempat atau perkara lain baik dari sudut batasan fizikal, ruang, adab dan perbuatan.

Dalam Islam, masyarakatnya ditegakkan di atas asas kebebasan, kedamaian dan kesejahteraan sejagat. Namun kebebasan bukan sahaja melihat kepada kepentingan adanya batasan dalam perbuatan dan amalan terhadap diri dan orang lain, bahkan batasan perlu ada dalam pemikiran. Memahami perkara yang membataskan dan sebaliknya penting dalam Islam kerana kebebasan pemikiran ini juga jika tidak dikawal dengan ilmu, akan membawa kepada penyelewengan ideologi yang akhirnya menatijahkan kesan negatif kepada masyarakat dan umat Islam khususnya. 

MAKSUD PERLEMBAGAAN MALAYSIA

Perlembagaan ialah satu dokumen yang mengandungi semua susunan peraturan dan undang-undang dasar yang dianggap penting bagi pemerintahan dan pentadbiran sesebuah Negara. Kini, Perlembagaan Malaysia mengandungi sebanyak 183 Perkara yang tergolong dalam 15 Bahagian. Antara kandungannya menyebut mengenai kuasa kerajaan persekutuan dan kerajaan negeri, bentuk dan tugas Yang di-Pertuan Agung, Parlimen, Kabinet.

Dalam undang-undang antarabangsa, negara berdaulat merupakan suatu entiti bidang kuasa bukan fizikal diwakili pemerintah berpusat yang memiliki kedaulatan ke atas suatu kawasan geografi tertentu. Undang-undang antarabangsa mentakrifkan negara berdaulat itu sebagai mempunyai populasi atau kependudukan yang kekal, lingkungan kawasan yang jelas, sebuah pemerintah, dan keupayaan memasuki hubungan bersama negara berdaulat lain.^[1] Terdapat juga fahaman umum bahawa sesebuah negara berdaulat itu tidak bergantung mahupun tunduk kepada sebarang kuasa atau negara lain.^[2]

Sesebuah negara berdaulat itu boleh wujud tanpa pengiktirafan negara berdaulat lain jika mengikut teori deklaratif kenegaraan, namun negara yang tidak diiktiraf sering kali susah melaksanakan kuasa membuat perjanjian serta terlibat dalam hubungan diplomatik dengan negara berdaulat lain. 

CIRI-CIRI NEGARA BERDAULAT
*bebas daripada penjajahan kuasa asing
*mempunyai kerajaan yang mampu mentadbir negara tanda pengaruh kuasa-kuasa luar dan mempunyai perlembagaan sendiri
*diiktiraf oleh negara luar kewibawaannya dan mempunyai hubungan diplomatik dengan negara luar
*mempunyai identiti sendiri seperti ideologi bendera dan jata diri.

POLITIK

EKONOMI

SOSIAL

PERUNTUKAN UTAMA PERLEMBAGAAN MALAYSIA

BAHASA

AGAMA

KEWARGANEGARAAN

·         Mempunyai taraf keanggotaan sesebuah negara.

·         Setiap warganegara mempunyai tanggungjawab dan hak terhadap negara.

·         Tanggungjawab utama warganegara ialah mempertahankan dan menjunjung perlembagaan.

HAK ISTIMEWA ORANG MELAYU DAN BUMIPUTERA SABAH DAN SARAWAK

HAK ASASI