พืชพรรณธรรมชาติที่ขึ้นในทวีปอาร์กติกส่วนใหญ่จะเป็นพืชพรรณที่ขึ้นในเขตภูมิอากาศแบบทุนดรา พืชที่ขึ้นจะเป็นพุ่มไม้เล็ก ๆ มอส ไลเคน และพืชส่วนใหญ่ที่ขึ้นที่เขตทุนดรา เช่น ต้นสน เป็นต้น

 ส่วนในทวีปแอนตาร์กติกจะมีพืชพรรณธรรมชาติที่สามารถเจริญเติบโตได้น้อยมาก เนื่องจากถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง พืชส่วนใหญ่ที่ขึ้นในบริเวณนี้จะเป็นพืชขนาดเล็กที่ขึ้นตามโขดหิน ได้แก่ มอส ไลเคน เป็นต้น

สภาพภูมิอากาศของทั้งขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้มีสภาพอากาศที่เหมือนกัน คือ ฤดูหนาวยาวนาน ส่วนฤดูร้อนเป็นช่วงสั้น ๆ ซึ่งอาจจะสรุปได้ว่ามีเพียง 2 ฤดูเท่านั้น ภูมิอากาศของขั้วโลกเหนือจะไม่หนาวเท่ากับขั้วโลกใต้ มีสองเหตุผลด้วยกัน เหตุผลแรก คือ ขั้วโลกเหนือได้รับผลกระทบจากน้ำทะเล เนื่องจากพื้นที่บริเวณอาร์กติกและบริเวณชายฝั่งมีการกักเก็บความร้อนถึงแม้ว่าจะถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง โดยอุณหภูมิของขั้วโลกเหนือเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ -43 องศาถึง -26 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกได้ อุณหภูมิประมาณ 5 องศาเซลเซียส

 

ในขณะที่ขั้วโลกใต้ ทวีปแอนตาร์กติกเป็นทวีปที่มีความสูงอยู่เหนือระดับน้ำทะเลมากที่สุดเมื่อเทียบกับทวีปอื่น ๆ มีความสูงเฉลี่ยโดยประมาณ 2,300 เมตร หรือ 3-6 เท่าของความสูงทวีปอื่น ๆ อุณหภูมินั้นจะลดลงเมื่อความสูงเพิ่มขึ้น (1 องศา ต่อ 100 เมตร) นอกจากนั้นบริเวณรอบ ๆ ทวีปยังมีกระแสน้ำขนาดใหญ่ที่ชื่อ West wind drift หรือ Antarctic circumpolar current ที่เคลื่อนตัวรอบทวีปแอนตาร์กติกา ทำให้บริเวณนี้มีอากาศหนาวเย็นตลอดเวลา อุณหภูมิเฉลี่ยโดยประมาณคือ -62 องศาถึง -55 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกได้ อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ -13 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิต่ำสุดที่บันทึกได้ อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ -89.2 องศาเซลเซียส

ขั้วโลกเหนือ หรือที่เรียกว่าอาร์กติก (Arctic) เป็นแผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ถูกล้อมรอบด้วยแผ่นดิน แผ่นน้ำแข็งมีความหนาประมาณ 1-3 เมตรที่ลอยอยู่เหนือมหาสมุทรอาร์กติก แผ่นน้ำแข็งเหล่านี้เกิดจากน้ำทะเลที่แข็งตัวและมีหิมะปกคลุม มีความลึกจากระดับน้ำทะเลประมาณ 4,260 เมตร พื้นที่ในทวีปอาร์กติกเป็นส่วนหนึ่งของประเทศต่าง ๆ ได้แก่ ประเทศแคนาดา รัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา เดนมาร์กในเกาะกรีนแลนด์ รัสเซีย นอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์ และไอซ์แลนด์

 

อุณหภูมิของทวีปอาร์กติกมีความไม่แน่นอน เนื่องจากน้ำแข็งที่อยู่ไม่คงที่ ในช่วงฤดูร้อน ขั้วโลกเหนือจะมีอุณหภูมิสูงสุด 23.5 องศา  ซึ่งอยู่ในช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนกันยายน ขั้วโลกเหนือช่วงเวลากลางวันมีเวลายาวนานถึง 5 เดือน และมีช่วงเวลาพลบค่ำยาวนาน 1 เดือน ต่อจากนั้นจะเข้าสู่ช่วงที่มืดยาวนานถึง 5 เดือน