Όσο και να ήμασταν κουρασμένοι από το πολύ περπάτημα άξιζε! Όλα τα αγάλματα και οι όμορφες κορώνες της πήγαιναν τέλεια με το γύρω περιβάλλον. Ήταν πανέμορφη η θέα διότι βλέπαμε όλη την Αθήνα από ψηλά.

Είχε πάρα πόλους τουρίστες που ερχόταν από όλον τον κόσμο για να θαυμάσουν τα αρχαία γλυπτά. Η ξεναγός μας μας βοήθησε να καταλάβουμε την ιστορία του Παρθενώνα . Αυτό που με έκανε περισσότερο εντύπωση είναι ότι οι αρχαίοι Έλληνες πρώτα έφερναν τα τεράστια κομμάτια μαρμάρου και μετά τα σκάλιζαν για να φτιάξουν όλες τις κολόνες και τα γλυπτά. Ελπίζω κάποια στιγμή το Βρετανικό μουσείο, όπου βρίσκονται πολλά από τα γλυπτά του Παρθενώνα να καταλάβει ότι τα γλυπτά πρέπει να βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον και να τα επιστρέψουν.

Μολις φτασαμε,συναντησαμε την ξεναγο μας,η οποια μας εδωσε ενα ακουστικο για να την ακουμε καλυτερα. Επειτα αρχισε η ξεναγιση.

Ξεκινησαμε απο τους προποδες του λοφου και ανεβαιναμε ολο και ψηλοτερα.Σε καθε σημαντικο αξιοθεατο σταματουσαμε και η ξεναγος μας ελεγε απο ποιον αλλα και για ποιον ηταν χτησμενο.Επισης,μπορουσαμε να βγαλουμε φωτογραφιες και να δουμε την μαγευτικη θεα της πολης.Βεβαια,το πιο

ομορφο αξιοθεατο απ´ ολα ηταν ο Παρθενωνας,ενας ναος αφιερομενος στην Θεα Αθηνα.

Στο τελος,πηγαμε και στο μουσειο της Ακροπολης,οπου μαθαμε τα παντα για αυτον τον φοβερο λοφο.

Το ταξίδι μου στην Αθήνα ήταν μια μοναδική εμπειρία γεμάτη ιστορία και πολιτισμό . Επισκεφτήκαμε την Ακρόπολη, έναν από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Ανεβαίνοντας στον ιερό βράχο, θαύμασα τον Παρθενώνα, ένα εντυπωσιακό μνημείο αφιερωμένο στη θεά Αθηνά. Η θέα από εκεί ήταν μαγευτική, με την πόλη να απλώνεται μπροστά μου και τον ήλιο να φωτίζει τα αρχαία μάρμαρα.

Στη συνέχεια, πήγαμε στο Μουσείο της Ακρόπολης, όπου είδα από κοντά σπουδαία εκθέματα από την Αρχαία Αθήνα. Τα γλυπτά και τα αγάλματα με εντυπωσίασαν με την λεπτομέρεια και την ομορφιά τους. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον ήταν το τμήμα με τις Καρυάτιδες και τα ανάγλυφα του Παρθενώνα. Αυτή η επίσκεψη μας βοήθησε όλους να κατανοήσουμε καλύτερα την αρχαία ελληνική ιστορία και να εκτιμήσουμε την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μας.

Η Schlössel Alt bier παράγεται στο Ντύσσελντορφ από την μεγαλύτερη ζυθοποιία. Έχει σκούρο και διαυγές χρώμα και ελαφριά γεύση.

Η Pilsen έχει ξανθό χρώμα και τα συστατικά της είναι: βύνη κριθαριού, λυκίσκος, μαγιά και νερό. Επίσης, είναι η πιο διάσημη μπίρα στον κόσμο.

Η Wiezenbier είναι φιλτραρισμένη και αφιλτράριστη μπίρα από σιτάρι. Είναι φυσικά θολή, λαμπερή και έχει ένα αφρώδες μείγμα αρωμάτων.

Λένια Τερζάκη

Γιώργος Χατσίδης, Γιάννης Τώνης

Η Βάση της τάρτας φλαμπέ είναι μια πολύ λεπτή βάση από ζύμη ψωμιού. Το παραδοσιακό γαρνίρισμα αποτελείται από ωμά κρεμμύδια, μπέικον και κρέμα γάλακτος, ελαφρώς καρυκευμένη με αλάτι και πιπέρι.Το πλακέ ψωμί με αυτό τον τρόπο ψήνεται στο φούρνο σε δυνατή φωτιά για λίγο.

Παλαιότερα, οι τάρτες φλαμπέ ψηνόταν σε ξυλόφουρνο πριν το ψωμί για να εκμεταλλευτούν την αρχική έντονη ζέστη. Ήταν επίσης ένα εργαλείο για την εκτίμηση της θερμοκρασίας του φούρνου.

Εάν η τάρτα φλαμπέ χρειάζονταν μεγαλύτερο χρόνο ψησίματος, ο φούρνος έπρεπε να θερμανθεί ξανά. Το όνομα ψησίματος, ο φούρνος έπρεπε να θερμανθεί ξανά. Το όνομα <<Flammkuchen>> προέρχεται από το γεγονός ότι οι φλόγες στον φούρνο δεν είχαν ακόμη σβήσει τελείως όταν τον έβαλαν. Το δοκιμάσαμε και ήταν πολύ ωραίο, είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδοσιακά φαγητά της γερμανικής κουζίνας.

Νίκος Μακρίδης, Μαρίνο Καράι

(Γλυκό κρασί)

Το Glühwein έιναι ένα παραδοσιακό γερμανικό Χριστουγεννιάτικο ρόφημα το οποίο δεν πρέπει να λείπει ποτέ από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Το όνομά του προέρχεται από το glow-wine που σημαίνει "κρασί που λάμπει". Η θεσπέσια γεύση του, η εύοσμη μυρωδιά και οι θερμαντικές του ιδιότητες το καθιστούν το ιδανικό ρόφημα για τον χειμώνα. Ο συνδυασμός του αποξηραμένου πορτοκαλιού και της κανέλας δίνουν μία φρουτώδης γεύση, ενώ τα υπόλοιπα υλικά του, το κάνουν να μυρίζει φανταστικά! Η κυρία Στέλλα που το δοκίμαζε ξετρελάθηκε και της άρεσε ιδιαίτερα πολύ!

Μιχαέλα Αγάπη Σδράκα και Ραφαέλα Ζαφειροπούλου

Κωνσταντίνα

Το brezel είναι ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά της Γερμανίας.

Ιώαννης Αρετίνης

Το λεγόμενο Sauerkraut, ή ξινολάχανο είναι παραδοσιακό φαγητό της Γερμανίας και μοιάζει με σαλάτα. Είναι πολύ διαδεδομένο στη χώρα και ειδικά το χειμώνα, που δεν υπάρχουν σαλάτες. Παρασκευάζεται από μαγειρεμένο λάχανο και μπόλικο αλάτι και μοιάζει με το ελληνικό λάχανο τουρσί. Θα το βρείτε ως συνοδευτικό στα κρεατικά και όχι ως κάποια σαλάτα. Προσωπικά, που το έχουμε δοκιμάσει, είναι πολύ νόστιμο αλλά και ξινό!

Μιχαέλα Αγάπη Σδράκα και Ραφαέλα Ζαφειροπούλου

Γιώργος Χατσίδης, Γιάννης Τώνης

Λένια Τερζάκη

Κωνσταντίνα

Νίκος Μακρίδης, Μαρίνο Καράι

Λένια Τερζάκη

είναι κυκλικό και μέσα έχει μαρμελάδα. Tο 1847 άρχισαν να το πουλάνε. Oι Γερμανοί τσακώνονται μεταξύ τους για την ονομασία, επειδή λένε ότι αυτοί που έρχονται από το Βερολίνο το ονομάζουν κrapfen. Τρώγεται ευχάριστα.

Εμένα μου αρέσει πολύ και νομίζω θα σας αρέσει πολύ.

Το Hefezopf, που σημαίνει “στεφάνι μαγιάς” ή “πλεξούδα μαγιάς” είναι ένα γλυκό ψωμί δημοφιλές στις γερμανόφωνες χώρες. Η γλυκιά ζύμη χωρίζεται σε τρία μέρη, τυλίγεται σε μακρόστενα “λουκάνικα” και στη συνέχεια πλέκεται σε πλεξούδα. Τέλος, αλείφεται με λίγο γάλα και πασπαλίζεται με ζάχαρη πριν μπει στο φούρνο. To αποτέλεσμα είναι ένα πεντανόστιμο γλυκό ψωμί, το οποίο μπορεί να εντυπωσιάσει τον καθέναν με την γεύση του!

Γιάννης Τώνης, Γιώργος Χατσίδης

Λένια Τερζάκη

Λένια Τερζάκη

Κωνσταντίνα

Λένια Τερζάκη

Γρήγορα θα καταλάβετε ότι δεν είναι μόνο οι τουρίστες που εκτιμούν τις μυρωδιές και τις γεύσεις της ιστορικής αγοράς της Carlsplatz. Τα στέκια εδώ είναι απ’ τα αγαπημένα των ντόπιων για ένα γρήγορο γεύμα στο μεσημεριανό break απ’ τη δουλειά, και απ’ τα καλύτερα σποτ για να πάρετε μια αυθεντική γεύση της καθημερινότητας του Ντίσελντορφ σε όλα τα επίπεδα.

Λένια Τερζάκη

Στα Rheinwiesen διοργανώνεται και το ετήσιο πανηγύρι με φόντο τον Rheinturm και τον St. Lambertus, ανάλογα με το πού πέφτει το μάτι. Στα ενδότερα της περιοχής βρίσκονται μικροί κήποι και χωράφια, όπου ξεκουράζονται τα πρόβατα, και το ελαφρώς σουρεαλιστικό σκηνικό δύσκολα θυμίζει το μεγάλο εμπορικό κέντρο που απλώνεται απέναντι. Λένια Τερζάκη

Περπατώντας στο “Λιμάνι των Μedia” ακολουθήστε τη διαδρομή που χαράσσουν οι παλιές ράγες κάτω απ’ τα πόδια σας, ενώ κοιτάζοντας ψηλά διαστημικά μεγαθήρια παίρνουν θέση ανάμεσα σε παλιές αποθήκες και γερανούς. Τα τρία κυματιστά κτήρια του Neuer Zollhof του Frank O. Gehry κλέβουν την παράσταση σ’ ένα αλλόκοτο αστικό παζλ από μέταλλο και γυαλί και δεν ξέρεις πού να πρωτο-στρέψεις την κάμερα. Λένια Τερζάκη

Λένια Τερζάκη

Κωνσταντίνα

Ηλέκτρα και Παρασκευή

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο. Συμπεριλαμβάνεται στα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το κτήριο περιέχει ψηφιδωτά και αγιογραφίες.

Οι αγιογραφίες είναι από τις αρχές του 5ου αιώνα και διασώζονται σήμερα μόνο κάτω από τον θόλο, ενώ οι υπόλοιπες καταστράφηκαν όταν ο ναός μεταβλήθηκε από τους Τούρκους σε μωαμεθανικό τέμενος το 1590. Τότε έγινε και η προσθήκη του μιναρέ. Τα ψηφιδωτά που σώζονται στις καμάρες και στα τόξα των φεγγιτών έχουν καθαρά διακοσμητικό χαρακτήρα.

Η Ροτόντα είναι ένα από τα ιστορικότερα μνημεία της πόλης που αξίζει να επισκεφθεί κανείς.

Το Forum ήταν χωρισμένο σε διάφορες περιοχές, καθεμία με τον δικό της σκοπό και λειτουργία. Οι πολίτες συγκεντρώνονταν εδώ για να ακούσουν λόγους, να παρακολουθήσουν δικαστικές διαδικασίες, να διαπραγματευτούν εμπορικές συμφωνίες και να εκτελέσουν δημόσιες τελετές. Εδώ λάμβαναν χώρα οι σημαντικότερες πολιτικές αποφάσεις και ανακοινώσεις, όπως η εκλογή αξιωματούχων και η ανακοίνωση νέων νόμων.

Η αρχιτεκτονική του Forum Romanum ήταν εντυπωσιακή, με πολλά δημόσια κτήρια που περιλάμβαναν ναούς, βωμούς, και στοές. Ο Ναός του Κάπιτολ, ο Ναός της Κνίδας και η Βασιλική της Ιουλίας ήταν μερικά από τα πιο γνωστά κτήρια. Επιπλέον, η αγορά περιλάμβανε και το Στύλο του Διοκλητιανού και τον Ναό του Βέσπασιαν. Καθώς η Ρώμη εξελισσόταν, το Forum αναπτύχθηκε συνεχώς με την προσθήκη νέων κτηρίων και μνημείων, που αναδείκνυαν την πανίσχυρη αυτοκρατορία.

Η Ρωμαϊκή αγορά είχε όχι μόνο πολιτική και θρησκευτική σημασία, αλλά και κοινωνική και οικονομική. Οι έμποροι, οι βιοτέχνες και οι εργάτες πωλούσαν τα προϊόντα τους σε κάθε γωνιά της αγοράς, κάνοντάς την ένα κέντρο οικονομικής δραστηριότητας. Τα εμπορεύματα που πωλούνταν ήταν ποικίλα, από τρόφιμα μέχρι πολυτελή αντικείμενα και πολεμικά είδη.

Καθώς η Ρώμη μεγάλωνε, το Forum Romanum έγινε το σύμβολο της ισχύος και του πολιτισμού της. Η επίσκεψη στην αγορά ήταν αναγκαία για όσους ήθελαν να κατανοήσουν τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής. Όταν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έπεσε, το Forum Romanum άρχισε να παρακμάζει, αλλά το αποτύπωμά του στην ιστορία παραμένει αθάνατο.

Η Ρωμαϊκή αγορά συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Ρώμης, προσελκύοντας χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο που έρχονται να θαυμάσουν την ιστορία και την κληρονομιά της αρχαίας Ρώμης.

Τα Κάστρα της Θεσσαλονίκης είναι ένα σύμπλεγμα τειχών, πύργων και οχυρώσεων με μοναδική αρχαιολογική, αρχιτεκτονική και ιστορική σημασία.

Χτίστηκαν τον 4ο με 5ο αιώνα π.Χ.  για να προστατεύουν την πόλη της Θεσσαλονίκης. O Λευκός Πύργος, το Επταπύργιο και το Φρούριο Βαρδαρίου, ήταν μέρη των Κάστρων της Θεσσαλονίκης,καθώς τα κάστρα καλύπταν όλη την πόλη.

Πλέον,το μοναδικό μέρος των καστών που απομένει βρίσκεται στο πιο ψηλό μέρος της πόλης,το οποίο αποκαλούμε άνω πόλη.Εκεί υπάρχουν μέρη για φαγητό,κυρίως ταβέρνες.Επίσης,μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα απ´τα κάστρα και να απολαύσεις την θέα της πόλης.

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο τον πολιούχου της πόλης

Η πυρκαγιά του 1917 στη Θεσσαλονίκη έφερε στο φως την κρύπτη που οδηγεί στο χώρο οπού, σύμφωνα με την παράδοση, φυλακίστηκε, μαρτύρησε και ενταφιάστηκε ο Άγιος Δημήτριος

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης αποτελείται από δύο κτήρια, το Μ1 και το Μ2. Το Μ1 εξωτερικά είναι εμπνευσμένο από το βυζαντινό παρελθόν. Εσωτερικά διαθέτει μια μεγάλη αίθουσα συναυλιών χωρητικότητας 1.400 ατόμων, έναν χώρο υποδοχής του κοινού, γραφεία διάφορων υπηρεσιών και άλλες βοηθητικές εγκαταστάσεις όπως καμαρίνια, αίθουσες δοκιμών, αποθήκες οργάνων και τα λοιπά. Το Μ2 σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Αράτα Ισοζάκι και αποτελεί δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού ρεύματος. Διαθέτει και αυτό αίθουσα υποδοχής του κοινού, σύγχρονο εξοπλισμό και δύο αίθουσες. Η πρώτη είναι χωρητικότητας 500 θεατών και η δεύτερη είναι χωρητικότητας 300 θεατών. Η δεύτερη αίθουσα μπορεί να χωριστεί σε τρεις αίθουσες των 100 ατόμων ή σε μία αίθουσα των 100 ατόμων και σε μία αίθουσα των 200 ατόμων. Στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στεγάζεται επίσης η Μουσική Βιβλιοθήκη και το Μουσείο Μουσικών Οργάνων. Τέλος, στον χώρο του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης λαμβάνουν χώρα διάφορες εκδηλώσεις όπως συναυλίες, εκθέσεις, θερινό σινεμά, συνέδρια και άλλα. Κατά τη γνώμη μου το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης είναι ένα πολιτιστικό μνημείο που όλοι αξίζει να επισκεφτούνε.

-Αθηνά

Τα πρώτα χρόνια, ο σιδηρόδρομος και το τραμ στο Ντίσελντορφ λειτουργούσαν διάφορες εταιρείες. Ο Δεκέμβριος 1898 άνοιξε. Το 1899 και το 1900, το Düsseldorf-Duisburger Kleinbahn άνοιξε τη γραμμή του τραμ από το Ντίσελντορφ στο Ντούσμπουργκ.

Στις αρχές Ιανουαρίου 2025, η τιμή του εισιτηρίου αυξήθηκε στα 58 € το μήνα. 

Υπάρχουν δύο εγκαταστάσεις, η μία στην πανεπιστημιούπολη του Ντόρτμουντ, η άλλη στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ. Ενώ η Siemens δεν εμπορεύεται πλέον ενεργά το σύστημα και δεν θα εκτελεί πλέον έργα με αντικείμενο αναψυχής, οι νέες εγκαταστάσεις εξακολουθούν να είναι δυνατές σε συνεργασία με την εταιρεία εκμετάλλευσης της Dortmund.

Από το 2011 η Air Train International εμπορεύεται το σύστημα στην Κίνα και από τον Μάιο του 2013 υπάρχουν προτάσεις για την κατασκευή γραμμών στη Σαγκάη και το Wenzhou. Μια σειρά από άλλες κινεζικές πόλεις μελετούν επίσης το σύστημα.

Κι εκεί που η φασαρία των μπότηδων τελειώνει, οι Φιλαρμονικές ξεχύνονται στους δρόμους παίζοντας χαρμόσυνη μουσική αυτή τη φορά – το εμβατήριο «Μη φοβάστε Γραικοί» κυριαρχεί στέλνοντας με αυτό τον τρόπο το μήνυμα της Πρώτης Ανάστασης.

   Το βράδυ του Μ. Σαββάτου λίγο πριν χτυπήσουν οι καμπάνες για την εκκλησία, οι πιστοί φορούν τα ολοκαίνουργα ρούχα τους, παίρνουν τις  άσπρες λαμπάδες τους  για να τις ανάψουν με  το ΄Αγιο Φως και πηγαίνουν να παρακολουθήσουν την λειτουργία της Ανάστασης. Γυρίζοντας από την Ανάσταση σταυρώνουν με το Άγιο Φως  το πάνω μέρος της εξώπορτας.

   Το μεσημέρι  της Κυριακής του Πάσχα γίνεται η Δεύτερη Ανάσταση, ‘η Αγάπη’. Για την αγάπη σταυρώθηκε ο Χριστός, γι’ αυτό και το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε δώδεκα γλώσσες, συμβολίζοντας την ενότητα των εθνών. Μετά την Αγάπη, στον περίβολο του ναού, στήνεται χορός, με πρώτο- πρώτο τον παπά και μετά τους πιστούς κατά σειρά ηλικίας.

Απο την άλλη μεριά, το έθιμο του σουβλίσματος του αρνιού, προέρχεται από το εβραϊκό Πάσχα και σχετίζεται με την έξοδο τους από την Αίγυπτο. Πριν ξεκινήσουν για την μεγάλη έξοδο ο Θεός μέσω του Μωυσή, τους είπε να συγκεντρωθούν σε μικρές ομάδες.  Έπρεπε να θυσιάσουν όλες οι οικογένειες από ένα αρνί. Με το αίμα έπρεπε να βάψουν τους παραστάτες των θυρών των σπιτιών τους. Τα χρόνια που ακολούθησαν το σούβλισμα του αρνιού γινόταν στη Ρούμελη και στην Πελοπόννησο.

Σήμερα στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας την Κυριακή του Πάσχα ψήνουν το αρνί στη σούβλα.

Καλό Πάσχα!

Συχνά παρουσιάζουν τον Ιούδα σαν έναν άσχημο και τρελαμένο άντρα, τον Κουτεντέ, που γυρνάει γυμνός στα βουνά γιατί δεν τον δέχεται ούτε ο Χάρος. Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, που πρόδωσε τον Ιησού για τριάντα αργύρια, έχει γίνει το αρχέτυπο του προδότη στη Δυτική Τέχνη και Λογοτεχνία. Σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού μας, ακόμη και τα στοιχεία της φύσης μισούν και θέλουν να εκδικηθούν τον άνθρωπο που πρόδωσε τον Χριστό. Χαρακτηριστικές είναι επίσης οι παροιμιώδεις φράσεις «Το φιλί του Ιούδα» ή «Αχάριστος σαν τον Ιούδα».

Παλιότερα, η μεταφορά του ομοιώματος του Ιούδα γινόταν με γαϊδουράκι —σε πολλές περιοχές συνεχίζεται ακόμη και σήμερα—, δίνοντας στο έθιμο αυτό έναν άκρως παραδοσιακό χαρακτήρα.

Στη Μονεμβασιά το κάψιμο του Ιούδα μέσα στο Κάστρο ανήμερα του Πάσχα λειτουργεί ως ένα είδος παραδειγματικής τιμωρίας της προδοσίας. Η προετοιμασία του ομοιώματος γίνεται τρεις ημέρες νωρίτερα. Οι κάτοικοι φτιάχνουν τον Ιούδα από υφάσματα, άχυρα και ξύλα, βάζοντας στα μάτια του κροτίδες για να τον αποχαιρετήσουν με τον πιο «κατάλληλο» τρόπο. Στον λαιμό του κρεμούν τα τριάντα αργύρια της προδοσίας.

Το ομοίωμα περιφέρεται στο Κάστρο από άντρες και γυναίκες ντυμένους με παραδοσιακές στολές, περνά μέσα από τον κόσμο, ο οποίος έχει τη διάθεση να αποδοκιμάσει και χλευάσει τον περιφερόμενο Ιούδα. Η αναπαράσταση γίνεται μπροστά από τη μεγάλη και πανέμορφη Πλατεία της Παναγίας Χρυσαφίτισσας, της πολιούχου της Καστροπολιτείας, μέσα στο εντυπωσιακό σκηνικό του μεσαιωνικού κάστρου, και κάθε χρόνο παρακολουθείται από εκατοντάδες επισκέπτες.

-Αθηνά

και ένα από αυτά λέγεται Ρουκετοπόλεμος. Ο Ρουκετοπόλεμος είναι μια παραδοσιακή εκδήλωση, η οποία διεξάγεται κάθε Πάσχα στην κωμόπολη Βροντάδος στο νήσι της Χίου. Αποτελείται από πολλές ρίψεις τα μεσάνυχτα πριν την Κυριακή του Πάσχα. Εκεί δύο αντίπαλες ενορίες ξεκινούν Ρουκετοπόλεμο πετώντας δεκάδες χιλιάδες ρουκέτες, με στόχο η μία εκκλησία να χυτπήσει το καμπαναριό της άλλης.

και εκτός πόλης δηλαδή στα γύρω χωριά,ενώ τα u-bahn μετακινούνται μόνο μέσα στην πόλη.Η κάρτα μετακίνησης η λεγόμενη (Schokoticket) είναι για τους μαθητές, και για τους μεγαλύτερους ισχύει το (Deutschlandticket),αλλά για αυτούς που δεν έχουν κόβουν εισητήριο μέσα από το τραμ.

Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η αποκαθήλωση όπου ο ιερέας κατεβάζει τον Εσταυρωμένο από τον Σταυρό και τον τυλίγει σε καθαρό σεντόνι ενώ από αργά το βράδυ της Μ Πέμπτης έχει στολιστεί ο Ιερός Επιτάφιος με άνθη της υπαίθρου που φέρνουν οι γυναίκες έτσι ώστε να τοποθετηθεί το Άγιο Σώμα του Κυρίου.

Το βράδυ γίνεται η λειτουργία της περιφοράς του Επιταφίου. Η περιφορά του Επιταφίου είναι το κυριότερο έθιμο της Μεγάλης Παρασκευής.

Παλιά γινόταν ένας συναγωνισμός ανάμεσα στις ενορίες για το ποιος θα φτιάξει τον ομορφότερο στολισμό του Επιταφίου. Οι ενορίες συναντιόντουσαν κατά την περιφορά και στα νησιά έβαζαν τον επιτάφιο στην θάλασσα για να αγιάσουν τα ύδατα. Το έθιμο του περάσματος ακόμα καλά κρατεί. Όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να περάσουν από κάτω μία φορά για το καλό ενώ πίστευαν πως αν τα ζωηρά παιδιά περάσουν τρεις φορές θα φρονίμευαν. Τρεις φορές έπρεπε να περάσουν και οι άρρωστοι για να γίνουν καλά.

Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία και γίνεται αυστηρότατη νηστεία και απαγορεύεται και η κατάποση του λαδιού.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας , φτιάχνεται ένα ομοίωμα του Ιούδα το οποίο είτε καίγεται είτε πυροβολείται και εν συνεχεία καίγεται. Επίσης την ίδια μέρα πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους τάφους συγγενών και φίλων ή πραγματοποιείται η εκταφή των νεκρών αν έχει περάσει το απαιτούμενο διάστημα.

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία του παλατιού είναι η Μεγάλη Αίθουσα, μια ευρύχωρη αίθουσα που κάποτε χρησιμοποιούνταν για συμπόσια και γιορτές. Η Μεγάλη Αίθουσα είναι διακοσμημένη με περίτεχνες τοιχογραφίες και πολυελαίους. Το παλάτι διαθέτει επίσης ένα όμορφο παρεκκλήσι, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμη για θρησκευτικές λειτουργίες.

Η γοτθική αρχιτεκτονική είναι ένας ρυθμός ο οποίος αναπτύχθηκε στην Ευρώπη κατά τον ύστερο μεσαίωνα Εξελίχθηκε από τη ρομανική αρχιτεκτονική  και τη διαδέχθηκε η αναγεννησιακή αρχιτεκτονική

Επίσης ο καθεδρικός ναός έχει και ένα μικρο μουσείο με αγάλματα και πολύτιμους λίθους (χρυσός, διαμάντια, σμαράγδια).

Τα κτίρια είναι φταχμένα από ξύλο επίσης τα κτίρια έχουν διάφορα χρώματα.

Χτισμένο σε ένα δραματικό ορεινό σκηνικό, το κάστρο μοιάζει με κάτι από φαντασία, αντανακλώντας το ονειρικό αρχιτεκτονικό όραμα του Λουδοβίκου. Ο σχεδιασμός του συνδυάζει ρομανικά, γοτθικά και βυζαντινά αρχιτεκτονικά στοιχεία, δημιουργώντας μια εμφάνιση που μοιάζει με παραμύθι.

Λένια Τερζάκη

Λένια Τερζάκη