Telli turnalar genellikle, kış boyunca kuru otlaklarda bulunurken, üreme mevsimi esnasında bataklık alanlar yaşam yeri olarak tercih edilir. Nemli bataklıklar, bozkır habitatları ve çayırlar, seçilebileceği diğer alanlardır.

Kışı Afrika'da geçirdikten sonra Mart-Nisan aylarında Türkiye'ye gelen ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde dört farklı sulak alanda ürediği bilinen telli turnaların son ürediği alan Muş'un Bulanık Ovası'ndaki Murat Nehri üzerinde bulunan adalar olarak bilinir. Telli turnaların tüm Avrupa’da üreyen son 11 bireyinin Bulanık Ovası’nda kısıtlı bir alanda bulunmakta olduğu tespit edilmiştir ancak Doğal Hayatı Koruma Vakfı'nın 2019 yılında yayımladığı, kuş gözlemcilerinin 2014-2017 yılları arasındaki kayıtlarını içeren Türkiye Üreyen Kuş Atlası'nda bu türün artık Türkiye'de üreyen nüfusunun kalmadığı bildirilmiştir. Bulanık Ovası'nda Murat Nehri üzerindeki adalarda artan koyun otlatma faaliyeti sonucu soyunun yok olmasına yol açmış olduğu tahmin ediliyor.

İngiltere ve İsveç'ten araştırmacılar, tahminlere değil gerçek verilere dayanan raporlarında doğada yok olan bitki türlerinin sayısının, nesli tükenen kuşlar, memeliler ve amfibik (hem deniz hem karada yaşayan) canlıların toplam sayısının iki katı olduğunu söyledi.

Araştırmacılara göre, bitkilerin nesli beklenenden 500 kat daha hızlı tükeniyor.

Tarım ve hayvancılık amaçlı olarak doğal yaşam alanlarının yok edilmesi, başlıca nedenler arasında

Bilinen tek türü, önceki rekor sahibi Gigantophis'in yerini alan şimdiye kadar keşfedilen en büyük yılan olan Titanoboa cerrejonensis'tir.

Eskiden Cava gergedanı Cava Adası'nın batısından Çin'in güneyine kadar bir alanda yaşardı. Günümüzde ise sadece Cava Adası'nda bulunan Ujung Kulon Milli Parkında yaşamaktadır.

Çin tıbbındaki yaygın inanışa göre gergedan boynuzunun şifa verici güçleri olduğuna inanılırdı. Hâlbuki gergedan boynuzunun bilinen hiçbir etkisi bulunmamaktadır. Bu inanış, zaten nesli tehlikede olan bu canlıların avlanmasına yol açarak popülasyonlarını ciddi mânada tehlike altına alınmasına sebep olmuştur. Günümüzde Endonezya’daki Ujung Kulon Milli Parkında son 58 ile 68 arasında bir rakamın kaldığı tahmin edilmektedir.

Erişkin bir çita

Vücudunda benekler ve gözlerinin altından ağzına ve çenesine inen siyah çizgiler vardır. Bu çizgiler güneş ışınlarını çeker ve böylece diğer yırtıcıların aksine günün en sıcak saatlerinde bile daha rahat bir görüş ile avlanabilirler. Dünyanın en hızlı koşan kara hayvanıdır. İsmi Sanskritçede benekli anlamına gelen "Çitraka" sözcüğünden gelir.

Aslanlar gibi sürü halinde veya saklanarak avlanmak yerine, yüksek hızının avantajını kullanarak avlanan bir hayvandır. Sıfırdan 108 km/saat hıza sadece 3,1 saniyede erişebilmektedir. 460 metreden fazla koştuğu durumlarda vücut ısısı 46 derecenin üstüne çıkar ve bu da çitanın beynine zarar verebilir. Bu yüzden avlanma sırasındaki koşusu genellikle bir dakikadan daha kısa sürer. Uzmanlar dünyada 10.000'den az vahşi çita olduğunu düşünmektedir.

Dişi çitalar yirmi ile yirmi dört aylıkken ergenliğe erişirler. Öte yandan erkek çitalar bu sürece on iki aylıkken ulaşırlar. Buna karşılık cinsel birleşme üç yaşından evvel nadiren gerçekleşir. Çita yavrularında ölüm oranı %90'dır. Genellikle sırtlan ve kartalların saldırılarına maruz kalırlar. Yavrular genellikle 13-20 aylıkken annelerinden ayrılırlar. Çitalar 20 yıldan daha uzun süre yaşayabilirlerse de çoğu zaman ilerleyen yaşla birlikte azalan süratleri dolayısıyla daha kısa yaşarlar.

Çitalar hızlı koşsa da, av girişimlerinin yalnızca yarısında başarılı olur. Çitalar sahip oldukları hızlı koşma yeteneğini hafif, ince kemiklerine borçludur. Bu nedenle çitalar avını bir yerde yerken, aslan ve sırtlan gibi yırtıcı hayvanlar gelirse o bölgeden çekilerek avını orada bıraktığı görülmüştür. Çünkü sırtlanların çeneleri çok kuvvetlidir. Çitanın ince kemikleri ise güçlü çenelere karşı daha dayanıksızdır. Çitaların hızlı koşma sebeplerinden birisi de kuyruklarının uzun olmasıdır. Çitalar için kuyruk koşu esnasında da yardımcı olur. Çitalar, ceylan ve impala gibi otobur hayvanları avlarlar. Ancak ceylan ve impalalar dünyanın en hızlı manevra yapan hayvanlarıdır, çitalar da yüksek hızlarına rağmen kuyruklarını bir dümen gibi kullanarak keskin dönüşler yapabilirler, çitaların maksimum hıza eriştiklerinde her adım arası mesafesi yaklaşık 15 metreye ulaşabilmektedir. Bu uzun adımları onlara sürat kazandıran bir etkendir.

"Flipper" adlı dizi ile meşhur olan bu yunus türü, zekası yüzünden Delfinaryumlarda en çok tutulan ve eğitilen yunus türüdür. Bu yüzden bütün dünyada "Yunus" denilince ilk başta bu türün görüntüsü gelir insanların aklına. Oysa Yunus familyasının asıl örnek türü tırtak (Delphinus delphis) dı

Doksanlı yılların başında Liaoning şehrinde bulunmuştur. Şu anda New York müzesinde sergilenmektedir.

Microraptor, ekosistemindeki en bol kuş olmayan dinozorlar arasındaydı ve cins, çeşitli müze koleksiyonlarında temsil edilen muhtemelen 300'den fazla fosil örneğiyle, diğer tüm dromaeosauridlerden daha fazla fosille temsil ediliyor.

oklu kirpilerin dikenleri çok hassas'dır dokunduğunuz an batabilir aslanlar bile oklu kirpiden korkar.

Oklu kirpiler, isim benzerliğine rağmen kirpi değildirler. Kirpiler erinaceomorphs ailesine mensupturlar.

Oklu kirpi sözcüğünün batılı dillerdeki karşılıkları, Orta Fransızca "porc d'épine" (dikenli domuz) sözcüğünden gelir