Henk besluit om weg te gaan uit Amsterdam voor een paar dagen om wat rust te krijgen en misschien zo meer informatie op te doen en hij gaat naar Bergen op Zoom. Eenmaal daar aangekomen gaat hij wandelen en komt een vrouw tegen genaamd Thera en zij herkent de schrijver (Henk) en vraagt of hij bij haar wil eten. Hij vindt dit prima. Thera heeft een broer genaamd Jacob en hij helpt Henk met zijn probleem.

Als je dit leest als lezer, denk je hier raar over, wat er bij mij ook gebeurde. Zo vond ik dit een smerig stukje dat eigenlijk raar bij mij overkwam. Want waarom zou hij zoiets zeggen in een memoires? Dit smerige deel komt ook wel vaker terug in het boek en geeft het eigenlijk een aparte vorm. Ook is dit wel raar opgeschreven, omdat hij zegt dat hij zijn moeder niet meer aan durft te kijken, omdat zij van het andere geslacht is en ik snap niet waarom hij die gevoelens ook zou hebben bij zijn moeder. 

C. In de categorie helpers en tegenstanders kan je heel wat mensen neerzetten die de bijpersonen zijn in het verhaal, in de categorie helpers zou ik Clara, Jacob en Thera neerzetten. Clara is de vrouw van de hoofdpersoon, waarmee hij alle moed en al het vertrouwen krijgt om zijn beslissingen te nemen. Verder is Jacob een bijpersoon, omdat hij Henk helpt om bij zijn definitieve besluit van het verhaal te komen en Thera helpt Henk eigenlijk om bij Jacob te komen. 

In de categorie tegenstanders kan je niet heel veel personen neerzetten, maar eigenlijk min of meer Godfried, hem zet ik hier neer, omdat hij Henk eigenlijk in zijn keuzes belemmert en hem niet echt meehelpt. Zo blijft hij maar hameren op dat Henk zijn werk af moet krijgen, wat eigenlijk ook wel duidelijk is, maar het helpt Henk niet echt. 

D. In het boek Onbewaakt Ogenblik heb ik gemerkt dat ik me heel goed kan vinden in de personages, hun problemen etc. Dit heb ik niet vaak bij een boek, maar hier zie je echt een dilemma dat zich afspeelt van iemand op oudere leeftijd. Dit zie ik zelf ook nog wel, als ik bijvoorbeeld aan mijn opa vraag of hij nog iets weet van vroeger. Dit is eigenlijk waar het boek om draait. En als ik zelf bijvoorbeeld terugdenk aan vroeger dan kan ik mezelf goed inbeelden dat ik kleiner was dan dat ik nu was en misschien nog een paar gebeurtenissen, maar als ik er meer over ga nadenken, dan heb ik wel het gevoel dat ik steeds meer neppe dingen aan het verzinnen ben.

B. In dit verhaal is Henk Materman de verteller, je volgt alles vanuit zijn ogen. Henk vertelt in dit boek zijn verhaal over hoe hij een memoires moest schrijven van zijn uitgever. Hij sleept je in dit verhaal door alle gebeurtenissen die hij vroeger mee heeft gemaakt. Ook vertelt hij over het heden, dus zijn er ook nog wat flashbacks, die in een grote flashback spelen. 

C. Ten slot kom je in het verhaal Onbewaakt Ogenblik veel te weten over de schrijver (Henk), qua zijn gebeurtenissen en dergelijke, maar je mist echter veel informatie over hoe hij er nou daadwerkelijk uitziet. Zo kom je bijvoorbeeld te weten over wat hij bij zijn opa en oma vroeger deed, wie vroeger zijn beste vriend was, op wie hij verliefd was etc. Dit allemaal vormt het verhaal dat Henk Materman verteld heeft over hoe hij zijn memoires schrijft en dus in elkaar zet.