Derken; TRT binasını bastı darbeci asker,
Darbe bildirisini okuyor, esir spiker,
Tam ülke elden gitti gidiyor,
Başkomutan, halkı meydanlara davet ediyor.

Ey hak sevdalısı yiğidim, sen istersin de millet durur mu?
Senin davetine icabet etmemek hiç olur mu?
Hele bir de; mevzu, memleket meselesi olunca,
Yüce Türk milletinin gücünün üstünde, güç olur mu?

Tek yürek oldu millet, bozguna uğradı cuntacı,
Zafer selaları ile inledi, ülkemin dört bir yanı,
Metin olun kardeşlerim, yerde kalmaz şehitlerimizin kanı,
İşte böyle, “ÖLÜMÜNE” kimseye vermeyiz biz bu vatanı.

TUNCAY AMASYALI

O gece sokaklara çıkan milyonlar, tanklara, silahlara ve korkuya karşı dimdik durdu. İnsanlar, gözlerini kırpmadan vatanı için hayatlarını ortaya koydu. Bu cesaret, sadece o an için değil, gelecek nesiller için de bir ilham kaynağı oldu. Her karış toprağında şehitlerimizin kanı vardır ve her damla gözyaşı, milletimizin direnişinin simgesidir.

15 Temmuz bize bir gerçeği bir kez daha gösterdi: Birlik ve beraberlik içinde durduğumuz sürece hiçbir güç bizi yolumuzdan alıkoyamaz. Demokrasi, yalnızca bir kavram değil; onun korunması, her bireyin sorumluluğudur. Bu bilinçle hareket eden Türk milleti, kendi iradesine sahip çıkarak tarihe altın harflerle adını yazdırdı.

Ölüm yine vîrândır ve ândır şimdi ölüm

Selâm,  kıyam vaktinde vurulan yiğitlere

Şehâdet ufkunda kan revândır şimdi ölüm

Selâm, eğilmeyip de kırılan yiğitlere

Zâlimlere “Dur” diyen isyanımız bir bizim

“Ya Allah” nidâsıyla devirdik tiranları

Devlere mezar olan destânımız bir bizim

Bir ihtilâl gecesi meydanlara yürüdük

Gökyüzü alev alev yağınca üstümüzden

Tekbirlerle çoğalıp sonsuz yâre yürüdük

Yürüdük salâ vakti karadan ve denizden

Karanlığa kalbine âşikâre yürüdük

Bin bir çiçekten gelen dermânımız bir bizim

Bir hilâl bestesidir ruhumuza dokunan

Meş’alemiz, o kutlu fermânımız bir bizim

Şehîdler diyârında parlayan nûrdur vatan

Vardık mı üzerine, demirden dağ yıkılır

Yüzünde ay ışığı yine mağrurdur vatan

Târih tebessüm eder, bu vahşî çağ yıkılır

Bayrağı kanımızla yıkanmış surdur vatan

Derdimiz dîvânedir; ozanımız bir bizim

Düşlerimiz parlıyor mehtâbında ülkemin

Direnişe çağıran ezanımız bir bizim

Mekân bize mühürlü, zaman deryâdır bize

Suyundan içiyoruz ilâhî bir sebîlin

Mâverâ meftûnuyuz, hayat rüyâdır bize

Yine bir Kerbelâ’dır mazlumun kanı, bilin

Sanmayın, sultân olan fâni dünyâdır bize

Hangi denize varsak limanımız bir bizim

Kuyusunda Yûsuf’uz  yeryüzü mahşerinin

Nemrutları deviren îmanımız bir bizim

İhânet en muammâ mihveridir Haçlı’nın

Zamana gül şerbeti içirmenin vaktidir

O esrarlı gölgeler neferidir Haçlı’nın

Yürekten ebâbiller uçurmanın vaktidir

Bu en derin, en kahpe seferidir Haçlı’nın

Nice bin yıldan gelir, dîvânımız bir bizim

Kardeşlik en mukaddes şânımızdır bu yerde

Sevincimiz leylâdır, şivanımız bir bizim

Onlar tuzak kurarlar Rabbim, bozar gideriz

Döner gibi düğünden, haykırır gibi toydan

Ne şüpheye düşeriz, ne ah-ü zâr gideriz

Gideriz, dağlar gider; dile gelir de meydan

Bin yılın destânını böyle yazar gideriz

Mesâfeler ne yapsın, her ânımız bir bizim

Serden geçeriz lâkin geçmeyiz ülkümüzden

Kitaplar kitâbıdır,  Kur’ânımız bir bizim

Er doğanız, ateşten korkmayız, duysun âlem

Kalır mı yadellere bir tek gülün yaprağı

Yürürken ardımıza bakmayız, duysun âlem

Kanımızda suyu var, tenimizde toprağı

Anadolu’yu öksüz koymayız, duysun âlem

Harfler, heceler ayrı, beyânımız bir bizim

Ölümsüz hâkanıyız müslüman gönüllerin

Kahra meydan okuyan devrânımız bir bizim

Yıkılmaz dağlar olsa düşman, yarar geliriz

Mevlâyı bilenlere neylesin kanlı kurşun

İbrahim edâsıyla putu kırar geliriz

Peygamber duâsıdır sırları bize Arş’ın

Gemileri yakarak bir yol arar geliriz

Muhâciriz, ensarız; imkânımız bir bizim

Düşlerimizden akar umudun bereketi

Dünyaya baş kaldıran erkânımız bir bizim

Bin yıllık kitâbeden adımızı kim alır

Şehidler ve melekler tutuyor elimizden

Sonsuzluğu bekleyen yâdımızı kim alır

Kim alır bu gül kokan ebedî yurdu bizden

Göğsümüzde parlayan ay yıldızı kim alır

Devirlere âşinâ irfânımız bir bizim

Can pîrine pervâne ırmağız her birimiz

Gönlümüzde çağlayan ummânımız bir bizim

Ölümü bilmeyeni öldüremez hâinler

Nâmertler anlayamaz can kimin, fedâ nedir

Bizi bizden koparıp böldüremez hâinler

Kâinat görsün artık: Millet ve sevdâ nedir

Şeytanı ebediyyen güldüremez hâinler

Umutlar dergâhında mihmânımız bir bizim

Firavunlar bekliyor Kızıldeniz yeniden

Hâkimler Hâkimidir, Rahmân’ımız bir bizim

Zâlimlere “Dur” diyen isyanımız bir bizim

Devlere mezar olan destânımız bir bizim

Bin bir çiçekten gelen dermânımız bir bizim

Meş’alemiz, o kutlu fermânımız bir bizim

Derdimiz dîvânedir; ozanımız bir bizim

Direnişe çağıran ezanımız bir bizim

Hangi denize varsak limanımız bir bizim

Nemrutları deviren îmanımız bir bizim

Nice bin yıldan gelir, dîvânımız bir bizim

Sevincimiz leylâdır, şivanımız bir bizim

Mesâfeler ne yapsın, her ânımız bir bizim

Kitaplar kitâbıdır,  Kur’ânımız bir bizim

Harfler, heceler ayrı, beyânımız bir bizim

Kahra meydan okuyan devrânımız bir bizim

Muhâciriz, ensarız; imkânımız bir bizim

Dünyaya baş kaldıran erkânımız bir bizim

Devirlere âşinâ irfânımız bir bizim

Gönlümüzde çağlayan ummânımız bir bizim

Umutlar dergâhında mihmânımız bir bizim

Firavunlar bekliyor Kızıldeniz yeniden

Hâkimler Hâkimidir, Rahmân’ımız bir bizim

Hey canım rinna nay rinna rinna nay Memleket sevdasından

Hey canım hey...

Kalk ey şehit, şehadet vaktin geldi
Yurdunda kalleş dolu,
Ceddin, deden bu günü görseydi,
alnından öper seni, neslim derdi

Semda nur, duada ezan
ne düşman kalır ne de şeytan
sen bir dua et hele
işte yıkılmayacaktır Vatan o Zaman