We watched the recycling cartoon called ÇEVKİ. We exchanged ideas.

After watching a cartoon about recycling, I told a story. We revealed the problem through the story. We exchanged ideas on this subject.

They made their designs using pictures according to the problem situation.

Based on the solution they designed in class, they created products with solution suggestions from recycled materials at home and introduced them to the class.

Based on the solution they designed in class, they created products with solution suggestions from recycled materials at home and introduced them to the class.

📖 Işıl ve Elektriksiz Köy

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, Işıl adında bir kız yaşarmış. Işıl, gün boyu elinden tabletini düşürmez, telefonuyla sosyal medyada gezinir, saatlerce televizyon izler dururmuş. Dışarı çıkmaz, arkadaşlarıyla oynamaz, ev işlerine yardım etmezmiş.

Annesi ve babası bu durumdan oldukça rahatsızmış. Ne söyleseler Işıl dinlemiyormuş. Bir gün okul tatil olunca, ailecek anneannenin köyüne gitmeye karar vermişler. Işıl bu fikre pek sevinmemiş ama "Tabletim, telefonum ve PlayStation’ım yanımda olduktan sonra sorun yok!" diye düşünmüş.

Yola çıkmadan önce çantasına tabletini, telefonunu ve oyun konsolunu koymuş. Arabayla iki gün süren uzun bir yolculuktan sonra, sabah vakti şirin mi şirin bir köy evine varmışlar. Dağların eteğinde, ağaçların arasında, kuş sesleriyle dolu küçük bir evmiş burası. Işıl hayranlıkla etrafı izlemiş ama aklı hâlâ elektronik aletlerindeymiş.

Odası gösterildikten sonra hemen tabletini çıkarmış, oyun oynamaya başlamış. Saatler geçmiş. Sonunda tabletin şarjı bitmiş. “Hiç sorun değil,” deyip şarj aletini almış ama prize takacak yer bulamamış!

Tüm evi dolaşmış, mutfağa, odalara, hatta merdiven altına bile bakmış ama bir tane bile priz yokmuş!

Şaşkınlıkla babasına koşmuş:

— Baba, bu evde neden priz yok? Tabletimi şarj edemiyorum!

Babası gülümseyerek cevaplamış:

— Çünkü burada elektrik yok, Işılcığım.

Işıl’ın gözleri fal taşı gibi açılmış:

— Ne?! Elektrik yok mu? O zaman internet de yok... Telefon da çekmiyor... Peki televizyon?

Babası başını sallamış:

— Hiçbiri yok. Ama burada tertemiz hava, ağaçlar, kuşlar ve yıldızlarla dolu bir gökyüzü var. Burada zaman başka türlü geçer. Belki de sana daha iyi gelecek...

Işıl ne diyeceğini bilememiş. Odasına dönmüş, yatağa uzanmış. Ne sosyal medya vardı ne oyunlar. Sadece sessizlik...

Akşam olmuş. Hava kararmaya başlayınca anneannesi gaz lambasını yakmış. Işıl lambanın sıcak ışığıyla aydınlanan mutfağı hayranlıkla izlemiş. Akşam yemeği hazırlanırken Işıl da yardım etmiş. Meyve suyu içmek istemiş ama buzdolabı yokmuş! Babası, yiyecekleri gece serin olan balkonda sakladıklarını söylemiş.

Yemekten sonra annesi onu çağırmış:

— Hadi gel Işıl, bulaşıkları yıkayacağız.

Işıl çok şaşırmış. Çünkü şimdiye kadar hiç bulaşık yıkamamış, sadece makineye yerleştirmiş. Yavaşça yaklaşmış, yardım etmeye başlamış.

Gece uykuya dalarken, o gün yaşadığı her şey aklından geçmiş. Ertesi sabah uyandığında anneannesini leğenle çamaşır yıkarken görmüş.

— Anneanne ne yapıyorsun?

— Çamaşırları yıkıyorum yavrum. Burada çamaşır makinesi yok, elde yıkıyoruz.

Işıl dünden beri şaşkınlık içindeymiş. Ne priz vardı, ne buzdolabı, ne bulaşık makinesi, ne de çamaşır makinesi... En çok da saç kurutma makinesinin olmaması onu üzmüş. “Peki ya saçlarım nasıl kuruyacak?” diye düşünmüş. Gün boyu telefon ya da tablet olmadan ne yapacağını bilememiş.

İçini büyük bir sıkıntı kaplamış.

"Ne ile oynayacağım?"

"Canım çok sıkılıyor!"

"Hiç eğlence yok!" diye söylenmiş.

Ama sonra bir fikir gelmiş aklına. “Madem burada elektrikli oyuncaklar yok, o zaman kendi oyuncağımı kendim yapabilirim!”

🎨 Etkinlik Zamanı

Peki sen olsaydın Işıl’a nasıl yardımcı olurdun?

Haydi düşünelim:

Işıl’ın can sıkıntısını geçirebilmesi için oyun, oyuncak ya da eğlenceli bir araç tasarlayabilir misin?

📝 1. Önce kağıda tasarımını çiz.

♻️ 2. Sonra evdeki geri dönüşüm malzemeleriyle bu tasarımı gerçeğe dönüştür.

📷 3. Son olarak yaptığın oyuncağı sınıf arkadaşlarına tanıt.

"Solutions to reduce waste production"

What do we know?

What do we want to learn?