พระไตรปิฎก 6/4 by

การสังคายนาครั้งที่ 2

pitinan49 — 2024-08-05 07:18:24 UTC

การสังคายนาครั้งที่ ๒ ทำเมื่อ พ.ศ.100 ปรารภเรื่องพวกภิกษุวัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ นอกธรรมนอกวินัย ประชุมพระอรหันต์ ๗๐๐ องค์ มีพระยส กากัณฑกบุตรเป็นประธาน พระเรวตะเป็นผู้ถาม พระสัพพกามีเป็นผู้วิสัชนา ทำที่วาลิการาม เมืองเวสาลี ได้พระเจ้ากาลาโศกราชเป็นศาสนูปถัมภก ทำอยู่ ๘ เดือนจึงเสร็จ

การสังคายนาครั้งที่ 1

2024-08-05 07:20:50 UTC

การสังคายนาครั้งที่ 1 มีขึ้นเพื่อรวบคำสอนให้ถูกต้องด้วยการสวดพร้อมกัน เกิดการจัดหมวดหมู่คำสอนขึ้นเป็น 3 กลุ่ม คือ

1. พระวินัย ว่าด้วยการข้อวินัยต่าง ๆ ของภิกษุและภิกษุณี

2. พระสูตร ว่าด้วยเหตุการณ์การแสดงธรรมเทศน์ศาสนาที่ทรงมีกับผู้คนต่าง ๆ

3. พระอภิธรรม ว่าด้วยหลักธรรมล้วน ๆ

ทั้ง 3 หมวดนี้เรียกรวมว่า ไตรปิฎก หมายถึง ตะกร้า 3 ใบ

การสังคายนาครั้งที่4

2024-08-05 07:21:05 UTC

การทำสังคายนาครั้งนี้มีขีขึ้นที่ถูปาลาม เมืองอนุราธบุรี ประเทศศรีลังกา โดยมีพระพุทธเจ้า เทวานัมปิยติสสะทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ มีพระมหินทะเถระเป็นประมาณ เป็นผู้ซักถามพระอริฏฐะผู้วิสัชนาหรือตอบ วัตถุประสงค์สำคัญวัตถุประสงค์สำคัญของการทำสังคายนาคือเพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาและเป็นการวางรากฐานให้ชาวศรีลังกาท่องจำ พุทธวจ ตามแนวที่จัดระเบียบไว้แล้วในอินเดียกระทำสังสังขยา ตามแนวที่จัดระเบียบไว้แล้วในอินเดียการทำสังคายครั้งนี้มีความอยู่นาน 10 เดือนจึงเสร็จ

การสังคายนาครั้งที่3

2024-08-05 07:27:47 UTC

สาเหตุการทำสังขยานาครั้งนี้เนื่องจากมีคนนอกศาสนาปลอมตัวเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนามากขึ้น พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ มีความเห็นว่าอาจเป็นเหตุให้พระพุทธศาสนามัวหมองจึงได้ขอความร่วมมือจากพระเจ้าอโศกมหาราชให้ทำการสังคายนาชำระสะสมพระพุทธศาสนาให้บริสุทธิ์ การทำสังคายนาทำที่อโศการาม เมืองปาฏลีบุตร ใช้เวลาเก้าเดือนมีพระเจ้าอโศกมหาราชทรงเป็นองค์อุปถัมภ์เมื่อสิ้นสุดการทำสังขยาแล้วพระเจ้าอโศกมหาราชทรงส่งคณะสมณทูต 9สาย ออกเดินทางสู่ดินแดนต่างๆทั้งในชมพูทวีปและต่างประเทศ พระมหินทเถระ โอรสของพระเจ้าอโศกมหาราช นำพระพุทธศาสนาไปประดิษฐานในลังกา

พระโสณเถระและพระอุตตรเถระ นำพระพุทธศาสนามาเผยแผ่ยังดินแดนสุวรรณภูมิ พระพุทธศาสนาในประเทศศรีลังกาจนพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งรุ่งเรืองขึ้นในสมัยนั้นการเผยแพร่ของ สมณทูต ทั้งสองสายนี้มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาในประเทศไทย

การสังคายนาครั้งที่5

2024-08-05 07:29:03 UTC

พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะทิวงคตแล้ว มีกษัตริย์สิงหลและกษัตริย์ทมิฬครองราชสมบัติในลังกาสืบมาอีก ๑๐ กว่าพระองค์ จนถึง พ.ศ. ๔๓๓ พระเจ้าวัฏฏคามินีอภัยได้ราชสมบัติ พวกภิกษุผู้มีปัญญาพิจารณาเห็นความผันผวนของเหตุการณ์บ้านเมืองแล้วลงความเห็นว่า สืบไปภายหน้ากุลบุตรคงมีศรัทธาน้อยลง และปัญญาที่จะทรงจำพระธรรมวินัยสืบอายุพระศาสนาคงน้อยลงด้วย ควรที่พระสงฆ์จะสังคายนาพระธรรมวินัยแล้ว จดจารึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร จึงถวายพระพรขอพระบรมราชูปถัมภ์ และการสังคายนาครั้งนี้มีความสำคัญ คือ เป็นครั้งแรกที่มีจารึกพระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษรลงบนใบลานด้วยภาษาบาลี เป็นต้นฉบับของพระไตรปิฎกฝ่ายเถรวาท

ยุคที่ 1 ยุคเถรวาท

pitinan49 — 2024-08-05 07:31:25 UTC

มีการส่งสมณทูตออกเผยแผ่พระพุทธศาสนารวม 9สายโดยพระสมณทูตสายที่ 8มีพระโสณแถระและพระอุตตรเถระเดินทางมาสุวรรณภูมิ (ดินแดนทางตะวันออก)

ยุคที่ 2 ยุคมหาายาน

2024-08-05 07:39:52 UTC

กนิษกะมหาราชทรงอุปถัมภ์การทำสังคายนาครั้งที่ 4 ของฝ่ายนิกายมหายา เมืองชลลันธร ได้ส่งพระสมณทูตออกเผยแพร่พระพุทธศาสนา ในเอเชียกลางจนถึงประเทศจีน ประเทศจีนก็เผยแพร่มายังอาณาจักรอ้ายลาว อาณาจักรที่คนไทยเคยตั้งถิ่นฐานอยู่ ต่อมา กษัตริย์ศรีวิชัย แห่งเกาะสุมาตาขยายอำนาจเข้าสู่ดินแดนไทยตอนใต้ เกิดพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองในดินแดนแถบนี้ ต่อมาเป็นยุคมหายานระหว่าง พ.ศ 1454 - 1725 นับถือพระพุทธศาสนานิกายมหายาน อำนาจปกครองดินแดนประเทศไทย ทำให้อิทธิพลนิกายมหายานแพร่ขยาย คนไทยเปลี่ยนไปนับถือพระพุทธศาสนานิกายมหายาน เช่นเดียวกับขอม เนื่องจากดินแดนแถบนี้เติมประชาชนนับถือศาสนาพราหมณ์และพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทมาก่อน จึงทำให้มีการนับถือศาสนาผสมผสานกันไป

ยุคที่3 เถรวาทแบบพุกาม

pitinan49 — 2024-08-05 07:41:51 UTC

พระเจ้าอนุรุทธมหาราช(เจ้าเมืองพุกาม) ทรงมีอำนาจแผ่ขยายอาณาเขตของตนมาถึงดนแดนไทยจึงทำให้มีพระพุทธศาสนาแบบพุกาม ซึ่งเป็นสายจากพุกามประเทศอินเดีย แคว้นมคธ คนไทยจึงหันไปนับถือพระพุทธศาสนาแบบพุกาม (เกิดขึ้นในแถบ ล้านนา ลพบุรี และ ทวารวดี)

ยุคที่4 เถรวาทแบบลังกาวงศ์

pitinan49 — 2024-08-05 07:46:33 UTC

พระเจ้าแห่งประเทศลังกาได้ฟื้นฟูพระพุทธศาสนา โดยทรงอาราธนาพระมหากัสปะให้ชำระพระวินัย พระพุทธศาสนาจึงกลับมาเจริญรุ่งเรืองทำให้มีชื่อเสียงทำให้มีต่างชาติจำนวนมากพากันมาศึกษาเมื่อศึกษาจบจึงกลับเดินทางกลับเมืองเกิดในไทยพนะพุทธศาสานาแบบลังกาวงศ์ได้เข้ามาตั้งมั่นที่นครศรีธรรมราชเป็นครั้งแรก

สมัยอยุธยา

2024-08-05 07:46:38 UTC

สมัยอยุธยาระหว่างพ.ศ. 1893 ถึง 2310 พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ยังคงรุ่งเรืองกษัตริย์หลายพระองค์ทรงเลื่อมใสศรัทธาในศาสนาสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสด็จออกผนวชในขนาดที่ครองราชย์อยู่วัดจุฬามณีในสมัยนี้มีการแต่งหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาจำนวนมากสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์กษัตริย์ลังกาทรงส่งทูตมาขอพระสงฆ์จากขอพระสงฆ์จากประเทศไทยเพื่อไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศศรีลังกาพระเจ้าอยู่หัวพระเจ้าอยู่หัวเมนูมาก่อนทรงส่งพระสงฆ์ที่ใหม่เอาบาลีและพระอาริยะมุนีไปลังกาเพื่อสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาแบบสยามวงศ์ประเทศศรีลังกามาจนถึงปัจจุบันนี้

สมัยกรุงธนบุรี

2024-08-05 07:51:03 UTC

พระเจ้าตากสินมหาราชทรงสถาปนากรุงธนบุรีขึ้นเป็นราชธานี ทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาที่เสื่อมลงหลังจากที่พม่าเข้าตีกรุงศรีอยุธยาจนแตก โดยพระสงฆ์ที่อยู่กระจัดกระจายให้มาอยู่รวมกันในพระอาราม และมีการรวบรวมพระสงฆ์ที่ทรงคุณธรรมจากหัวเมือง มาประชุมร่วมกันที่วัดบางหว้าใหญ่ เพื่อที่จะคัดเลือก พระสงฆ์ขึ้นเป็นสังฆราช พระอาจารย์ศรี เป็นสมเด็จพระสังฆราชองค์แรกของกรุงธนบุรี เพื่อรับผิดชอบการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้กับคืนสู่ความเจริญอย่างเดิม

สมัยสุโขทัย

pitinan49 — 2024-08-05 08:07:32 UTC

พ่อขุนราม ทรงมีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเมื่อท่านทราบว่าเมืองนครศรีธรรมราชมีพระสงฆ์ปฏิบัติพระธรรมวินัย พระองค์จึงโปรดเกล้าให้อาราธนาพระสงฆ์จากนครศรีธรรมราช เมื่อพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานมีผู้เลื่อมใสน้อยลงจึงรวมนิกายเดียวกันคงไว้แต่ศาสนาฝ่ายเถรวาท

สมัยกรุงรัตนโกสินทร์

pitinan49 — 2024-08-15 03:47:02 UTC

สร้างและปฏิสังขรณ์วัดต่างๆ เช่น การสร้าง วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดสุทัศน์เทพวราราม วัดสระเกศ และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นต้น โปรดให้มีการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ 9 และถือเป็นครั้งที่ 2 ในดินแดนประเทศไทยปัจจุบัน ณ วัดมหาธาตุทรงตรากฎหมายคณะสงฆ์ขึ้น เพื่อจัดระเบียบการปกครองของสงฆ์ให้เรียบร้อย ทรงจัดให้มีการสอบพระปริยัติธรรม ทรงสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชองค์แรกของกรุงรัตนโกสินทร์ โดยสถาปนาพระสังฆราช (ศรี) เป็นสมเด็จพระสังฆราช เมื่อปี พ.ศ. 2352

สมัยล้านนา

pitinan49 — 2024-08-17 13:42:06 UTC

ประมาณ พ.ศ.1913 พระเจ้ากือนา ทรงส่งพระสมทูตไปนิมนต์พระสังฆราชสุมนเถระจากพระยาลิไทยให้มาทำการเผยแผร่พระพึทธศาสนาในล้านนา สมัลพระเจ้าติโลกราชทรงส่งคณะสงฆ์ไปศึกษาพระพุทศาน่ที่ประเทศศรีลังกา สมัยพระเมืองแก้ว เป็นยุครุ่งเรืองด้านวรรณคดีมีพระสงฆ์นักปราชญ์แต่งตำราพระคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเป็นภาษาบาลีจำนวนมาก