ამ კონკრეტულ სიტუაციაში საქმე გვაქვს პედაგოგიურ პრაქტიკასთან, კონკრეტულად, არაპროფესიონალურ საქმიანობასთან, რადგან აქ არსებული მასწავლებელი ვერ აცნობიერებს პედაგოგიურ პრობლემას და, შესაბამისად, ვერც გადაჭრის მას. არ აქვს გააზრებული პედაგოგიური ამოცანა და, შესაბამისად, არც მოსწავლის მიმართ სწავლება და არც აღზრდა გააჩნია შესაბამისი. როცა მოწაფემ განაცხადა, რომ სჭირდება მომზადება, ეს მასწავლებლის პრობლემაა, პირველ რიგში, რადგან, როგორც ჩანს, მთლად კარგად და ხარისხიანად ვერ ასწავლა მოსწავლეს. არც აღზრდის საკითხი აქვს გააზრებული, რასგან მოწაფეს დაუხშო გამარჯვების რწმენა და დაუდაბლა თვითშეფასება. არ არის სწორი მისი მიდგომა, რადგან მოსწავლემ მან ნდობა განუცხადა და სურვილი გამოხატა უკეთ ესწავლა. პედაგოგოს ეს მიდგომა კი, დააკომპლექსებს ბავშვს და მეტიც, შეაძულებს საგანს. გასასამართლებელი იქნებოდა მასწავლებლის უარი მაშინ, თუკი არ ენდომებოდა, რომ მოწაფეს დამატებითი ხარჯი გაეწია და მასწავლებელი მზადყოფნას გამოაცხადებდა, რომ უკეთ ესწავლებინა მისთვის და მიდგომოდა მისი დონისა და ფსიქოლოგიის, ფსიქიკის მიხედვით.

მასწავლებელს უარი არ უნდა ეთქვა მოსწავლისთვის. რადგან მოსწავლე მას ენდობოდა, მასწავლებელში ხედავდა მისაბაძ მაგალითს და ახლა შესაძლებელია მოსწავლეს დაეკარგოს სწავლის მოტივაცია, აღარ მივიდეს სხვა მასწავლებელთან და შესაბამისად საგძნობლად ჩამორჩეს ბიოლოგიაში და ვერ განვითარდეს ამ მიმართულებით, რაც მის აკადემიურ მოსწრებაზე აისახება უარყოფითად.

ჩემი აზრით მასწავლებლის გადაწყვეტილება სწორია.

მასწავლებელი ამ კონკრეტულ სიტუაციაში სწორად მოიქცა, რადგან მისაღები არ იქნებოდა, რომ იგივე მასწავლებელი, რომელიც ირაკლის აფასებს სკოლაში, მასთან კერძო გაკვეთილებს ატარებდეს ანაზღაურების სანაცვლოდ , ეს შეიძლება უსამართლობად ჩაითვალოს სხვა მოსწავლეების მიმართ და წარმოქმნას ინტერესთა კონფლიქტი.

ამიტომ სწორი და ეთიკური გადაწყვეტილებაა, რომ მასწავლებელმა უარი უთხრა ირაკლის.

ჩემი აზრით, მასწავლებელს ირაკლისთვის დახმარებაზე უარი არ უნდა ეთქვა,რადგან ის მოსწავლეს მიაჩნია პირველ რიგში კარგ პროფესიონალად,როცა ამბობს რომ მასზე უკეთესად ვერავინ აუხსნის მას სასწავლო მასალას...

ასევე ხაზს უსვამს,რომ პიროვნული დამოკიდებულება დადებითი აქვს და მის მიმართ სიყვარული ამოძრავებს...ასეთ შემთხვევაში შედეგი აუცილებლად დადებითი იქნებოდა.

ვფიქრობ მასწავლებლის გადაწყვეტილება სწორია, რადგან პრობლემის არსებობის შემთხვევაში ალბათ უმჯობესი იქნება თუ მასწავლებელი სკოლაშივე დაეხმარება მას. თუ ამ მცდელობის მიუხედავად შედეგი ვერ მიიღწეოდა, მაშინ ვფიქრობ კარგი იქნებოდა თუ დამატებით ჩაუტარებდა გაკვეთილებს სკოლაში ანაზღაურების გარეშე.

კერძოდ მომზადების შემთხვევაში შესაძლებელია სხვა მოსწავლეებს გასჩენოდათ მოსაზრება, რომ

ირაკლის მიმართ მასწავლებელი სუბიექტურია, რადგან ის მასთან ემზადება. ამიტომაც ვფიქრობ, პედაგოგის გადაწყვეტილება მართებულია.

მასწავლებლის გადაწყვეტილება გამართლებულად უნდა ჩაითვალოს, რადგან შესაძლებელია ამ საკითხში რამდენიმე სიტუაცია წამოიჭრას. პირველი ის, რომ შესაძლებელია მასწავლებელს თავისი ოჯახური მდგომარეობა არ აძლევდეს საშუალებას, რომ მოსწავლე სახლში ამეცადინოს. რაც შეეხება მეორე სიტუაციას, ყველა მასწავლებელს თავისი უფლებები აქვს, მათი გადასაწყვეტია, თუ როგორ გადაანაწილებენ დროს სკოლის შემდეგ, მასწავლებლისთვის აუცილებელი არ არის სახლში მისვლის შემდეგ მოსწავლეები აიყვანოს თუ ეს არ სურს. საბოლოოდ, მე არ ვთვლი, რომ მასწავლებელმა არასწორი გადაწყვეტილება მიიღო, შეეძლო კატეგორიული უარის ნაცვლად რბილად და გასაგებად აეხსნა მოსწავლისთვის თუ რატომ ვერ ამეცადინებდა მას, მისი ეს მოქცევა არაპროფესიონალურად შეიძლება ჩავთვალოთ, რაც მას აუცილებლად გამოსასწორებელი აქვს.

გამოსავლად ჩაითვლებოდა მასწავლებლის გულწრფელი დამოკიდებულება და გახსნილობა სიტუაციის მიმართ. მისი გადაწყვეტილება სწორი იყო, მაგრამ არა შესაფერისად გადმოცემული.

ვფიქრობ მოცემულ სიტუაციას ორი მხარე აქვს. ერთის მხრივ ვამართლებ მასწავლებლის გადაწყვეტილებას, რადგან რიგი მიზეზების გამო მიმაჩნია, რომ მასწავლებელმა საკუთარი მოსწავლე არ უნდა მოამზადოს. ვინაიდან და რადგანაც ამ დროს მასწავლებელს ავალდებულებენ, რომ მაღალი შეფასება მისცეს ბავშვს, რაც სუბიექტურს ხდის მასწავლებელს და ობიექტურობას აკარგვინებს. გარდა ამისა, ეს კონკრეტული მასწავლებელი სკოლაში უკვე ასწავლის ირაკლის, მაგრამ მაინც სუსტია ბავშვი მის საგანში. ამიტომ ვთვლი, იგივე მასწვლებლის არჩევა არასწორია და მასწავლებლის უარიც მისაღებია. თუმცა თუ მეორე მხრიდან შევხედავთ, ირაკლის უყვარს ეს მასწვლებელი და სწორედ მასთან უნდა, რომ მოემზადოს, მასწვლებლის უარმა კი შესაძლოა მოტივაცია დააკარგვინოს. ვფიქრობ, მასწვლებელს უფასოდ უნდა ჩაეტარებინა ირაკლისთვის რამდენიმე გაკვეთილი, რომ მისი სისუსტე დაეძლიათ. ამ შემთხვევაში თავს ვალდებულად არ ჩათვლიდა მასწავლებელი, რომ სუბიექტურად შეეფასებინა ბავშვი.

ამ სიტუაციიდან გამომდინარე ბავშვს მასწავლებელი უყვარს და დიდ იმედებს ამყარებს მასწავლებელზე,მაგრამ მასწავლებელი ვერ ხედავს ბავშვის მისდამი დამოკიდებულებას და პირდაპირ უარს ეუბნება საგნის მომზადებაზე რაც ჩემი აზრით ბავშვის უგულვებელყოფაა და ემპათია განცდა ნაკლებადაა მასწავლებლის მხრიდან.

ჩემი რეკომენდაცია იქნება მოუსმინა მოსწავლეს დავაფასო მისი სწავლისადმი მონდომება და ვეცადო კლასში რამოდენიმე რჩევით და რეკომენდაციით დავეხმარო საგნის სწავლების პროცესში.თუ მაქვს დრო მოამზადოს საგანში თუ არადა გულწრფელად ავუხსნი მდგომარეობას რატომ ვერ მოვახერხებ მის მომზადებას,რათა ბავშვი უყურადღებოდ არ დარჩეს და ვეცდები საგაკვეთილო პროცესში დავეხმარო და წავახალისო მისი ესეთი მონდომება საგნის მიმართ.

სიტუაცია საინტერესო და დამაფიქრებელია. ერთის მხრივ საქმე გვაქვს მოტივირებულ მოსწავლესთან, რომელსაც უყვარს მასწავლებელი და ცდილობს საგანში უკეთესი შედეგი ჰქონდეს. ის ეძებს გამოსავალს და მასწავლებელს სთხოვს დახმარებას.

მასწავლებლის უარი ჩემთვის მიუღებელია, რადგან აქ კარგად ჩანს დამოკიდებულება. მართალია, ის სულაც არაა ვალდებული ცალკე მოამზადოს მოსწავლე, მაგრამ მასწავლებლობა გარკვეულ დაუწერელ ვალდებულებასაც გულისხმობს. მის ადგილზე დავფიქრდებოდი, რატომ ვერ იგებს ჩემს ახსნილია ის მოსწავლე რომელსაც ვუყვარვარ და პატივს მცემს. იქნებ ჩემშია პრობლემა. ან იქნებ ძალიან კარგად ვხსნი, მაგრამ მას დამატებით სჭირდება ახსნა.

რეკომენდაციისთვის, ვფიქრობ მასწავლებელს უნდა გამოეჩინე მეტი გულისხმიერება და უფასოდ გამოეყო მცირედი დრო მოსწავლისთვის. ამით მისცემდა მეტ მოტივაციას და წაახალისებდა მის მონდომებას.

ჩემი აზრით მასწავლებლის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება არ იქნებოდა სწორი თუკი ირაკლი სიზარმაცის გამო ვერ ახრხებს გაკვეთილების მომზადებას, მაგრამ თუ მას აქვს სხვა პრობლემები მაგ:ოჯახში ვერ პოულობს სივრცეს ან არ აქვს შესაბამისი პირობები, რომ გაკვეთილი მოამზადოს, მაშინ მასწავლებელს შეუძლია მოსწავლის შესაძლებლობები შეაფასოს და ამის შემდეგ დაუნიშნოს მას დამატებითი გაკვეთილები.ამ პროცესში გამოიკვეთება ირაკლის რა დონეზე სჭირდება დახმარება და გარკვეული დროის შემდეგ მასწავლებელს შეუძლია შეუწვყვიტოს დამატებითი გაკვეთილების ჩატარება.

ამით იმის თქმა მსურს ,რომ მასწავლებელმა უნდა ამოიცნოს ამა თუ იმ ბავშვის ფსიქოლოგიური მდგომარეობა და იმის მიხედვით მიიღოს გადაწყვეტილება და გამოიყენოს სწავლების ის ფორმა,რომელიც კონკრეტული მოსწავლისთვის მიმართ უფრო ეფექტური იქნება.

ჩემი აზრით არ არის გამართლებული მასწავლებელმა უარი რომ უთხრა მომზადებაზე პირიქით უნდა დახმარებოდა და მოემზადებინა რადგან უყვარდა საგანიც და მასწავლებელიც.დადებითი ის იყო რომ უყვარდა საგანი და მასწავლებელი.უარყოფითი ის იყო რომ უარი უთხრა მასწავლებელმა მომზადებაზე.

მე რომ ვყოფილიყავი მასწავლებელი აუცილებლად დავეხმარებოდი,მოვამზადებდი რადგან უნდოდა ბიოლოგიის სწავლა.ვიქნები ჰუმანური პედაგოგი.

ჩემი რეკომენდაცია იქნება ის რომ არასდროს უთხრას პედაგოგმა მოსწავლეს უარი მომზადება

აღნიშნულ კაზუსს მივიჩნევ რომ 2 მხარე აქვს, რადგან ცალმხრივად სიტუაციის შეფასება ვფიქრობ რომ მართებული არ იქნება. მასწავლებლის ქმედებას ვამართლებ, რადგან მიმაჩნია რომ მასწავლებელმა საკუთარი მოსაწავლე არ უნდა მოამზადოს, რადგან მას საგაკვეთილო პროცესში შეუძლია გარკვეული დრო დაუთმოს მსგავსს მოსწავლეს (გონივრული დრო), ამავდროულად როდესაც მასწავლებელი საკუთარ მოსწავლეს ამზადებს გვინდა არ გვინდა ის სუბიექტური ხდება რაც შეიძლება გამოვლინდეს ქულის დაწერის პროცესში. შესაბამისად მასწავლებლის საქციელი რომ მოსწავლეს უარი განუცხადა მართებულია, თუმცა მას შეეძლო ალტერნატიული გზის შეთავაზებაც მაგალითად საგაკვეთილო პროცესის შემდეგ დარჩენა და დამათებითი გაკვეთილის ჩატარება, სწორედ ამ ჟესტით დაინახავდა მასწავლებელი თუ როგორ დაძლევლდა აღნიშნული მოსწავლე მასალას, თუ დაინახავდა რომ მოსწავლე ისევ ისეა არანაირი შედეგი აქვს მხოლოდ ნაშინ იქნებოდა სწორი პირდაპირ უარის განაცხადი.

მეორე მხირვ კი მოსწავლე თავადვე შეაფასებდა თავის შესაძლებლობებს დაფიქრდებოდა მის ცოდნის დონეზე და შემდგომ მიიღებდა გადაწყვეტილებას გაეგრძელებინა და ისევ იგივე ოფერი გაეკეთებინა მისი მასწავლებლისთვის თუ სხვა გამოსავალი ეპოვა.

ჯგუფი V

ვფიქრობ მასწავლებლის გადაწყვეტილება იყო მართებული, რადგან მოსწავლეს თუ აქვს დაბალი მოსწრება ეს საკითხი ისევ საგაკვეთილო პროცესში უნდა მოგვარდეს. კერძოდ მომზადებამ იგივე მასწავლებელთან შესაძლოა გამოიწვიოს სხვა მოსწავლეებში არაერთგვაროვანი დამოკიდებულება.

რეკომენდაცია: თუ მოსწავლეს სურს ნიშნების გამოსწორება, პირველ რიგში, უნდა იშრომოს მეტი რათა მიაღწიოს სასურველ მიზანს. მოსწავლეს შეუზღუდავად უნდა ჰქონდეს შესაძლებელობა,გაუგებარი საკითხები დამატებით დააზუსტოს საგაკვეთილო პროცესში.მასწავლებელს ,მოცემულ შემთხვევაში, გაუგებარი მასალა დამატებით აუხსნას მთელ კლასს.

ჯგუფი - 5

მოცემულ სიტუაციაში, პედაგოგი ვერ აცნობიერებს სიტუაციის არსს და მოსწავლის დამოკიდებულებას. მორალური თვალსაზრისით მტკიცე უარი მოსწავლეს გაანაწყენებდა და კიდევ უფრო დააშორებდა საგანთან. მიუხედავად იმისაც რომ ბიჭი დაბალი აკადემიური მოსწრების მოსწავლე არის, მას უყვარს საგანი და პედაგოგი, მასწავლებელი დაუწერელი კანონის მიხედვით თავს ვალდებულად უნდა გრძნობდეს ჩაუნიშნოს მოსწავლეს რამდენიმე გაკვეთილი, ყოველგვარი ანაზღაურების გარეშე და იზრუნოს მისი აკადემიური მოსწრების გაუმჯობესებაზე, რადგან , როდესაც ბიჭი შეძლებს რამდენიმე საგაკვეთილო თემის დამუშავებას ინდივიდუალურად სწავლა-სწავლების პროცესში, მას აღარ გაუჭირდება თემატიკასთან გამკლავება. შესაბამისად მისი სიყვარული და მოტივაცია შემეცნებასთან დაკავშირებით კიდევ უფრო გაიზრდება.

საინტერესო სიტუაციაა,სანამ მასწავლებლის გადაწყვეტილებას განვიხილავთ,გასარკვევია მოსწავლის ეს გადაწყვეტილებაც,რადგან ტექსტიდან ვიგებთ,რომ მას მასწავლებელიც უყვარს და მისი ახსნილი გაკვეთილიც, ეს დასტურდება მისი სიტყვებით ,,მასზე უკეთ ვერავინ შეძლებს გაკვეთილის ახსნას"

მასწავლებლის გადაწყვეტილებას ვეთანხმები, მაგრამ შეეძლო ეთქვა კერძოდ მომზადების გარეშეც შეუძლია დაეხმაროს და გაკვეთილის ბოლოს დაუთმობდა დროს

სიტუაცია საკმაოდ საინტერესოა და ვფიქრობ მხოლოდ ერთი მხრიდან დანახვა სწორი არ იქნება. ვთვლი, რომ პედაგოგი აუცილებლად უნდა დახმარებოდა ირაკლის თუნდაც შესვენების ხარჯზე, თანაც სრულიად უსასყიდლოდ : მოკლე მონახაზი გაკეთებინა, მოენიშნა გაკვეთილები და დავალებები, რომელიც უკეთ გააზრებაში დაეხმარებოდა. თანაც მასწავლებელმა საკუთრი მოსწავლე არ უნდა მოამზადოს, რადგან დანარჩენ მოსწავლეებში შესაძლოა უარყოფითი რეაქცია გამოიწვიოს და ამიტომ იმ საკითხში, რომ საკუთარი მოსწავლე მოსამადებლად არ აიყვანა - ვეთანხმები. მაგრამ ასე ცივი უარით გასტუმრება სრულიად გაუმართლებელია, რადგან მოსწავლემ სურვილი გამოთქვა, რომ უკეთესი მოსწავლე გამხდარიყო და მასწავლებელმა მაქსიმალურად უნდა შეუწყოს ხელი ასეთ მონდომებულ მოსწავლეებს.

Vჯგუფი

კაზუსში მიცემული სიტუაციიდან გამომდინარე მასწავლებლის უარი სრულად გამართლებულია,რადგან დათანხმების შემთხვევაში მასწავლებლის მხრიდან სრულად დაირღვეოდა ეთიკის ნორმები,ვინაიდან და რადგანაც,მასწავლებელს არ აქვს უფლება საკუთარი მოსწავლე კერძოდ ამეცადინოს თანხის სანაცვლოდ.მასწავლებელმა მზაობა უნდა გამოხატოს ყოველ მხრივ,რათა მოსწავლეს დაუდგეს გვერდით,აუხსნას გაუგებარი საკითხები გაკვეთილზევე,მიაწოდოს დამატებითი რესურსები,თუმცა თუ ისევ პრობლემას აწყდება მოსწავლე მასწავლებელმა ყოველგვარი ანაზღაურების გარეშე უნდა გაუწიოს მას დახმარება და ამეცადინოს დამატებით.

ჩემი აზრით, მასწავლებლის გადაწყვეტილება გამართლებულია, რადგან საკუთარი მოსწავლის კერძოდ მომზადება ანაზღაურებით არღვევს პროფესიულ ეთიკას და ქმნის ინტერესთა კონფლიქტს. პედაგოგი უნდა დარჩეს ობიექტური და სამართლიანი ყველა მოსწავლის მიმართ, ამიტომ სწორი იყო, რომ უარი თქვა და თავიდან აიცილა გაუგებრობა ან უსამართლობის შთაბეჭდილება.

ვფიქრობ, სწორი ალტერნატივა იქნებოდა,

მასწავლებელი უფასოდ დახმარებოდა ირაკლის — მიაწოდებინა დამატებითი მასალა, ესწავლებინა როგორ მომზადებულიყო ან ერჩია სხვა რეპეტიტორი.

მასწავლებლის პროფესიული განვითარების ეთიკის კოდექსის მიხედვით, მასწავლებელს არ აქვს უფლება საკუთარ მოსწავლეს გაუწიოს ფასიანი საგანმანათლებლო მომსახურება, აქედან გამომდინარე მასწავლებლის უარი გამართლებულია. მასწავლებელმა უნდა გამოხატოს პირველ რიგში იმის სურვილი,რომ მოსწავლეს აუხსნას გაუგებარი მასალა და გააცნობიეროს რაში მდგომარეობს პრობლემა., ასევე აუცილებლად უნდა შეცვალოს გაკვეთილის ახსნის მეთოდები და ტექნიკა, რადგან ეს მის არაპროფესიონალიზმზე მეტყველებს.

კაზუსიდან გამომდინარე მასწავლებლის საქციელი გაუმართლებელია, აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ბავშვი მონდომებულია და სურს საგნის შესწავლა და გაუმჯობესება მის საყვარელ მასწთან. მოსწავლე არის 9-10 კლასელი ეს ის ასაკია, რომლის დროსაც ბავშვში მრავალი ემოცია და გრძნობა აღიძრება და ნამდვილად არ ღირს მასში მოტივაციის და მონდომება და დაქვეითება. მასწავლებლიის მოვალეობაა, როდესაც მოსწავლე მიდის მასთან თხოვნით, დაფიქრდეს და შეეცადოს, რომ იპოვოს გამოსავალი. ბავშვი არის ჰეტეროგენული და აქვს მიზანი რომელიც ნებისმიერ შემთხვევაში დაკმაყოფილებული უნდა იყოს.

პედაგოგმა აუცილებლად უნდა მიმართოს პედაგოგიკის დამხმარე კატეგორიებს და შეძლოს ყოველგვარი ანაზღაურების გარეშე ბავშვის დახმარება.

საბოლოოდ მასწავლებელის ქცევა არ ექვემდებარება პედაგოგიკის საფუძვლებს.

თავდაპირველად განვიხილოთ ირაკლის მდგომარეობა,რომელსაც უყვარდა ბიოლოგიის მასწავლებელი მაგრამ უჭირდა საგნის ათვისება, გავითვალისწინოთ მისი ასაკი. ერთ მხრივ შეიძლება დავადანაშაულოთ მასწავლებელი,რომელიც სათანადო ყურადღებას არ აქცვედა გაკვეთილის ათვისების პროცეს.მისი სწავლის ფორმა შეგვიძლია ვთქვათ რომ თავიდან ლატენტური ტიპის იყო.

ხოლო რაც შეეხება უარს კერძო გაკვეთილის ჩატარებაზე ანაზღაურების სანაცვლოდ, ჩვენი ჯგუფი ემხრობა მასწავლებლის გადაწყვეტილებას, რადგან თავისდაუნებურად მიკერძოებული იქნებოდა მოსწავლის მიმართ. რაც გამოიწვევდა თანაკლასელების პროტეტს. მასწვალებელს უნდა შეეთავაზებინა სხვა გზა რადგან ამით შეიძლება გამოეწვია მოტივაციის დაქვეითება ამიტომ უნდა სხვა გზით რომლითაც დაეხმარებოდა ირაკლის ცოდნის ათვისებაში.

ჩემი აზრით, მასწავლებელი არ მოიქცა სწორად უარი რომ უთხრა ინდივიდუალური გაკვეთილების ჩატარებაზე. თუმცა, მას კანონი არ აძლევს უფლებას საკუთარ მოსწავლესთან იმუშაოს ანაზღაურების სანაცვლოდ. ამ შემთხვევაში გამოსავალი არის ის, რომ მოსწავლეს დაეხმაროს ფინანსური სარგებლის მიღების გარეშე, შესთავაზოს დამატებითი მეცადინეობების ჩატარება შედეგის გაუმჯობესებამდე და დაეხმაროს უანგაროდ. ამ შემთხვევაში, არ დაზარალდება მოსწავლის ინტერესები და მასწავლებელსაც საშუალება მიეცემა კანონიერების ფარგლებში განახორციელოს საკუთარი სააღმზრდელო საქმიანობა.

მასწავლებლის ქმედება ერთ მხრივ სწორად მიმაჩნია რადგან მან არ აიღო თანხა მისი მოსწავლიდან ,მაგრამ დასაფიქრებელია ის ფაქტიც რომ მან უარი უთხრა ირაკლისთვის მეცადინეობებზე. შეეძლო მასწავლებელს რჩევები მიეცა გიორგისთვის ასევე მოკლე ახსნები გაეკეთებინა იმ თემებზე რაც მას ყველაზე მეტად უჭირდა.ასევე შეეძლო მიეცა რჩევა როგორ უნდა მომზადებულიყო საკუთარი ძალებით და ეტაპობრივად მიექცია ყურადღება მისი განვითარებისთვის საგანში.

ჯგუფი-6.

იქედან გამომდინარე , რომ ირაკლის ძალიან უყვარდა ბიოლოგია და თვითონ მასწავლებელიც, ვფიქრობ, რომ მასწავლებელს უარი არ უნდა ეთქვა.მართალია მასწავლებელმა უარი უთხრა იმის გამო , რომ თანხის აღება არ სურდა საკუთარი მოსწავლისგან, თუმცა შეეძლოო ირაკლისთვის შეეთავაზებინა დახმარება და უანგაროდ დახმარებოდა ,მიეცა რჩევები თუ როგორ უნდა მოქეულიყო, რათა არ დაკარგოს ბიოლოგიის მიმართ სიყვარული და ინტერესი , რომ ეს მისთვის მოტივაცია ყოფილიყო.

დიახ, მასწავლებლის გადაწყვეტილება გამართლებულია, რადგან მან დაიცვა პროფესიული ეთიკის ნორმები. კერძო ანაზღაურებადი გაკვეთილი საკუთარ მოსწავლესთან ქმნის ინტერესთა კონფლიქტს და შეიძლება გამოიწვიოს არათანაბარი დამოკიდებულება სხვა მოსწავლეების მიმართ. მასწავლებელმა დაიცვა სამართლიანობა და პროფესიული ობიექტურობა.

ერთი შეხედვით, მასწავლებელმა დაიცვა პროფესიული ეთიკა და ანაზღაურების სანაცვლოდ არ დასთანხმდა კერძო მომზადებას.

თუმცა ვფიქრობ, რომ მასწავლებლის გადაწყვეტილება არ არის მართებული, გამომდინარე იქიდან, რომ მასწავლებელი არც ჩაეკითხა ირაკლის თუ რაში მდგომარეობდა მისი პრობლემა - შეიძლება ყოფილიყო რომელიმე საკითხის ვერ გაგება, ან შესაძალოა პირადი მიზეზით ვერ "დაეწია" ახსნილ მასალას.

შეიძლება ანაზღაურებად მომზადებაზე უარი ეთქვა, მაგრამ მასწავლებელს აუცილებლად უნდა მოეხდინა პრობლემის იდენტიფიცირება, შეიძლება კლასში სხვა მოსწავლეებსაც ჰქონდათ მსგავსი პრობლემა. ამასთანავე, კაზუსიდან ჩანს ირაკლის გულწრფელი დამოკიდებულება მასწვლებლისადმი, ამიტომ მასწავლებელს გადაჭრით "ცივი" უარი არ უნდა ეთქვა.

1. ჩამოთვალეთ, მეცნიერების რომელ დარგებთან აქვს პედაგოგიკას მჭიდრო კავშირი

და დაახასიათეთ თითოეული მათგანი.

პედაგოგიკას კავშირი აქვს მეცნიერულ დარგებთან:ფილოსოფია,ფსიქოლოგია,სოციოლოგია,ბავშვის ანატომია,ფიზიოლოგია,მედიცინა,კიბერნეტიკა.

ფილოსოფია იძლევა მტკიცე სოციალურ საფუძველს პეგაგოგიკის განვითარებისათვის.

პედაგოგიკა ეყრდნობა სოციალური მეცნიერებების მონაცემებს.

ანატომია ფიზიოლოგია პედაგოგიკისთვის მნიშვნელოვანია პიროვნების აღზრდა განვითარების ბიოლოგიური საფუძვლის.

პედაგოგიკას კავშირი აქვს განსაკუთრებით პედიატრიასთან აუცილებელია მოსწავლის სწავლის,შრომის და დასვენების სანიტარულ ჰიგიენური რეჟიმის დაცვა.

საბავშო ლიტერატურის დანიშნულებაა ნორჩი თაობის განათლება გაფაქიზება

პედაგოგიკა თავის კანონზომიერების დადგენაში ფართოდ იყენებს ინფორმატიკას.

სახელი, გვარი: ___________________________

თარიღი: ___________________________

მაქსიმალური ქულა: 50

ნაწილი I: დახურული კითხვები (20 ქულა)

ინსტრუქცია: შემოხაზეთ ან მონიშნეთ ერთი სწორი პასუხი. (თითოეული 2 ქულა).

#

კითხვა

1

რომელი მოაზროვნის მეთოდი იყო მაიევტიკური (ბებიაქალობა)?

ა) არისტოტელე

ბ) სოკრატე

გ) პლატონი

2

ი. ა. კომენსკის ნაშრომებში რომელი მეთოდია ნახსენები, როგორც საყოველთაო სწავლების საფუძველი?

ა) ინდივიდუალური სწავლება

ბ) კლას-გაკვეთილის სისტემა

გ) ევრითმია

3

ტექსტის მიხედვით, რომელი მოაზროვნე მოღვაწეობდა ძვ. წ. V-IV საუკუნეების მიჯნაზე?

ა) არისტოტელე

ბ) დემოკრიტე

გ) ჰერბარტი

4

რა უდევს საფუძვლად ჰერბარტის პედაგოგიურ სისტემას?

ა) ლოგიკა და ფიზიკა

ბ) ფსიქოლოგია და ეთიკა

გ) მედიცინა და ფილოსოფია

5

რა არის პედაგოგიკის შესწავლის ძირითადი საგანი?

ა) სოციალური კონტროლის მექანიზმები

ბ) აღზრდის, განათლების და სწავლების პროცესები

გ) ადამიანის ბიოლოგიური განვითარება

6

რა არის აღზრდის ერთ-ერთი მიზანი, ტექსტის მიხედვით, რომელიც უზრუნველყოფს პიროვნების სოციალურ ცხოვრებაში ჩართვას?

ა) შრომითი პროცესის რეგულირება

ბ) სოციალიზაციის ფუნქცია

გ) კრიმინალური ქცევის პრევენცია

7

არისტოტელეს მიხედვით, რა არის ყველაზე სრულყოფილი ზნეობა?

ა) ბუნებრივი მიდრეკილება

ბ) შუა ზომა (ოქროს შუალედი)

გ) ღვთიური მორჩილება

8

რა ეწოდება აღზრდის პროცესს, რომელიც ორიენტირებულია ბუნებრივი მიდრეკილებების განვითარებაზე?

ა) იდეალიზმი

ბ) ნატურალიზმი

გ) რაციონალიზმი

9

რა არის დემოკრიტეს პედაგოგიკის მთავარი მიზანი?

ა) მორალური სრულყოფა

ბ) სამხედრო ძალის გაძლიერება

გ) ეკონომიკური ზრდა

10

რომელი საუკუნიდან იღებს სათავეს პედაგოგიკა, როგორც მეცნიერება?

ა) XV საუკუნე

ბ) XVIII საუკუნე

გ) XX საუკუნე

ნაწილი II: ღია კითხვები და პედაგოგიური სიტუაცია (30 ქულა)

ინსტრუქცია: უპასუხეთ დასმულ შეკითხვებს ამომწურავად და სრულად. (კითხვები 11-14 – 6 ქულა, დავალება 15 – 6 ქულა).

თეორიული კითხვები (4 x 6 ქულა = 24 ქულა)

11. რა არის აღზრდის ცნება, რა არის მისი ძირითადი მიზანი და რა ფუნქციები ეკისრება მას, როგორც სოციალიზაციის პროცესს?

12. განმარტეთ პედაგოგიკის ავტორიტარული და ლიბერალურ-დემოკრატიული აზროვნების სახეები. როგორ განსხვავდება მათი მიდგომა აღზრდის პროცესის მიმართ?

13. იან ამოს კომენსკი - განმარტეთ მისი იდეების ისტორიული მნიშვნელობა და ჩამოთვალეთ მისი ოთხი ძირითადი შრომა (თეორიული ნაწარმოები).

14. არისტოტელე - როგორ განმარტავს ის ყველაზე სრულყოფილ ზნეობას? რა არის მისი პედაგოგიკის მიზანი და რა ეტაპებს მოიცავს აღზრდა მისი შეხედულებით?

კრიტიკული აზროვნების დავალება: პედაგოგიური სიტუაცია (6 ქულა)

15. პედაგოგიური სიტუაცია: მე-7 კლასის მოსწავლე, გიორგი, გაკვეთილზე სისტემატურად ერევა თანაკლასელებს, არღვევს დისციპლინას და არ ასრულებს დავალებებს. მასწავლებელი გადაწყვეტს მისი ქცევის გამოსწორებას.

ა) აღწერეთ, რა ფორმით გამოიყენებდა მასწავლებელი დასჯის მეთოდს ამ სიტუაციაში ავტორიტარული პედაგოგიური აზროვნების მიხედვით (2 ქულა).

ბ) აღწერეთ, რა ალტერნატიულ გზას აირჩევდა მასწავლებელი, რომ გამოეყენებინა წახალისების მეთოდი ლიბერალურ-დემოკრატიული პედაგოგიური აზროვნების ფარგლებში (2 ქულა).

გ) დაასაბუთეთ, ამ ორიდან (დასჯა/წახალისება) რომელი მიდგომა უზრუნველყოფს გიორგის თვითაღზრდის მოტივაციას და რატომ? (2 ქულა).

მე-4 ჯგუფი

1-ბ

2-ბ

3-ბ

4-ბ

5-ბ

6-ბ

7-ბ

8-ა

9-ა

10-გ

11)აღზრდა არის პროცესა, რომელიც ადამიანის პიროვნების ჩამოყალიბებას ემსახურება.როგორც სოციალიზაციის ნაწილი, აღზრდა ასწავლის ადამიანს როგორ მოერგოს საზოგადოებრივ წესებს, როგორ ითანამშრომლოს სხვებთან და იცხოვროს საერთო მიზნებით.

12)ავტორიტარული პედაგოგიური აზროვნება ეფუძნება მკაცრ დისციპლინას, კონტროლსა და ერთპიროვნულ გადაწყვეტილებებს. ამ მიდგომით მასწავლებელი წარმოადგენს ძირითად ძალას, რომელიც კარნახობს მოსწავლეს რა უნდა გააკეთოს. მოსწავლეს ნაკლებად აქვს თვითგამოხატვისა და არჩევანის შესაძლებლობა, რადგან მთავარი მიზანია წესრიგის დაცვა და მორჩილება.

ლიბერალურ-დემოკრატიული პედაგოგიური აზროვნება კი ემყარება თავისუფლებას, თანამშრომლობასა და ურთიერთპატივისცემას. ამ მიდგომით მასწავლებელი და მოსწავლე პარტნიორები არიან მასწავლებელი აძლევს მოსწავლეს აზრის გამოხატვისა და გადაწყვეტილების მიღების შესაძლებლობას, რაც აძლიერებს მის პასუხისმგებლობის გრძნობას და თვითგანვითარების მოტივაციას

13)კომენსკიმ აჩამოაყალიბა კლას-გაკვეთილის სისტემა, რომელიც გახდა მთელი მსოფლიოს სკოლების საფუძველი.

14)არისტოტელეს აზრით, ყველაზე სრულყოფილი ზნეობა არის სიკეთე და გონივრული ქცევა, ანუ ადამიანის უნარი იხელმძღვანელოს გონების ოქროს შუალედით არ იყოს არც გადამეტებული, არც უკიდურესად თავშეკავებული.

15)ა) ავტორიტარული პედაგოგიური აზროვნების მიხედვით, მასწავლებელი გიორგის მიმართ მკაცრ და დისციპლინურ ზომებს გამოიყენებდა. მაგალითად, მას საჯაროდ გააკრიტიკებდა, დაწერდა შენიშვნას ჟურნალში ან დატოვებდა გაკვეთილის შემდეგ დამატებითი დავალების შესასრულებლად. ასეთ მიდგომაში ძირითადი აქცენტი კეთდება შიშზე, დასჯასა და წესრიგის მკაცრ დაცვაზე, რაც მოსწავლის ქცევის კონტროლს ემსახურება, მაგრამ არა მისი შინაგანი მოტივაციის განვითარებას.

ბ) ლიბერალურ-დემოკრატიული პედაგოგიური აზროვნების ფარგლებში, მასწავლებელი არჩევდა წახალისების მეთოდს გიორგის არ დასჯიდა, არამედ მოუსმენდა, გაარკვევდა მისი ინტერესებისა და ქცევის მიზეზებს და ჩართავდა სასწავლო პროცესში ისეთი ამოცანებით, სადაც გიორგი თავის შესაძლებლობებს გამოავლენდა. მასწავლებელი შეაქებდა ნებისმიერ პოზიტიურ ქცევას

გ)თვითაღზრდის მოტივაციას უფრო უზრუნველყოფს წახალისების მიდგომა, რადგან იგი მოსწავლეში იწვევს შინაგან სურვილს გააუმჯობესოს ქცევა და საკუთარი ძალებით მიაღწიოს წარმატებას. როცა გიორგი გრძნობს, რომ მას ენდობიან, უსმენენ და აფასებენ, მას უჩნდება პასუხისმგებლობის გრძნობა და თვითკონტროლის უნარი.

პედაგოგიკა, როგორც მეცნიერება მჭიდრო კავშირშია იმ მეცნიერებებთან, რომელსაც საქმე აქვს ბავშვთა და მოზარდთა სულიერი და ფიზიკური განვითარების ფაქტებთან. პედაგოგიკასთან მჭიდრო კავშირშია შემდეგი მეცნიერებები:ფილოსოფია,ფსიქოლოგია,სოციოლოგია,ბავშვის ანატომია და ფიზიოლოგია, მედიცინა, იორისპრუდენცია, საბავშვო ლიტერატურა, კიბერნეტიკა, ინფორმატიკა.

1.პედაგოგიკა ფილოსოფიის ნაწილია და მის შიგნით განვითარდა. ფილოსოფიას თუ ზნეობა და მორალი აინტერესებს, როგორც ცნობიერების ფორმა პედაგოგიკა კი ზნეობის და მორალის ჩამოყალიბების გზებს და საშუალებებს ადგენს რომლის მიხედვითაც პედაგოგიური მიდგომებით ჩამოყალიბდება ფილოსოფიაში ადამიანის მსოფლმხედველობა.

2. პედაგოგიკა და ფსიქოლოგია. პედაგოგიკა ითვალისწინებს ადამიანის ფსიქიკის, განვითარების კანონზომიერებებს,გარკვეული ასაკის ფსიქიკის სპეციალურ თავისებურებებს. შეუძლებელია პედაგოგმა მოახდინოს მოზარდის ყურადღების, მეხსიერების, აზროვნების, ნებისყოფის და სხვა ფსიქიკური ფუნქციათა თვისებაა აღზრდა და ფორმირება, თუ მას წარმოდგენა არ აქვს ასაკობრივ თავისებურებებზე. პედაგოგიკის და ფსიქოლოგიის ღრმა კავშირმა ახალი მეცნიერული მიმართულება ფსიქოპედაგოგიკის სახით დაამკვიდრა.

3. სოციოლოგიური პედაგოგიკა იკვლევს და ეყრდნობა იმ მონაცემებს, რომელიც მოზარდი თაობის აღზრდა-განვითარების და სწავლების პრობლემათა გადაწყვეტის თვალსაზრისითაა მნიშვნელოვანი. სოციოლოგია იკვლევს საზოგადოების სოციალურ განვითარების დონეებს, პერსპექტივებს და ტენდენციებს.

4. ბავშვის ანატომია და ფიზიოლოგია. პედაგოგიკისთვის მნიშვნელოვანია პიროვნების აღზრდა განვითარების ბიოლოგიური საფუძვლების გათვალისწინება, ანუ ადამიანის

ანატომია და ფიზიოლოგია. პედაგოგიკა ანგარიში უნდა გაუწიოს ძვლის, კუნთების, სისხლის მიმოქცევის, ნერვული სისტემის, ნივთიერებათა ცვლის და სხვა სისტემის ონტოგენეზში განვითარების კანონზომიერებებს.

5. პედაგოგიკა და მედიცინა. პედაგოგიკას კავშირი აქვს მედიცინასთან განსაკუთრებით პედიატრიასთან, აუცილებელია გავითვალისწინოთ მოსწავლის სწავლის, შრომის და დასვენების სანიტარულ ჰიგიენური რეჟიმის დაცვა სკოლასა და ოჯახში.

6. იურისპრუდენცია. პედაგოგიკას მჭიდრო კავშირი აქვს იორისპრუდენციასთან. პედაგოგიური თეორიები, სწავლების ორგანიზაციის ფორმები და შინაარსი უნდა შეესაბამებოდეს სამართლებრივ ნორმებსა და მოთხოვნებს.

7. საბავშვო ლიტერატურის დანიშნულებაა ნორჩი თაობის განათლება, გრძნობათა გაფაქიზება, ფიზიკური, გონებრივი, ზნეობრივი, რელიგიური და ესთეტიკური აღზრდა, პატრიოტიზმის,მეგობრული თვისებების და ემპათიის გრძნობების გათავისება და საოჯახო შრომითი აღზრდა.

8. და 9. კიბერნეტიკა და ინფორმატიკა. პედაგოგიკაში კიბერნეტიკის შემოსვლის მთავარი მაჩვენებელია დაპროგრამებული სწავლება, რომელის პირობებშიც მასწავლებელი მანქანის მეშვეობით, ხოლო მოსწავლეები თვითონ მართავენ საკუთარი სწავლების მთავარ ელემენტებს, რაც აუმჯობესებს აღზრდისა და სწავლების ელემენტებს. პედაგოგიკა ფართოდ იყენებს ინფორმატიკა, რომელიც ეხება ინფორმაციის დასისტემებას და მის გავლენას პიროვნულ თვისებათა ფორმირების პროცესზე.

პედაგოგიკას აქვს მჭიდრო კავშირი მრავალი მეცნიერების დარგთან, რადგან იგი ადამიანის განვითარების, აღზრდისა და განათლების პროცესს შეისწავლის სხვადასხვა თვალსაზრისით.

ფილოსოფია ადგენს პედაგოგიკის იდეოლოგიურ, ღირებულებით და მეთოდოლოგიურ საფუძვლებს. ადგენს განათლების მიზნებს, ფასეულობებს, აღზრდის პრინციპებს.

ფსიქოლოგია იკვლევს პიროვნების განვითარების თავისებურებებს, მეხსიერებას, მოტივაციას, შეგრძნებებს. ეხმარება სწავლისა და აღზრდის მეთოდების დაგეგმვას.

სოციოლოგია სწავლობს ინდივიდის სოციალურ გარემოსა და ჯგუფურ ურთიერთობებს. ეხმარება სკოლასა და საზოგადოებას შორის კავშირის გაანალიზებას.

ანატომია და ფიზიოლოგია იკვლევს ბავშვის ფიზიკურ განვითარებას, ჯანმრთელობას. პედაგოგიკა ეყრდნობა ამ მონაცემებს, რათა სწავლის პროცესმა არ ავნოს ჯანმრთელობას.

ჰიგიენა განსაზღვრავს სასწავლო გარემოს ჯანმრთელობის უსაფრთხოებას, სამუშაო დატვირთვას, რეჟიმს.

ეთიკა ეხმარება ზნეობრივი მოაზროვნეობის, ღირებულებებისა და ნორმების ჩამოყალიბებას განათლებაში.

ქონება (კიბერნეტიკა)ინფორმაციის გადამუშავებისა და მართვის პრინციპები აისახება სწავლების პროცესის მართვაზე, თანამედროვე ტექნოლოგიების გამოყენებაზე.

ეკონომიკა განაპირობებს განათლების ფინანსურ უზრუნველყოფას, რესურსების განაწილებას, შრომის ბაზარის მოთხოვნებთან შესაბამისობას.

კულტუროლოგია კულტურული მემკვიდრეობის გადაცემის პროცესის შესწავლით აყალიბებს განათლების შინაარსს.

ისტორია გვაწვდის ცოდნას განათლებისა და აღზრდის განვითარების ისტორიული გამოცდილების შესახებ.

იურისპრუდენცია განსაზღვრავს განათლების სამართლებრივ ჩარჩოებს, მოსწავლისა და მასწავლებლის უფლებებსა და მოვალეობებს.

1.ბ

2.ბ

3.ბ

4.ბ

5.ბ

6.გ

7.ბ

8.ბ

9.ა

10.ბ

11.აღზრდა არის პიროვნების გონებრივად,ზნეობრივად,ესთეტიკურად,ფიზიკურად,პროფესიონალად და სამართლებრივად ჩამოყალიბების მიზანმიმართული,გეგმაზომიერი,სისტემატური,შეგნებული,მუდმივი,მარადიული,სოციალური,რთული პროცესი,რომელიც მიმდინარეობს კულტურულ,ორგანიზებულ გარემოში აღმზრდელის ან მასწავლებლის ხელმძღვანელობით. როგორც სოციალიზაციის პროცესს,მას ეკისრება ადამიანი გახადოს საზოგადოების სრულფასოვანი წევრი.

12.ავტორიტარულია,როდესაც მასწავლებელი არის მთავარი და ერთადერთი ავტორიტეტი.ის იღებს გადაწყვეტილებებს,აქვს მკაცრი წესები,იშვიათად ითვალისწინებს მოსწავლის აზრს.ბავშვი უნდა იყოს დამჯერე და მორჩილი.შესაბამისად,განვითარდება მორჩილება და შიში,მაგრამ არა შემოქმედებითობა და დამოუკიდებელი აზროვნება.ხოლო ლიბერალურ-დემოკრატიული აზროვნების სახე გულისხმობს თანამშრომლობაზე დაფუძნებულ აღზრდას,სადაც მასწავლებელი არის მკვლევარი და დამხმარე,ბავშვი კი აღიქმება როგორც პიროვნება,თავისი აზრითა და უფლებებით.აქ მთავარია წახალისება,შეცდომა არ არის დასჯის მიზეზი და შედეგად გვაქვს თავისუფალი,პასუხისმგებლიანი და შემოქმედებითი ადამიანი.

13.კომენსკიმ განათლება გახადა საერთო,ჰუმანური და სისტემური.მისი 4 ძირითადი შრომაა:

დიდი დიდაქტიკა,

დედათა სკოლა,

სავიზუალურო სამყარო სენსებით,

წესრიგის შესახებ საქმეები.

14.არისტოტელეს აზრით,სრულყოფილი ზნეობა არის ადამიანის ის თვისება,როცა იგი ყოველთვის ირჩევს საშუალო გზას ორ უკიდურესობას შორის და მოქმედებს გონივრულად.ეს ყალიბდება ბევრი ვარჯიშით.მისი მიხედვით ,პედაგოგიკის მიზანია ზნეობრივად და გონებრივად სრულყოფილი ადამიანის აღზრდა.ის სამ ძირითად ეტაპს გამოყოფს:

ფიზიკური აღზრდა,

გონებრივი აღზრდა,ზნეობრივი აღზრდა.

15. პირველი ტიპის მასწავლებელი მკაცრ ზომებს მიიღებდა და რაღაცნაირად აიძულებდა წესებს დამორჩილებოდა...

ხოლო მეორე ტიპის მასწავლებელი ეცდებოდა ცალკე შეხვედროდა გიორგის და გაერკვია რამე პრობლემა ხომ არ აქვს,ასე რატომ იქცევა,აუხსნიდა რომ ასეთი ქცევა სკოლაში მიუღებელია და სხვასაც აზარალებს.მოუწოდებდა დავალების შეძლებისდაგვარად შესრულებისკენ,დახმარებასაც შესთავაზებდა და წაახალისებდა წინ გადადგმული ერთი ნაბიჯისთვისაც.ასეთი დამოკიდებულება გამოიწვევდა გიორგის თვითაღზრდას.

1. მეთოდოლოგიის ეტიმოლოგია ბერძნული სიტყვაა და ნიშნავს მოძღვრებას მეცნიერულ კვლევის მეთოდების შესახებ,იგი შეისწავლის მოქმედიანობის სტრუქტურის,ლოგიკური ორგანიზაციის მეთოდებისა და ხერხების შესახებ.

2.მეთოდოლოგიის საწყისი ისტორია იწყება ძველი წელთაღრიცხვით 384-322 წელს და მისი ფუძემდებელია არისტოტელე,რომელიც მის მიერ შექმნილ ლოგიკურ სისტემას აღიარებდა ჭეშმარიტი მეცნიერების უნივერსალურ იარაღად "ორგანონად" მას ეს ლოგიკური სისტემ მიაჩნდა ყველაფრის ახსნის საშუალებად.

3.მეთოდოლოგია დამოუკიდებელ მეცნიერებად ჩამოყალიბდა XVl საუკუნეში ინგლისელი ფილოსოფოსის ფრანსის ბეკონის მიერ 1561-1622 წლებში.

4.მეთოდოლოგიის განვითარებაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის ფრანგ ფილოსოფოსს რენე დეკარტის 1596-1650 წწ. რომელიც ფუძემდებელია ანალიზური გემომეტრიის.მისი ძირითადი ნიშნებია სულისა და სხეულის მოაზროვნე და განფენილი სუბსტანციების დუალიზმი და რაციონალიზმი შემეცნების თეორიაში.

5.პედაგოგიკის აღზრდის ძირითადი კანონებია 1-აღზრდის საზოგადოებრივი და მუდმივი ხასიათი,2-აღზრდის მიზნები,ამოცანები,შინაარსის მიმართულების მეთოდ ხერხებისა და განვითარების განპირობებულობა საზოგადოებრივ ცხოვრების სისტემით.3-აღზრდის წამყვანი და განმსაზღვრელი როლი მოზარდ თაობის ფორმირება-ჩამოყალიბებაში.

კანონზომიერება-პიროვნების განვითარებისა და აღზრდის ურთიერთ განპირობებულობა,განპირობებულია, შინაარსისა და პროცესის შესაბამისობა აღსაზრდელის ასაკობრივ და ინდივიდუალურ შესაძლებლობებთან, აღზრდის კავშირი ცხოვრებასთან,ადამიანის საქმიანობასთან,სწავლებისა და აღზრდის ერთიანობა.

6.პედაგოგიკის პრაქტიკული და თეორიული წყაროები:1.პედაგოგიური პრაქტიკა სკოლისა და მოწინავე პედაგოგების გამოცდილებაა,გამოცდილებას, სწავლობდა და აზოგადებს განათლებისა და სწავლების პრაქტიკას,აყალიბებს თეორიულ დებულებებს.2.პედაგოგიური მეცნიერება სწავლობს და იყენებს იმ მდიდარ გამოცდილებას,ტრადიციებს რაც კაცობრიობას დაუგროვებია სწავლა აღზრდის საქმეში.ამდენად პედაგოგიკის ისტორია,აღზრდისა და სწავლების თეორიის გამდიდრება პედაგოგიკის სრულყოფის წყაროა.თეორიული წყაროა აგრეთვე პედაგოგიური ლიტერატურა,რომელიც ქვეყნდება ცალკე წიგნებისა და პედაგოგიური ჟურნალ-გაზეთების სახით.

1-ბ. 2-ბ. 3-ბ. 4-ბ. 5-ბ. 6-ბ. 7-ბ. 8-ბ. 9-ა. 10-ბ.

11.აღზრდა მიზანმიმართული პროცესია,რომლის დროსაც ადამიანი იძენს ცოდნას,ღირებულებებს,ნორმებს და ქცევის წესებს ,რომლებიც ადამიანს ეხმარება ჩამოყალიბდეს ღირსეულ მაღალ ზნეობის პიროვნებად და საზოგადოების სრულფასოვან წევრად.

12.პედაგოგიკის ავტორიტარული აზროვნების სახე-მკაცრი დისციპლინა,მორჩილება,დასჯა.

პედაგოგიკის ლიბერალურ დემოკრატიული აზროვნების სახე-თავისუფლება,თანამშრომლობა წახალისება. მათი მიდგომები ურთიერთ საპირისპიროა.პირველში ბრძანებლური ტონია,მეორეში კი დიალოგი და თვით შემეცნების სახით აზროვნების განმავითარებელია.

13. იან ამოს კომენსკის მთავარი ნაშრომებია: 1.დიდი დიდაქტიკა.2.დედათა სკოლა.3.სურათებით სამყარო.4.პანსოფია.

14.არისტოტელეს განმარტებით ყველაზე სრულყოფილი ზნეობა განიმარტება,როგორც შუა ზომა ანუ "ოქროს შუალედი".

15. ა. მასწავლებელი ამ სიტუაციაში თუ გამოიყენებს დასჯის მეთოდს გიორგის გააგდეს კლასიდან,დააწერინებს ახსნა განმარტებას დირექტორთან და დაიბარეს მშობელს.

ბ. თუ მასწავლებელი გამოიყენებს წამახალისებელ მეთოდებს ლიბერალურ-დემოკრატიული აზროვნების ფარგლებში,კითხვას გიორგის მისი ქცევის მიზეზს,შეეცდება დახმარებას და აქტიურად ჩართვას საგაკვეთილო პროცესში,გამოიყენებს ცოდნაზე დაშენების პრინციპს რაც გულისხმობს გიორგის დაუსვამს ისეთ კითხვებს რაზეც პასუხი ეცოდინება და დააინტერესებს საგაკვეთილო პროცესით,წაახალისებს,ეცდება გიორგის გაუღვიძოს მოტივაციის და ემპათიის გრძნობა საგაკვეთილო პროცესში.

გ. ამ ორი მეთოდიდან წახალისება უზრუნველყოფს გიორგის მოტივაციის ამაღლება,რაც თვით აღზრდის და თვით განვითარების უმნიშვნელოვანესი ფაქტორია,გიორგი ორიენტირებული იქნება სწავლაზე და თვით განვითარებაზე.

მასწავლებელი - ჟანა ფესტვენიძე

მე 4-ე ჯგუფი.

1)მეთოდოლოგია ბერძნული სიტყვაა და ნიშნავს მოძღვრებას მეცნიერული კვლევის მეთოდების შესახებ. ის შეისწავლის მეცნიერულ კვლევის მეთოდებს. 2)მეთოდოლოგია და მისი საკითხები მაღალ დონეზე დამუშავდა ძველ საბერძნეთში. კერძოდ არისტოტელესთან. 3)მეთოდოლოგია დამოუკიდებელ მეცნიერებად ჩამოყალიბება დაიწყო შუა საუკუნეებში ინგლისში. მისი ფუძემდებელია ფრანსის ბეკონი. 4)დეკარტემ უდიდესი როლი შეასრულა მეთოდოლოგიის განვითარებაში და ის სხვა საფეხურზე აიყვანა. მან პირველმა დააფუძნა მეთოდოლოგიური ცოდნის განსაკუთრებული სტატუსი, როდესაც ერთმანეთისგან განასხვავა ობიექტური შინაარსი და ფორმა. 5)პედაგოგიკის კანონები და კანონზომიერებებია: აღზრდის საზოგადოებრივი და მუდმივი ხასიათი, საზოგადოების აუცილებელი ფუნქცია; აღზრდის მიზნების, ამოცანების, შინაარსის, მიმართულების, მეთოდ-ხერხებისა და განვითარების განპირობებულობა საზოგადოებრივი ცხოვრების სისტემით, ეკონომიკური ბაზისით, პოლიტიკური ინსტიტუტებით; აღზრდის წამყვანი და განმსაზღვრელი როლი მოზარდი თაობის ფორმირება-ჩამოყალიბებაში. პედაგოგიკისა და აღზრდის საერთო კანონებიდან გამომდინარეობს ისეთი კანონზომიერებანი, როგორიცაა: პიროვნების განვითარებისა და აღზრდის ურთიერთ განპირობებულობა; აღზრდის კავშირი ცხოვრებასთან, ადამიანთა საქმიანობის პრაქტიკასთან, სწავლებისა და აღზრდის ერთიანობა და სხვა.

6)

პედაგოგიკის პრაქტიკული წყაროა პრაქტიკული გამოცდილება, ხოლო თეორიული კი წერილობითი წყაროები.