• Ποιητής

• Δημοσιογράφος

• Μεταφραστής

• Μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων

Έκανε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κω και στη Ρόδο. Η παιδεία του είχε πολλά στοιχεία της ιταλικής κουλτούρας. Το 1946 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διαδρομές (2010, Εκδόσεις Γαβριηλίδη)

Κατά τη διάρκεια της Β' Παγκοσμίου Πολέμου, βίωσε τη δραματική περίοδο της διπλής Κατοχής. Ωστόσο, είχε την παράξενη ευκαιρία να εξοικειωθεί με τον κομμουνισμό μέσω του Ιταλού καθηγητή του και δύο Γερμανών στρατιωτικών, του Rudi και του Herbert, οι οποίοι συχνά επισκέπτονταν το πατρικό του μπακάλικο στην Κέφαλο.

Αξιοποίησε τα ιταλικά στη συνέχεια μεταφράζοντας για βιοπορισμό, και το κυριότερο, για λογαριασμό της Επιθεώρησης Τέχνης.

Η πολιτική του περιπέτεια ξεκίνησε με μια σειρά συνεχόμενων εξορίσεων (1947-1958) σε διάφορα μέρη, όπως ο Άη Στράτης και η Μακρόνησος. Αντιμετώπισε σκληρά βασανιστήρια, τα οποία, όπως ανέφερε διακριτικά με τη φράση «ο αδελφός μου με παρέλαβε σαν μπόγο...». Στη συνέχεια, βρέθηκε ξανά στον Άη Στράτη.

Μετά την απελευθέρωσή του γίνεται μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Επιθεώρηση Τέχνης

Στο 401 Στρατιωτικό Nοσοκομείο, ο Μανώλης Φουρτούνης με άλλους συγκρατούμενους, όπου μεταφέρθηκαν για «νοσηλεία» από τόπους εξορίας.

Διακρίνονται όρθιοι από αριστερά:

• Σπύρος Πολυζωγόπουλος,

• Mίκης Θεοδωράκης,

• Mανόλης Παπουτσάκης,

• Mανώλης Φουρτούνης

• Σίμος Λυμπεράτος

Φωτογραφικό Αρχείο Μάργαρη - ΑΣΚΙ.

Στη χούντα, παντρεμένος με την Στέλλα Πασβάνη και με δύο παιδιά, εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό (1967-1971).

Μετά τη δικτατορία εργάστηκε στο περιοδικό Η Γυναίκα και στο εξωτερικό δελτίο της Ελευθεροτυπίας.

Η εμφάνισή του στη λογοτεχνική στήλη της εφημερίδας «Ο Δημοκρατικός» το 1950 αποτέλεσε την πρώτη του επαφή με τον χώρο των γραπτών. Αργότερα, το 1962, εκδόθηκε η ποιητική του συλλογή με τίτλο «Εγγραφές και προσωπεία». Συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή της Επιθεώρησης Τέχνης. Η παρέμβαση του Κόμματος στο περιοδικό οφείλεται στις αντιδράσεις που προκάλεσε η μετάφραση του διηγήματος «Η σιωπή» του Ντανιήλ Γκράνιν (ψευδ. του Ντανιήλ Αλεξάντροβιτς Γκέρμαν) στο τεύχος 50-51/1959, γεγονός που οδήγησε στον παραγκωνισμό του από τη συντακτική στη «συμβουλευτική» επιτροπή του περιοδικού. Επίσης, εργάστηκε σε περιοδικά όπως το «Ντομινό», το «Πάνθεον» και το «Ρομάντσο».

Έφυγε από τη ζωή στις 31 Μαΐου 2019.

Ετάφη, κατά την επιθυμία του, στην Κέφαλο τη Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019.

Τον Αύγουστο του 2006 διοργανώθηκε στην πατρίδα του ένα συνέδριο για να τιμήσει τη λογοτεχνική, κοινωνική και πολιτική προσφορά του.

Η τελευταία συλλογή των ποιημάτων του, με τίτλο Διαδρομές, παρουσιάστηκε στις 19 Μαΐου 2010 στην Αίθουσα Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, Ακαδημίας 23, με τους ομιλητές Τίτο Πατρίκιο, Δημήτρη Ραυτόπουλο και Κώστα Κρεμμύδα.