Það er mikið skrifað um náttúru og eru fyrstu 33 línurnar í ljóðinu einungis náttúrulýsingar. Eftir það tekur við lýsing frá Jónasi þar sem hann skrifar um Gunnar og kolskegg sem áttu að fara í útlegð í 3 ár. Gunnar hættir við að yfirgefa Ísland á seinustu stundu og skilur þar við Kolskegg. Gunnar sagði ,,sá ég ei fyrr svo fagran jarðargróða, við bleikan akur rósin blikar daga. Hér vil ég una ævi minnar daga alla sem guð sendir mér. Farðu vel bróðir og vinur" Gunnar er fullkomið dæmi um stefnu rómantíkurinnar um ást fyrir landi sínu og náttúru. Það eru tveir mismunandi bragarhættir sem Jónas notar í ljóðinu, sá fyrri er tersína og seinni er oktava.

Árið 1834 sentu þeir Jónas Hallgrímsson, Brynjólfur og Konráð boðsbréf frá Kaupmannahöfn um stofnun tímarits. Samkvæmt boðsbréfinu átti tímaritið að koma út árlega og innihald tímaritsins átti að vera skynsamt og skemmtilegt. árið 1835 bættist Tómas Sæmundsson einnig við hópinn. Þeir félagar eru skráðir útgefendur tímaritsins.

Fyrsta hefti tímaritsins var skýrt Fjölnir. Í fyrsta hefti Fjölnis sem kom út árið 1835 kemur ljóðið "Ísland" fram og tvær ritgerðir eftir Jónas um hreppana á Íslandi, eðli og uppruna jarðarinnar. Ásamt þessu kom efni sem Jónas og Konráð annaðhvort skrifuðu eða þýddu saman.

Í fjórða hefti Fjölnis sem birtist árið 1838 kom kvæðið "Gunnarshólmi" fram. Gunnarshólmi var merkt með upphafstöfum Jónasar. Ásamt Gunnarshólmi kom grein sem Jónas skrifaði sem heitir "Frá Skírnarforni Thorvaldsens" og grein frá Jónasi og Konráði sem heitir "Frá Thaddæus Kosciuszko"

Þetta tímarit samstóð af 9 heftum og var frá 1835-1847. Tímaritið var hinsvegar sett í hlé í þrjú ár eða 1840-1842 á meðan Jónas kíkti í heimsókn og dvaldi á Íslandi þessi ár. Eftir að Jónas kom til baka til Kaupmannhafnar stofnuðu þeir nýtt Fjölnisfélag. Eftir hléið byrjuðu þeir að gefa út aftur og gáfu þá út sjötta heftir tímaritsins árið 1843. Eftir hléið gáfu þeir út ónafngreindir en sögðu að sjötta, sjöunda, áttunda og níunda hefti tímarisins hafi verið gefið út af nokkrum Íslendingum en enginn af þeim nafngreindi sig.

Hallgrímur skrifaði um það hversu fagurt landið var og um hetjurnar. Minnst er á t.d. Gunnar og Héðinn sem koma fram í Njáls sögu sem aðalsöguhetjur.

Stór hluti ljóðsins fjallar um tengsl manns við náttúru sem er það sem að skáld rómantíska tímabilsins skrifuðu mikið um.

Í ljóðinu stendur ,,alþing er horfið á braut" ein af hugmyndum bæði Jónasar og Fjölnismanna var að endurreisa alþingi á Þingvöllum, en það var síðast þar árið 1798.

https://www.snerpa.is/net/kvaedi/jonas.htm#link66

Jónas stundaði nám í Bessastaðaskóla í sex ár. Eftir útskrift flutti Jónas til Reykjavíkur og gerðist skrifari hjá Ulstrup bæjar og landfógeta. árið 1832 gekk Jónas í Hafnarskóla eftir að hafa staðist inntökupróf og hóf þá nám í lögfræðii, fjörum árum seinna hafði hann snúið sér að námi í náttúruvísindum sem hann lauk við vorið 1838.

Jónas var skáld, náttúrufræðingur og nýyrðasmiður. Fæðingardag Jónasar 16. nóvember er haldinn dagur íslenskrar tungu og hvert ár eru veitt verðlaun til þeirra sem hafa gert góð verk fyrir íslensku.

Að kvöldi til 21. maí 1845 datt Jónas í stiga á leið upp í herbergi sitt og fótbrotnaði, hann var fluttur á sjúkrahús þar sem hann lést 26. maí 1845, aðeins 37 ára gamall.