Ik kan  mij dus niet van de indruk ontdoen dat het verhaal van de storm toch hierover gaat.

Dit gaat over het onverlichte bewustzijn! Het schip kan niet anders zijn dan het eigen lichaam!

Een reis naar de overkant is een klassieke metafoor voor de weg naar de innerlijkheid.

Angst voor het nieuwe, het onbekende is de grootste hindernis op deze tocht.

Als wij de slapende godsvonk in ons tot leven brengen, zal ons hele bewustzijn gevuld worden

met een diepe vrede en stilte.

Zet  een kribbe met stro midden in de klas..Dit vinden de ll heel bevreemdend.

(Of maak een kribbe samen met de kinderen terwijl er rustige muziek speelt)

 

De lk geeft wat sleutels om inzicht te krijgen in de kribbe en het stro aan de hand van een levensbeschouwelijk gesprek: voedsel wat is dat, welk voedsel zoeken mensen (frieten, ijsjes, geld, status, liefde, vriendschap, aandacht, …), als voedsel zijn hoe kan een mens dat, hoe kon Jezus dat, …

Dan vertelt/leest de lk het kerstverhaal.

Leg dan een ‘pop’ in de kribbe: Jezus is als voedsel voor de wereld. Welk voedsel bracht hij? Stonden de mensen hierop te wachten? 

Jezus ZIET wie ongelukkig is en op zoek is naar geluk, hij bevrijdt hen/helpt hen door ze te laten voelen dat Hij hun diepe kern heel mooi vindt (los te maken van hun ego en ze te motiveren vorm te geven aan de Grote Liefde).

De lk zet de kinderen op een pad: kijk en zoek eens waar je iemand ziet die loskomt van zijn ego. Teken het, schrijf het, maak er een foto van, knip het uit, … en steek het in het stro. Gedurende de ganse adventsperiode kan er wat in het stro gestoken worden.

Bij het begin van de godsdienstlessen mogen enkele ll een kaartje uit het stro trekken. Dan zegt de juf:  het is advent want … en dan vertelt het kind van wie het kaartje is iets over zijn/haar kaartje.

Het eerste boek Samuël bevat eerst een aantal verhalen over de profeet Samuël (1 S 1-7), gaat vervolgens in op het thema van het koningschap en de aanstelling van Saul als vorst over het volk (1 S 8-15). 1 S 16, het verhaal van de zalving van David, opent de Davidcyclus (1 S 16-31) en is de eerste van drie verhalen over de uitverkiezing van David (1 S16,1-12 [David tot koning gezalfd]; 1 S 16,13-23 [David als harpspeler bij Saul]; 1 S 17 [David en Goliat]). Omdat Saul God ongehoorzaam is geweest, wordt hij als koning verworpen. David wordt naar voren geschoven als nieuwe troonskandidaat: hij is door God gezalfd, in staat de kwade geest van Saul te bedaren, en in de oorlog de bevrijder van het volk.

Op het werk Calvary dat in de Cathedral Church of Christ hangt in Liverpool schildert Aitchison een desolaat landschap met drie witte kruisen op een donkere achtergrond. Aan de voet van het middelste kruis huilen geen Maria's, maar waakt een hond, eeuwig trouw en toegewijd aan zijn baas. Het contrasterende kleurgebruik en de afwezigheid van andere elementen versterken de absolute eenzaamheid die spreekt uit het tafereel. 

Een boeiende opdracht die meteen tot de verbeelding van de kunstenaar sprak. Peeters heeft ook al heel wat ervaring met grote beelden en beeldengroepen. Hij werkt zijn figuren niet uit tot in detail, maar de beweging en compositie die hij erin steekt, brengen de eerder abstracte lichamen tot leven. Voor dit kruisbeeld kwam de inspiratie vrij snel en ging de kunstenaar naar eigen zeggen heel hevig aan de slag. Op zijn eerste ontwerpschetsen kwam niet meteen reactie, maar Peeters voelde dat het goed zat en begon zijn kruisbeeld op ware grootte uit te werken. Uiteindelijk liet hij het kunstwerk zelfs al gieten in brons, nog voor hij de goedkeuring had van de pastorale dienst (die drie dagen later weliswaar in zijn mailbox arriveerde, met een enthousiast, begeleidend tekstje).

In een interview met MagaZijn zegt Peeters wel vaker in opdracht te werken van plekken waar kwetsbare mensen verblijven, zoals ziekenhuizen of instellingen. 'Waarom komen ze bij mij? Waarschijnlijk omdat ze iets in mijn werk herkennen. Trauma’s die mensen oplopen, gevoeligheden, de liefde, dat zijn allemaal elementen die mij erg aanspreken.' Dit kruisbeeld moest bovendien de extra laag krijgen om toegankelijk te zijn voor iedereen. 'Dat leek eerst wat contradictorisch, maar eigenlijk is het kruis een universeel gegeven. Daarom moesten groei, dynamiek, energie én dood er van het begin af aan inzitten', vertelt de kunstenaar nog.

Peeters' kruisbeeld werd gefinancierd met kaarsjesgeld: giften van bezoekers die doorheen de jaren een kaarsje brandden bij het Mariabeeld in de kapel in Gasthuisberg. Dat eeuwenoude ritueel brengt hoop dat de duisternis niet zal overheersen en dat er licht en nieuw leven komt voor iedereen. Bisschop-referent Mgr. Johan Bonny zegende het kunstwerk ondertussen in.

In een interview met MagaZijn zegt Peeters wel vaker in opdracht te werken van plekken waar kwetsbare mensen verblijven, zoals ziekenhuizen of instellingen. 'Waarom komen ze bij mij? Waarschijnlijk omdat ze iets in mijn werk herkennen. Trauma’s die mensen oplopen, gevoeligheden, de liefde, dat zijn allemaal elementen die mij erg aanspreken.' Dit kruisbeeld moest bovendien de extra laag krijgen om toegankelijk te zijn voor iedereen. 'Dat leek eerst wat contradictorisch, maar eigenlijk is het kruis een universeel gegeven. Daarom moesten groei, dynamiek, energie én dood er van het begin af aan inzitten', vertelt de kunstenaar nog.