πώς έγινε στους Αχαιούς αρχή πολλών δακρύων·

που ανδράγαθες ροβόλησε πολλές ψυχές στον Άδη

ηρώων, κι έδωκεν αυτούς αρπάγματα των σκύλων

και των ορνέων— και η βουλή γενόνταν του Κρονίδη,

ο Ατρείδης, άρχων των ανδρών, και ο θείος Αχιλλέας.

Και απ' τους θεούς ποιος άναψε την έχθραν μεταξύ τους;

Ο Απόλλων, όπου οργίσθηκε του Ατρείδη βασιλέως

κι έφερε λώβαν στον στρατόν που εθέριζε τα πλήθη,

ότι του εκαταφρόνεσε τον Χρύσην ιερέα.

αφού της Tροίας πάτησε το κάστρο το ιερό.

Γνώρισε πολιτείες πολλές, έμαθε πολλών ανθρώπων τις βουλές,

κι έζησε, καταμεσής στο πέλαγος, πάθη πολλά που τον σημάδεψαν,

σηκώνοντας το βάρος για τη δική του τη ζωή και των συντρόφων του τον γυρισμό.

Kι όμως δεν μπόρεσε, που τόσο επιθυμούσε,

να σώσει τους συντρόφους.

Γιατί εκείνοι χάθηκαν απ' τα δικά τους τα μεγάλα σφάλματα νήπιοι και μωροί, 

που πήγαν κι έφαγαν τα βόδια

του υπέρλαμπρου Ήλιου· κι αυτός τους άρπαξε του γυρισμού τη μέρα.

Aπό όπου θες, θεά, ξεκίνα την αυτή την ιστορία, 

κόρη του Δία, και πες την και σ' εμάς.