Günlük yaşam bölümü çalışmaları arasında;

-İnce kaba motor becerileri: Masa sandalye taşıma, aktarma, ayırma, boncuk dizme, mandal takma, tornavida kullanma  vb gibi.

-Zarafet ve Nezaket: Günaydın ve güle güle demek, kendini tanıtmak, müsaade istemek, özür dilemek, arkadaşının elindeki bir şeyi rica etmek, vb gibi.

-Öz-bakım: Burun silme, el yıkama, ceket asma, giyim düğme ilikleme, kurdela bağlama, vb gibi.

-Çevre Düzeni: Yeri süpürme, masaya düşen kağıt, pirinç gibi şeyleri toplama ve çöpe atma, masa sandalye silme vb gibi.

Montessori eğitiminde günlük yaşam becerileri bölümü çalışmaları; Çocuğun bağımsızlaşmasını ve kendi işini başarmasını sağlar. Çocuk evdeki işleri yapmaktan çok hoşlanır, ev işlerini yaparken kullanılması gereken tüm organlarını ve kaslarını geliştirme fırsatı bulur. Örneğin; yerleri süpürmek, bakliyat ayıklamak, toz almak, şişe açıp kapatmak, çamaşır asmak, katlamak vs. sayısız ev işi çocuğun geliştirilmesi gereken kaslarını ve zihinsel gelişimini desteklemek için doğal fırsatla doludur.Tüm bu aşamalarda parmak kasları ve el bileği çalışır. El bileği hareketi sadece insana ait bir özelliktir. Ellerin kullanılmasıyla zekanın geliştiği ispatlanmıştır.

“Eller zekanın organlarıdır.”

 “İnsan ,çevresine elleriyle sahip olur.” 

                                                Maria Montessori

Günlük yaşam bölümü ile yapılan çalışmalar sonucu çocuklar;

-Hareket koordinasyonunu kontrol etmeyi, sabırlı olmayı, odaklanarak çalışmayı ve olay sıralamasını öğrenirler.

-Kendi sınırlarını ve yeterliliklerini geliştirmeyi öğrenirler; böylece üretkenliklerinin ve kendi güçlerinin farkına varırlar.

– Matematik, okuma yazma, duyu ve evrensel düşünme için ön hazırlık yapmış olurlar.

-Bir çalışmanın farklı aşamalarındaki mantıksal sırayı kavrarlar.

Maria Montessori, günlük yaşam çalışmalarının meditasyon özelliği sonucu; çocuğun uysal bir davranış biçimi geliştirdiğini ve iç huzura kavuştuğunu söyler. Eğitimcinin dikkatli gözlemi sonucu gelişimini tamamlayan çocuk, işi seven, sorumluk duygusu taşıyan, sorunlarla başa çıkabilen, güçlüklerden yılmayan, kendisi ve çevresiyle barışık bir kişilik geliştirir.

Maria Montessori yapmış olduğu gözlemlerde çocuklara uygun bir ortam oluşturularak doğal gelişiminin sürdürülmesi halinde, çocukların kendiliğinden yürümeyi ve konuşmayı öğrenmesine benzer olarak okuma, yazma ve matematik gibi dersleri de kendiliğinden öğrendiğini keşfetmiştir. Bu yaklaşımda bir ortamın üç temel ögesi bulunmaktadır. Yaşları birbirinden farklı olan çocuklar için oluşturulan bir grup, çocuğun ihtiyaçları doğrultusunda özgün biçimde hazırlanmış öğretim materyalleri, bu ihtiyaçları anlayan ve uygun şekilde karşılayan özelliklere sahip bir eğitmen. Bu özelliklerin sağlandığı bir ortam söz konusu olduğunda çocuklar 4 ile 6 yaş arasında okumaya başlayabilirler.

Montessori her çocuğun, kendine özgü bir gelişime sahip, bireysel bir kişilik olduğunu ve kendi kapasitesi doğrultusunda öğrenebileceğini savunur. Montessori bilgiyi ezberden kurtarıp, her yaşta çocuğun anlayabileceği bir düzeyde somutlaştırmış ve bunu bütünlük içinde aktaracak bir yöntem ve materyaller dizisi geliştirmiştir.. Montessori eğitimi çocukların toplumsal ve duyusal gelişimlerini destekleyerek gelecek yaşamlarında başkalarına, çevrelerine, kendilerine saygı duyan, sorumluluk sahibi, toplumla uyum içinde yaşamlarını sürdüren bireyler olmalarına katkı sağlamaktadır. Bu atölye sayesinde montessori yöntemi daha çok öğretmene ulaşacak ve hazırladığımız materyallerle çocuklarda etkili ve kalıcı öğrenme sağlanmış olacaktır.

Öğrenmede kritik dönem olan 3-6 yaşta kalıcı somut deneyimler sağlamak 
Öğrencilerin özgüven gelişimine katkı sağlamak 
Ortaklar arasında video klip , Powerpoint dökümanları ve fotoğraflar aracılığı ile iletişim kurmak.
Her bir katılımcının Montessori eğitim felsefesine uygun olarak materyal hazırlaması materyal şablonlarının paylaşımı aynı konuda pek çok farklı materyal havuzunun oluşması
Öğrencilerin yaparak yaşayarak hissederek öğrenme sağlaması  
Öğrencilerin farkındalığını arttırmak 
Öğrencilerin fiziksel , psiko-motor ,duygusal , sosyal ve zihinsel gelişimine katkı sağlanması.

Bu projeyle öncelikle öğrencilerin yaparak yaşayarak hissederek öğrenmesine ortam hazırlanmış olacak ve bu proje sayesinde öğrencilerimizin kendine güvenen, ne istediğini bilen ve öğrenmeye meraklı bireyler olmaları sağlanacaktır. Öğrenmede çeşitli yöntem ve teknikler kullanılmış olacağı için projeye katılan öğretmenlerin de verdikleri eğitimin daha kaliteli hale getirilmesi ve kendilerini geliştirmeleri, montessoriyi anlamaları ve çevrelerinde bu yöntemi yaygınlaştırmaları sağlanmış olacaktır.

19. Yüzyıl’da yaşamış olan Maria Montessori, İtalya’nın ilk, kadın tıp doktorlarından biridir. Çocuklar üzerindeki araştırmaları ve zamanının aydınlarının da etkisiyle eğitim bilimlerine yönelir ve ”eğitimde çocuktan hareket” akımını benimser. Zamanla devrinin ve günümüzün önemli eğitim şahsiyetlerinden biri haline gelir ve Montessori eğitim sistemini oluşturur. Eğitimde çocuktan hareketi temel alan bu sisteme göre, öğretmenlerin rolü yalnızca öğrenciye yardımcı olan rehberler olmaktır. Bu düşüncesi Montessori’nin eğitim anlayışının temelini oluşturur.

Geleneksel eğitimin aksine öğretmen baskın rol almaz ve çocuğun her davranışını kontrol altına almaya çalışmaz.
Geleneksel eğitimde öğrenciler daima dinleyici rolündedir. Çok fazla söz hakları yoktur. Sadece dinleyen ve araştırmayan, sorgulamayan daimi öğrenci rolündedirler. Çocuğun en önemli güdülerinden biri olan “merak duygusu” giderek körelir. Montessori eğitiminde ise çocuk hep dinleyen değil, soru soran, merak eden, araştıran ve keşfeden rolündedir.

Montessori eğitiminde çocuk, keşfederek öğrenir, öğretmene düşen rol ise çocuğun eğilimlerini gözlemlemek ve karakterine uygun teşviklerle dünyayı keşfedişine rehberlik etmektir.
Bu anlayışa göre çocuklar kendileri için önceden hazırlanmış ama doğallıktan uzak olmayan bir ortamda dünyayı keşfedeceklerdir. Bu güvenli ortamda, gerçek dünyadakine çok yakın çeşit çeşit tecrübeler edinerek hayata hazırlanacaklardır. Maria Montessori çocuklara özel, bu doğal ortamda kullanılacak ‘dünyayı açan anahtarlar’ olarak adlandırdığı materyalleri tasarlar.

Materyaller, işte bu tecrübelerin çocuk tarafından kolay öğrenilmesini sağlar. Montessori eğitimi hareketin çocuk için çok önemli olduğunu düşünerek çalışmaları çocukların hareket edebilmeleri için uygun hale getirir. Montessori eğitiminde oyun ortamı çok önemlidir, çünkü çocuklar oyunu sadece vakit geçirmek ya da eğlenmek için oynamaz, oyun esnasında dünyayı ve yaşadıkları çevreyi keşfederler. Bu nedenle sınıf ortamı çocuğun oyun oynaması için en elverişli koşullara sahip olmalıdır ve sınıfta tehlike olasılığı minimum hale getirilmelidir.

Geleneksel eğitimin hedefi, öğrencinin davranışlarının konulmuş kurallarla değişmesi ve dayatılan bilginin öğrenci tarafından ezberlenmesidir. Çocuklar genellikle grup içinde çalışırlar ve fazla hareket etmelerine izin verilmez.
Hâlbuki bireyin hak ve özgürlüklerini rencide etmeyen Montessori sisteminde çocuk oturarak, ezberleyerek değil, kendi hızına göre ve dilediği kadar dokunarak, deneyerek, görerek öğrenir.
Montessori Eğitimi, her çocuğun öğrenmeye meyli olduğunu kabul eder. Başarı ölçütü, çocukların birbirine kıyasla ne kadar öğrendiği değil, çocuğun öğrenmekten duyduğu mutluluktur.

Kendince öğrenip, kendisi başaran çocuğun karakterinde, kararlarını gerçekleştirmiş bir insanın duyduğu özgüven ve başarma hissinin verdiği mutluluk vardır. Çocuğu herhangi bir şeye zorlamak, “hadi bakalım oyun saati, kalk şimdi faaliyet saati” demek yoktur. Zorlanmayan çocuk ise duygularını çevresine ”yaramazlık” diye adlandırılan tepkilerle yansıtmaz. Çocuğa kendi başına iş yapabilme ve bağımsızlık vermek, akademik ilgi ve kapasitesini ortaya çıkarıp verimli hale getirmek, fiziken daha serbest bir ortam sağlamak, her materyalden bir adet bulunması ve her çocuğun birbirine saygılı, sabırlı davranması Montessorinin hedeflediği sonuçtur.

Bir Montessori okulundaki tüm materyaller, masalar, sandalyeler, bardaklar, tabaklar ve daha aklınıza gelen ne varsa her şey doğal malzemelerdendir. Çünkü Montessori felsefesine göre sonradan çevreci olunmaz. Çocuğu, yaşamının henüz ilk yıllarında iken doğal malzemeyle tanıştırıp, çevre ve doğa bilincini vereceksin ki bu onda  yerleşik bir davranış olsun.
Maria Montessori “Çocuklara çok küçük yaşlardan itibaren üzerinde yaşadığımız dünyanın sadece bize ait olmadığını, dolayısıyla kaynakları kullanırken diğer canlılarla birlikte paylaştığımızı unutturmamalıyız. İnsanoğlu üzerinde yaşadığı gezegenin en akıllı canlısı olmanın sorumluluğunu unutmamalıdır.’’ demiştir.
İşte bu yüzden bir Montessori okulunda çocuklar bitki, ağaç ekerler. Her gün en az bir çocuk bitki bakımından sorumlu olur. Başka bir çocuk yemek artıklarını dökülen kırıntıları hayvanlara vermekten sorumlu olur. Hepsi mavi kapak toplar, pilleri pil kutusuna atar ve bunların en büyüğü 6 yaşındadır.
Yapboz haritalarıyla siyasi coğrafya anlatılır. Böylece çocuğun hayal etmesi sağlanır.
Örneğin; Kuzey Kutbunda insanlar nasıl yaşar? Çocuğun gerçekle karşılaşması; bir tohumdan yetişen bir bitkide, çiçek açan ağaçtan toplanan bir meyvede, yaprakların sararmasından mevsimlerin değişmesine kadar çevresinde olup biten her şeye karşı ilgi, merak ve hayranlık uyandırarak gelecekte çocuğun öğrenmeye karşı ilgisini arttıracaktır.
Montessori, özellikle küçük çocuk eğitiminde doğa ve kültürün sunulması gerekliliğini savunur. İnsanın kozmik görevi, doğayı kendi yarattığı süper doğaya çevirmek yani kültürü yaratmaktır.
Bir Montessori okulundaki tüm materyaller, masalar, sandalyeler, bardaklar, tabaklar ve daha aklınıza gelen ne varsa her şey doğal malzemelerdendir. Çünkü Montessori felsefesine göre sonradan çevreci olunmaz. Çocuğu, yaşamının henüz ilk yıllarında iken doğal malzemeyle tanıştırıp, çevre ve doğa bilincini vereceksin ki bu onda  yerleşik bir davranış olsun.
Maria Montessori “Çocuklara çok küçük yaşlardan itibaren üzerinde yaşadığımız dünyanın sadece bize ait olmadığını, dolayısıyla kaynakları kullanırken diğer canlılarla birlikte paylaştığımızı unutturmamalıyız. İnsanoğlu üzerinde yaşadığı gezegenin en akıllı canlısı olmanın sorumluluğunu unutmamalıdır.’’ demiştir.
İşte bu yüzden bir Montessori okulunda çocuklar bitki, ağaç ekerler. Her gün en az bir çocuk bitki bakımından sorumlu olur. Başka bir çocuk yemek artıklarını dökülen kırıntıları hayvanlara vermekten sorumlu olur. Hepsi mavi kapak toplar, pilleri pil kutusuna atar ve bunların en büyüğü 6 yaşındadır.
Yapboz haritalarıyla siyasi coğrafya anlatılır. Böylece çocuğun hayal etmesi sağlanır.
Örneğin; Kuzey Kutbunda insanlar nasıl yaşar? Çocuğun gerçekle karşılaşması; bir tohumdan yetişen bir bitkide, çiçek açan ağaçtan toplanan bir meyvede, yaprakların sararmasından mevsimlerin değişmesine kadar çevresinde olup biten her şeye karşı ilgi, merak ve hayranlık uyandırarak gelecekte çocuğun öğrenmeye karşı ilgisini arttıracaktır.