In de vakantie heb ik het boek Dat stomme boek gelezen van Tiny Fisscher. De 1e druk van het boek was in 2013. Het thema van het boek is spanning en avontuur. Het boek werd geschreven uit een ik- perspectief, wat ik daar amuserend aan vond, was dat het een jongen was die ook ADHD had, en die grappige gedachte en associaties bij dingen kreeg, bijvoorbeeld op pagina 63 waar hij vanuit de kleur rood, het associeerde tot de gemeentereinigingsdienst. Het boek was ook erg spannend, omdat hij de hele tijd opzoek is naar zijn vader, die telkens vage hints door berichtjes achterliet, die hints/berichtjes liet hij achter op pagina 30, 37, 57, 90, 98/108, 154 en 155. 

Het hoofdpersonage in mijn boek is Ivan, zijn karakter heeft meerdere lagen. Zijn gevoelens uit hij niet altijd, als hij boos is meestal wel. Bijvoorbeeld had hij een keer zijn zusje uitgescholden. Ook heeft hij ADHD, daardoor heeft hij ook heel erg veel gedachtes. Blz. 28: "Stuiterende gedachten. Gedachten die elkaar verdringen, elkaar in de weg zitten". Maar hij werd ook verliefd, maar daar uitte hij zijn gevoel niet over. Hij zit in de pubertijd, dus heeft hij ook gedachte net als een puber, over meisjes bijvoorbeeld.  

Vanaf pagina 110 tot pagina 135 speelt het boek zich af op de kermis in Berlijn. De kermis is druk met attracties zoals een spookhuis, een reuzenrat en een alle attracties staan aangegeven op pagina 110. Ook komt Ivan op de kermis weer het meisje met de rode haren en de hond, die hij al vaker is tegengekomen. Ivan en Zus (Het zusje van Ivan) gingen naar de kermis om hun vader te zoeken, maar ook voor Zus. 

In het boek dat ik heb gelezen, is het niet helemaal zichtbaar wanneer het verhaal zich afspeeld. Wel is het in de buurt van het heden, want Ipad's bestaan al, die zijn rond 2010 uitgebracht. De verteltijd is 158 pagina's. De vertelde tijd is ongeveer 4 dagen, omdat er 3 avonden waren geweest. Het boek heeft een chronologische opbouw, omdat de volgorde waarop ze van plek naar plek gaan klopt. 

Het boek waar ik jullie over heb verteld, kan ik iedereen aanraden! Het is grappig, niet te "formeel" geschreven, niet te dik, je zit echt midden in het hoofd van het hoofdpersonage en je wilt de hele tijd doorlezen. Dankjewel voor het lezen, en tot de volgende!