Ik min u teer, o lief, o aanvallig wezen!

Vond naar mijn hart bij U ook wedermin!

Dan was de wond daarbinnen dra genezen:

Nu bloed ik dood, om U, mijn zielsvriendin!

En evenwel, ik wil daarom niet treuren:

Voor u te sterven, engel, is zo zoet!

Zo gij slechts nu en dan mij op woudt beuren

Met éne blik, wanneer ik u ontmoet.

Eén blik van medelij uit Uw bruine ogen,

En in die blik één enkle zilte traan! -

Hierbij een doek, om die dan af te drogen. -

Droog af, Margot, en laat mij stil vergaan!

De Romantiek, ook wel geschreven als Romantiek wanneer er specifiek op de betreffende historische periode gedoeld wordt^] was een Stroming in de westerse cultuur die  zich vooral aan het eind van de 18^e en in de 19^e eeuw sterk deed gelden in de Kunst(beeldende kunst, literatuur en muziek) 

In De leeuw van Vlaanderen beschrijft Conscience de Guldensporenslag die hij als achtergrond gebruikt om de liefdesavonturen te schetsen van Machteld, de dochter van Robrecht III van Béthune met ridder Adolf van Nieuwlandt. Conscience werd vaak verweten dat hij in zijn boek een loopje nam met de geschiedenis. Zo verschijnt Robrecht III van Béthune in het boek als redder van het Vlaamse leger op het slagveld terwijl hij in werkelijkheid in Franse gevangenschap verbleef. Conscience had nochtans een twintigtal historische bronnen geraadpleegd, de plaats van de slag zelf verkend en deskundigen in middeleeuwse geschiedenis om advies gevraagd. Hij liet zich echter misleiden door foutieve informatie die hij in middeleeuwse kronieken aantrof. Volgens Conscience mocht Robrecht tot tweemaal toe zijn gevangenis in Bourges verlaten, omdat de kastelein hem waardeerde om zijn successen toen hij in Italië voor Frankrijk streed. De eerste keer werd hij vervangen door Adolf van Nieuwlandt en wist hij zijn dochter Machteld uit handen van de Fransen te redden. De tweede keer verscheen hij als de gulden ridder met een rood kruis op de borst om de Vlamingen in de slag bij Kortrijk aan de overwinning te helpen. Ook de edelman Diederik de Vos speelt bij Conscience een belangrijke rol: hij weet zich te vermommen als pelgrim en monnik en cruciale informatie door te spelen. De Franse koningin en echtgenote van Philippe le Bel, Johanna van Navarra wordt door Conscience gezien als de kwade genius achter zijn spilziek beleid en dwingelandij. 'Ende si beval heuren ooms (Robert d'Artois) dar men alle de sueghen van Vlaenderen hare borsten afsnyden en al huere verckenen met sweerden duerspeten soude, dat waren die vrauwen en kinderen, ende die mans alle dootslaen, dewelcke si hiet die honden van Vlaenderen' (Die excellente Cronike). 'Deze schandelijke woorden door een Koningin, door een vrouw gesproken, zijn, ten bewijze harer wreedheid in de Kronieken bewaard.’[1] 

Na de Franse Revolutie kwam in Frankrijk Napoléon Bonaparte aan de macht. Deze legerbevelhebber veroverde delen van Italië en werd na een periode als consul door de senaat tot "Keizer der Fransen"  uitroepen. Napoléon vergeleek zijn macht met die van de Romeinse keizers. Napoleon brengt zijn keizerlijke macht in beeld door symbolen van Romeinse keizers te imiteren, zoals adelaars en lauwerkransen. Ook doordat aan het einde van de 18de eeuw de Romeinse steden Pompeï en Herculaneum werden opgegraven, kwam de Romeinse oudheid weer in de belangstelling; er was sprake van een Klassieke opleving. Deze Klassieke opleving zette zich ook door in de mode. Voor de dames werd nu het ideaal: gekleed te gaan als een Griekse of Romeinse dame uit de Oudheid. De Franse dames probeerden dit na te volgen door zo min mogelijk ondergoed onder dunne soepele bovenkleding te dragen. Dat betekende: geen korset of onderrok. Dit imiteren van de mode uit de oudheid wordt wel de”naakte mode” genoemd. De dames en leden graag kou om maar volgens de laatste mode gekleed te gaan. 

De kledingstijl kwam overwaaien vanuit Frankrijk. Tijdens die tijd was voor de vrouwen een smalle taille, hoepelrokken en grote hoeden het ideaal beeld. De stoffen die vaak werden gebruikt waren katoen, wol, zijde, tafzijde en batist in de kleuren lila, blauw, groen en pasteltinten die vaak gecombineerd werden met smalle strepen en kleine bloempjes. Voor de man ontstaat het pak wat bestaat uit een jasje, vest en pantalon.

 

Tijdens de Romantiek werd de subjectieve ervaring als uitgangspunt genomen. Hierdoor kwamen introspectie, intuïtie, emotie, spontaniteit en verbeelding centraal te staan. Dit alles ten tegen stelling van de verlichting. Die er voorafgaand ging. 

Het idee voor het verhaal zou Horace Walpole naar verluidt gekregen hebben door een levendige droom, waarin een reusachtige geharnaste hand voorkwam. In zijn boek verandert hij die hand in een reusachtige helm die in het begin van het verhaal de zoon van het hoofdpersonage Manfred op zijn trouwdag verbrijzelt. Daaruit volgen allerlei dramatische ontwikkelingen.

Het is een erg eng boek maar ook wel mooi.

De dichter Thomas Gray zei over dit boek:

"It makes one cry a little, and, in all general, afraid to go to bed o' nights..."

 Deze periode in de geschiedenis loopt parallel met een muzikale stijlperiode: De Klassieke periode. Voor deze periode zijn geen specifieke jaartallen te noemen, maar grofweg loopt hij van ongeveer 1750 tot 1820. In deze tijd leefden drie van de beste componisten die onze westerse muziekgeschiedenis kent, namelijk Haydn, Mozart en Beethoven, die ook wel de Weense Klassieken genoemd worden. Andere belangrijke componisten zijn bijvoorbeeld Christoph Willibald Gluck, een operacomponist, en Carl Philipp Emanuel Bach, de zoon van Johann Sebastian Bach. 
In deze tijd werd er veel kamermuziek gecomponeerd, maar ook het openbaar concert was in opkomst. De bestaande norm van de esthetiek, het schone in kunst, werd aangevuld met de leer van het sublieme. Muziek moest overweldigend zijn. Er werden veel opera’s gecomponeerd, vooral door Gluck en Mozart. Een tamelijk nieuw genre was de symfonie, die een hoogtepunt bereikte bij Beethoven. Andere genres die in deze tijd ontwikkeld werden zijn het instrumentaal concert en de kamermuziek zoals het strijkkwartet en strijkkwintet.

De bundel is gemaakt in 1867

In het begin van de 19de eeuw ontstond de romantische bouwstijl. Deze bouwstijl is afgeleid van  de Romantiek, een periode in de geschiedenis waarbij individualiteit, liefde voor de natuur en historische belangstelling centraal stonden. Vooral de natuur speelt een belangrijke rol. De bouwstijl lijkt dan ook erg op de landelijke bouwstijl. Als je het gevoel van de romantische bouwstijl wilt ervaren, denk dan aan Engelse landschapstuinen. Deze tuinen ontstonden ook tijdens de Romantiek. 

De Gids is een algemeen literair en cultureel tijdschrift, opgericht op 1 januari 1837 door Everhardus Johannes Potgieter en Christianus Petrus Eliza Robidé van der Aa, dat zes keer per jaar verschijnt. Het verscheen achtereenvolgens bij verschillende Amsterdamse uitgevers. Nu wordt het uitgegeven door opinieweekblad de Groene Amsterdammer. 

 De romantiek is een stroming in het westerse denken die rond 

1750 sterk opkomt in de kunst en het intellectuele leven van 

Duitsland, Frankrijk en Engeland. Als reactie op het ratio- 

nalistische denken van die tijd, waarbij alles door middel van 

het menselijke verstand (ratio) verklaard wordt, begint nu het 

gevoel een hoofdrol te spelen.

Multatuli is het pseudoniem voor de Nederlandse schrijver Eduard Douwes Dekker, die vooral bekend is geworden door zijn roman Max Havelaar. Multatuli is Latijn voor ‘ik heb veel (leed) gedragen. Hij schreef ook toneelstukken, pamfletten en aforismen. Douwes Dekker groeide op in Amsterdam, voordat hij in 1838 met zijn vader naar Batavia in Nederlands-Indië trok, waar hij in 1839 een baan als ambtenaar verwierf. Daar zag hij de veel slechte toestanden die waren veroorzaakt door het Nederlandse koloniale bewind. 

De romantiek is een stroming binnen de westerse schilderkunst, deel uitmakend van een bredere romantische cultuurbeweging. Haar bloeiperiode kan gedateerd worden tussen het einde van de achttiende eeuw en het midden van de negentiende eeuw. De kenmerken van de romantische schilderkunst waren niet eenduidig en verschilden per land, maar hadden als rode draad de nadruk op de verbeeldingskracht en de subjectieve expressie van de individuele kunstenaar. Vaak werd de  werkelijkheid enigszins geïdealiseerd weergegeven. De natuur werd ervaren als "bezield". Landschappen en historische gebeurtenissen waren veelvoorkomende onderwerpen, maar er was ook aandacht voor de donkere kanten van het menselijke bestaan, dromen en extreme ervaringen. Tot de bekendste romantische kunstenaars behoren de Duitser Caspar David Friedrich, de Engelsman John Constable en de Fransman Eugène Delacroix. Hun onderlinge verschillen zijn exemplarisch voor de diversiteit waarin de stroming zich in onderscheiden landen ontwikkelde. 

Max Havelaar is een boek geschreven door Multatuli, pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker. Het boek werd geschreven in 1859 in Brussel en voor het eerst gepubliceerd in 1860. Het heeft een grote invloed gehad op de Nederlandse literatuur en de Nederlandse koloniale politiek. In 1976 werd het boek verfilmd. Max Havelaar is in meer dan 40 talen uitgegeven en wordt vooral in Indonesië veel gelezen. 

Multatuli schreef Max Havelaar in vier à vijf weken, als aanklacht tegen het misbruik van het cultuurstelsel, tegen herendienst en tegen plichtsverzuim door Nederlandse ambtenaren in Nederlands-Indië. 

Nicolaas Beets was een Nederlandse theoloog, schrijver en dichter. Hij schreef onder de naam Hildebrand. Zijn beroemdste werk was camera obscura. Hij studeerde technologie aan de Universiteit van Leiden van 1833 tot 1839. Hij was predikant in de Nederlands Hervormde Kerk in Heemstede. Hij was correspondent van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. In 1854 werd hij hoogleraar kerkgeschiedenis aan de universiteit van Utrecht. Beets schreef meestal proza, poëzie en preken. 

Everhardus Johannes Potgieter werd geboren in 1808 in Zwolle. Hij was een Nederlands prozaschrijver en dichter. Hij begon te werken in een handelskantoor in Antwerpen. Potgieter richtte later De Muzen op, een niet-geslaagde literaire recensie. Daarna ging hij door met het schrijven van verzamelingen gedichten, waaronder De Gids en Studien en Schetsen. Potgieter bewonderde en intimideerde de stijl en taal van een van de Nederlandse klassiekers, Hooft. Veel van zijn werken weerspiegelden die van Hooft. In 1865 gaf Potgieter de Gids en zijn opvolger op, Huet was degene die het ophaalde. Potgieter's invloed werd als gunstig beschouwd, maar tijdens zijn tijd werd zijn schrijven beschouwd als gedwongen en gemakkelijk te begrijpen. 

wat is het kenmerkende van romantische natuurbeschrijvingen?