https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt Μοιραζόμαστε τις ιστορίες δημιουργικής γραφής που δημιουργούμε στο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. en-us 2022-02-16 21:09:15 UTC 2022-03-30 19:26:41 UTC hello@padlet.com https://padlet.net/icons/png/1f4dc.png https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2056454995 -Γειά σου γυναίκα του πρωτομάστορα. Θα μπορούσες να μου πεις την ιστορία σου;
-Ναι φυσικά. Όλα ξεκίνησαν όταν ένα πουλί ήρθε και μου είπε να αλλάξω και να πάω γρήγορα στης Άρτας το γιοφύρι.
-Πήγες γρήγορα λοιπόν;
-Ναι πήγα. Μα όταν έφτασα είδα ότι ο πρωτομάστορας ήταν στενοχωρημένος και ρώτησα τι συμβαίνει. Τότε οι μαθητές του μου είπαν ότι έπεσε το δαχτυλίδι στην πρώτη τη καμάρα και έλεγαν ποιος να μπει, ποιος να βγει για να βρει το δαχτυλίδι.
-Τι έκανες εσύ τότε;
-Προθυμοποιήθηκα να πάω εγώ. Όταν όμως κατέβηκα δεν βρήκα τίποτα. Τότε άρχισα να ακούω φασαρία και κατάλαβα τι είχε συμβεί.
-Εκείνη την δύσκολη στιγμή πώς αντέδρασες;
-Άρχισα να τους καταριέμαι. Η πρώτη μου κατάρα ήταν: Ως τρέμει το καρυόφυλλο να τρέμει το γιοφύρι, κι ως πέφτουν τα δεντρόφυλλα, να πέφτουν οι διαβάτες. Μετά τον λόγο όμως άλλαξα γιατί είχα μονάκριβο αδερφό και φοβήθηκα μην του συμβεί αυτουνού κάτι. Και έτσι χάρη σε μένα χτίστηκε το γιοφύρι.]]> 2022-02-19 12:27:30 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2056454995 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2098121406 ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΎΝΗ
ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΑΓΆΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ

Κωνσταντίνος Σίγκος]]> 2022-03-16 14:10:39 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2098121406 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2098151094 Κάποτε όταν ήμουν νέος στον πόλεμο ήμουν ημιονηγός, δηλαδή αυτός που οδηγά τα ζώα. Μια συνηθισμένη μέρα την περίοδο του πολέμου είχα πάρει τους γαϊδάρους μου στην Θεσσαλονίκη και διέσχισα μαζί τους όλη την Μακεδονία για να μοιράσουμε πυρομαχικά. Εκεί βρήκαμε ένα χωριό την Κούπα όπου και ξεκουραστήκαμε για λίγο. Τότε είδα όλους τους γαϊδάρους να είναι μες στην χαρά μετά από πολύ καιρό. Τότε εμφανίστηκαν κάτι αεροπλάνα και άρχισαν να βομβαρδίζουν όλη την περιοχή και να σκοτώνουν τα ζώα μου. Εκείνη την στιγμή είχα τρελαθεί, γιατί το έβλεπα όλο αυτό να γίνεται μπροστά μου και έβλεπα τους γαϊδάρους να ξεκοιλιάζονται. Όλη η πεδιάδα είχε γεμίσει αίμα και πτώματα. Τότε πήρα έναν γάιδαρο που ήταν κοντά μου και άρχισα να τρέχω χωρίς να κοιτάξω πίσω για να σωθώ. Μόλις απομακρυνθήκαμε αρκετά σταματάω και κοιτάω πίσω και βλέπω τον γάιδαρο αλλά είχε μείνει μόνο το κεφάλι του με τον λαιμό του. Αυτή η ιστορία που σας διηγήθηκα είναι από τα χειρότερα σκηνικά της ζωής μου και εύχομαι να μην ζήσετε παρόμοια.


]]> 2022-03-16 14:23:57 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2098151094 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2103118990 ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΕΥΤΥΧΊΑ
ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ

Αριάννα Φωτιάδου]]> 2022-03-19 17:07:55 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2103118990 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2103126944 " Ξύπνα την Μαρία " λέω της Μαριέττας. 
" Ξύπνα την και πες της να ντυθεί αμέσως".
Όταν η Μαριέττα άνοιξε την πόρτα του δωματίου της, η Μαρία είχε ήδη ξυπνήσει και είχε αρχίσει να ντύνεται. Έβαλε βιαστικά σε ένα σακίδιο λίγα ρούχα, τρόφιμα μακράς διαρκείας, όπως κονσέρβες, και το αγαπημένο της ημερολόγιο. Βγαίνοντας από το δωμάτιο κοίταξε πίσω της και ένιωσε ένα αίσθημα φόβου, ότι ίσως είναι η τελευταία φορά που βρίσκεται εκεί μέσα. Την έπιασε κρύος ιδρώτας και πανικός. Η μαμά της τους φώναζε για να πάνε γρήγορα στο καταφύγιο. Τότε άρχισε να αγχώνεται ακόμα περισσότερο. Τα πόδια της έτρεμαν από τον φόβο και νόμιζε ότι θα λιποθυμήσει. Ευτυχώς, όμως εκείνη την στιγμή ακούστηκαν οι σειρήνες λήξης. Η ανακούφιση που ένιωθε ήταν τόσο έντονη που ξέσπασε σε κλάματα.

Αριάννα Φωτιάδου]]> 2022-03-19 17:21:17 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2103126944 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2103137229 -Τι γυρεύεις εσύ εδώ; Η Λυγερή δεν είσαι, η γυναίκα του πρωτομάστορα; 
-Ναι ίδια είμαι. Δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω αυτό που μου συνέβη.
-Τι έγινε λοιπόν; Πως βρέθηκες εδώ πέρα; -Ο άντρας μου, ο πρωτομάστορας που τόσο πολύ αγαπούσα, με κορόιδεψε. Ένα πουλάκι ήρθε ξαφνικά και μου είπε να ετοιμαστώ γρήγορα και να πάω στο γεφύρι. Όταν πήγα εκεί από μακριά είδα τον πρωτομάστορα πολύ στεναχωρημένο και ρώτησα να μάθω γιατί είναι έτσι. Ένας μάστορας μου απάντησε πως του έπεσε το δαχτυλίδι στην καμάρα και κανείς δεν μπορούσε να μπει να το πάρει. Εγώ αμέσως προσφέρθηκα να πάω να το βρω γιατί δεν μπορούσα να τον βλέπω έτσι τόσο δυστυχισμένο. Καθώς κατέβαινα άρχισα να ανησυχώ και να υποψιάζομαι ότι κάτι κακό θα συμβεί, γι’ αυτό τους είπα να με ξανά ανεβάσουν. Τότε όμως οι μάστορες είχαν αρχίσει να χτίζουν το γιοφύρι και τελευταίος ο πρωτομάστορας ρίχνει την μεγάλη πέτρα. Ήμουν τόσο απελπισμένη εκείνη τη στιγμή, που ο άντρας μου που μ’ αγαπούσε τόσο πολύ επέλεξε να με θυσιάσει. Έτσι πάνω στο θυμό μου είπα μία κατάρα για το γεφύρι. Μετά όμως οι μάστορες μου θύμισαν ότι έχω κι έναν αδερφό, που μπορεί να περάσει από αυτό το γεφύρι κάποια μέρα και έτσι άλλαξα την κατάρα σε ευχή. Έτσι λοιπόν κατέληξα εδώ πέρα. 
-Λυπάμαι πολύ Λυγερή. Πραγματικά λυπάμαι γι’ αυτό που σου συνέβη. Τουλάχιστον θυσιάστηκες για το κοινό καλό και οι άνθρωποι τώρα θα σε θυμούνται γι’ αυτό.

Αριάννα Φωτιάδου]]> 2022-03-19 17:39:16 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2103137229 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2121555694 ΖΗΤΕΙΤΑΙ δικαιοσύνη
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ισότητα

Κατερίνα Χατζησακούλα]]> 2022-03-30 14:02:55 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2121555694 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2121588494 -Καλησπέρα 
-Καλησπέρα, είστε η γυναίκα του πρωτομάστορα;
-Ναι!
-Θα μπορούσατε να μου διηγηθείτε την περιπέτειά σας με το χτίσιμο του γεφυριού;
-Ναι βεβαίως
-Όλα ξεκίνησαν με το γκρέμισμα του γεφυριού. Οι μαστόροι και οι μαθητάδες το χτίζανε όλη μέρα και το βράδυ γκρεμιζόταν. Όμως για καλή τους τύχη εμφανίστηκε ένας από μηχανής θεός, ένα πουλάκι και έδωσε τη λύση.
-Και ποια ήταν αυτή η λύση;
-Για να χτιστεί το γεφύρι θα έπρεπε ο πρωτομάστορας ,ο άντρας μου ,να με θυσιάσει στα θεμέλια του.
-Και πώς αντέδρασε ο άντρας σας, ποια ήταν η απόφαση του;
-Ο άντρας μου αποφάσισε να με θυσιάσει με βαριά καρδιά. Πίστευε ότι αυτή η κίνηση θα βοηθούσε πολύ κόσμο. Για αυτό με φώναξαν και μου είπαν πως έπεσε στα θεμέλια το δαχτυλίδι. Με κορόιδεψαν! Εγώ επειδή είδα στεναχωρημένο τον πρωτομάστορα αποφάσισα να κατέβω για να το πάρω.
-Και τι συνέβη μετά;
-Εγώ ζήτησα βοήθεια για να με ανεβάσουν καθώς δεν είχα βρει το δαχτυλίδι και αυτοί άρχισαν να χτίζουν το γεφύρι με εμένα μέσα.
-Και τι κάνατε εσείς για αυτό;
-Δεν το περίμενα και θύμωσα για αυτό τους έδωσα κατάρα.
-Ποια ήταν αυτή;
-Η κατάρα μου ήταν όταν θα τρέμουν τα φύλλα της καρυδιάς να τρέμει και το γεφύρι και όταν αυτά θα πέφτουν, θα πέφτουν και η διαβάτες. Όμως γρήγορα την κατάρα μου άλλαξα γιατί έχω αδερφό που μπορεί να περάσει από το γεφύρι.
-Ευχαριστώ που μου διηγηθήκατε την περιπέτειά σας!

Κατερίνα Χατζησακούλα]]> 2022-03-30 14:17:47 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2121588494 https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2122180910 Μόλις ακούω τις σειρήνες τρέχω να δω τι κάνει η Μαρία. Είμαι σίγουρη ότι έχει ξυπνήσει και είναι τρομοκρατημένη. Μπαίνω μέσα στο δωμάτιο και την βλέπω να κάθεται στα γόνατα κλαίγοντας. Την παίρνω στην αγκαλιά μου για να ηρεμήσει θυμίζοντας της ότι όλα θα πάνε καλά. Είναι πολύ φοβισμένη και από την ταραχή της δεν ξέρει τι να κάνει. Όμως μετά από λίγο συνέρχεται και αρχίζει να σκέφτεται όλα τα άσχημα που μπορεί να συμβούν. Αγχώνεται για το σχολείο, τους φίλους της και για όσους θα πάνε στον πόλεμο. Δεν μπορεί να ησυχάσει με τίποτα, όλο σκέφτεται πως κάτι κακό θα συμβεί. Και τότε, ξαφνικά σηκώνεται αποφασιστικά λέγοντας πως θα βοηθήσει με κάθε τρόπο και θα είναι δίπλα σε όσους θα έχουν ανάγκη στήριξης. Είμαι περήφανη για αυτήν.

Κατερίνα Χατζησακούλα]]> 2022-03-30 19:26:31 UTC https://padlet.com/xrisag/hmn7znah3otr6jxt/wish/2122180910