Менің бабам Елшібай 1926 жылы дүниеге келген.Ауылда жақсы білім алған.Шымкент қаласына бухгалтерлік курсқа оқуға түсіп, үздік бітіріп шыққан.Ауылдан шыққан алғашқы есеп-қисап маманы болған.Өз туған ауылында еңбегін мамандығы бойынша жалғастырған.Соғыстан кейінгі жылдарда колхоз шаруашылығын нығайтуға белсене араласқан.Жазушы Еркінбек Тұрысовтың кітабында атам ауылдан шыққан "Дала академиктері "қатарына енген Бүгінде бабамнан тараған ұрпақ әр тарапта,әр салада еңбек етіп жүр.Мен шөбересі Мүсіреп Раяна жақсы оқып,жақсы жетістіктерге жетуді армандаймын.Арманым орындалу үшін білімнің биік шыңына жетуім керек.

Шукиров Бакытжан Бүркітбайұлы 5 мамыр 1924 жылы Түркменстанда Көнеургеніш қаласында дүниеге келген.

1944 жылы Көнеургеніш қаласында ғы педагогикалық училищесін бітірген. Сол жылы соғысқа алынып, соғыстың аяқталуына байланысты соғыстың салдарынан бұзылған Сталинград қаласының қалпына келтіру жұмыстарына белсене қатысқан. 1947 жылы аман- есен еліне оралған. Келгеннен кейін мектепте балаларға тәлім тәрбие беріп, өз мамандығы бойынша жұмыс істейді.

Қазақстанға 1960 жылы 36 жасында Жамбыл облысы Свердлов ауданы Чапаев атындағы совхозға көшіп келді. Сол жерде мамандығы бойынша мектепте бастауыш мұғалімі болып жұмыс істейді.1967-1969 жылдары сельсовет секретары болып жұмыс жасайды.

1949 жылы отбасын құрған. Отбасында 13 баласы бар. 8 ұл және 5 қыз баласы бар. Осы ұл қыздарынан тараған ұрпақтары көп.

1986 жылы жасы бойынша зейнеткерлікке шыққан. Менің атам сол кісінің ең үлкен ұлы- Бакытжанов Текебай.

2009 жылы 85 жасында қайтыс болды. Осы жасына дейін көптеген медальдармен марапатталған.

Мен осындай атамның барына мақтаныш тұтамын.

Мен үлкен атамды көрмесемде өте қатты жақсы көремін.

1938ж -2009ж.

1992-1994 жылы Шиелі ауданының әкімі - Ердешбаев Жолдасбек.Аудандық кеңестің төрағасы Жолдасбек Ердешбаевқа республикалық «Қазақ әдебиеті» газетінің атынан алғыс жарияланыпты.Ауданының өсіп-өркендеуіне, халықтың тұрмыс жағдайының жақсаруына барлық мүмкіндікті жұмсады.Аз ғұмырында Қызылорда облысының Қазалы, Тереңөзек, Шиелі секілді бірқатар аудандарын басқарды.Пленум жиындарында халықтың атынан сойлейтін болған. Облыс экономикасын көтеруге, ел дәулетін арттыруға ерекше үлес қосты. Қаншама жас кадрларды тәрбиелеп, өсірді.

Қазіргі таңда Шиелі ауданында Жолдасбек Ердешбаев көшесі және мемориалдық тақтайшасы бар.

пайдаланып, нағашы атам туралы жазғым келіп тұр.Мусин Баймолда Садыханұлы (29 қыркүйек 1936 жылы туған, Алматы облысы Қарасай ауданы Қаскелең ауылы) — журналист, Қазақстанның еңбек сіңірген мәдениет қызметкері (1988). 1955 жылы Ұзынағаш орта мектебін, 1960 жылы ҚазМУ-ді бітірген. 1960-62 жылдары Жамбыл облысы Мерке ауданында “Коммунизм туы” газетінде, 1962-69 жылдары “Лениншіл жас” (қазір “Жас Алаш”) газетінде бөлім меңгерушісі болды. 1969-74 жылдары Алматы облысында “Жетісу” газетінде, 1983-87 жылдары Қазақстан КП Алматы облыстық газетінде жауапты қызметкер болып істеді. 1987-98 жылдары Алматы облысында “Жетісу” газетінде бас редактор болды. Алматы облысының (2000) және Жамбыл ауданының (2001) Құрметті азаматы.”Өмір өзен,кеш керуен “атты кітабын жазды.2002 жылы өзінің жасына байланысты зейнеткерлікке шықты.Зейнеткерлік жасында Қазақ ұлттық аграрлық университетінің баспасөз қызметінің басшысы болып жұмыс істей бастады.2007 жылы денсаулығына байланысты ота жасалып,көп ұзамай 2008 жылының 15 қаңтарда атам арамыздан кетті.Мен атамды мақтан тұтамын, сол кісінің арқасында мен ешқашан мойымадым, әрқашан мақсатыма қарай жүрдім, еңбек еттім. Ол әрқашан біздің жадымызда, жүрегімізде мәңгі сақталады❤️🤲

  Балалық шағы 1932-1933 жылдардағы елімізге төнген сұрапыл ашаршылық кезіне тура келді. Балалық шақтың бал дәмін де тата алмады. Жастайынан еңбекке араласты.

  1938-1939 жылдардан бастап 14-15 жас шамасында колхоздың әртүрлі шаруашылық жұмыстарына араласты.

  1948 жылы колхозда «Ақ егіс» бригадасы құрылып, сол жерде ауыл азаматтарымен бірге аянбай еңбек етті.

Ол өз ортасында адамгершілігі және еңбекқорлығымен сыйлы болды.

  1963 жылы құрылған  XXI партиялық съезд бөлімшесінде техникалардың

егістікке жақсы, тоқтаусыз жұмыс істеуіне Данияр ата өзінің бар күш жігерін, денсаулығын  ел мүддесі үшін жұмсап, аянбай адал  қызмет етті. Еткен ерен еңбегі еленіп, 1970 жылы аудандық советке депутат болып сайланады және де қоғамдық жұмысқа белсене араласқаны үшін, «Ленин» орденімен және де «Еңбек ері» медальімен марапатталады.

  Байтемиров Данияр ата жұбайы Қағаз ана екеуі 2 ұл, 2 қыз тәрбиелеп өсірді.

Ұлдары – Бердалы және Нұрғаным, қыздары – Фатима және Ұрқия.

Үлкен ұлы Бердалы мен келіні Кариманың 2 ұл,1 қызы бар. Ұлдары – Мұрат және Марат, қызы – Динара.

Кіші ұлы Нұрғаным мен келіні Базаркүлдың 2 ұл, 2 қыздары бар. Ұлдары – Нұралы және Нұрғазы, қыздары – Айнұр және Гулнұр.

«Ата көрген оқ жанар, шеше көрген тон пішер» деп дана халқымыз айтқандай, ата тәрбиесін көрген немерелері тәрбиелі, адамгершілігі мол, адал, еңбекқор болып өсіп, қазіргі таңда елімізде қызмет етуде. Ұл – қыздарын тәрбиелеп отырған, өнегелі азамат және азаматшалар