Οι στατιστικοί πίνακες είναι συνοπτικοί πίνακες που διαμορφώνονται με κατάλληλο τρόπο ώστε τα δεδομένα που παρουσιάζουν να είναι εύκολα κατανοητά από οποιονδήποτε αναγνώστη ακόμα και με χωρίς γνώσεις στατιστικής, έτσι ώστε να μπορεί να εξάγει σωστά συμπεράσματα. Γενικά οι πληροφορίες που παρέχουν φέρονται κατά γραμμές σε στήλες ώστε να επιτυγχάνεται παράλληλα και η μεταξύ τους σύγκριση.

α βασικά μέρη ενός στατιστικού πίνακα είναι πέντε:

Οι στατιστικοί πίνακες με κριτήριο τον αριθμό των ποσοτικών μεταβλητών που λήφθηκαν υπόψη κατά την επεξεργασία των στατιστικών δεδομένων, διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:

Χρήσεις

Τους επίσημους στατιστικούς πίνακες εκπονούν στατιστικολόγοι Αρχών ή ειδικά επί τούτου φορέων όπως η ΕΛΣΤΑΤ. Παράλληλα όμως εκπονούνται και από ιδιωτικούς στατιστικούς φορείς. Στη σύγχρονη εποχή η χρήση στατιστικών πινάκων είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη όχι μόνο σε επιστημονικό πεδίο Θετικών και Συμπεριφορικών επιστημών, αλλά και στη καθημερινή ζωή όπως π.χ. στη διαφήμιση, το μάρκετινγκ, τις επιχειρήσεις, το χρηματιστήριο και οπουδήποτε αλλού έχει εισχωρ

Βασικοί τύποι διαγραμμάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε πολλές όμως περιπτώσεις η εξέταση όλων των μονάδων του πληθυσμού είναι δύσκολη ή ακόμα και αδύνατη. Ένας υποψήφιος βουλευτής, για παράδειγμα, πριν από τις εκλογές είναι δύσκολο να εξετάσει όλους τους ψηφοφόρους, για να προσδιορίσει τι αντίληψη έχουν για τις θέσεις του. Επίσης ο κόπος, ο χρόνος και τα έξοδα που χρειάζονται για τη διεξαγωγή μιας απογραφής είναι πολλές φορές αρκετά μεγάλα, ιδίως όταν ο πληθυσμός που εξετάζεται είναι αρκετά μεγάλος. Εξάλλου ένας κατασκευαστής εκρηκτικών μηχανισμών ή ηλεκτρικών λυχνιών είναι αδύνατο να δοκιμάζει όλους τους παραγόμενους μηχανισμούς, για να ελέγχει την αποτελεσματικότητά τους, ή όλες τις παραγόμενες λυχνίες για να ελέγχει το χρόνο ζωής τους. Ομοίως ο γιατρός για να υπολογίσει την αποτελεσματικότητα ενός νέου φαρμάκου στην καταπολέμηση μιας ασθένειας είναι αδύνατο να περιμένει να δοκιμαστεί το φάρμακο σε όλα τα άτομα που πάσχουν από τη συγκεκριμένη ασθένεια. Όπου λοιπόν η απογραφή είναι δύσκολη, αδύνατη ή οικονομικά και χρονικά ασύμφορη, ο ερευνητής μαζεύει πληροφορίες από κάποια μικρή ομάδα ή υποσύνολο του πληθυσμού, το οποίο καλείται δείγμα.