โครงสร้างและหน้าที่โดยละเอียด:

• ใบหู (Auricle/Pinna):

  เป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากศีรษะ มีลักษณะเป็นกระดูกอ่อนที่ปกคลุมด้วยผิวหนัง. ทำหน้าที่รวบรวมคลื่นเสียงจากทิศทางต่างๆ และส่งไปยังช่องหู. รูปร่างของใบหูมีความเฉพาะตัวสำหรับแต่ละบุคคล ซึ่งมีผลต่อการกรองเสียงและความสามารถในการระบุทิศทางของแหล่งกำเนิดเสียง. 

• ช่องหู (Auditory canal):

  เป็นช่องทางที่นำเสียงจากใบหูไปยังแก้วหู. ช่องหูมีความยาวประมาณ 2.5-3 ซม. ในผู้ใหญ่ และโค้งเป็นรูปตัว S. ผนังของช่องหูบุด้วยผิวหนังที่มีขนและต่อมสร้างขี้หู (Ceruminous gland). ขี้หู (Cerumen) ทำหน้าที่ดักจับฝุ่นละอองและสิ่งแปลกปลอม ช่วยป้องกันไม่ให้เข้าสู่หูชั้นกลาง. 

• แก้วหู (Tympanic membrane/Eardrum):

  เป็นเยื่อบางๆ ที่กั้นระหว่างหูชั้นนอกและหูชั้นกลาง. ทำหน้าที่รับคลื่นเสียงและสั่นสะเทือนตามคลื่นเสียงที่เข้ามา. การสั่นสะเทือนของแก้วหูจะถูกส่งต่อไปยังกระดูกหูในหูชั้นกลาง เพื่อนำเสียงต่อไปยังหูชั้นใน. 

หน้าที่โดยรวมของหูชั้นนอก:

• รวบรวมและนำคลื่นเสียงเข้าสู่หูชั้นกลาง.

• ช่วยในการระบุทิศทางของแหล่งกำเนิดเสียง.

• ป้องกันสิ่งแปลกปลอมไม่ให้เข้าสู่หูชั้นกลาง

1. กระดูกหู 3 ชิ้น (Auditory ossicles):

1.กระดูกค้อน (Malleus):

เป็นกระดูกชิ้นแรกที่เชื่อมต่อกับแก้วหู ทำหน้าที่รับแรงสั่นสะเทือนจากแก้วหู.

2.กระดูกทั่ง (Incus):

เป็นกระดูกชิ้นกลาง ทำหน้าที่เชื่อมต่อกระดูกค้อนกับกระดูกโกลน.

3.กระดูกโกลน (Stapes):

เป็นกระดูกชิ้นสุดท้าย ทำหน้าที่ส่งแรงสั่นสะเทือนไปยังหูชั้นใน โดยเชื่อมต่อกับช่องรูปไข่ (oval window).

2. ท่อปรับความดันหู (Eustachian tube):

เป็นท่อที่เชื่อมระหว่างหูชั้นกลางกับช่องคอ ทำหน้าที่ปรับความดันอากาศในหูชั้นกลางให้เท่ากับความดันภายนอก เพื่อให้การสั่นสะเทือนของเสียงเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และป้องกันการบาดเจ็บของหูชั้นกลางจากความดันที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว.

3. กล้ามเนื้อหูชั้นกลาง (Middle ear muscles):

กล้ามเนื้อเทนเซอร์ ทิมพานี (Tensor tympani muscle):

เกาะกับกระดูกค้อน ทำหน้าที่ดึงกระดูกค้อนเข้าด้านใน ทำให้แก้วหูตึงขึ้น เพื่อลดการสั่นสะเทือนที่อาจเป็นอันตรายจากเสียงดัง.

กล้ามเนื้อสเตปีเดียส (Stapedius muscle):

เกาะกับกระดูกโกลน ทำหน้าที่ดึงกระดูกโกลนไปด้านหลัง เพื่อลดการสั่นสะเทือนของกระดูกโกลน ป้องกันการบาดเจ็บของหูชั้นในจากเสียงดัง.

หน้าที่ของหูชั้นกลาง:

การนำเสียง:

กระดูกหูทั้ง 3 ชิ้น ทำหน้าที่ขยายและส่งต่อแรงสั่นสะเทือนจากแก้วหูไปยังหูชั้นใน.

การปรับความดัน:

ท่อปรับความดันหู (Eustachian tube) ช่วยปรับความดันอากาศในหูชั้นกลาง.

การป้องกัน:

กล้ามเนื้อหูชั้นกลาง ช่วยป้องกันหูชั้นในจากการบาดเจ็บจากเสียงดัง.

เสียงเดินทางผ่านรูหูไปชนแก้วหูแก้วหูเปลี่ยนพลังงานเสียงเป็นการสั่น

2.หูชั้นกลาง

รับแรงสั่นจากแก้วหู แล้วส่งต่อและ ขยายแรงสั่น

3.คอเคลีย (cochlea) ภายในมีของเหลวบรรจุอยู่ เมื่อคลื่นเสียงผ่านเข้ามาจนถึงคอเคลียจะทำให้ของเหลวภายในคอเคลียสั่นสะเทือนและเกิดการกระตุ้นเซลล์รับเสียงให้เกิดกระแสประสาทและส่งไปยังเส้นประสาทรับเสียง (auditory nerve) หรือเส้นประสาทจากคอเคลีย (cochlea nerve) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเส้นประสาทสมองคู่ที่ 8

หูชั้นในของคุณประกอบด้วยสองส่วน: โคเคลีย (ซึ่งทำหน้าที่รองรับการได้ยิน) และอวัยวะของระบบการทรงตัว (ซึ่งทำหน้าที่รองรับการทรงตัว)

ชิ้นส่วนสำหรับการได้ยิน

โคเคลียเป็นอวัยวะที่มีรูปร่างคล้ายหอยทากในหูชั้นในที่ช่วยให้คุณได้ยิน โคเคลียเต็มไปด้วยของเหลวที่เคลื่อนไหวตอบสนองต่อคลื่นเสียง และแบ่งออกเป็น 3 ท่อด้วยเยื่อบาง 2 ชั้น เยื่อชั้นหนึ่งในนี้มีลักษณะเหมือนผนังยืดหยุ่น โดยมีอวัยวะของคอร์ติอยู่ด้านบน อวัยวะของคอร์ติประกอบด้วยเซลล์ขนขนาดเล็กที่มีสเตอริโอซิเลียที่ปลาย สเตอริโอซิเลียเป็นส่วนยื่นที่บอบบางคล้ายขน ซึ่งตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวของของเหลวในโคเคลีย

(ชิ้นส่วนเพื่อความสมดุล)

โครงสร้างภายในหูชั้นในที่ช่วยให้คุณทรงตัวได้นั้นเป็นส่วนหนึ่งของระบบการทรงตัวซึ่งประกอบด้วยท่อครึ่งวงกลม 3 ท่อที่เต็มไปด้วยของเหลวและอวัยวะโอโทลิธ 2 แห่ง (แซคคูเลและยูทริเคิล)

นี่คือส่วนต่างๆ และสิ่งที่ทำ:

ท่อครึ่งวงกลม : ท่อครึ่งวงกลมคือท่อที่ขดอยู่ภายในหูชั้นใน เช่นเดียวกับโคเคลีย ท่อเหล่านี้เรียงรายไปด้วยเซลล์ขน แทนที่จะใช้คลื่นเสียง ขนเล็กๆ เหล่านี้จะตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวของร่างกาย โดยส่วนใหญ่แล้วขนเหล่านี้ทำหน้าที่รับรู้การเคลื่อนที่แบบหมุน หรือการเคลื่อนที่ที่ไม่เป็นเส้นตรง เช่น เมื่อคุณหันหรือเอียงศีรษะ

อวัยวะโอโทลิธภายในช่องหู:แซคคิวเลและยูทริเคิลมีขนเล็กๆ และโครงสร้างคล้ายผลึกที่เรียกว่า "โอโทโคเนีย" อวัยวะเหล่านี้จะรับรู้การเคลื่อนไหวในร่างกายเมื่อของเหลวในหูชั้นในเคลื่อนตัว ยูทริเคิลและแซคคิวเลมีหน้าที่หลักในการรับรู้เมื่อร่างกายเคลื่อนไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือขึ้นหรือลง

การเคลื่อนไหวของเซลล์ขนจะกระตุ้นกระแสไฟฟ้าที่เดินทางจากเส้นประสาทเวสติบูโลคอเคลียร์หรือ เส้นประสาทสมอง คู่ที่ 8 ไปยังสมอง สมองจะรับรู้สัญญาณไฟฟ้าเป็นข้อมูลเกี่ยวกับการทรงตัวของคุณ

เช่น จากความเสื่อมตามวัย, อุบัติเหตุโดยเฉพาะการบาดเจ็บหรืออุบัติเหตุบริเวณศีรษะ, โรคของหูชั้นใน, การติดเชื้อ, การเคลื่อนไหวศีรษะซ้ำๆ เช่น ทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์

อาการ

ผู้ป่วยมีอาการเวียนศีรษะเป็นๆหายๆ โดยมีพยาธิสภาพอยู่ที่หูชั้นใน โดยอาการเวียนศีรษะ บ้านหมุน มักสัมพันธ์กับการเปลี่ยนท่าทางของศีรษะ  โรคนี้พบได้ในคนอายุ 30 – 70 ปี (พบในผู้ใหญ่มากกว่าเด็ก) 

การรักษา

-รักษาด้วยยา

-การทำกายภาพบำบัด (physical therapy) 

-การผ่าตัด

ปวดหู โดยเฉพาะเวลาจับหรือดึงใบหู

คันในรูหู

มีน้ำหรือหนองไหลออกจากหู

หูอื้อ หรือได้ยินเสียงไม่ชัด

แดง บวมภายในรูหู

วิธีรักษาหูชั้นนอกอักเสบ

หยอดยาฆ่าเชื้อ
ยาหยอดหูที่มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียหรือเชื้อรา ตามแพทย์สั่ง

1. อาจผสมยาลดการอักเสบ (เช่น ยาสเตียรอยด์)

   
   

สาเหตุ

1. การติดเชื้อรา (มักเกิดหลังใช้ยาปฏิชีวนะนานเกินไป)

2. การสัมผัสน้ำบ่อย ๆ เช่น ว่ายน้ำ หรืออาบน้ำโดยไม่เช็ดหูให้แห้ง

3. การแคะหูบ่อยหรือแรงเกินไป ทำให้เกิดแผลและติดเชื้อ

4. การแพ้ สารบางชนิด เช่น น้ำยาหยอดหู หรือน้ำยาทำความสะอาด

น.ส ญาณพัฒน์ ลุงดล เลขที่ 17

น.ส.ปุณณดา สุลง เลขที่6

นาย รัชพล ชุ่มใจ เลขที่12

สาเหตุ

เช่น จากความเสื่อมตามวัย, อุบัติเหตุโดยเฉพาะการบาดเจ็บหรืออุบัติเหตุบริเวณศีรษะ, โรคของหูชั้นใน, การติดเชื้อ, การเคลื่อนไหวศีรษะซ้ำๆ เช่น ทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์

อาการ

ผู้ป่วยมีอาการเวียนศีรษะเป็นๆหายๆ โดยมีพยาธิสภาพอยู่ที่หูชั้นใน โดยอาการเวียนศีรษะ บ้านหมุน มักสัมพันธ์กับการเปลี่ยนท่าทางของศีรษะ  โรคนี้พบได้ในคนอายุ 30 – 70 ปี (พบในผู้ใหญ่มากกว่าเด็ก) 

การรักษา

-รักษาด้วยยา

-การทำกายภาพบำบัด (physical therapy) 

-การผ่าตัด