2. พยายามเข้าใจนักเรียน โดยพยายามหาสาเหตุและศึกษาเกี่ยวกับนักเรียนให้มากที่สุด

           3. ช่วยเหลือนักเรียนทางการเรียน โดยจัดการสอนซ่อมเสริมให้หรือถ้าเป็นไปได้ควรจัดการสอนเป็นรายบุคคล

          4. เน้นความสำเร็จและความสามารถของนักเรียนเมื่อมีโอกาส ไม่ควรย้ำในสิ่งที่จะทำให้นักเรียนเป็นปมด้อย

          5. พยายามให้นักเรียนเห็นว่านักเรียนเป็นคนมีค่า

          6. หาทางลดพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์

          7. มีความอดทนต่อพฤติกรรมของนักเรียนและพยายามอบรมสั่งสอนนักเรียนให้ปฏิบัติในทางที่ถูก

          8. ขอความช่วยเหลือจากผู้ชำนาญการโดยเฉพาะ เช่น นักแนะแนว นักจิตวิทยา จิตแพทย์เป็นต้น (ผดุง อารยะวิญญู, 2542 : 19)

          2. อยู่ในโลกของความเป็นจริง

          3. มีความรู้สึกมั่นคง

          4. รู้จักตนเอง

          5. มีจุดมุ่งหมายในชีวิต

          6. มีความสามารถที่จะเรียนรู้จาก   ประสบการณ์

          7. มีความสัมพันธ์อันดีต่อผู้อื่น

          8. มองโลกในแง่ดีมีจิตใจร่าเริงเบิกบาน

          9. รู้จักหาความเพลิดเพลิน และความพอใจจากสิ่งง่าย ๆ ในชีวิต

          10. มีสุขภาพดีและมีอารมณ์มั่นคง

1.1 นั่งอยู่กับที่ของตนเอง

1.2 ยกมือเพื่อขออนุญาตหรือของความช่วยเหลือ

1.3 ไม่รังแก่ผู้อื่น 

1.4 เงียบเสียง ไม่พูดเล่นหรือทำเสียงดัง 

1.5 ตั้งใจฟัง ดูที่ครูกระดานดำหรืออุปกรณ์การสอน สื่อ เพ่อติดตามบทเรียน 

1.6 มีกิริยามารยาทที่สุภาพ

 1.7 ให้ความช่วยเหลือผู้อื่น 

 2.1 นั่งทำแบบฝึกหัดจนเสร็จ

2.2 ส่งงานภายในเวลาที่กำหนด

2.3 ทำแบบฝึกหัดได้ถูกต้อง

 3.1 ยอมรับข้อมูลย้อนกลับจากตนเอง เพื่อน ๆ ครูและผู้เกี่ยวข้อง

3.2 บันทึกความก้าวหน้าในการเรียนของตนเองตามความเป็นจริง

 3.3 ปรับปรุงงานของตนเองให้ดีขึ้น

          นักเรียนที่มีปัญหาทางพฤติกรรม เป็นนักเรียนที่ประพฤติตนไปในทางที่ไม่พึงประสงค์อาจจะเป็นไปในลักษณะก้าวร้าว เกเร ก่อกวน หรือเป็นไปในทางถดถอย จะสร้างปัญหาให้แก่ตัวนักเรียนเองและผู้อื่น

 

1. ฝ่าฝืนคำสั่งครู

2. ฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของโรงเรียน

3. ทำลายทรัพย์สมบัติของโรงเรียน เป็นต้น

          อาจจะเป็นปัญหาทางจิตวิทยา หรือปัญหาทางร่างกาย

       กฎเป็นข้อกำหนดอย่างชัดเจนว่า นักเรียนต้องปฏิบัติอย่างไร สามารถสังเกตได้ชัดเจน กฎควรมี จำกัด 3 - 5 กฎ และเกี่ยวข้องเฉพาะพฤติกรรมและการอยู่ร่วมกันในห้องเรียนวิธีสร้างกฎหรือข้อตกลงในห้องเรียน

          1. ครูทำความเข้าใจคำนิยามของคำว่า กฎ และกระบวนการพัฒนาและการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม

          2. การวางแผนเกี่ยวกับกฎ

          3. การมีส่วนร่วมของนักเรียนในการตั้งกฎ

          4. กำหนดมาตรการฝ่าฝืนกฎ

          5. ต้องเตรียมสิ่งที่พูดและสิ่งที่จะทำเมื่อนักเรียนฝ่าฝืนกฎ

          การให้นักเรียนมีส่วนร่วมในห้องเรียน จะทำให้รู้สึกว่าตนเองมีความหมาย มีค่า มีความสามารถเป็น

ส่วนหนึ่งของห้อง เพราะนักเรียนมีส่วนร่วม ในการวางแผนคิด ตัดสินใจและผลที่จะตามมา นักเรียนจะได้

รู้จักประเมินพฤติกรรมที่ดีกว่าด้วยตนเอง เพื่อนำไปใช้ปฏิบัติได้

            1. attending คือ การตั้งใจ ให้ความสำคัญต่อการส่งและรับสื่อ เช่น การพูดอย่างตั้งใจ การแสดงความสนใจ การสบตา การแสดงท่าที่กระตือรือร้น สนใจ เช่น การขยับตัวเข้าไปใกล้ การผงกศรีษะ แสดงความเข้าใจ เป็นต้น

              2. Paraphasing คือ การพูดทวนการสะท้อนคำพูด เป็นการแสดงความสนใจและความต้องการที่จะรู้เพิ่มเติม

              3. Reflection of feeling คือ การสะท้อนอารมณ์ที่อีกฝ่ายแสดงออกมา กลับไปให้ผู้นั้นเข้าใจอารมณ์ของตนเองมากขึ้น

             4. Summarizing คือ การสรุปความ ประเด็นที่สำคัญเป็นระยะ เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน

             5. Probing คือ การซักเพิ่มเติมประเด็นที่สนใจ เพื่อหาความชัดเจนเพิ่มขึ้น

             6. Self disclosure คือ การแสดงท่าทีเปิดเผยเป็นมิตรของผู้ส่งสารโดยการแสดงความคิดเห็นหรือความรู้สึกของตน ที่ไม่ใช่การขัดแย้ง หรือตำหนิ

             7. Interpretation คือ การอธิบายแปรความหมายในประสบการณ์ที่อีกฝ่ายแสดงออกเพื่อให้เกิดความเข้าใจ รู้ในสิ่งที่มีอยู่

นั้นมากขึ้น

             8. Confrontation คือการนำประเด็นที่ผู้ส่งสารพูดหรือแสดงออกด้วยท่าทาง ที่เกิดจากความขัดแย้ง สับสน ภายในของผู้ส่งสารเองกลับมา ให้ผู้ส่งสารได้เผชิญกับความขัดแย้ง สับสนที่มีอยู่ในตนเอง เพื่อนำไปสู่ความเข้าใจในตนเองเพิ่มขึ้น 

          มาสโลว์ (Maslow) เป็นนักจิตวิทยากลุ่มมนุษยนิยม เป็นผู้หนึ่งที่ได้ศึกษาค้นคว้าถึงความต้องการของมนุษย์ เขาได้นำความต้องการเหล่านั้นมาจัดเรียงเป็นลำดับจากขั้นต่ำไปขั้นสูงสุดเป็น 5 ขั้น ด้วยกัน

          1. ความต้องการด้านร่างกาย (physiological needs)

          2. ความต้องการความมั่นคงปลอดภัย (safety needs)

          3. ความต้องการความรักและความเป็นเจ้าของ (belongingness and love need)

          4. ความต้องการเกียรติยศชื่อเสียง และความภาคภูมิใจ (self- esteem need)

          5. ความต้องการตระหนักในตนเอง (self-actualization need)

          ครูมีอิทธิพลต่อนักเรียนเป็นอย่างยิ่งจะอบรมสั่งสอนแนะนำนักเรียนอย่างไรก็พึงทำได้ ฉนั้นครูจึงควรถือโอกาส อบรมสั่งสอนนักเรียนแต่ในสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม และประการที่สำคัญที่สุดคือ ครูควรเป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักเรียนด้วย เพื่อนักเรียนจะได้ประพฤติปฏิบัติตาม ดังคำที่ว่า ตัวอย่างที่ดีย่อมดีกว่าการพร่ำสอน

          1. หน้าที่ถ่ายทอดศิลปวิทยา หมายถึง การถ่ายทอด รักษา ส่งเสริม เพิ่มพนู วิชาการและวิชาชีพ

ตลอดจนสืบทอดมรดกวัฒนธรรมทางวิชาการของมนุษย์

          2. หน้าที่ในการชี้แนะให้รู้้จักการดำเนินชีวติที่ดีงามถูกต้องและการฝึกฝนพัฒนาตนจนถึงความ

สมบูรณ์

          1)  มีความตั้งใจทำงานอย่างจริงจังด้วยความรัก ละรับผิดชอบ

           2)  มีความขยันขันแข็ง

           3)  มีความเสียสละ

          4)  เป็นผู้ใฝ่รู้ใฝ่เรียน

          5)  อุทิศเวลาให้แก่งานราชการ

          6)   มีกิริยามารยาทเรียบร้อย

          7)  มีความเมตตากรุณา มีความซื่อสัตย์สุจริต

           8)  มีอารมณ์แจ่มใสร่าเริง มีอัธยาศัยดี มนุษยสัมพันธ์ที่ดี เป็นผู้ที่ชื่นชอบช่วยเหลือผู้อื่น มีความ   รักศิษย์ห่วงใยเอาใจใส่ต่อศิษย์ ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ศิษย์โดยไม่ปิดบังอำพราง

          1.  ปิโย  มีความน่ารักด้วยการเปิดเผย   เด็กรู้สึกสบายใจอบอุ่นสนิทสนม  ชวนให้เข้าไปถามไป

          2.  ครุ  มีความน่าเคารพด้วยการประพฤติ  สมควรแก่ฐานะเด็กเกิดความรู้สึกอบอุ่นใจ  เป็นที่พึ่งได้

          3.  ภาวนีโยมีความน่ายกย่องด้วยความเป็นผู้รอบรู้  ทรงภูมิปัญญาที่แท้จริง  รวมทั้งปรับปรุงตนเอง  

          4.วัตตาจะ  รู้จักพูดให้เหตุผล  รู้จักชี้แจงให้เข้าใจให้คำแนะนำ  ว่ากล่าวตักเตือนเป็นผู้ให้คำปรึกษา

          5. วจนักขโม  อดทนต่อถ้อยคำพร้อมที่จะรับฟังคำปรึกษา  ซักถามคำเสนอแนะข้อวิพากษ์วิจารณ์

          6. คัมภีรัญจะกถังกัตตาแถลงเรื่องล้ำลึกได้สามารถอธิบาย  เรื่องที่ยุ่งยากซับซ้อนให้เข้าใจให้เรียนรู้   เรื่องราวที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไป   สามารถอธิบายให้ความกระจ่างได้

          7. โนจัฏฐาเนนิโยชเย ไม่แนะนำในเรื่องเหลวไหลชักจูงไปในทางเสื่อมเสียเป็นแบบอย่างที่ดี 

ข้อที่ 1 ครูต้องรักและเมตตาศิษย์ โดยให้ความเอาใจใส่ช่วยเหลือ ส่งเสริม ให้กำลังใจในการศึกษาเล่าเรียนแก่ศิษย์โดยเสมอหน้า 

ข้อที่ 2 ครูต้องอบรม สั่งสอน ฝึกฝน สร้างเสริมความรู้ ทักษะ และนิสัยที่ถูกต้องดีงามให้ แก่ศิษย์อย่างเต็มความสามารถด้วยความบริสุทธิ์ใจ 

ข้อที่ 3 ครูต้องประพฤติ ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษย์ทั้ง ทางกายวาจา ใจ 

ข้อที่4 ครูต้องไม่กระทำตนเป็นปฏิปักษ์ต่อความเจริญทางกาย สติปัญญา จิตใจ อารมณ์ และสังคมของศิษย์ 

ข้อที่ 5 ครูต้องไม่แสวงหาประโยชน์อันเป็นอามิสสินจ้างจากศิษย์ ในการ ปฏิบัติหน้าที่ ตามปกติ และไม่ให้ศิษย์กระทำการใดๆ อันเป็นการหาประโยชน์ให้แก่ตนโดยมิชอบ 

ข้อที่ 6 ครูย่อมพัฒนาตนทั้งในด้านวิชาชีพ ด้านบุคลิกภาพ และวิสัยทัศน์ให้ทันต่อพัฒนาการทางวิทยาการ 

เศรษฐกิจ สังคมและการเมืองอยู่เสมอ 

ข้อที่ 7 ครูย่อมรักและศรัทธาในวิชาชีพครุ และเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรวิชาชีพครู 

ข้อที่ 8 ครูพึงช่วยเหลือเกื้อกูลครูและชุมชนในทางสร้างสรรค์ 

ข้อที่ 9 ครูพึงประพฤติ ปฏิบัติตน เป็นผู้นำในการอนุรักษ์ และพัฒนาภูมิปัญญา และวัฒนธรรมไทย

          ลารีฟ (Larrivee , 1992 : 26-30)  ได้เสนอแนะวิธีการจัดห้องเรียนให้มีประสิทธิภาพ ดังนี้

          1. วางกฎเกณฑ์ในห้องเรียน กฎต้องมีความยืดหยุ่นและความสัมพันธ์กับนักเรียน

          2. ให้ความช่วยเหลืออย่างใกล้ชิดและให้นักเรียนทำงานสำเร็จตามเป้าหมาย

          3. ให้การเสริมแรงอย่างเหมาะสมเช่นการยกย่อง ชมเชย

          4. ใช้ภาษาท่าทางเพื่อให้นักเรียนสำนึกตนเอง

          5. เน้นปัญหาที่แท้จริงคือวิจารณ์ผลการกระทÎาไม่ใช่ตำหนิตัวนักเรียน

          6. ใช้วิธีดูแลนักเรียนอย่างทั่วถึงในห้องเรียน

          7. ให้ข้อมูลย้อนกลับเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของนักเรียนเพื่อจะได้รู้้จักตนเอง

          8. จัดสถานการณ์ต่าง ๆ ที่ไม่เป็นการยั่วยุไปในทางที่ผิด

          1. ปัญหาที่ไม่รุนแรง (Minor Problem) ให้ใช้วิธีการที่ไม่ต้องใช้คำพูด (Noverbal Cues) หรือภาษาท่าทางคือใช้สายตาพร้อมให้สัญญาณ

          2. ปัญหาที่มีความรุนแรงปานกลาง (Moderate Problem) เมืÉอนกัเรียนแสดงพฤติกรรมไม่เหมาะสมยิ่งขึ้นครูใช้การงดสิทธิพิเศษหรือกิจกรรมพิเศษ

          3. ปัญหาที่มีพฤติกรรมขั้นรุนแรงมากยิ่งขึ้น (More Extensive Problem ) ทำข้อผูกพันสัญญา โดยครูทำข้อตกลงกับนักเรียน แจ้งปัญหาให้นักเรียนทราบวิธีแก้ไขและผลถ้าไม่ปฏิบัติครูต้องให้แรงจูงใจและเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร

ได้ข้อคิดว่า ผู้พูดต้องให้เกียรติผู้ฟัง และผู้ฟังต้องให้เกียรติผู้พูด สามารถทำให้ห้องเรียนมีความเป็นระเบียบเรียบร้อยมากกว่าการใช้เสียงดัง เป็นการฝึกการอยู่ร่วมกันในสังคม