สุดท้ายนี้ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เสียสละเวลามาจัดกิจกรรมให้น้องๆนะคะ

ให้ทั้งความรู้ในเรื่องต่างๆ และดูแลเอาใจใส่

น้องๆทุกคน รู้สึกอบอุ่นมากๆค่ะ 🥰🫶

ผมไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี… เพราะความรู้สึกมันล้นใจจนพิมพ์ไม่ทันความคิดเลยจริง ๆ

แค่ 4 วันที่ผ่านมา พี่ ๆ ทำให้หนูรู้สึกเหมือนได้เข้ามาเป็น “ส่วนหนึ่งของครอบครัววสก.” ไม่ใช่แค่เด็กปีหนึ่งคนหนึ่ง

ผมเห็นนะครับ ว่าพี่เหนื่อยแค่ไหน — ทั้งแดด ทั้งฝน ทั้งความวุ่นวาย และความกดดันที่พี่อาจจะไม่ได้พูดออกมา

แต่พี่ก็ยังยิ้มให้พวกเรา ยังคอยดูแล คอยถามว่า “เหนื่อยไหม กินข้าวยัง พักบ้างนะ”

พี่ไม่ได้แค่จัดกิจกรรม แต่พี่ “ให้หัวใจ” กับพวกเราทุกคนจริง ๆ

ผมซาบซึ้งกับทุกคำพูด ทุกการกระทำ และทุกสายตาที่พี่ส่งมาให้ตลอด 4 วันนั้น

มันเป็นพลังใจที่อบอุ่น มันคือความผูกพันที่ผมไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นได้ในเวลาสั้น ๆ ขนาดนี้

พี่ทำให้ผมรู้ว่า คณะนี้ไม่ใช่แค่ที่เรียน — แต่มันคือ “บ้าน”

และพี่ ๆ คือ “คนในบ้าน” ที่พร้อมจะกอด รับ และเดินไปด้วยกัน

ขอบคุณที่ไม่ปล่อยให้หนูรู้สึกโดดเดี่ยว ขอบคุณที่รับผมเข้ามาเป็นน้องอย่างเต็มหัวใจ

ถ้าวันหนึ่งพี่ได้ย้อนกลับมาอ่านข้อความนี้ หนูอยากให้พี่รู้ว่า

น้ำตาของผมตอนนี้ ไม่ใช่เพราะเสียใจ แต่มันคือความซาบซึ้งที่ไม่มีคำไหนแทนได้จริง ๆ 🥹🧡

รักพี่ ๆ คณะวสก.ทุกคน จากใจน้องปีหนึ่งที่โชคดีที่สุดคนหนึ่ง 💛

ยินดีที่ได้รู้จักพี่ๆทุกคนนะคะ🥰