De wetenschappers die het experiment heronderzocht hebben trekken de conclusie van het experiment erg in twijfel. Er zou in eerste instantie geen sprake zijn van gehoorzaamheid, maar van volgerschap. Met volgerschap bedoelen ze dat de persoon handelt uit sociale identificatie met de leider. 

 

Om hun onderzoek te onder steunen baseren ze zich op 2 recentere onderzoeken.  In 2008 werd er een experiment gehouden waarbij proefpersonen te maken krijgen met twee stemmen. Die van de leider die zei dat ze door moesten gaan. En die van het slachtoffer dat ze smeekte om op te houden. Opvallend genoeg bleken de proefpersonen te stoppen met het toedienen van schokken op het moment dat ze de twee stemmen konden horen en zich ervan bewust waren dat ze een keuze hadden. 

 

In 2009 werd het Milgram-experiment deels herhaald. Tijdens het experiment bleken proefpersonen niet te gehoorzamen wanneer ze het directe bevel kregen dat ze door moesten gaan met het toedienen van de schokken. 

 

De onderzoekers kwamen tot de conclusie dat in de experimenten van Milgram het gedrag van de proefpersonen nauw samen hangt met de mate waarin ze geloven in het wetenschappelijk experiment en dus betrokken zijn bij de wetenschappelijke onderneming die de onderzoeker leidt. De proefpersonen zijn nauwer betrokken bij het experiment en de onderzoeker dan bij het welzijn van de ‘gewone’ burger, in dit geval de slachtoffers.