Door de lange wachtlijsten is er voor leerlingen met depressie niet altijd professionele hulp beschikbaar, maar dat betekent niet dat ze niet geholpen kunnen worden. Soms kan een depressie ontstaan uit de druk van school of uitstelgedrag door afleidingen. Een mentor kan hierbij helpen door te praten en bijvoorbeeld te helpen met het maken van een planning met de leerling. De mentor kan niet op de stoel gaan zitten van de psycholoog, maar kan er wel voor zorgen dat de leerling iets meer grip op de situatie heeft. 

Voorbeelden van autisme bij kinderen: Weinig oogcontact, overstuur raken bij veranderingen, moeite met het uiten van emoties. 
 Autisme is niet te genezen, maar iemand met autisme kan er wel steeds beter mee omgaan. Dit kan met bijvoorbeeld sociale vaardigheidstraining.
 Kinderen die opgroeien met ouders met autisme missen vaak warmte. 
 
 

Het valt mij op de kenmerken van autisme niet vreemde kenmerken zijn. Deze kenmerken heeft denk ik iedereen wel eens. Soms kun je in een hyperfocus zitten of gevoelig zijn voor prikkels. Soms stap je nogal direct op iemand af of neem je iets te letterlijk. Het verschil bij autisme is dat dit niet soms, maar vaker dan normaal gebeurt. 
 

Op de filmpjes in de link is te zien dat de sessies in een gymlokaal worden uitgevoerd. Het zijn verschillende korte spelletjes die leerlingen uitvoeren. Het ziet er uit als een gymles, maar dan voor leerlingen met een motorische achterstand. Door middel van een leerlingvolgsysteem kan de eigen leraar de mrt-lessen geven aan leerlingen.
 
 In het kader van inclusie is het ideaal dat de eigen leraar de mrt-lessen kan geven. Zo hoeft de leerling niet naar een andere school toe te gaan. Als de achterstand tussen de 3 en 7 jaar al kan oplopen, dan is het meest waarschijnlijk dat de leraar zelf hier achter komt.
 In het artikel wordt uitgelegd dat de kracht van een mrt-sessie onder andere te maken heeft met het samen zijn. De leerlingen komen in contact met andere leerlingen die ook motorische achterstand hebben en dit verbindt. Als de leraar zelf deze sessies geeft op school, zal er waarschijnlijk niet een grote groep zijn die hier tegelijk aan mee kan doen. In dat geval is een professional die een sessie geeft aan een grotere groep kinderen die afkomstig zijn van meerdere scholen misschien toch een betere optie. 

 De chordbuddy lijkt mij best handig te gebruiken. Zowel voor mensen met of zonder een beperking. Bij het gitaar spelen kan het lang duren voor dat leerlingen meerdere akkoorden kunnen spelen, omdat dit best lastig is. Met de chordbuddy kan je leerlingen toch op een simpelere manier akkoorden laten spelen. Op een basisschool zou dit best leuk zijn om te gebruiken, dan kunnen de leerlingen bijvoorbeeld zichzelf begeleiden bij een nummer.
 De rest van de muziekinstrumenten zijn voornamelijk ontwikkeld voor mensen met een zware handicap. Ik denk dat dit voor deze doelgroep enorm leuk is, om te ervaren hoe het is om zelf muziek te kunnen maken. 
 Met al deze instrumenten heb ik zelf geen ervaring, maar ik ben er wel nieuwsgierig naar. Voornamelijk de instrumenten die bestuurd worden door de ogen, gezichtsexpressies en hersengolven, vind ik heel bijzonder. Toch denk ik dat dit meer iets is voor in de zorg, dan in het onderwijs. Deze instrumenten zijn heel ingenieus en daarom ook duur. Het is niet realistisch om dit klassikaal te kunnen gebruiken.