In de stad is er ook een groeiende groep anderstalige nieuwkomers. Om dit probleem aan de pakken, organiseert de stad tijdens de zomervakantie taalkampen voor anderstalige kinderen en hun ouders. 

Er zijn ook een aantal voorzieningen voor personen met een beperking. Een van de projecten dat recent werd ontwikkeld, is het bordurenplan Rumbeke. Om rekening te houden met de doelgroep, werd met hen een wandeling afgelegd. Zij konden tijdens de wandeling de knelpunten aangeven: rustplaatsen, borduren ...

Er is vooral een samenwerking tussen de overheid, de doelgroep en de sociale profitsector. De profitsector wordt nog te weinig betrokken bij initiatieven om de toegankelijkheid te verbeteren.

Er zijn in de stad nog heel wat knelpunten die de toegankelijkheid bemoeilijken. Zo is de Grote Markt aangelegd met kasseien en zijn er borduren, wat voor rolstoelgebruikers niet echt handig is. Door het bestaan ​​van satellietterrassen die niet afgebakend worden, wordt de doorgang voor rolstoelgebruikers bemoeilijkt.

Wij krijgen als groep de opdracht om een ​​fictief openbaar domein aan te leggen. Stel dat we de Grote Markt zouden moeten aanleggen, hoe kunnen we dan rekening houden met de verschillende groepen gebruikers, stadsbestuur en medewerkers onderhoud? We kregen een case, waarbij we zowel rekening dienen te houden met ouderen, kinderen en personen met een beperking. 
Wij willen werken volgens het principe van het Universal Design: het ontwerpen van een openbaar domein dat aangepast is aan elke mogelijke gebruiker.

Oorspronkelijk hadden wij van de stad Roeselare een casus gekregen, waarbij we een proces/stappenplan moesten uitwerken dat ze konden gebruiken bij elke aanleg/her aanleg van een publieke ruimte, plein, marktplaats en dergelijke. Hierbij moesten we rekening houden met de vereisten vanuit de doelgroepen en de verschillende diensten/departementen. Het was echter niet de bedoeling dat wij een specifieke opdracht opgelegd kregen. Daarom hebben wij vandaag telefonisch contact opgenomen met de verantwoordelijke (Celine Coppens) die ons gisteren deze opdracht had meegegeven. Zij had ook haar twijfels bij de opdracht, aangezien deze voor ons best moeilijk was en ons weinig vrijheid gaf. Zij heeft dan ook voorgesteld te werken rond één van de uitdagingen die ze gisteren besproken had.

Wij hebben als groep besloten te werken rond de uitdaging: de toenemende groep senioren die in het centrum komen wonen. Dit brengt uiteraard met betrekking tot toegankelijkheid een aantal problemen met zich mee.

In onze omgeving merken wij dat ouderen het vaak moeilijk hebben om boodschappen te doen. Ze moeten zich verplaatsen naar de winkel en keren terug met gevulde boodschap tassen. Ouderen die in een appartement wonen moeten die dan nog boven zien te krijgen, ook met een lift is dit soms niet gemakkelijk. 

Wij zouden een initiatief genaamd WIMO (WInkelen Met Ouderen) willen oprichten, draaiend op vrijwilligers die zich aanbieden om mee te gaan met ouderen naar de winkel. Zo bevorderen we niet alleen de toegankelijkheid van het winkelen, maar stimuleren we ook het sociaal contact van senioren. Voor verdere afstanden willen wij busjes voorzien die volledig toegankelijk zijn voor mensen met een beperking. Vrijwilligers kunnen dan beroep doen op die busjes.

Hierbij zouden wij beroep willen doen op een subsidie van de stad om:

Wij zijn op dit initiatief gekomen door ons te baseren op een idee dat al bestaat. Er bestaan al veel organisaties onder andere thuishulp, die boodschappenhulp aanbieden. Alleen ligt onze focus elders. Meestal zijn het vrijwilligers die in de plaats van de vragende partij boodschappen doen. In ons initiatief gaan de mensen in kwestie gewoon mee. Zodanig dat hun zelfstandigheid niet volledig wordt weggenomen.

http://www.seniorama.be/node/82