Ik denk dat er onbewust best wordt gediscrimineerd. Bij polite wordt bijvoorbeeld vaak gedacht dat ze discrimineren, maar die zullen ook handelen op basis van bepaalde ervaringen. 

En racisme is een generalisatie van een groep op basis van acties van individuen, en dat is best gevaarljk. Deze documentaire heeft er in iedergeval voor gezorgd dat ik over dit onderwerp heb nagedacht en heb hier leuke en goede discussies over gevoerd met mijn ouders. 

Voor mij was dit de eerste complete website die ik heb gemaakt met alle onderdelen die hierbij horen.

Een home page met een menu structuur en onderliggende pagina’s en een autorisatie mechanisme om in te loggen op de site. Daarnaast heb ik het design zelf gedaan en het interactie design bedacht. 

Dit is mooie combinatie van een creatief proces met de technische kennis van het programmeren van de site.

Ik heb hier enorm veel van geleerd. Door dit project heb ik ook meerder vakken kunnen combineren. De technische kennis en vaardigheden die ik bij informatica heb geleerd, de inhoudelijk kennis over het onderwerp AOW, welke ik voor maatschappijleer heb gedaan, en daarbij ook nog de meer creatieve kant waarvan ik via CKV meer heb geleerd.

Daarnaast was het ook mooi om echt iets te maken, en gedurende het project kreeg het steeds meer vorm en werd de site steeds completer. 

Wat heb ik geleerd.

Allereerst heb ik geleerd om een website te maken.

Wat hierbij belangrijk was om dit in kleine stappen te doen. Ik ben begonnen met een interactie design, waaruit de basis structuur van de site uiteen wordt gezet. Wat krijgt een gebruiker te zien en hoe kan hij door de site heen navigeren.

Ik heb dit eerst in klad op papier gedaan.

Vervolgens ben ik begonnen met het opzetten van de homepage en deze te laten werken.

Een eerste mijlpaal hierbij is een ‘ Hello World’ pagina te maken. Een eerste teken van leven van de site en dat deze werkt. 

Daarna heb ik de menu structuur opgezet en deze vervolgens uitgebouwd met de onderliggende pagina’s volgens het interactie design. 

Daarna ben ik met het design aan de gang gegaan, zodat de site er mooi en functioneel uitziet.

Langzaam ben ik ook de content gaan toevoegen, zodat de pagina’s ook inhoud kregen.

Ik heb hierbij ook geleerd om datgene wat ik maak regelmatig te toetsen met iemand anders. Op deze manier krijg je veel feedback over datgene wat je hebt gemaakt en hoe het eventueel beter kan.

Wat heb je onderzocht.

Ik heb veel onderzoek gedaan naar programmeer technieken. Het is mooi om iets te bedenken en te schetsen op papier, maar het moet ook realiseerbaar zijn. Natuurlijk is alles te maken maar het moet ook door mij te maken zijn en voor veel zaken moet ik de kennis opdoen gedurende het project. 

Daarnaast heb ik onderzoek gedaan naar de content van de site. Inhoudelijk moet het ook wel kloppen.

Wat waren je successen.

Ik had een aantal kleine mijlpalen gedurende het project. Ik zie dit als mijn kleine successen in het project.

Eerste mijlpaal was het interactie design op papier. Dat is toch de eerste vormgeving van wat je uiteindelijk gaat maken.

Vervolgens was de ‘Hello World’ een volgend succes. Dit is het moment waarop de basis van je website echt werkt.

Daaropvolgende mijlpalen waren de menustructuur en de onderliggende pagina’s.

Maar wat voor mij echt een succes was, was het maken van de login structuur. Ik heb hier veel aan moeten onderzoeken en het was ook best lastig om dit goed werkend te krijgen. Wanneer dit dan ook echt werkt is het een echt succes.

Wat is je tegengevallen

Op zich is mijn project best goed gegaan. Wat een voordeel is, is dat het een combinatie was van meerdere vakken.

Maar wat toch wel is tegen gevallen is dat er best heel veel tijd gaat zitten om alle puntjes op de i te krijgen en alles netjes en consistent te hebben over de hele website. Dit is heel veel werk, en daarbij luistert het coderen ook erg nauw.

Je moet ook heel veel testen.

De foto’s staan in de volgende mapjes

Dit staat op de site van De Toneelmakerij:

Snowflake was de belediging van het jaar 2016. Een snowflake is een gevoelig tiepje, niet bestand tegen andere meningen dan die van hem zelf.

Nietsvermoedend staan acht jonge mensen in de stilte voor een sneeuwstorm die zijn weerga niet kent. Sofie leert zo snel mogelijk Koreaans (S ♥ K-pop), Nada experimenteert met dickpics en pussyplaatjes, Jessie heeft 150k volgers (en 1 echte vriend), Samy moet bewijzen dat hij een ‘echte man’ is (hoe dan?), Felix zoekt hulp (maar niemand hoort hem), Ezra is online opzoek naar zijn grote liefde, Job is een oppertrol en Fay weet zeker, zij wordt de nieuwe Edward Snowden

Het zijn allemaal snowflakes: kwetsbaar voor comments, ranking, shaming. Ze kennen elkaar, maar hebben zonder dat ze van elkaar weten allemaal hetzelfde mysterieuze contact in hun telefoon staan: Red Rabbit. Wie is dit? Waarom weet hij zoveel? En wat gebeurt als je niet naar hem luistert Het zijn allemaal snowflakes: kwetsbaar voor comments, ranking, shaming. Ze kennen elkaar, maar hebben zonder dat ze het van elkaar weten allemaal hetzelfde mysterieuze contact in hun telefoon staan: Red Rabbit. Wie is dit? Waarom weet hij zoveel? En wat gebeurt er als je niet naar hem luistert

Mijn mening:

Ik vond het een interessante musical, die zich zeer duidelijk afspeelt in de tijd van nu. Ik vind het leuk hoe ze 8 personages door 4 acteurs/actrises hebben laten spelen. Soms was het wel een beetje verwarrend, maar het maakte het ook wat makkelijker te begrijpen en naar kijken dan als er 8 mensen op het toneel staan. Het verloop van de musical is erg duidelijk. Waardoor het verhaal goed te volgen is. De inhoud van de musical was op een erg interessante manier gebracht. Het einde was een beetje schokkend, en ik vind het jammer dat er niet wordt ontdekt wie Red Rabbit is.

Dit is wat ze op hun site vertellen over hun voorstellingen:

“Onze voorstellingen zijn maatschappelijk geëngageerd, persoonlijk en bevinden zich op het snijvlak van toneel en stand-up. Met humor, zelfspot en relativering worden grote maatschappelijke thema’s teruggebracht tot menselijke proporties.”

Dit is wat ze vertellen over waarom ze deze voorstellingen maken:

“Wij vertellen verhalen die in een veranderend Nederland de urgentie hebben om verteld te moeten worden. Verhalen die kloppen aan de poorten van ons land, onze stad en onze buurt en een vanzelfsprekend onderdeel uitmaken van onze Nederlandse cultuur. Verhalen die door ons bloed stromen. Verhalen die iedereen meemaakt en die iedereen aangaan.”

De voorstellingen die ze maken zijn dus gefocust op maatschappelijke problemen waar eigenlijk niemand over wil praten maar waarvan zij wel denken dat ze behandeld moeten worden, zoals de oorlogen in het midden oosten in G & E Lossen Wereldvrede Op! de oorlogen in het midden oosten en in G & E Worden Racisten wordt racisme behandelt.

Ze proberen over deze pijnlijke onderwerpen te leren of je nieuwe inzichten te geven over deze onderwerpen maar je toch nog geïnteresseerd houden door middel van live muziek, humor en gewoon goed acteren.

Mijn mening:

Naar mijn mening was de voorstelling niet leuk. Ik heb hier één grote rede voor, ik frustreerde me heel erg aan alle personages. Ze zeiden allemaal steeds dezelfde dingen en dat waren dingen waar ik me in het echte leven al aan irriteer. Een voorbeeld hiervan was “de vrouw”. Zij stond een groot deel van de voorstelling een beetje in de achtergrond maar omdat ze wel nog een rede nodig had om op het podium te staan moest ze af en toe zeggen “ik besta” om behalve racisme ook aandacht aan sexisme te geven.

Een ander personage was “de nazi” ”de Nederlander”. Hij werd bij elke kans die George en Eran kregen aangewezen als racist(ische nazi). Ik snap dit want het past bij minderheidsgroepen om de meerderheid racistisch te noemen en zelf in de slachtofferrol te kruipen, maar wat mij nog het meeste irriteerde is dat de Nederlander het gewoon pikte.

minderheidsgroepen om de meerderheid racistisch te noemen en zelf in de slachtofferrol te kruipen, maar wat mij verruit het meeste irriteerde is dat de Nederlander het gewoon pikte.