Vücudun kişiye özel olan bölgeleri, bu bölgelerin gizlenmesi gerektiği çocuğa iki yaşından itibaren yavaş yavaş anlatılabilir.

 

Bu alanın başkalarından gizlenmesi ve anne-baba ve doktorlar dışında bu bölgeye kimsenin dokunmaması gerektiği çocuğa öğretilmelidir. Özel bölgesini çocuk sorduğunda anne-baba üzerinden değil, çocuğun kendi özel bölgeleri kendi organları ya da kitaplar üzerinden öğretilmelidir.

 

”Daha küçük” diye düşünerek çocuğu iç çamaşırına varıncaya kadar başkalarının önünde soyup giydirmek doğru değildir.

 

Tabi ki anne-babanın da çocuğun görmeyeceği bir alanda giyinip-soyunması da çocuğun bütüncül bir mahremiyet duygusu geliştirmesi açısından önemlidir.

Özellikle dört-beş yaşından sonra çocuğu iç çamaşırı ile yıkamak, iç çamaşırı çıkarırken ve temizlerken gözleri kısarak ya da başı hafif yana çevirerek o alana saygı gösterdiğimizi hissettirmek çocuklarda mahremiyet duygusunun gelişmesine katkı sağlayacaktır.

Küçük çocukları özel bölgelerine dokunarak, onları konu yaparak sevmek doğru değildir. Çünkü bu durum, onların özel alanlarının ihlalidir. Çocuk bu şekilde başkalarının özel alanlarının kullanılarak onlara şaka yapılabileceği inancını taşır.

Bu dönem gelişim olarak da çocuğun odasının ayrılabileceği bir zamandır. Ancak ekstra bazı durumlar olabilir. Genel olarak 4 yaşına kadar bu sorun çözülmelidir. Çocuğun anne babasının özel ilişkisine şahit olması sakıncalıdır.

 

 

Örneğin bir televizyon sahnesinde arkadaşlarının özel alanına şaka amaçlı dokunan kişiye seslice kızılabilir. “İnsanların özel yerlerine dokunulması hoş bir davranış değildir” gibi cümlelerle tepki belli edilebilir. Çünkü çocuklar anne-babaların kendilerine değil de başkalarına verdikleri tepkiler yoluyla daha kolay öğrenmektedirler.

 

Çocuklar bu dönemde daha çok taklit yoluyla öğrendikleri için televizyondaki gördüğü sahneleri arkadaşlarının üzerinde deneyebilir. İzlenilen tv programlarının içeriğine dikkat etmek gereklidir.

 

Çocuğunun tvdeki sahneyi taklit ettiğini gören anne, çocuğuna aşırı tepki göstermeden, gülmeden bunun hoş bir davranış olmadığını söyleyebilir.

 

Oynadıkları oyuncaklar, izledikleri çizgi filmler iyi seçilmelidir.

 

Kıyafet alırken çocuk ruhuna uygun olalı, abartıdan kaçınılmalıdır. Küçük kadın, küçük adam imajı oluşturulmamalıdır.

 

Bu bilincin oluşturulması için anne baba çocuğunun vücudunu hoyratça kullanmaktan kaçınmalıdır. Ebeveyn çocuğunu öperken seni öpebilir miyim diye müsaade istemelidir. Çocuğun güçsüz bedeninin izinsiz olarak kullanılmasının bedenini tehlikeler karşı koruma refleksini kıracağı unutulmamalıdır.

 

Çocuk babasının kardeşi olan amca ile mahalledeki amcayı ayırt edebilmelidir. Kimin güven kategorisinde yer aldığı kimin sınırlı güven kategorisinde bulunduğu öğretilmelidir. Yetişkin herkese karşı güven duygusunun sınırsız olmadığını bilmelidir. Issız bir yerde oynama , hediye vermeye hayır cevabını verebilmelidir. Çocuklara Hayır demeyi öğretmeliyiz.

Çocuklara dört-beş yaştan itibaren anne-babanın odası kapalı ise odaya kapıyı çalarak ve izin alarak girmesi gerektiği öğretilmelidir. Çocuğun odasına girerken kapısının çalınması çocuğa iyi bir model oluşturacaktır.

 

Anne babalar ev ortamında kıyafetlerine ,şakalarına, konuşmalarına dikkat etmelidir. Mahremiyet sınırlarını korumalıdır. Çocuk ailesini izleyerek hayatı öğrenir ve gördüklerini uygular.

Çocuğun duygu ve davranış değişiklilerinin

dikkatle izlenmesi, korkuların ve tercihlerin dikkate alınması gerekir. Bir olumsuzluk olduğunda, çocuk suçlanmamalı gerekli koruma ve tedavi sağlanmalıdır. Çocuktaki belirtiler dikkate alınmalı cinsel istismardan şüphelenilirse hemen bir uzmana başvurulmalıdır.

 

birlikte ayrılmalıdır. Çünkü beraber bulundukları odada beraber giyinip soyunabilir, yatarken temizlerinken birbirlerinin özel alanlarını ihlal edebilirler.

 

Çocukların yanında kaba, argo, müstehcen sözlerin kullanılmamasına özen gösterilmelidir. Çünkü bunlar çocukların mahremiyet hassasiyetini azaltır ve ahlak duygularını yok eder. Hitaplara dikkat.