• แพทย์จะพูดคุยกับตัวของผู้ป่วยโดยยึดถือจากความรู้สึกของผู้ป่วยเป็นที่ตั้ง และพยายามใช้ศัพท์ที่เข้าใจง่ายที่สุดให้ผู้ป่วยนั้นเข้าใจ ในขณะเดียวกัน ผู้ป่วยหลายคนเองก็ให้ความเคารพกับแพทย์ และให้ความเชื่อมั่นต่อตัวแพทย์ด้วยเช่นกัน

• ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วย คือความสามารถในการสื่อสาร และความเข้าอกเข้าใจผู้ป่วย เพื่อที่จะสามารถสื่อสารให้ตัวผู้ป่วยฟังได้ โดยไม่ส่งผลกระทบด้านลบต่อจิตใจของผู้ป่วย ซึ่งจะส่งผลด้านลบต่อส่วนอื่นต่อของตัวผู้ป่วยได้

• ทักษะการสื่อสาร เพื่อที่จะสามารถทำการสื่อสารกับผู้ป่วยได้อย่างรู้เรื่อง ทักษะการแก้ปัญหาและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เพื่อที่จะสามารถวินิจฉัยได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ และความมีไหวพริบ เช่น ผู้ป่วยบางคนนั้นอาจเคยไปตรวจกับแพทย์คนอื่นมาก่อนและอาจได้รับการวินิจฉัยไม่ตรงกับเรา ซึ่งการที่เรามีไหวพริบนั้นจะสามารถทำให้เราหาทางออกได้โดยไม่ทำให้ฝ่ายใดเสียหายได้ ทั้งฝ่ายเรา ฝ่ายแพทย์อีกคน และฝ่ายตัวผู้ป่วยเอง

2.Inter-professional Relationship

• เวลาที่อยู่ต่อหน้าผู้ป่วยนั้น แพทย์และพยาบาลจะสื่อสารกันอยู่สุภาพและให้เกียรติซึ่งกันและกัน แต่เมื่อหมดเวลางานแล้วก็สามารถพูดคุยกันอย่างคนรู้จักกันได้ตามปกติ เพื่อไม่ให้กระทบกับการทำงาน

• ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพ คือความเคารพซึ่งกันและกันในฐานะเพื่อนร่วมงาน ซึ่งจะต้องให้เกียรติและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน จึงจะสามารถทำให้งานที่ทำอยู่นั้นสามารถสำเร็จลุล่วงลงไปได้

• ทักษะการอยู่ในสังคม ทักษะการสื่อสาร และทักษะการทำงานกันเป็นทีม

3.Competencies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการแก้ปัญหาและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ

• ที่ได้สังเกตจากวอร์ดวิสัญญีวิทยาและได้เข้าห้องผ่าตัด c-section มีการสอบถามคนไข้ตลอดเวลาการผ่าตัด ตั้งแต่ผู้ป่วยเข้าห้องผ่าตัด หลังจากได้ทำการบล็อกหลังผู้ป่วย มีการสอบถามว่ารู้สึกยังไง มีอาการชาหรือไม่ มีอาการเจ็บตรงไหนหรือไม่ ตอนนี้รู้สึกเป็นอย่างไร

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ดี/ไม่ดี คือ การเข้าใจสภาวะผู้ป่วย ในกรณีที่ผู้ป่วยยังไม่เคยเข้ารับการผ่าตัด ก็จะมีความกังวลและกลัว ทีมแพทย์ต้องสามารถพูดให้ผู้ป่วยคลายความกังวลลง เพื่อให้สามารถทำการรักษาได้โดยได้รับความร่วมมือจากตัวผู้ป่วยเองด้วย

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย คือ ทักษะการสื่อสาร การมี empathy

2. Inter-professional relationship

• ที่ได้สังเกต มีการสื่อสารช่วยเหลือกันภายในห้องผ่าตัด ทีมพยาบาลคอย support ทีมแพทย์ ตลอดการผ่าตัด

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี คือ การรับผิดชอบหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด และการสื่อสารอย่างไม่ใช้อารมณ์ ในการทำงานภายใต้แรงกดดัน เช่น เวลา อาจทำให้เกิดความเครียด ควรควบคุมอารมณ์และสื่อสารอย่างใจเย็น มีเหตุผล และคำนึงถึงในมุมของผู้ฟังด้วยไม่เพียงแค่ในมุมของตนเอง

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ คือ ทักษะการสื่อสาร และการทำงานเป็นทีม

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

• Teamwork

• Decision-making

• Problem-solving

• Time management

• Empathy

  
  

• ที่สังเกต มีการถามอาการคนไข้ว่าเป็นอย่างไร ดีขึ้นไหม แพทย์มีการพูดคุยกับคนไข้ด้วยภาษาที่เข้าใจตรงกัน สามารถอธิบายให้คนไข้เห็นภาพชัดเจน เข้าใจได้ง่าย มีการยกตัวอย่างประสบการณ์จากแพทย์ทำให้คนไข้เชื่อถือและอยากที่จะทำตามเพื่อให้ได้ผลที่ดี พูดให้ทางเลือกในการรักษาและตอบคำถามของคนไข้พร้อมแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการรักษาให้กับคนไข้

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดี คือ หมอมีความเข้าอกเข้าใจคนไข้ สามารถทำความเข้าใจและตอบสนองความต้องการของคนไข้ได้

• ทักษะที่สำคัญ ที่เด่นชัดคือด้านการสื่อสาร เปิดให้คนไข้ได้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจ และมีความใส่ใจในรายละเอียดเฉพาะของคนไข้แต่ละคน

2. Inter-professional relationship

• ที่สังเกต พยาบาลกับแพทย์ทำงานร่วมกัน ช่วยประสานงานกันเพื่อดึงข้อมูลจากฝ่ายอื่นๆมาใช้สำหรับการรักษา เพื่อให้รักษาคนไข้ได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และมีประสิทธิภาพ

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดี คือ พูดคุยกันด้วยเหตุผลและปรับความเข้าใจให้ตรงกัน มีความละเอียดรอบคอบในการปฏิบัติงาน ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ไม่ดี คือ ในการทำงานอาจเกิดข้อผิดพลาดจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้เพราะความประมาท ต้องทำงานในเวลาที่จำกัด

• ทักษะที่สำคัญ คือต้องรู้จักการวางตัวและเคารพซึ่งกันและกัน ต้องมีความรับผิดชอบในงานส่วนของตัวเอง และมีสื่อสารกันด้วยความชัดเจน

3. Competencies ที่สำคัญสำหรับแพทย์ คือ ความรู้สำหรับรักษาคนไข้, ทักษะการสื่อสาร, Empathy

• ได้เห็นแพทย์มี doctor patient relationship ดี มีการสื่อสารกับคนไข้ มีการสอบถามกับคนไข้ตลอดว่าอาการดีขึ้นหรือไม่ ยังปวดตรงไหนไหม และแพทย์ยังให้ความเคารพทั้งคนไข้และญาติของคนไข้

• ความสัมพันธ์ที่ดีและไม่ดีเกิดจากความเข้าใจ และการสื่อสารระหว่างกัน การสื่อสารที่เข้าใจและไม่ใช้อารมณ์

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญคือการสื่อสารระหว่างกัน

2.inter professional relationship

• ได้เห็นแพทย์มี relationship กับผู้ร่วมงานได้ดี ทั้งกับพยาบาล และแพทย์ที่มาเรียนต่อเฉพาะทาง

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์และสหวิชาชีพดี/ไม่ดี คือการสื่อสาร ทำความเข้าใจให้ตรงกัน ไม่ใช้อารมณ์และรับผิดชอบในหน้าที่ของตนเอง

• ทักษะที่สำคัญต่อแพทย์และสหวิชาชีพ คือทักษะการทำงานร่วมกับเป็นทีม การสื่อสารระหว่างกัน

3.competancies ที่แพทย์ควรมี คือ ทักษะในการสื่อสาร การทำงานร่วมกันเป็นทีม empathy และทักษะในการตัดสินใจ

-ทักษะสื่อสาร มีการสื่อสารชัดเจนให้คนไข้เข้าถึงสาเหตุว่าเป็นอะไร แล้วจะทำการรักษาแบบไหน

ทักษะการตัดสินใจ เมื่อผู้ป่วยแจ้งถึงอาการหูอื้อ อาจารย์มีการทดสอบ และส่งให้ตรวจหูในวันถัดมา

-ความสัมพันธ์จะดีได้ด้วยการที่สื่อสารด้วยความใจเย็นและเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน

-ทักษะการสื่อสารเนื่องจากการสื่อสารจะทำให้หมอและคนไข้เข้าใจกัน และทักษะการวางตัวต่อผู้ป่วย

2.Inter-professional relationship

-การพูดคุยกับพยาบาลด้วยถ้อยคำสุภาพ และผ่อนคลายซึ่งกันและกัน

-ความสัมพันธ์จะดีได้ด้วยการที่มีการให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกัน

-ทักษะการทำงานร่วมกัน และทักษะการสื่อสาร

3.Competencies

-ทักษะสื่อสาร

-ทักษะการตัดสินใจ

-ทักษะในการทำงานร่วมกับผู้อื่น

-แพทย์สื่อสารกับผู้ป่วยด้วยความใจเย็น และ มีสติ เพื่อไม่ให้คนไข้รู้สึกกังวลขึ้นไปอีก จากที่เห็นในห้อง ER มีคุณป้าท่านหนึ่งหายใจไม่ออกและเกิดอาการแพนิค แต่แพทย์สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ดี โดยการใจเย็น ค่อยๆถามอาการ และ ให้กำลังใจคนไข้

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์จองแพทย์และผู้ป่วย ดีหรือไม่ดี เกิดจากทักษะการสื่อสารระหว่างแพทย์และคนไข้ ซึ่งนำมาสู่ความเข้าใจกัน และ ทักษะการเห็นอกเห็นใจ

-ทักษะที่สำคัญมีหลายทักษะ ได้แก่ ทักษะการสื่อสาร การสื่อสารที่ดีที่จะทำให้เราเข้าใจสถานการณ์ของคนไข้ และ ทำการรักษาได้ตรงจุด นอกจากนี้สามารถพูดโย้วน้าวคนไข้ให้เปิดใจรับฟัง เพื่อให้ความร่วมมือกับการรักษาอีกด้วย

2. Inter-professional Relationship

-ในห้อง ER ทุกฝ่ายต้องทำงานร่วมกันเป็นทีม ตั้งแต่ แพทย์ พี่พยาบาล พี่เข็นเปล พี่แม่บ้าน ทุกคนให้เกรียติกันในการทำงาน

-ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์อันดี คือ การเคารพซึ่งกันและกัน รับฟังความคิดเห็นซึ่งกันและกัน และ รับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเอง

-ทักษะการทำงานเป็นทีม และ ทักษะการสื่อสาร

3.competancies

-ทักษะการสื่อสาร

-empathy

-ทักษะการทำงานเป็นทีม

-ทักษะการตัดสินใจ

-ทักษะการแก้ปัญหา

• จากที่เดินสำรวจห้องเวชศาสตร์ฉุกเฉิน พบว่าแพทย์และพยาบาลทุกค้นต้องมีความตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา และสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างสามัคคีในการดูแลคนไข้ นอกจากนั้นยังต้องมีความสัมพันธ์กับผู้ป่วยที่ดีด้วย

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ดี/ไม่ดี คือ ความเห็นอกเห็นใจและการเข้าใจความรู้สึกของคนไข้

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อ ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร ความเห็นอกเห็นใจและการสังเกตุ เพราะทักษะเหล่านี้จะทำให้สามารถเข้าใจความรู้สึกของคนไข้ได้มากขึ้น

2. Inter-professional Relationship

•จากที่เดินสำรวจห้องเวชศาสตร์ฉุกเฉิน ทุกคนมีหน้าที่ที่ตนเองจะต้องรับผิดชอบไม่ว่าจะเป็นแพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่เข็นเตียง และแต่ละคนสามารถสื่อสารกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นมืออาชีพบนพื้นฐานของระบบที่ได้จัดเตรียมใว้แล้ว

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี คือ การเคารพซึ่งกันและกัน การรู้หน้าที่และสามารถรับผิดชอบหน้าที่ของตนเอง ไม่ก้าวก่ายหรือดูถูกวิชาชีพอื่น การตระหนักรู้ว่าทั้งแพทย์และสหวิชาชีพอื่นๆมีความสำคัญเหมือนกัน และการสื่อสารที่เข้าใจกัน

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อ ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร การทำงานร่วมกันและความเห็นอกเห็นใจ เพราะทักษะเหล่านี้จะช่วยให้แพทย์และสหวิชาชีพอื่นๆสามารถทำงานด้วยกันได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีความสุข

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี (เลือกตอบอันที่คิดว่าสำคัญที่สุดมา 3-5 ข้อ) : communication skills, teamwork skills, decision-making skills, empathy, problem-solving skills

• วินิจฉัยอย่างละเอียดว่าเป็นโรคอะไร

• ปัจจัย : สภาพคนไข้ ระยะเวลาการพักฟื้น

• ทักษะที่สำคัญ : การวินิจฉัยโรค, ความขยัน

Inter-professional relationship(สังเกต/ปัจจัย/ทักษะที่สำคัญ

• ช่วยดูแลคนไข้ เป็นเหมือนอีกตาที่ช่วยดูแลคนไข้

• ปัจจัย : จำนวนคนไข้ที่เยอะ

• ทักษะที่สำคัญ : การสนทนาร่วมกัน , การทำงานร่วมกัน

Competencies ความสามารถที่แพทย์ควรมี (3-5 ข้อ)

• เปลี่ยนจากการเรียนเป็นเน้นการดูแลคนไข้

• ขยัน เพราะงานเยอะ

• วอร์ด ออร์โธ เป็นวอร์ดที่มีขั้นตอนการผ่ายากแต่ดูออกง่ายว่าควรผ่าหรือไม่ผ่า

• การวินิจฉัย การหาวิธีรักษาอย่างรวดเร็วเพื่อให้รักษาได้ทันในเวลาที่ฉุกเฉิน และการใช้ภาษาที่ชัดเจนกับผู้ป่วย สุภาพ
• ปัจจัยในการวินิจฉัยโดยใช้ระดับความรุนแรง ตั้งแต่สีแดง ชมพู เหลือง เขียวและขาว โดยอ้างอิงจากสติการรับรู้ สภาพภายนอก
• ทักษะที่สำคัญ ตือ การระบุความรุนแรงได้แม่นยำ เพื่อให้จัดลำดับผู้ป่วยได้ถูกต้อง การคิดหาวิธีในการรักษาป่วยตามอาการได้ถูกต้อง

• พี่เข็นเตียงรู้ตำแหน่งในการวางเตียงผู้ป่วยให้ถูกจุด พี่พยาบาลมีการสื่อสารที่ลื่นไหล เข้าใจกันได้กระชับ รวดเร็ว ครบถ้วนและสุภาพ
• ปัจจัยในการทำงานร่วมกัน คือ การใช้ความแม่นยำ และความรู้ที่มีในการรักษา เช่น การให้ปริมาณยา 
• ทักษะที่สำคัญ คือ การสื่อสารที่กระชับ การวางแผน จัดการพื้นที่ให้เป็นระเบียบ

• communication skills
•  decision-making skills
• problem-solving skills 
• emotional intelligence 
• organization skills 

• จากที่สังเกตคุณหมอจะคอยพูดบอกคนไข้ว่าทำอะไรไปแล้วบ้าว กำลังจะทำอะไรต่อไป อธิบายให้คนไข้เข้าใจเพื่อลดความกังวลของคนไข้ และยังสอบถามข้อมูลบางอย่างกับคนไข้เพื่อความแน่ใจและถูกต้อง เช่น มีแพ้ยาอะไรมั้ย ตอนนี้รู้สึกเย็น/เจ็บมั้ย (ตรวจสอบว่ายาชาออกฤทธิ์หรือยังไง)

• ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแพทย์กับผู้ป่วย คือ การดูแลเอาใจใส่ และทักษะในการสื่อสารที่ดี คอยบอกว่าผู้ป่วยต้องทำอะไรอย่างนุ่มนวลและเข้าใจง่าย ทำให้ได้รับความร่วมมือจากคนไข้อย่างดี สามารถทำการรักษาได้อย่างราบรื่น คอยบอกว่าจะทำอะไรต่อไปทำให้คนไข้ลดความกังวล ไว้วางใจ

• ทักษะที่สำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ คือ ทักษะการสื่อสารที่ดี เข้าใจง่าย และสุภาพจะทำให้ได้รับความร่วมมือและไว้วางใจจากคนไข้

2. Inter-professional Relationship

• จากที่สังเกตแพทย์และผู้ช่วยในห้องผ่าตัดจะคอยช่วยเหลือกันดูแลคนไข้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำหน้าที่ในส่วนที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มความสามารถ เช่น คนที่มีหน้าที่ผ่าตัดก็ผ่าตัด ส่วนผู้ช่วยก็จะคอยส่งเครื่องมือ ซับเลือดให้ ส่วนหมอฝั่งวิสัญญีก็จะคอยดูชีพจร การให้น้ำเกลือ และยาต่างๆ กับคนไข้ เป็นต้น

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเพื่อนร่วมงาน คือ การรับผิดชอบต่อหน้าที่ที่ได้รับอย่างเต็มความสามารถ และคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันระหว่างทำหน้าที่ สื่อสารอย่างให้เกียรติซึ่งกันและกัน แต่ก็มีบ้างที่จะพูดเล่นเพื่อให้บรรยากาศไม่ตึงเครียดมากจนเกินไป ทำให้สามารถทำหน้าที่ได้อย่างราบรื่น

• ทักษะที่สำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ คือ การทำงานร่วมกันเป็นทีม คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อความเข้าใจตรงกันและทำตามได้อย่างถูกต้อง

3. Competencies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม

• ทักษะการตัดสินใจ

• ทักษะการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

• ทักษะความเป็นผู้นำ

• สิ่งที่สังเกตจากวอร์ดออร์โธปิดิกส์ คือ การจัดเตียงผู้ป่วยออกเป็น 2 โซนด้วยกัน ได้แก่ ผู้ป่วยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้และผู้ป่วยที่ช่วยเหลือตัวเองได้ อาจารย์แพทย์ได้พานิสิตวนวอร์ดในโซนผู้ป่วยที่ช่วยตัวเองไม่ได้ก่อนเพื่อซักถามอาการต่างๆของผู้ป่วยและพูดคุยสารทุกข์สุขดิบ

• ปัจจัยที๋ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยคือการสื่อสารกับคนไข้ไม่เพียงแต่ให้ข้อมูลการรักษาต่างๆเพียงอย่างเดียว แต่ให้เราในฐานะแพทย์ได้เข้าใจสภาพจิตใจของผู้ป่วย ณ ขณะนั้นเพื่อให้เราสามารถเลือกบทสนทนาระหว่างคนไข้ได้เหมาะสมและแสดงความเอาใจใส่ต่อผู้ป่วย

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสารระหว่างบุคคล เป็นทักษะที่ช่วยให้เราสามารถสื่อสารกับผู้ป่วยอย่างเข้าใจ เอาใจเขามาใส่ใจเรา

2. Inter-professional Relationship

• ภายในห้องทำงานของพยาบาลและแพทย์ เอกสารต่างๆ การกรอกข้อมูล จะทำในคอมพิวเตอร์ทำให้การทำงานดูสะดวกสบายมากขึ้น บรรยากาศภายในห้องดูผ่อนคลายและเป็นกันเอง ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และพยาบาลดูราบรื่น บทสนทนาเป็นกันเอง ทำให้สภาพบรรยากาศการทำงานไม่ตึงเครียด

• การสื่อสารและความเข้าใจกันของแพทย์และพยาบาล เพราะแพทย์และพยาบาลจะต้องทำงานร่วมกันและช่วยประสานงานกับแผนกงานอื่น

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพที่ดีได้แก่ ทักษะการสื่อสารระหว่างบุคคล ทักษะการทำงานร่วมกัน ทักษะการวางแผนเพื่อบริหารการจัดการการทำงานร่วมกับสหวิชาชีพ

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี ได้แก่ ทักษะการสื่อสารระหว่างบุคคลเพื่อสื่อสารกันได้อย่างเข้าใจและมีความเอาใจใส่ต่อผู้ป่วย, ทักษะการวางแผนเพื่อการทำงานได้อย่างเป็นระบบ หลีกเลี่ยงการเกิดปัญหาให้ได้มากที่สุด, ความชำนาญในสายงานที่ตนเองทำ การรักษาผู้ป่วยต้องมีความรู้และความชำนาญเพื่อสามารถรักษาได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ

• ได้เห็นว่าแพทย์จะมีการพูดคุยกับผู้ป่วยแบบค่อนข้างเป็นกันเอง เพื่อให้ผู้ป่วยมีความสบายใจและผ่อนคลาย มีความพร้อมที่จะทำการรักษาและบอกเล่าเรื่องอาการเจ็บป่วยของตัวเองมากขึ้น

• คิดว่าปัจจัยหลักที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยดีและไม่ดีคือ คำพูดของแพทย์ แพทย์ควรพูดจาอย่างมี empathy ต่อผู้ป่วยเพื่อให้ผู้ป่วยมีความสบายใจและพร้อมที่จะทำการรักษากับแพทย์คนนี้มากขึ้น แต่ถ้าแพทย์พูดจาไม่ดีก็อาจทำให้คนไข้ไม่อยากที่จะรับการรักษากับแพทย์คนนี้ต่อ อาจต้องการขอเปลี่ยนแพทย์ผู้รักษา หรืออย่างหนักก็อาจมีปัญหาทะเลาะวิวาทกับแพทย์

• ทักษะในการสื่อสาร แพทย์ควรต้องมีความสามารถในการสื่อสารได้เป็นอย่างดีเพื่อรับสารที่ผู้ป่วยต้องการจะสื่อ และสามารถส่งสารที่จะสื่อกับผู้ป่วยกลับไปได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

2.Inter-professional relationship

• แพทย์กับพยาบาลจะพูดคุยกันอย่างสุภาพเพื่อให้งานดำเนินไปได้อย่างราบรื่นและปราศจากปัญหาที่ตามมาได้

• คิดว่าปัจจัยหลักที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับสาขาวิชาชีพอื่นดีหรือไม่ดีคือเรื่องของการพูดคุยสื่อสารกัน เพราะถ้าพูดคุยกันด้วยความใจเย็นและเหตุผลจะทำให้งานสามารถดำเนินไปได้อย่างรวดเร็วและปราศจากความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นได้

• คิดว่าทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสาขาวิชาชีพอื่นๆคือ ทักษะการสื่อสาร และทักษะความเป็นผู้นำ เนื่องจากในหลายๆสถานการณ์ที่แพทย์จะต้องเจอกับสภาวะฉุกเฉินของคนไข้ แพทย์จึงต้องสามารถสั่งการเพื่อให้วิชาชีพอื่นๆสามารถ take action ได้อย่างถูกต้องและทันท่วงที

3.Competencies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะความเป็นผู้นำ

• empathy

•แพทย์มีการพูดคุยกับคนไข้โดยการถามอาการหลังจากการผ่าตัดว่ามีอาการอย่างไร มีการพูดคุยกับคนไข้อย่างใจเย็นและเเสดงความเห็นอกเห็นใจต่อคนไข้ ทำให้คนไข้กล้าที่จะพูดคุยและบอกอาการที่เป็น

•ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อความสัมพันธ์ที่ดีของแพทย์และคนไข้ คือการสื่อสารที่ดี ใช้ภาษาที่คนไข้เข้าใจง่าย เเละความเห็นอกเห้นใจต่อคนไข้ รวมถึงการแสดงความน่าเชื่อถือทำให้คนไข้มีความเชื่อมั่นในตัวแพทย์

•ทักษะที่สำคัญ คือ ทักษะการสื่อสารเพราะการหน้าที่ของแพทย์คือการสื่อสารและแนะนำแนวทางให้แก่คนไข้ในการรักษา โดยที่จะต้องไม่ใช้อารมณ์ที่รุนแรงกับคนไข้

2.Inter-professional Relationship

•แพทย์และพยาบาลในห้องผ่าตัดมีความสามัคคีกันในการทำงานอย่างชัดเจน มีการสื่อสารที่ดี ชัดเจนและสุภาพ ทำให้สามารถทำการรักษาได้อย่างราบรื่น

•ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี คือ ความสามัคคีและการร่วมแรงร่วมใจกันในการทำงาน โดยจะต้องมีการสื่อสารและประสานงานกัน

•ทักษะที่สำคัญ คือ ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น การวางตัวในสังคมที่ถูกต้องและการเคารพซึ่งกันและกันเพื่อที่จะสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพและเป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วย

3. Competencies

•ทักษะการสื่อสาร

•Teamwork

•Time management

2.Inter-professional relationship : แพทย์ทำการผ่าตัดและมีพยาบาลจัดการอุปกรณ์ที่ต้องใช้ ช่วยดูแลคนไข้/ปัจจัยคือมีการสื่อสารกันอย่างสุภาพ/ทักษะการสื่อสาร

3.competencies

Teamwork/decision-making/empathy

-จากการดูแผนกออร์โธปิดิกส์ มีการแบ่งเป็นคนไข้ที่ช่วยเหลือตัวเองได้กับไม่ได้(มีญาติมาเฝ้า) อาจารย์มีการพาเดินเพื่อพูดคุยกับผู้ป่วย

-ปัจจัยที่ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกดีคือ การคุยกับคนไข้ที่ค่อนข้างเป็นกันเอง เช่น การถามสารทุกข์สุขดิบ ทำให้คนไข้ไม่รู้สึกอึดอัดและไม่เครียด หมออารมณ์ไม่ตึงเครียด

-ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์-ผู้ป่วย คือ การสื่อสารที่ดี เพราะการสื่อสารเป็นสิ่งที่สื่อว่าเข้าใจตรงกัน การเข้าใจผู้ป่วย

2. Inter-professional relationship

-อาจารย์กับพยาบาลคุยกันค่อนข้างเข้าใจกัน บรรยากาศเป็นกันเอง ได้มีการไปดูตรงเคาท์เตอร์พยาบาล มีการใช้ระบบคอมพิวเตอร์แทนการเขียนด้วยลายมือทำให้ลดปัญหาการอ่านลายมือไม่ออก

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดีคือการสื่อสารที่ดี คุยกันว่ามีแผนการรักษาอย่างไร จะทำอะไรบ้าง เพื่อจะได้เข้าใจในทางเดียวกัน

-ทักษะที่สำคัญคือทักษะการสื่อสารและการทำงานร่วมกันเป็นทีม เนื่องจากทั้งหมอและอาชีพที่เกี่ยวข้องก็ควรทำงานร่วมกันเพื่อประสิทธิภาพที่ดีในการรักษาคนไข้

3. Competenciesที่แพทย์ควรมี

-การสื่อสาร (communication)

-การทำงานเป็นทีม (teamwork)

-การแก้ไขปัญหา (problem-solving)

-ความเป็นผู้นำ(leadership)

•แพทย์มีการพูดคุยกับคนไข้โดยการทำให้คนไข้สบายใจ ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย พยายามลดความกดดันและความกลังในการผ่าคลอดของคนไข้ นอกจากนี้แพทย์มีการพูดให้กำลังใจและแสดงความน่าเชื่อถือให้คนไข้ได้มั่นใจว่าการผ่าคลอดจะสำเร็จไปได้ด้วยดี

•ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อความสัมพันธ์ที่ดีของแพทย์และคนไข้คือ ความเห็นอกเห็นใจ เนื่องจากคนไข้จะมีความเครียด และความกดดันในการผ่าตัด แพทย์จะต้องมีการเข้าอกเข้าใจและช่วยพูดบรรเทาความกังวลของคนไข้

•ทักษะการสื่อสารที่ดี เนื่องจากแพทย์และคนไข้จะต้องมีการสื่อสารที่ดีเพื่อที่จะได้เข้าใจตรงกัน โดยจะต้องมีการควบคุมอารมณ์และพูดคุยกับคนไข้อย่างใจเย็น

2.Inter-professional Relationship

•จากที่มีการสังเกตแพทย์และพยาบาลในห้องผ่าตัดมีการทำงานร่วมกันอย่างดีและประสานงานกันในการรักษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงมีการสื่อสารที่ดีและเคารพซึ่งกันและกัน ทำให้การผ่าคลอดผ่านไปได้อย่างลุล่วง

•ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพดี/ไม่ดี คือ การตัดสินใจและการมีภาวะผู้นำ เนื่องจากการทำงานจะต้องมีการตัดสินใจและเคารพซึ่งกันและกัน รวมถึงมีการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ดี

•ทักษะที่สำคัญ คือ ทักษะการงานเป็นทีม ความสามัคคี การประสานงานที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งเป็นทักษะพื้นฐานที่สำคัญของทุกอาชีพที่ควรมีและเป็นสิ่งสำคัญของแพทย์และสหวิชาชีพ

3.Competencies

•Communication skills

•Time management

•Problem-solving skills

• จากการสังเกตเห็นว่าแพทย์จะคุยกับคนไข้ด้วยความใจเย็น อ่อนโยน เพื่อให้คนไข้รู้สึกสบายใจและให้บรรยากาศภายในห้องตรวจไม่อึดอัด

• ความเข้าอกเข้าใจคนไข้ เนื่องจากการพูดคุยกับคนไข้เราควรเข้าใจถึงปัญหาที่เขากำลังเจอ เพื่อที่เราจะได้หาการรักษาที่ดี และเหมาะสมกับสถานการณ์ที่คนไข้กำลังเผชิญอยู่

• ทักษะที่สำคัญ ได้แก่ ทักษะในการสื่อสาร ทักษะการคิดและวิเคราะห์

2.Inter-professional Relationship

• มีการร่วมงานกันอย่างเป็นระบบ คอยช่วยเหลือกัน

• การเคารพซึ่งกันและกัน

• ทักษะที่สำคัญ ได้แก่ ทักษะในการวางตัว

3. Competencies

1. ทักษะการสื่อสาร

2. ทักษะการวางตัว

3. ทักษะการคิดและวิเคราะห์

4. ทักษะการตัดสินใจ

5. ทักษะการบิรหารจัดการ

• พูดคุยเป็นกันเองกับคนไข้

• สภาพแวดล้อมภายในห้องตรวจ

• ความเข้าใจคนไข้และทักษะการพูดคุย

1. Inter-professional relationship

• แพทย์ดูสนิทกับพยาบาลดี

• ความเข้าใจในบทบาทหน้าที่กัน

• การสื่อสาร ความเข้าใจในวิชาชีพ

1. Competencies

• การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

• การตัดสินใจ

• การสังเกต

-จากการไปวอร์ดอายุรกรรมได้พบว่ามีคนไข้นอนติดเตียงหลายคนซึ่งหมอต้องคอยดูอาการอย่างใกล้ชิด

-ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยดีหรือไม่ดี ขึ้นกับหลายปัจจัย โดยปัจจัยที่สำคัญมากคือแพทย์ควรมี empathy เพราะต้องใช้ความอดทนในการดูแลผู้ป่วยที่อาการหนักซึ่งผู้ป่วยอาจสื่อสารออกมาไม่ดีหรือเข้าใจยาก

-ทักษะการสื่อสารเป็นทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย

2. Inter-professional relationship

-แพทย์ต้องทำงานกับอาชีพอื่นๆ โดยเฉพาะกับพยาบาล จึงต้องพยายามสื่อสารกันให้เข้าใจและทำงานอย่างเป็นระบบ

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพดีหรือไม่ดี คือ การรับผิดชอบหน้าที่ตนเอง เคารพและให้เกียรติซึ่งกันและกัน

-ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม เป็นทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะการแก้ปัญหา

-ทักษะการตัดสินใจ

-ทักษะการคิดวิเคราะห์

-ทักษะการบริหารจัดการเวลา

-จากการสังเกตุจากวอร์ดรังสีวิทยา คือ พูดคุยกับผู้ป่วยโดยใช้ภาษาที่ชัดเจนเรียบง่าย มีการใช้น้ำเสียงสร้างความรู้สึกสบายใจอบอุ่นแก่คนไข้

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ดี/ไม่ดี คือ การสื่อสารให้ความเข้าใจกัน การแสดงสีหน้าและอารมณ์ต่างๆ และความน่าเชื่อถือของแพทย์ไม่ว่าจะเป็นบุคลิกลักษณะ,การแต่งตัว

-ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี ทักษะการสื่อสารไม่ใช่เพียงแค่สื่อสารให้เข้าใจ แต่ต้องสื่อสารให้คนไข้รู้สึกเปิดใจสบายสร้างบรรยากาศเป็นกันเอง

2.Inter-professional Relationship

-จากการสังเกตุความสัมพันธ์แพทย์กับสหวิชาชีพ พูดคุยเป็นกันเองบรรยากาศมีความเป็นกันเอง มีการแซวกันแต่ก็ให้เกียรติกัน พูดคุยกันอย่างสุภาพ

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์กับสหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี คือการสื่อสารที่ไม่เข้าใจกัน ใช้คำพูดหรือกิริยาต่างๆที่ไม่เคารพกันไม่ให้เกียรติกัน

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์และสหวิชาชีพที่ดี คือ ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีมเปิดใจรับฟังคำแนะนำจากสหวิชาชีพอื่นๆ ทักษะการสื่อสารเป็นตัวสำคัญที่ทำให้เกิดความเข้าใจกันและกัน

3.Competencies

-ทักษะสื่อสาร

-ทักษะการทำงานเป็นทีม

-ทักษะการตัดสินใจ

-จากที่ได้สังเกตมาคือ คุณหมอและคนไข้มีสัมพันธไมตรีที่ดีต่อกัน ได้เห็นว่าต้องทำอย่างไรถึงจะบรรเทาอาการต่อไปได้ แบบซักประวัติอย่างไรต่อ มีการถามว่าดีขึ้นไหม อาการเป็นอย่างไรบ้าง ปวดตรงไหนหรือเปล่า รักษาตรงนี้เสร็จแล้วดีขึ้นไหม พูดคุยด้วยความเข้าใจ แล้วเปิดใจต่อกัน ไม่ปิดกั้น ทำให้การรักษาดำเนินไปได้ด้วยดี

-ปัจจัยที่ทำให้การรักษาดำเนินได้ดี คือ การเปิดใจแบบบอกอาการ ไม่เขินอาย บอกอาการในสิ่งที่ตนเองเป็นอยู่ทำให้การดำเนินการรักษาเป็นไปได้อย่างราบรื่น อะไรที่ทำแล้วดีขึ้นหรือไม่ดีขึ้น ก็บอกตามความจริงที่เกิดขึ้น

-ทักษะ การสื่อสาร และการเห็นอกเห็นใจ

Inter-professional relation

-จากที่ได้สังเกตคือ หมอและพยาบาลมีการสื่อสารกันตลอดเวลา เช่น เวลาส่งเคสหรือ สอบถาม อีกทั้ง เวลาที่อยู่กับคุณหมอท่านอื่นในการขอรับคำปรึกษาเพิ่มเติม ขออุปกรณ์ต่างๆในการรักษาเช่น เข็ม

-ปัจจัย การเข้าใจกันและกันระหว่างบุคลากรทางการแพทย์

-ทักษะ การสื่อสาร และ การทำงานเป็นทีม

Competencies ที่ควรมี

Communication skill

Teamwork skill

Decision-making skill

Empathy

Emotional intelligence

-แพทย์พยายามใช้สำนวนเพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเครียด ในขณะเดียวกันก็ได้ให้ความรู้ผู้ป่วยโดยการใช้คำศัพท์ที่ง่ายเพื่อให้ผู้ป่วยเข้าใจถึง วิธีการ และผลที่ตามมาหลังจากการรักษา ในขณะเดียวกันผู้ป่วยก็ได้มีการให้ความเชื่อมั่นกับแพทย์ และ ดำเนินการตามที่แพทย์สั่งอย่างเคร่งครัด

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธืเป็นได้ดีคือ การที่ผู้ป่วยใหความเชื่อมั่นกับแพทย์และปฏิบัติตามคำสั่งของแพทย์อย่างเคร่งครัด ในขณะที่แพทย์ก็ได้ให้คำแนะนำที่เหมาะสมด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย เพื่อให้ผู้ป่วยได้เข้าใจวิธีการรักษา และปฏิบัติตามได้อย่างถูกต้อง

ปัจจัยที่ทำให้เป็นไปไม่ได้ดีคือ การที่ผู้ป่วยไม่ให้ความเชื่อมั่นในการปฏิบัติงานของแพทย์ทำให้เกิดการตั้งคำถามถึงความถูกต้องในการทำงาน และไม่ยอมปฏิบัติตามในที่สุด ในขณะที่แพทย์เองก็ได้ใช้การสื่อสารที่ไม่เหมาะสม เข้าใจยาก ทำให้ผู้ป่วยขาดความเชื่อมั่นและไม่ปฏิบัติตามในที่สุด

-ทักษะที่ควรมีคือ ทักษะการสื่อสาร เพื่อให้ผู้ป่วยได้เข้าใจถึงวิธีการรักษา สิ่งที่ตนเองต้องปฏิบัติตาม และมีความเชื่อมั่นในตัวของแพทย์

2.Inter-professional Relationship

-สื่อสารกันอย่างสุภาพและเคารพซึ่งกันและกัน ประสานงานและดูแลหน้าที่ของตนเองอย่างเคร่งครัด เมื่อมีเหตุจำเป็น ต้องแจ้งให้คนที่มีส่วนในการรับผิดชอบของงานนี้เสมอ

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์เป็นไปได้ด้วยดีคือ การสื่อการกันด้วยเหตุผลและให้เกียรติกัน

และปัจจัยที่ทำให้ไม่ดีคือ การนำอารมณ์เหนือเหตุผล การนำเหตุผลตนเองเข้าแทรกแทรงในการทำงาน

-ทักษะที่จำเป็นคือการประสานงาน จำเป็นต้องมีทีมในการทำงานเพื่อชดเชยจุดด้อยของแต่ละคนและเสริมจุดแข็งของคนในทีม การประสานงานที่ดีต้องมีการนัดหมายงาน วัน เวลา และติดตามข่าวสารสม่ำเสมอ

3.Competencies

-การสื่อสาร

-การประงานและทำงานกับผู้อื่น

-ทักษะการตัดสินใจ

-empathy

• ที่ได้สังเกต : แพทย์มีการพูดคุยทั้งกับคนไข้ที่เป็นเด็กและพ่อแม่ของคนไข้ด้วยท่าทีสบายๆ มีการถามอาการของเด็กจากญาติคนไข้และชี้แนะว่าควรปฏิบัติดูแลคนไข้อย่างไร นอกจากนั้นแพทย์ยังมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกับคนไข้และญาติมากๆ ด้วยภาษาที่มีความเป็นกันเองและมีการพูดคุยถามไถ่เด็กเพื่อทำให้เด็กผ่อนคลายขณะการรักษาในโรงพยาบาล

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ ดี/ไม่ดี : การเข้าใจกันและกันระหว่างแพทย์กับคนไข้ เมื่อแพทย์จำเป็นจะต้องรักษาคนไข้ แต่ถ้าหากไม่

เข้าใจความรู้สึก พื้นฐานการใช้ชีวิตที่ผ่านมา หรือข้อจำกัดที่ของคนไข้ ก็อาจจะทำให้การรักษาไม่สำเร็จตามที่ต้องการได้ และปัจจัยด้านการสื่อสาร เลือกใช้คำพูดก็มีผลในความสำคัญอย่างมาก

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ : ทักษะการสื่อสาร และ ทำความเข้าใจมีความเห็นอกเห็นใจกับคนไข้ และมีความอดทน

Inter-professional Relationship

• ที่ได้สังเกต : ต้องมีการพูดคุยกันเรื่องเคสในวอร์ด discussเคสกัน หมอถามพี่พยาบาลเกี่ยวกับอาการของเด็ก

•ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี : การสื่อสารและการใช้คำพูด การวางตัวและแสดงออกต่อสหวิชาชีพ

•ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ : ทักษะการพูด สื่อสารให้ได้ใจความ , ทักษะความรอบคอบและแม่นยำ , ทักษะการทำงานเป็นทีม ,ทักษะความอดทน

Competencies ที่แพทย์ควรมี

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะความซื่อสัตย์

-ทักษะความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

-ทักษะการทำงานร่วมกัน

-ทักษะการปรับตัว

• ได้สังเกตเห็นว่าไม่ว่าแพทย์จะทำอะไรกับคนไข้จำเป็นที่จะต้องขอความยินยอมหรือขออนุญาตคนไข้ก่อนทุกครั้ง โดยอาจจะเป็นการอธิบายถึงโรคหรือขั้นตอนในหัตถการที่กำลังจะทำ

• คิดว่าขึ้นอยู่กับทักษะการสื่อสารของทั้งตัวแพทย์และตัวคนไข้เอง ถ้าต้องการให้เกิด Doctor-Patient relationship ที่ดี แพทย์ควรสื่อสารให้ละเอียดถี่ถ้วนเข้าใจง่าย ส่วนคนไข้ต้องมีทักษะการฟังที่ดี ไม่เข้าใจตรงไหนให้ถามหรือให้แพทย์อธิบายซ้ำอีกรอบ เพื่อป้องกันการสับสนและเข้าใจผิดที่อาจเกิดขึ้นได้

• ทักษะการสื่อสาร ทักษะการมีความเห็นอกเห็นใจ

2. Inter-professional Relationship

• ได้สังเกตเห็นว่าในห้องผ่าตัด แพทย์จะมีลักษณะเป็นผู้นำทีมในการผ่าตัด และจะมีพยาบาลคอยส่งเครื่องมือให้ อาจมีคุยเล่นกันบ้างเพื่อความผ่อนคลาย ไม่เครียดจนเกินไป

• การเคารพซึ่งกันและกันไม่ว่าจะเป็นสหวิชาชีพใดก็ตามเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุด เพราะจะทำให้ทุกวิชาชีพสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างมีความสุข ไม่มีความขัดแย้ง และ จะนำมาซึ่งการทำงานที่มีคุณภาพ ไม่มีข้อผิดพลาด

• ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานเป็นทีม ทักษะการตรงต่อเวลา

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการเป็นผู้นำ

• ทักษะการแก้ไขปัญหาและการตัดสินใจ

ข้อมูลที่ได้ :

• คุยกับคนไข้และญาติ ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นเล่าคร่าว ๆ ทั้งในด้านการรักษา และถ้าไม่รักษาดูว่าเขาสามารถยอมรับได้แค่ไหน และเพื่อหาแนวทางในการรักษาต่อไป ที่เหมาะสมทั้งต่อคนไข้และญาติคนไข้

• คุยกับคนไข้ด้วยความสุภาพ และให้เกียรติเขา “มนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกัน”

• ค่อยตั้งใจฟังสิ่งที่ผู้ป่วยจะบอกเราเพื่อให้ได้ข้อมูลมากที่สุด

• คอยใส่ใจ และสอบถามรายละเอียดเพื่อความชัดเจนว่าบริเวณไหนกันแน่เพราะเราอาจจะเข้าใจผิด

สรุป

• ที่ได้สังเกต : คนไข้ดูเคารพพี่หมอมาก ๆ

• ปัจจัยใด : ความให้เกียรติ เคารพซึ่งกันและกัน รวมถึงความเอาใจใส่

• ทักษะที่สำคัญ : ทักษะการสื่อสารที่สื่อสารทั้งข้อมูล และอารมณ์ความรู้สึก

• 
  

Inter-Professional Relationship

ข้อมูลที่ได้ : พยาบาล (ช่วยดูแลคนไข้เกือบตลอดเวลา), กายภาพ (ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดอะไรขึ้นมา), วอร์ดอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

• พูดกับพี่ ๆ เจ้าหน้าที่ด้วยความสุภาพ

• ให้เกียรติซึ่งกันและกัน

• หากเกิดเหตุอะไรขึ้นมา

สรุป

• ที่ได้สังเกต : ทั้งพี่หมอและพี่พยาบาล เป็นมิตรต่อกัน และดูแลกันเสมือนญาติพี่น้อง น่าจะทำให้การทำงานออกมาราบรื่น

• ปัจจัย : ความให้เกียรติ เคารพซึ่งกันและกัน รวมถึงความเอาใจใส่

• ทักษะที่สำคัญ : ทักษะการสื่อสารที่สื่อสารทั้งข้อมูล และอารมณ์ความรู้สึก, การความเป็นมืออาชีพในการทำงาน

Competencies ที่สำคัญที่สุด 3-5 ข้อ

• Communication skill

• Collaboratory skills

• Leadership skills

• Empathy

• Emotional Intelligence

• ทักษะการสื่อสาร
• ทักษะการเป็นผู้นำ
• ทักษะการทำงานกันเป็นทีม
• ทักษะการแก้ปัญหา

-ได้เห็นแพทย์คอยซักถามคนไข้อย่างเข้าอกเข้าใจและใจดี

-ปัจจัยที่สำคัญคือความเข้าอกเข้าใจ

-ใช้น้ำเสียงที่เหมาะสมและสุภาพทำให้คนไข้ตอบอย่างสบายใจ

2.inter professional relationship

-พูดคุยกันอย่างสุภาพ

-ปัจจัยที่สำคัญคือมีการสื่อสารที่ดี

-ทักษะการสื่อสาร

3.ทักษะการแก้ปัญหา

ทักษะการทำงานเป็นทีม

ทักษะการสื่อสาร

ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยสำคัญมาก เพราะมันส่งผลต่อการรักษาและผลลัพธ์สุขภาพของผู้ป่วย

ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยดีได้แก่การสื่อสารที่เปิดเผยและเข้าใจกันอย่างดี ความเอาใจใส่ และความนับถือต่อความเป็นส่วนตัวของผู้ป่วย

ทักษะที่สำคัญของแพทย์ที่ช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีได้มีการสื่อสารที่ชัดเจน ความเข้าใจในอารมณ์และความรู้สึกของผู้ป่วย และการให้คำแนะนำและการสนับสนุนที่เหมาะสมตามสถานการณ์ของผู้ป่วย

2.Inter-professional Relationship

ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพอื่น ๆ เช่น พยาบาล นักกายภาพบำบัด และเภสัชกร เป็นสิ่งสำคัญในการดูแลผู้ป่วยอย่างเต็มรูปแบบ

ปัจจัยที่มีผลต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ได้แก่การเคารพและเข้าใจบทบาทและความสำคัญของแต่ละบุคคล การสื่อสารอย่างเปิดเผยและร่วมมือ และความรับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วย

ทักษะที่สำคัญของแพทย์สำหรับความสัมพันธ์ที่ดีกับสหวิชาชีพอื่น ๆ ได้แก่การสื่อสารอย่างเป็นกันเองและชัดเจน การทำงานร่วมกันเป็นทีม และการเรียนรู้และพัฒนาทักษะร่วมกันในการดูแลผู้ป่วย

3.Competencies ที่แพทย์ควรมี ความสามารถที่แพทย์ควรมี:

1. การสื่อสารที่ดี: การสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญในการเข้าใจความต้องการของผู้ป่วยและการให้คำแนะนำในการรักษา

2. การทำงานร่วมกับทีม: การสามารถทำงานร่วมกับสหวิชาชีพอื่น ๆ เพื่อดูแลผู้ป่วยอย่างเต็มรูปแบบ

3. การแก้ไขปัญหา: การมีความสามารถในการวิเคราะห์สถานการณ์และหาทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในการรักษาผู้ป่วย

4. ความเอาใจใส่และสุภาพ: การมีความเข้าใจและความสำคัญต่อความเป็นมนุษย์ของผู้ป่วยและครอบครัวในสถานการณ์ทุก ๆ ครั้ง

5. การเรียนรู้และพัฒนาตนเอง: การเป็นผู้เรียนรู้ตลอดเวลาและพัฒนาทักษะทางคลินิกและทักษะระดับส่วนบุคคลเพื่อการดูแลผู้ป่วยอย่างมีประสิทธิภาพ

• แพทย์และคนไข้สื่อสารด้วยภาษาที่สุภาพและให้เกียรติกัน โดยทางฝั่งแพทย์เลือกใช้ภาษาที่เข้าใจง่ายไม่ซับซ้อนและให้เกียรติคนไข้ทำให้คนไข้สามารถเล่าถึงอาการได้ อีกทั้งยังอธิบายอาการและการรักษาอย่างชัดเจนทำให้คนไข้เข้าใจถึงสถานการณ์และอาการป่วยของตนเอง

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยดีคือการสื่อสารที่ชัดเจน ครบถ้วนและสุภาพทั้งในฝั่งของตัวแพทย์และผู้ป่วย รวมถึงการที่แพทย์ปฏิบัติตนที่ให้เกียรติผู้ป่วยและเข้าอกเข้าใจถึงสถานการณ์ของผู้ป่วย

• ทักษะที่สำคัญคือทักษะการสื่อสาร โดยสามารถสื่อสารข้อความได้อย่างครบถ้วน เข้าใจง่าย คอยสังเกตว่าผู้ป่วยได้รับสารครบถ้วนและเข้าใจวิธีการรักษาหรือไม่เพื่อให้การรักษาเป็นไปอย่างราบรื่นด้วยความเข้าใจที่ตรงกัน และมีทักษะการวินิจฉัยโรคเพื่อให้การรักษาถูกต้องเพื่อให้ตนไข้ได้รับประโยชน์จากการรักษา

2.Inter-professional relationship

• แพทย์กับพยาบาลพูดคุยกันด้วยความสุภาพและให้เกียรติโดยต่างฝ่ายต่างรับผิดชอบหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่เพื่อให้การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่น มีการส่งงานต่อกันเพื่อให้การรักษาเป็นไปอย่างลื่นไหล

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพดีคือการให้เกียรติกันและกันโดยทำหน้าที่ส่วนของตนอย่างเต็มที่เพื่อให้การทำงานร่วมกันเป็นไปอย่างราบรื่น

• ทักษะที่สำคัญคือทักษะการสื่อสารและทักษะทำงานการทำงานเป็นทีม เพื่อให้การทำงานร่วมกันเป็นไปอย่างสอดคล้อง การสื่อสารที่ครบถ้วนตรงประเด็นจะช่วยป้องกันการเกิดข้อผิดพลาดจากการทำงานร่วมกัน

3.competencies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการเป็นผู้นำ

• ทักษะการคิดวิเคราะห์

• ทักษะการแก้ไขปัญหาและตัดสินใจ

• ทักษะการจัดการ

• จากการสังเกตภายใน OR พบว่า การสื่อสารระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยที่เกิดขึ้นหลังการผ่าตัดเป็นไปด้วยความตั้งใจ ให้เกียรติซึ่งกันและกัน และสอบถามอาการและชี้แจงประเด็นต่างๆ เพื่อให้เป็นผลประโยชน์ของการรักษา เช่น การเรียกปลุกเรียกสติและสอบถามอาการกับผู้ป่วยเพื่อเคลื่อนย้ายเตียง ช่วยเหลือ และติดตามอาการต่อไป

• ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยดีในห้องผ่าตัดที่พบเจอคือ การเลือกใช้คำพูดและความเห็นอกเห็นใจ หลังได้สติจากยาสลบ การเข้าใจความรู้สึกแล้วใช้คำพูดที่เหมาะสมจะช่วยผู้ป่วยรู้สึกผ่อนคลายและเชื่อมั่นในการรักษาที่ผ่านมา

• ทักษะการสื่อสารอาจเป็นสิ่งที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าทักษะอื่นๆ การถ่ายทอดความรู้ แนวทางการรักษา และรวมถึงการสอบถามอาการทั้งก่อนและหลังการรักษาเป็นสิ่งที่จะกำหนดหลายสิ่ง ทักษะการสื่อสารนี้จึงสำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์และผู้ป่วยเป็นอย่างมาก

2. Inter-Professional Relationship

• จากการสังเกตภายในห้องผ่าตัดพบว่า หน้าที่และความรับผิดชอบต่อผู้ป่วยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ทุกคนทั้งแพทย์ผ่าตัด วิสัญญีแพทย์ และพยาบาลตั้งใจทำหน้าที่ของตนเองเป็นอันดับแรก จนอาจเกิดความเครียดและความกดดันบ้าง ทำให้ในหลายๆครั้งมีการพูดผ่อนคลายบ้าง เช่น การให้ความรู้และคำแนะนำระหว่างแพทย์ผ่าตัดด้วยกันเองเรื่องเทคนิคการใช้กล้องส่องภายใน การสอบถามเรื่องชีวิตทั่วไปกันของแพทย์ พยาบาลผู้ช่วย และคนอื่นๆ ในห้องผ่าตัดเพื่อสร้างสัมพันธ์ที่ดีและคลายความกดดันลง

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพเกิดขึ้นได้ดี คือ Empathy ความเข้าในผู้อื่น การทำงานร่วมกันมักจะต้องใช้ความร่วมมือจากทุกคน การเข้าใจทั้งความรู้สึก ความเป็นอยู่ และสิ่งที่ต้องแบกรับหรือพบเจอมา จะช่วยให้ปฏิบัติต่อกันได้ดี เกิดการช่วยเหลือกัน และผลลัพธ์การปฏิบัติงานจะได้ดีไปด้วย

• ทักษะการสื่อสาร ความรู้ความสามารถ และทักษะการทำงานร่วมกัน เป็นทักษะที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์และสหวิชาชีพอื่นดีและส่งผลดีต่อการทำงานเช่นกัน

3. Competencies

• ทักษะความรู้ความสามารถ

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม

• ทักษะการแก้ไขปัญหาและการตัดสินใจ

• ทักษะการจัดการและความละเอียดรอบคอบ

• ที่ได้จากการสังเกต พบว่าแพทย์ควรที่จะสามารถอธิบายสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจนและเข้าใจง่าย เพื่อให้ผู้ป่วยเข้าใจตรงกัน นอกจากนี้แพทย์และผู้ป่วยควรสื่อสารกันด้วยภาษาที่สุภาพและเคารพให้เกียรติซึ่งกันและกัน

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยดี/ไม่ดี คือ การสื่อสารที่ชัดเจน ครบถ้วน เข้าใจง่าย และสุภาพ รวมถึงความเข้าอกเข้าใจถึงสถานการณ์ของผู้ป่วย

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร และทักษะการเข้าใจผู้อื่น

2. Inter-professional relationship

• ที่ได้จากการสังเกต พบว่า แพทย์ และสหวิชาชีพมีการพูดคุยกันอย่างสุภาพ ให้เกียรติซึ่งกัน นอกจากนี้แต่ละฝ่ายก็รับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ เพื่อให้รักษาคนไข้ออกมามีประสิทธิภาพ

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพดี/ไม่ดี คือ รับผิดชอบในหน้าที่ของตนเอง, พูดคุยกันอย่างสุภาพ และเคารพให้เกียรติกัน รวมถึงให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

• ทักษะที่สำคัญของความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร, ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม และทักษะการเข้าใจผู้อื่น

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี คือ

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการแก้ไขปัญหา และตัดสินใจ

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการบริหารเวลา

• ทักษะการควบคุมอารมณ์

• จากการสังเกตพบว่า แพทย์มีการพูดคุยกับคนไข้อย่างละเอียดถึงการรักษา มีการชี้แนะสิ่งที่ดีและให้ผู้ป่วยได้ตัดสินใจร่วมด้วย

• ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย คือ การสื่อสารที่ดี สุภาพ เคารพซึ่งกันและกัน เข้าใจผู้ป่วย

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร การมี empathy

2. Inter-professional Relationship

• จากการสังเกตพบว่า แพทย์และสหวิชาชีพมีความเคารพซึ่งกันและกัน สุภาพต่อกัน รับผิดชอบและตั้งใจทำหน้าที่ของตน

• ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ คือ ความเคารพซึ่งกันและกัน การมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม

3. Competencies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม

• ทักษะการแก้ปัญหา

• จากการสังเกตการณ์วอร์ดกุมารเวชกรรม พบว่าผู้ป่วยมีอายุตั้งแต่ช่วงแรกเกิด ถึง 15 ปี ผู้ป่วยเด็กทารกมีอาการหลากหลายโดยแพทย์ต้องมีทักษะการสังเกตอย่างละเอียดรอบคอบ เพราะทารกไม่สามารถพูดคุยบอกอาการให้กับแพทย์ได้

• ในวอร์ดกุมารเวชกรรม แพทย์มีการสื่อสารกับผู้ปกครองเป็นหลัก โดยจะซักประวัติจากผู้ปกครองอย่างละเอียด เพื่อนำไปประกอบการวินิจฉัยโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

• การตรวจร่างกายผู้ป่วยเด็กที่มีอายุประมาณ4-5ปี ผู้ป่วยมีการต่อต้านในการตรวจและกลัวอุปกรณ์บางอย่าง เช่น กล้องส่องหู ที่กดลิ้น แพทย์มีการขอความร่วมมือจากผู้ปกครองให้ช่วยจับผู้ป่วย และแพทย์ต้องพูดหว่านล้อมผู้ป่วยเด็กให้คล้อยตาม ต้องมีการควบคุมอารมณ์เป็นอย่างดีและต้องมีความอดทนสูง

• แพทย์ต้องทำให้ผู้ป่วยเด็กมีความสบายใจ เพราะผู้ป่วยมีความกลัวแพทย์เป็นพื้นฐาน การเข้าหาอย่างใจเย็นและดูใส่ใจ จะช่วยให้ผู้ป่วยคลายความกังวลและให้ความร่วมมือในการตรวจร่างกายมากยิ่งขึ้น

2. Inter-professional relationship

• แพทย์กับสหวิชาชีพ เช่น พยาบาล มีการทำงานร่วมงานเป็นทีม ทุกคนรู้ว่าต้องหน้าที่อะไร ยืนตำแหน่งไหน ร่วมมือช่วยกันทำงานอย่างเต็มที่

• แพทย์ต้องมีทักษะการสื่อสารที่ดีกับสหวิชาชีพ เพื่อการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดสำหรับผู้ป่วย และเพื่อให้เกิดข้อผิดพลาดน้อยที่สุด

• ทุกวิชาชีพต้องมีความเคารพและให้เกียรติกัน เพราะทุกหน้าที่ต่างมีความสำคัญและมีจุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นคือช่วยดูแลรักษาผู้ป่วยอย่างสุดความสามารถ

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี คือ

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการสังเกต

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการแก้ไขปัญหาและการตัดสินใจ

• Empathy 

• จากการมาศึกษาดูงาน นิสิตได้เห็นการพูดคุยกันระหว่างแพทย์และคนไข้ในการผ่าคลอดลูกของคนไข้ต่างชาติ ซึ่งจำเป็นต้องใช้การสื่อสารภาษาอังกฤษและอวัจนร่วมด้วยร่วมด้วยในการให้คนไข้ทำท่าที่ถูกต้องเพื่อการฉีดยาบล็อกหลังก่อนผ่าคลอด แม้คนไข้จะมีท่าทีไม่เข้าใจบ้างในระยะแรก แต่ทั้งคนไข้และแพทย์ก็ค่อยๆสื่อสารกันอย่างเข้าใจกันและกันมากยิ่งขึ้น

• คิดว่าจากการเลือกใช้คำพูดในการสื่อสารเป็นหลัก ที่ต้องมีการกระชับ ชัดเจน แต่แพทย์ก็ต้องแสดงออกถึงความเข้าอกเข้าใจในคนไข้

• ทักษะการสื่อสาร ทักษะการเข้าอกเข้าใจคนไข้ และการมีmedical ethics

  2. Inter-Professional Relationship

• ศัลยแพทย์ วิสัญญี และพยาบาล ช่วยกันจัดเตรียมอุปกรณ์ต่างๆในห้องผ่าตัดก่อนทำการผ่าและในระหว่างช่วงการผ่าตัด แพทย์และพยาบาลต้องมีการพูดคุยเพื่อส่งต่อเครื่องมือการผ่าตัดกันตลอดเวลา รวมถึงวิสัญญีก็ต้องคอยดมยาและ ตรวจสอบชนิดและปริมาณของยาที่ให้ในการผ่าตัดอย่างสม่ำเสมอ

• คิดว่าสาเหตุหลักมาจากความเชี่ยวชาญในการประกอบวิชาชีพ หากพยาบาลมีประสบการณ์ที่ มากพอก็จะสามารถทำงานกับแพทย์ผู้ผ่าตัดได้อย่างรวดเร็ว และในทางกลับกัน หากแพทย์มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ทำงานร่วมกับพยาบาลมาก่อน ก็จะสามารถสื่อสารได้อย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทั้งนี้ทักษะการสื่อสารให้มีความเข้าใจง่ายและมีความยืดหยุ่นในการทำงานก็เป็นสิ่งที่สำคัญมากๆสิ่งหนึ่งในการทำงานร่วมกับวิชาชีพอื่น

• ทักษะการสื่อสาร ทักษะการยืดหยุ่น ทักษะการปรับตัว ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น ทักษะการทำงานเป็นทีม ทักษะการเป็นผู้นำ

  3. Competenciesที่แพทย์ควรมี

• ทักษะการสื่อสาร: เพราะการสื่อสารนั้นเป็นสิ่งที่จำเป็นไม่ว่าจะในกรณีของแพทย์กับคนไข้ หรือแพทย์กับสหวิชาชีพอื่นๆ ก็ล้วนจะต้องใช้ทักษะการสื่อสารเป็นตัวกลางในการรักษาผู้ป่วยให้ได้ประสิทธิภาพมากที่สุด

• ทักษะผู้นำ: ในหลายครั้ง แพทย์ผู้ผ่าตัดมักจะต้องเป็นผู้นำในการดำเนินการรักษาคนไข้ จึงจำเป็นต้องตัดสินใจอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด รวมถึงสามารถประเมินและประยุกต์บุคลากรที่มีได้อย่างเต็มที่เต็มที่

• ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น: แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่แพทย์จะทำงานคนเดียวโดยไม่ร่วมกับการทำงานกับพยาบาล วิสัญญี หรือบุคลากรทางการแพทย์แขนงอื่นๆ จึงจำเป็นที่จะต้องทำงานเป็นทีม ร่วมกับบุคคลอื่นได้ และเข้าอกเข้าใจผู้อื่น

1. Doctor-patient relationship

• อาจารย์พูดคุยกับคนไข้ ถามไถ่เรื่องอาการเจ็บป่วยว่าดีขึ้นมั้ย พูดคุยกับคนไข้อย่างเป็นกันเอง เช่น มีการบอกให้คนไข้ไปอาบน้ำ

• การสื่อสารที่มีความเป็นกันเองของอาจารย์ ทำให้ความสัมพันธ์ต่อคนไข้ดี ความเห็นอกเห็นใจที่แสดงออกมา ทำให้คนไข้รับรู้ได้ถึงความใส่ใจที่มี

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย คือการมี empathy การทำงานเป็นทีม การบริหารจัดการเวลา และการสื่อสาร

  2. Inter-professional relationship

• อาจารย์กับพี่อินเทิร์น ดูค่อนข้างเหนื่อย มีการหัวเราะบ้างระหว่างที่คุยอาการคนไข้ นอกจากนี้อาจารย์มีการดุเล็กน้อยถึงเคสหนึ่ง ส่วนใหญ่ทั้งสองคนจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน โดยพี่อินเทิร์นเป็นผู้เสนอเคส และอาจารย์ให้ความคิดเห็น

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์-แพทย์ดี คือ มีการสื่อสารที่ดีต่อกัน และมีความเข้าใจซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะด้านจิตใจที่อาจารย์เข้าใจความเหน่ดเหนื่อยของพี่อินเทิร์นมากๆ เมื่อราวด์เสร็จอาจารย์ก็รีบให้พี่ได้ไปพักทันที

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-แพทย์คือ empathy ความเป็นผู้นำ และการตัดสินใจ

3. ทักษะที่สำคัญคือ

• Empathy

• ทักษะการตัดสินใจ

• ทักษะการสื่อสาร

-ได้เห็นว่าแพทย์ควรจะพูดคุยสื่อสารกับคนไข้ด้วยความจริงใจ เป็นกันเอง ไม่ให้คนไข้อึดอัด สบายใจที่พูดคุยอาการกับแพทย์ และแพทย์จะใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย ในการอธิบายโรค หรืออาการให้คนไข้ฟัง เพื่อให้คนไข้เข้าใจและให้ความร่วมมือในการรักษาอย่างเต็มที่ เพื่อให้การรักษามีประสิทธิภาพ

-ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ของแพทย์-ผู้ป่วย คือ การสื่อสาร การสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้เข้าใจกันทั้ง 2 ฝ่าย แพทย์ควรสื่อสารด้วยความจริงใจ ใช้ภาษาที่เหมาะสม

-ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย คือ ทักษะการสื่อสาร สุภาพ และพูดอธิบายเข้าใจง่าย

2.Inter-professional Relationship

-ที่สังเกตได้คือ แต่ละวิชาชีพมีการพูดคุยสื่อสารกันตลอด คอยช่วยเหลือกัน ให้เกียรติกัน เพื่อให้คนไข้ได้รับการรักษาที่ดีที่สุด

-ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์แพทย์และสหวิชาชีพ คือการสื่อสาร มีการสื่อสารที่ดี เพื่อให้ทำงานร่วมกันได้อย่างราบรื่น เคารพให้เกียรกัน

-ทักษะที่สำคัญของความสัมพันธ์แพทย์และสหวิชาชีพ คือ ทักษะการสื่อสาร  ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีมทักษะการวางตัวในสังคม

3.Competenciesที่แพทย์ควรมี

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม

-ทักษะความเป็นผู้นำ

-ทักษะการแก้ปัญหาและการตัดสินใจ

-ทักษะการควบคุมอารมณ์

(หอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม)ได้เห็นแพทย์ซักถามประวัติคนไข้กับผู้ปกครองของคนไข้ด้วยความใจเย็น แสดงถึงความเข้าอกเข้าใจของผู้ปกครอง ใช้ภาษาที่เข้าใจง่ายและตรงไปตรงมา แพทย์มีความตั้งใจฟังถึงอาการที่ผู้ปกครองบอกถึงอาการของคนไข้ ใช้ภาษาและถ้อยคำที่พูดกับคนไข้อย่างเหมาะสม

ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์กับผู้ป่วยดีหรือไม่ดี คือ ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารกับคนไข้ ที่มีความเข้าใจง่ายและมีความสุภาพ เข้าใจถึงอาการเจ็บป่วยของคนไข้

ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการมีความเห็นอกเห็นใจ (empathy)

2. Inter-professional relationship

แพทย์ใช้ทุนมีความสัมพันธ์อันดีกับสหวิชาชีพอื่นๆ มีการทักทายและพูดคุย มีการเคารพซึ่งกันและกัน

มีการทำงานร่วมกันเป็นทีม แพทย์ใช้ทุนกับอาจารย์มีความสัมพันธ์ที่เคารพให้เกียรติซึ่งกันและกัน ช่วยดูแลเรื่องซักประวัติคนไข้และร่วมกันตัดสินใจแนวทางการรักษาคนไข้

ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ของแพทย์กับสหวิชาชีพคือ การสื่อสารที่เข้าใจและตรงกัน มีการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพซึ่งส่งผลให้เกิดประสิทธิผลสูงสุดในการรักษาคนไข้ มีความเข้าใจซึ่งกันและกันและทำงานร่วมกันเป็นทีม

ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์และสหวิชาชีพ คือ ทักษะการสื่อสารและร่วมกันแก้ไขปัญหา รับมือกับปัญหาและมีการทำงานร่วมกันเป็นทีม มีความเห็นอกเห็นใจต่อกัน เข้าใจซึ่งกันและกัน

3. Competencies

ทักษะการตัดสินใจ

ทักษะการแก้ไขปัญหา

ทักษะการสื่อสาร

Inter- professional relationship: มีการพูดคุยกับพี่พยาบาลด้วยความสูภาพ มีบรรยากาศการทำงานที่ดี  มีการเเลกเปลี่ยนความรู้หรือเช็คและแชร์ข้อมูลคนไข้กันระหว่างหมอกับพยาบาล มีการช่วยเหลือกันเมื่อเกิดปัญหา

Competencies

1. ทักษะการสื่อสาร

2. ทักษะการทำงานเป็นทีม

3. ทักษะการตัดสินใจและแก้ไขปัญหา

4. Empathy

-ที่สังเกตได้: เนื่องจากผู้ป่วยเป็นผู้ป่วยนัดทั้งหมด เลยมีความรู้สึกคุ้นเคยกับอาจารย์อยู่แล้ว รู้สึกถึงความเป็นกันเองและความเป็นห่วงเป็นใย รู้สึกได้ว่าคนไข้ไว้ใจ เชื่อใจ และสบายใจที่จะบอกอาการ/ตอบคำถามเมื่ออาจารย์ซักประวัติ ตอนคนไข้เข้ามา อาจารย์มีการแจ้งคนไข้ว่าพวกหนูเป็นนิสิตแพทย์ที่มาศึกษาดูงานเพื่อให้คนไข้ไม่รู้สึกเกร็ง/ไม่สบายใจ

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์และผู้ป่วยดี คือ ความเข้าอกเข้าใจคนไข้ ถึงเงื่อนไขต่างๆของคนไข้ ส่วนปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ไม่ดีคือการสื่อสารที่ไม่ชัดเจน ไม่มีการรีเช็คความเข้าใจคนไข้ อาจทำให้การรักษาผิดพลาด/คลาดเคลื่อนได้

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์และผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร ความเข้าอกเข้าใจคนอื่น และความรู้ความสามารถที่ทำให้ตัดสินใจได้ถูกต้อง

2. Inter-professional Relationship

-ที่สังเกตได้: อาจารย์พูดจาเป็นกันเองกับพี่ๆพยาบาล ทำให้บรรยากาศในห้องตรวจไม่ตึงเครียด ทำให้ลดความตึงเครียดของคนไข้ไปด้วย

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์และสหวิชาชีพดี คือ การให้เกียรติเขา และไม่มองว่าเราดีกว่าเก่งกว่า พร้อมจะเรียนรู้จากเขาด้วย ส่วนที่ทำให้ความสัมพันธ์ไม่ดี คือการไม่ใส่ใจว่าเขาทำงานหนักแล้วไปให้งานเขาเพิ่ม เป็นต้น

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์และสหวิชาชีพที่ดี: ทักษะการสื่อสาร การให้เกียรติซึ่งกันและกัน

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

-ทักษะการสื่อสาร

-ความเข้าอกเข้าใจผู้อื่น

-ความรู้ความสามารถในการรักษาผู้ป่วย

-ทักษะความเป็นผู้นำ (กล้าตัดสินใจ)

-แพทย์มีการสื่อสารกับผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอ ให้ความสำคัญกับการสื่อสารมาก ไม่เพียงแต่เน้นที่การทำการรักษาเท่านั้น แต่ต้องเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ และพยายามมองในมุมมองของผู้ป่วยก่อนการตัดสิน ให้ความสำคัญกับศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้ป่วย ไม่ว่าผู้ป่วยจะอยู่ในภาวะที่มีสติหรือไม่ได้สติก็ตามควรคำนึงถึงความรู้สึกของผู้ป่วยเสมอ ในส่วนผู้ป่วยในวอร์ดมีการทักทายแพทย์เมื่อพบเห็นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

-ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดีเกิดจากการให้ความสำคัญในด้านการสื่อสาร แพทย์ควรมีความเห็นอกเห็นใจและพยายามทำความเข้าใจผู้ป่วย ใส่ใจในการซักประวัติและการติดตามอาการของผู้ป่วย การวินิจฉัยโรคนอกจากการดูค่าผลตรวจต่าง ๆ แล้ว ต้องพยายามคำนึงถึงสภาวะแวดล้อมของผู้ป่วยแต่ละรายร่วมด้วย เพื่อให้สามารถให้คำแนะนำในการรักษาและป้องกันการเกิดโรคซ้ำแก่ผู้ป่วยได้ นอกจากนี้ตัวผู้ป่วยเองควรบอกข้อมูลอาการเจ็บป่วยของตนอย่างตรงไปตรงมาเพื่อให้แพทย์สามารถวินิจฉัยโรคออกมาได้อย่างถูกต้อง

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือทักษะการสื่อสาร แพทย์ควรเป็นทั้งผู้พูดและผู้ฟังที่ดี มีความเห็นอกเห็นใจ ใส่ใจผู้ป่วย ฟังอย่างไม่ตัดสิน เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยได้สอบถาม เสนอความคิดเห็น

2. Inter-Professional Relationship

-แพทย์และสหวิชาชีพทำงานร่วมกันอย่างให้เกียรติซึ่งกันและกัน ปฏิบัติตามหน้าที่ที่ตนได้รับมอบหมาย พูดคุยกันอย่างสุภาพ มีสีหน้ายิ้มแย้ม

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์-สหวิชาชีพดี/ไม่ดีขึ้นอยู่กับการสื่อสารที่ดีระหว่างกัน เพราะต้องมีการประสานงาน การทำงานร่วมกัน ทักษะการสื่อสารจึงเป็นสิ่งสำคัญ, แต่ละวิชาชีพควรเคารพและให้เกียรติกัน รับผิดชอบงานในวิชาชีพของตนและไม่ทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเดือดร้อน

-ทักษะที่แพทย์ควรมีคือทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานเป็นทีม

3. competencies ที่แพทย์ควรมี

-problem-solving and critical thinking

-communication

-teamwork

-professionalism

-empathy

-ได้เห็นว่าแพทย์ที่มีdoctor-patient relationshipที่ดีจะพูดคุยกับคนไข้ด้วยถ้อยคำที่สุภาพ เข้าหาอย่างจริงใจและไม่ใช้น้ำเสียงที่ดุดันหรือกระแทกทำให้คนไข้กลัว

-การที่มีความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยที่ดี คือการที่แพทย์สามารถเข้าใจว่าผู้ป่วยอยากที่จะสื่อสารอะไรออกมาให้แพทย์ได้รับรู้บ้าง และสามารถนำไปรักษาผู้ป่วยต่อได้อย่างมีประสิทธิภาพจากการเริ่มต้นด้วยการมีการสื่อสารที่ดีกับผู้ป่วย

-ทักษะที่จำเป็นต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยที่ดี คือการสื่อสารและความมีempathyที่เข้าใจและโอบอ้อมต่อผู้ป่วย

2.Inter-professional Relationship

-แพทย์กับวิชาชีพอื่นสื่อสารกันต้องใช้ความรู้ความเข้าใจในศัพท์การแพทย์เฉกเช่นเดียวกัน ดังนั้นต้องมีความรู้และความเข้าใจเหมือนๆกันเสียก่อน

-การที่จะทำงานกันได้อย่างไม่ติดขัดนั้น จะต้องสื่อสารกันอย่างมีความเกรงใจซึ่งกันและกัน เคารพและให้เกียรติวิชาชีพที่เรากำลังทำงานอยู่ด้วยในฐานะหมอ จากที่ผมได้เดินทางไปเห็นพี่หมอทำงานและเขาก็คุยกับพี่วิชาชีพอื่นๆอย่างเคารพ ซึ่งเป็นทักษะที่ดีในการสื่อสาร

3.Competencies ทักษะสำคัญที่แพทย์ควรมี คือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น ทักษะการตัดสินใจ ทักษะความรู้ในสาขาวิชาชีพ

•จากที่สังเกต

-ได้เห็นแพทย์พูดกับคนไข้โดยใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย สุภาพ และใจเย็น มีความใส่ใจ

•ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยดีหรือไม่ดี เกิดจากด้านการสื่อสารที่เีและเข้าใจง่าย และยังมีปัจจัยเรื่องempathy ที่พูดคุยด้วยรวามเข้าอกเข้าใจ

•ทักษะที่สำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์

-ทักษะการสื่อสาร:พูดให้คนไข้เข้าใจได้ง่าย

-ทักษะการทำความเข้าใจกันและกัน

2. Inter-professional Relationship

•จากที่สังเกต

-ได้เห็นแพทย์ทำงานร่วมกับพี่พยาบาลโดยมีการสื่อสารและมีระบบการทำงานที่ดี

•ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์

-การเข้าใจกันและกัน

-การทำงานร่วมกันอย่างสุภาพ

-ระบบการทำงานที่เป็นทีม

•ทักษะที่สำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะการทำงานเป็นทีม

-ทีกษะการแก้ปัญหา

3. Competencies

• ทักษะการเป็นผู้นำผู้ตาม

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการแก้ปัญหา

        • จากการมาศึกษาดูงานที่แผนกวิสัญญีแพทย์ นิสิตได้เห็นการสนทนาระหว่างคนไข้และแพทย์ระหว่างทำการผ่าคลอด ถึงแม้ว่าคนไข้จะเป็นคนต่างชาติทำให้สนทานาเข้าใจกันยากแต่แพทย์และพยาบาลก็พยายามอธิบายท่าทางในการวางตัวเพื่อทำการฉีดยาชาบล็อกหลังก่อนการผ่าคลอดจึงทำให้จึงทำให้การสนทนาราบรื่นและเข้าใจตรงกัน

      •  ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดีเกิดจากการสื่อสารการพูดคุยที่ทำให้เกิดความเข้าใจตรงกัน และพูดโดยใช้คำที่ถูกต้องเหมาะสม ส่วนความสัมพันธ์ที่ไม่ดีเกิดการใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสม หรือการใช้อารมณ์รุนแรงร่วมกับการพูด

     •  ทักษาที่สำคัญคือด้านการสื่อสาร การรับฟัง และความเห็นอกเห็นใจ ทำความเข้าใจคนไข้ และทักษะการควบคุมอารมณ์

   2.  Inter-professional Relationship

    •  แพทย์มีการพูดคุยและขอความช่วยเหลือต่างๆจากพยาบาลและวิสัญญีแพทย์เช่นการส่งต่ออุปกรณ์ที่ใช้ในการผ่าตัด การถามค่าต่างๆของคนไข้ที่วิสัญญีแพทย์เป็นคนติดตาม โดยใช้คำพูดที่สุภาพ ให้เกียรติซึ่งกันและกัน

    • ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแพทย์-สหวิชาชีพที่ดี มาจากการให้เกียรติซึ่งกันและกัน การคุยกันอย่างเคารพ และการมีทักษะความเป็นผู้นำ ซึ่งหากไม่มีสิ่งเหล่านี้ก็อาจทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์-สหวิชาชีพไม่ดีได้

    •  ทักษะที่สำคัญคือ ความเห็นอกเห็นใจ การทำงานร่วมกันเป็นทีม ความสามัคคี การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

    3. Competencies ทักษะที่แพทย์ควรมี

    •  ความเห็นอกเห็นใจ

    •  ทักษะด้านการสื่อสาร

    •  ทักษะการตัดสินใจ

    •  ทักษะการเป็นผู้นำ

    •  ทักษะการควบคุมอารมณ์

-แพทย์มีการพูดคุยกับผู้ป่วย โดยใช้วิธีการพูด เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเครียด และมีการให้ความรู้ผู้ป่วย โดยการใช้คำที่ทำให้ผู้ป่วยเข้าใจง่าย เข้าใจถึงวิธีการ และผลที่ตามมาหลังจากการรักษา

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยเป็นไปได้ด้วยดี คือ

1.การสื่อสารที่เป็นกันเอง: การสื่อสารที่ชัดเจนและเป็นกันเองระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยช่วยให้มีความเข้าใจร่วมกันและสร้างความเชื่อมั่นในการรักษา

2. ความเห็นด้วยในการตัดสินใจ: เมื่อแพทย์และผู้ป่วยมีความเห็นตรงกันในการตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษา มีแผนการรักษาที่ได้รับการยอมรับและเข้าใจในทั้งสองฝ่าย

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยเป็นไปได้ไม่ดี คือ

1. การสื่อสารที่ไม่เพียงพอ: การสื่อสารที่ขาดแคลนหรือไม่ชัดเจนระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดพลาดหรือความไม่พอใจได้

2. ความเจ็บป่วยหรือความไม่สะดวก: บางครั้งความเจ็บป่วยหรือความไม่สะดวกทางด้านร่างกายทำให้ผู้ป่วยรู้สึกโกรธหรือเครียด ซึ่งอาจส่งผลให้ความสัมพันธ์กับแพทย์เป็นลบ

-ทักษะที่แพทย์ควรมี คือ

1. การสื่อสารที่ดี:สื่อสารโดยเปิดเผยและเข้าใจความต้องการของผู้ป่วย และสามารถใช้ภาษาที่ง่ายต่อการเข้าใจได้

2.ความเอาใจใส่:การใส่ใจและเห็นใจต่อสถานการณ์ของผู้ป่วย และการให้ความเข้าใจในมุมมองของผู้ป่วย

2.Inter-professional Relationship

-ที่ได้สังเกตมา มีดังนี้

1. การทำงานร่วมกันของทีม: ได้เห็นการทำงานร่วมกันของทีมแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์อื่น ๆ เช่น พยาบาล และเจ้าหน้าที่ด้านสุขภาพ

2. การแลกเปลี่ยนข้อมูล: การแบ่งปันข้อมูลและความรู้ระหว่างทีมงานทางการแพทย์ เพื่อให้มีการวินิจฉัยและการรักษาที่เหมาะสมแก่ผู้ป่วย

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ เป็นไปได้ด้วยดีคือ

1. ความเข้าใจและความร่วมมือ: การเข้าใจและรับฟังซึ่งกันและกัน แพทย์และสหวิชาชีพควรเข้าใจภารกิจและบทบาทของกันและกัน และมีความร่วมมือในการดำเนินงานร่วมกันอย่างเหมาะสม

2. การสื่อสารที่ดี: การสื่อสารที่เปิดเผยและมีความโปร่งใส เพื่อให้ทุกคนในทีมเข้าใจเป้าหมายและยุทธศาสตร์อย่างชัดเจน

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ เป็นไปได้ไม่ดี คือ

1. ขัดแย้งในการรับฟังและเข้าใจ: ความขัดแย้งในการมองเห็นและเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทและภารกิจของแต่ละฝ่ายอาจทำให้เกิดความไม่สมพันธ์และความขัดแย้ง

2. ขาดความโปร่งใสและการสื่อสารที่ไม่ดี: การสื่อสารที่ไม่เปิดเผยและไม่ชัดเจน หรือขาดความโปร่งใสในการเปิดเผยข้อมูลสามารถทำให้เกิดความไม่พึงพอใจเกิดขึ้นได้

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์

แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ

1. การสื่อสาร: การสื่อสารอย่างชัดเจนและเปิดเผยมีความสำคัญสำหรับสร้างความเข้าใจและความไว้วางใจในทีมทำงาน

2. ความรับผิดชอบ: การมีความรับผิดชอบต่อการดำเนินงานของทีมและผลการรักษาของผู้ป่วยเป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อความเชื่อมั่นและความร่วมมือในทีม

3.Competencies :

1.การสื่อสาร

2.การเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง

3.ความเชี่ยวชาญทางด้านที่เฉพาะเจาะจง

4.การทำงานร่วมกับทีม

สังเกตเห็นหลังจากการผ่าตัดเสร็จสิ้นแล้ว ในระหว่างที่ผู้ป่วยฟื้น วิสัญญีแพทย์พูดกับผู้ป่วยด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยน และใช้เครื่องมือดูดน้ำลายออกจากผู้ปวยอย่างนิ้มนวล หลังจากนั้นทุกคนใน operation room ช่วยกันอุ้มผู้ปวยขึ้นเตียงอย่างระมัดระวัง เพื่อนำไปฟักฟื้นต่อ

2. inter-professional

   ในระหว่างผ่าตัดศัลย์แพทย์ได้พูดคุยกับพยาบาลและคนอื่น ๆ ในเรื่องทั่วไปเหมือนกับทุกท่านเป็นคนในครอบครัว มีการสอบถามเรื่องต่างๆ ด้วยความเป็นห่วง

3. Competencies

   ทักษาที่จำเป็นได้แก่ทักษะพัตถการเนื่องจากจากการสังเกตการณ์ในห้องผ่าตัด ศัลย์แพทย์สามารถใช้เครื่องมือได้อย่างคล่องและมีความละเอียดในการทำงาน

   
   

จากที่ได้สังเกต

• มีความสัมพันธ์ที่ดี คือ ผู้ป่วยรู้สึกสบายใจ ไว้วางใจ หมอให้ข้อมูลครบถ้วน ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ

ปัจจัยที่มีผลต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย

• การสื่อสาร คือ หมอพูดจาสุภาพ อธิบายเข้าใจง่าย ตอบคำถามครบถ้วน ผู้ป่วยรู้สึกสบายใจที่จะพูดคุย

• ความเห็นอกเห็นใจ หมอเข้าใจความรู้สึกของผู้ป่วย เอาใจเขามาใส่ใจเรา

• การเคารพ หมอเคารพสิทธิ์ของผู้ป่วย ให้ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ

ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย

• ทักษะการสื่อสาร หมอต้องสามารถสื่อสารกับผู้ป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพ อธิบายข้อมูลให้เข้าใจง่าย ตอบคำถามครบถ้วน

• ทักษะการฟัง หมอต้องตั้งใจฟังผู้ป่วย เข้าใจความรู้สึกและความต้องการของผู้ป่วย

• ทักษะการเห็นอกเห็นใจ หมอต้องเข้าใจความรู้สึกของผู้ป่วย แสดงความห่วงใย ใส่ใจ

Inter-professional Relationship

จากที่ได้สังเกต คือ ทีมแพทย์และสหวิชาชีพทำงานร่วมกันอย่างราบรื่น มีการสื่อสารที่ดี แชร์ข้อมูลซึ่งกันและกัน เพื่อประโยชน์ของผู้ป่วย

ปัจจัยที่มีผลต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ

• การสื่อสาร ทีมแพทย์และสหวิชาชีพต้องสื่อสารกันอย่างดี แชร์ข้อมูลซึ่งกันและกัน

• ความเคารพ ทีมแพทย์และสหวิชาชีพต้องเคารพซึ่งกันและกัน ให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของทุกคน

• เป้าหมายร่วมกัน ทีมแพทย์และสหวิชาชีพต้องมีเป้าหมายร่วมกัน นั่นคือการรักษาผู้ป่วยให้หายป่วย

Competencies ที่แพทย์ควรมี

Teamwork Critical-thinking and Empathy

1.doctor-patient relationship

แพทย์มีการสอบถามอาการของคนไข้เพื่อติดตามอาการหรือการรักษาก่อนหน้าอยู่เสมอ จากการดูงานที่วอร์ตจักษุมักจะมีการติดติดตามอาการเช่น อาการมัวของตาคนไข้ อาการเคืองตา กระจกตาโกง

ตัดลิ่มที่เกิดจากเบาหวานขึ้นตา ภาวะหนังใต้ตาม้วนเข้าด้านในทำให้ขนตาทิ่มตา ต้อหิน ต้อกระจก 9ล9

ซึ่งคนไข้ก็มีการตอบคำถามอย่างตรงประเด็น ทำให้การติดตามผลการรักษาเป็นไปอย่างราบลื่น

บวกกับการนัดติดตามอาการในระยะยาวเพื่อไม่ให้เกิดโรคซ้ำหรือหายขาดจากโรค หมอมีการใช้คำพูดหรือการสื่อสารกับคนไข้ดีมีไมตรีจิตทำให้คนไข้เชื่อมั่นและวางใจ

2.inter-professional relationships

มีการสื่อสารกันระหว่างแพทย์กับสหวิชาชีพ เช่นการส่งต่อข้อมูลจากพยาบาลสู่แพทย์เพื่อดำเนินการวินิจฉัยต่อไป มีความเคารพซึ่งกันและกัน มีทักษะการสื่อสารที่ดีทำให้เกิดการส่งต่อข้อมูลที่ระเอียดตามไปด้วย

3.competencies

ที่ควรมีคือ มีทักษะการสื่อสารที่ดี มีความเห็นอกเห็นใจ ใฝ่หาความรู้ การตัดสินใจ ทักษะการแก้ปัญหา

• ได้เห็นแพทย์พูดคุยกับคนไข้ด้วยความใจเย็น พยายามเข้าใจคนไข้ เวลาอธิบายคำศัพท์เกี่ยวกับทางการแพทย์ก็จะใช้คำศัพท์ที่ง่ายต่อการเข้าใจ และทำให้คนไข้เข้าใจเกี่ยวกับอาการ/วิธีการรักษาให้ได้มากที่สุด

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์กับผู้ป่วยดี/ไม่ดี คือ การที่แพทย์เอาใจใส่คนไข้ เอาใจเขามาใส่ใจเรา เพื่อให้เข้าใจในตัวคนไข้มากยิ่งขึ้น นอกจากนี้แพทย์ยังรู้วิธีการพูดว่าควรพูดอย่างไรหากคนไข้ไม่เข้าใจ หรือมีอารมณ์ที่ไม่ดี

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย คือ ทักษะการสื่อสาร เพราะแพทย์ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ป่วย ทักษะสื่อสารจึงสำคัญมาก ที่จะช่วยให้เข้าใจอาการของคนไข้ ซึ่งง่ายต่อการรักษาและให้คำแนะนำแก่คนไข้

2. Inter-professional Relationship

• แพทย์กับพยาบาลพูดคุยกันอย่างสุภาพ เคารพซึ่งกันและกัน เพื่อให้งานดำเนินไปได้อย่างราบรื่นและปราศจากปัญหาที่ตามมา นอกจากนี้ยังมีการทำงานอย่างเป็นระบบระหว่างแพทย์กับพยาบาล

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์กับสหวิชาชีพดี/ไม่ดี คือ การให้เกียรติซึ่งกันและกันระหว่างแพทย์และพยาบาล ให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ใช้กิริยาวาจาสุภาพ

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์กับสหวิชาชีพ คือ ทักษะการสื่อสาร เพราะหากไม่เกิดการสื่อสารระหว่างแพทย์กับพยาบาล อาจจะทำให้สารที่จะส่ง/สารที่ได้รับตกหล่น ซึ่งอาจจะจะส่งผลกระทบต่อการรักษาของคนไข้ได้

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี คือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม ทักษะการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าและการตัดสินใจ ทักษะการบริหารจัดการเวลา ทักษะการเป็นผู้นำ

-แพทย์มีการพูดคุยกับผู้ป่วย เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเครียด พร้อมให้ความรู้ผู้ป่วย โดยการใช้คำที่ทำให้ผู้ป่วยสามรถเข้าใจได้ เข้าใจถึงการรักษา

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยเป็นไปได้ด้วยดี คือ

1.การสื่อสารที่แบบกันเอง: การสื่อสารที่เป็นกันเองระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยช่วยให้ผู้ป่วยมีความไว้วางใจ

2. ความเห็นด้วยในการตัดสินใจ: เมื่อแพทย์และผู้ป่วยมีความเห็นตรงกันในการตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษา มีแผนการรักษาที่ได้รับการยอมรับและเข้าใจในทั้งสองฝ่าย

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยเป็นไปได้ไม่ดี คือ

การสื่อสารที่ไม่เพียงพอ: การสื่อสารที่คลุมเครือ อาจทำให้เกิดผิดพลาดได้

ความเจ็บป่วยหรือความไม่สะดวก: บางครั้งความเจ็บป่วย ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกโกรธหรือเครียด มาตั้งแต่แรกจน ความสัมพันธ์กับแพทย์เป็นลบ

-ทักษะที่แพทย์ควรมี คือ

การสื่อสารที่ดี:สื่อสารแบบใจเขาใจเรา สามารถใช้ภาษาที่ง่ายต่อการเข้าใจได้

ความเอาใจใส่:การใส่ใจและเห็นใจต่อสถานการณ์ของผู้ป่วย และการให้ความเข้าใจในมุมมองของผู้ป่วย

Inter-professional Relationship

-ที่ได้สังเกตมา มีดังนี้

การทำงานร่วมกันของทีม: ได้เห็นการทำงานร่วมกันของทีมแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์อื่น ๆ เช่น พยาบาล และเจ้าหน้าที่ด้านสุขภาพ

การแลกเปลี่ยนข้อมูล: การแจ้งข้อมูลข่าวสาร เพื่อให้มีการวินิจฉัยและการรักษาที่เหมาะสมแก่ผู้ป่วย

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ เป็นไปได้ด้วยดีคือ

ความเข้าใจและความร่วมมือ: การเข้าใจและรับฟังซึ่งกันและกัน แพทย์และสหวิชาชีพควรเข้าใจภารกิจและบทบาทของกันและกัน และควรมีการวางตัวที่เหมาะสม

การสื่อสารที่ดี: การสื่อสารที่มีความชัดเจน

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ เป็นไปได้ไม่ดี คือ

ขัดแย้งในการรับฟังและเข้าใจ: ความขัดแย้งในการมองเห็นและเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทและภารกิจของแต่ละฝ่าย หรือการมีอีโก้สูงก็เป็นสาเหตุใหญ่

ขาดความโปร่งใสและการสื่อสารที่ไม่ดี: การสื่อสารที่ไม่ชัดเจน หรือขาดความโปร่งใสในการเปิดเผยข้อมูลสามารถทำให้เกิดความขุ่นเคืองได้

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์

แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ

การสื่อสาร: การสื่อสารอย่างชัดเจนและเปิดเผยสร้างความไว้วางใจในทีมทำงาน

ความรับผิดชอบ: การมีความรับผิดชอบต่องานและทีม

3.Competencies :

1.การสื่อสาร

2.การเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง

3.ความเชี่ยวชาญทางด้านที่เฉพาะเจาะจง

1.Doctor-Patient Relationship

-แพทย์มีการพูดคุยกับผู้ป่วย เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเครียด พร้อมให้ความรู้ผู้ป่วย โดยการใช้คำที่ทำให้ผู้ป่วยสามรถเข้าใจได้ เข้าใจถึงการรักษา

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยเป็นไปได้ด้วยดี คือ

1.การสื่อสารที่แบบกันเอง: การสื่อสารที่เป็นกันเองระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยช่วยให้ผู้ป่วยมีความไว้วางใจ

2. ความเห็นด้วยในการตัดสินใจ: เมื่อแพทย์และผู้ป่วยมีความเห็นตรงกันในการตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษา มีแผนการรักษาที่ได้รับการยอมรับและเข้าใจในทั้งสองฝ่าย

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยเป็นไปได้ไม่ดี คือ

การสื่อสารที่ไม่เพียงพอ: การสื่อสารที่คลุมเครือ อาจทำให้เกิดผิดพลาดได้

ความเจ็บป่วยหรือความไม่สะดวก: บางครั้งความเจ็บป่วย ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกโกรธหรือเครียด มาตั้งแต่แรกจน ความสัมพันธ์กับแพทย์เป็นลบ

-ทักษะที่แพทย์ควรมี คือ

การสื่อสารที่ดี:สื่อสารแบบใจเขาใจเรา สามารถใช้ภาษาที่ง่ายต่อการเข้าใจได้

ความเอาใจใส่:การใส่ใจและเห็นใจต่อสถานการณ์ของผู้ป่วย และการให้ความเข้าใจในมุมมองของผู้ป่วย

Inter-professional Relationship

-ที่ได้สังเกตมา มีดังนี้

การทำงานร่วมกันของทีม: ได้เห็นการทำงานร่วมกันของทีมแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์อื่น ๆ เช่น พยาบาล และเจ้าหน้าที่ด้านสุขภาพ

การแลกเปลี่ยนข้อมูล: การแจ้งข้อมูลข่าวสาร เพื่อให้มีการวินิจฉัยและการรักษาที่เหมาะสมแก่ผู้ป่วย

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ เป็นไปได้ด้วยดีคือ

ความเข้าใจและความร่วมมือ: การเข้าใจและรับฟังซึ่งกันและกัน แพทย์และสหวิชาชีพควรเข้าใจภารกิจและบทบาทของกันและกัน และควรมีการวางตัวที่เหมาะสม

การสื่อสารที่ดี: การสื่อสารที่มีความชัดเจน

- ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ เป็นไปได้ไม่ดี คือ

ขัดแย้งในการรับฟังและเข้าใจ: ความขัดแย้งในการมองเห็นและเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทและภารกิจของแต่ละฝ่าย หรือการมีอีโก้สูงก็เป็นสาเหตุใหญ่

ขาดความโปร่งใสและการสื่อสารที่ไม่ดี: การสื่อสารที่ไม่ชัดเจน หรือขาดความโปร่งใสในการเปิดเผยข้อมูลสามารถทำให้เกิดความขุ่นเคืองได้

-ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์

แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ

การสื่อสาร: การสื่อสารอย่างชัดเจนและเปิดเผยสร้างความไว้วางใจในทีมทำงาน

ความรับผิดชอบ: การมีความรับผิดชอบต่องานและทีม

3.Competencies :

1.การสื่อสาร

2.การเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง

3.ความเชี่ยวชาญทางด้านที่เฉพาะเจาะจง

>สังเกตได้จากการที่ มีแพทย์มาประกบดูการตรวจกับคนไข้ตลอดเพราะคนไข้ความเสี่ยงที่จะ cardiac arrest มีการคอยบอกให้สบายใจและให้ค่อยๆหายใจ

>ปัจจัยที่ให้มีความสัมพันธ์ที่ดี คือการสื่อสารระหว่างคนไข้กับแพทย์ตลอด เพื่อไม่ให้คนไข้มีอาการกังวลในเครื่อง CT scan

>ทักษะที่สำคัญ คือการสื่อสารของแพทย์การเลือกให้คำพูด ความเห็นอกเห็นใจ และความเป็นมืออาชีพ

2.Inter-professtional relationship

>สังเกตได้จากการที่แพทย์รังสี แพทย์เจ้าของไข้ พยาบาล เจ้าหน้าที่เวรเปล และ เจ้าหน้าที่รังสีเทคนิค ทำงานร่วมกัน โดยมีระบบการส่งข้อมูลที่ทันสมัย และมีความรวดเร็วในการส่งต่อคนไข้ และทำอย่างมีความปลอดภัย

>ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์-สหวิชาชีพ คือการรับผิดชอบหน้าที่ ความตรงต่อเวลา การสื่อสารที่มีการเข้าใจกัน ไม่ใช้อารมณ์และเป็นมืออาชีพ

>ทักษะที่สำคัญ คือความเป็นมืออาชีพ การสื่อสาร การควบคุมอารมณ์ ตรงต่อเงลาและเป็นระเบียบ

3.Competencies ที่แพทย์ควรมี

Team work

Time management

Empathy

Decision-Making

communication

Knowledge

สิ่งที่ได้สังเกต : มีการถามอาการคนไข้ ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย และคุยด้วยความใจเย็นและอ่อนโยน ตั้งใจฟังสิ่งที่คนไข้อธิบาย

ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ ระหว่างแพทย์-ผู้ป่วยดี/ไม่ดี :สิ่งที่สำคัญคือแพทย์ควรจะมี empathy ต่อคนไข้ และผู้ป่วยอาจจะสื่อสารออกมาได้ไม่ชัดเจนเนื่องจากอาการป่วย

ทักษะที่สำคัญ: ทักษะการสื่อสารและความอดทน

2.inter professional relationship

สังเกต:ผู้ป่วยและแพทย์คุยกันอย่สงสุภาพและมีความเกรงใจกันและกัน

ปัจจัยที่สำคัญที่ส่งผลต่อสัมพันธ์ระหว่างเเพทย์และสหวิชาชีพ คือการให้เกียรติซึ่งกันและกันต่อเพื่อนร่วมงาน

ทักษะการอยู่ร่วมกันในสังคม

3.Competencies

1.ทักษะการสื่อสาร

2.ทักษะการแก้ปัญหา

3.ทักษะการตัดสินใจ

-ได้เห็นว่าแพทย์มีการสื่อสารกับผู้ป่วยตลอดการผ่าตัด จากเคสการผ่าตัดกระดูกหัก ซึ่งบล็อคหลัง ไม่ได้ให้ยาสลบ แค่ให้ยาชา มีการสอบถามผู้ป่วยว่ามึอาการชาหรือไม่ เจ็บตรงไหนรึป่าว ตอนนี้รู้สึกอย่างไร

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์กับผู้ป่วยดี คือการเข้าอกเข้าใจ สื่อสารกับผู้ป่วยอย่างใจเย็น

-ทักษะในการสื่อสาร แพทย์ควรต้องมีความสามารถในการสื่อสารได้ดี เพื่อเข้าใจและได้รับข้อมูลที่ถูกต้องครบถ้วน

2.Inter-professional relationship

-ในห้องผ่าตัด แพทย์ต้องการเครื่องมือ ได้ทำการบอกพี่พยาบาล พี่พยาบาลรับฟังและรีบนำเครื่องมือมาให้ แพทย์มีการพูดคุยกับintern สร้างบรรยากาศในห้องผ่าตัดให้ไม่ตึงเครียด ให้เกียรติซึ่งกันและกัน พูดด้วยถ้อยคำสุภาพ

-ปัจจัยที่สำคัญ คือการรับผิดชอบต่อหน้าที่ของคนเอง และสื่อสารด้วยความใจเย็น ในการทำงานภายใต้แรงกดดันและเวลา โดยเฉพาะในห้องผ่าตัด อาจทำให้เกิดความเครียด ควรควบคุมอารมณ์และสื่อสารอย่างใจเย็น มีเหตุผล และเมื่อได้รับหน้าที่ที่มอบหมาย ควรตั้งใจทำหน้าที่นั้นให้ได้อย่างดีและมีประสิทธิภาพมากที่สุด

-ทักษะที่สำคัญ คือการทำงานเป็นทีม การแก้ปัญหา การสื่อสาร

3.Competencies

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษาะการทำงานเป็นทีม

-ทักษะการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า

-ทักษะการเข้าอกเข้าใจซึ่งกันและกัน

-ทักษะการบริหารจัดการ

• จากการได้สังเกตความสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยและแพทย์ แพทย์จะยึดถือประโยชน์ของผู้ป่วยเป็นสำคัญ ให้เกียรติผู้ป่วยและพยายามรักษาผู้ป่วยอย่างเต็มความสามารถ แพทย์จะใส่ใจในความสบายใจของผู้ป่วยและความยินยอมของผู้ป่วยในการจะกระทำการต่าง ๆ และจะรักษาความลับของผู้ป่วยในการรักษาเสมอ เพื่อสร้างความไว้วางใจและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแพทย์และผู้ป่วย

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยดีคือ แพทย์จะต้องรับฟังผู้ป่วยด้วยความตั้งใจ ตั้งใจตรวจรักษาอย่างเต็มที่และดูแลผู้ป่วยอย่างดีในทุกกระบวนการรักษา รวมถึงให้ความสบายใจกับผู้ป่วย รู้จักการใช้ถ้อยคำปลอบโยนกับผู้ป่วย ส่วนปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยไม่ดี คือการที่แพทย์ไม่ใส่ใจในการรักษา ไม่ทำความเข้าใจผู้ป่วย หรือใช้ถ้อยคำรุนแรง ไม่ให้เกียรติผู้ป่วย เป็นต้น

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร การมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ป่วยเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งในการรักษา เพราะจะสร้างความไว้วางใจให้กับผู้ป่วย และทำให้ผู้ป่วยรู้สึกเชื่อถือ นอกจากนี้การใช้ถ้อยคำที่ดีจะทำให้ผู้ป่วยรู้สึกสบายใจและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้ป่วยกับแพทย์ได้อีกด้วย

  2.Inter-professional Relationship

• จากการสังเกตความสัมพันธ์ แพทย์จะให้เกียรติพยาบาลและผู้ร่วมงานในสหวิชาชีพอื่น ๆ ด้วยการพูดคุยด้วยถ้อยคำที่สุภาพและแสดงท่าทีที่เป็นมิตรอยู่เสมอ เพราะการรักษาคนไข้นั้น ต้องกระทำกันเป็นทีมซึ่งอาศัยความสามัคคีเป็นที่ตั้ง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่สำคัญมากในการรักษาความสัมพันธ์กับผู้ร่วมงานในสหวิชาชีพอื่น ๆ

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์-ผู้ร่วมงานในสหวิชาชีพดีคือ การให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกัน มีความสามัคคีกันในการทำงานและรับผิดชอบหน้าที่ของตนเอง สำหรับปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์-ผู้ร่วมงานในสหวิชาชีพไม่ดีคือ การไม่ควบคุมอารมณ์ในการทำงาน และการไม่รับผิดชอบในงานที่ตนเองได้รับมอบหมาย

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ร่วมงานในสหวิชาชีพที่ดี คือ ทักษะในการทำงานร่วมกันเป็นทีม เนื่องจากในการรักษาผู้ป่วย ต้องอาศัยการทำงานเป็นทีมจากสหวิชาชีพซึ่งมีความเชี่ยวชาญที่ต่างกัน แต่เมื่อมารวมกันแล้วจะทำให้การรักษาได้ประสิทธิภาพ ดังนั้นการทำงานร่วมกันเป็นทีมจึงเป็นสิ่งที่สำคัญมากในการรักษาผู้ป่วย

  3.Competencies ที่แพทย์ควรมีคือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม ทักษะการบริหารจัดการเวลา และทักษะการตัดสินใจแก้ปัญหาในสถานการณ์ฉุกเฉิน

ความสัมพันธ์ระหว่างคุณหมอและคนไข้ในโรงพยาบาลบนwardที่ฉันได้ไปศึกษา มีความสัมพันธ์ที่ดี ดำเนินไปอย่างราบรื่น คุณหมอใส่ใจและให้ความสำคัญกับคนไข้ทุกเตียงอย่างเหมาะสมเท่าเทียมกัน และคนไข้ก็มีปฏิสัมพันธ์ให้ความร่วมมือในการตอบคำถามคุณหมอได้เป็นอย่างดี

Inter-Professional Relationship

ความสัมพันธ์ระหว่างหมอกับสหวิชาชีพบนwardที่ฉันได้ศึกษา มีความเป็นกันเอง ตั้งใจทำหน้าที่ที่ตนเองได้รับมอบหมายได้เป็นอย่างดี

และปัจจัยที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์อันดี คือ การเคารพความคิดเห็นของกันและกัน และคอยช่วยเหลือผู้อื่นในสิ่งที่ตนเองทำได้

Competencies

ทักษะที่แพทย์ควรมี คือการเห็นอกเห็นใจผู้อื่นเพราะเราต้องทำงานร่วมกับหลายหลายฝ่าย การที่เราเห็นอกเห็นใจทุกคนจะช่วยให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีความสุข ทักษะการบริหารจัดการ ตัดสินใจที่รวดเร็ว แม่นยำ และทันท่วงทีและทักษะการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

-แพทย์จะถามญาติว่าผู้ป่วยมีอาการอะไรบ้าง เป็นมานานเท่าไหร่ (เพราะเด็กยังอธิบายไม่ได้จึงให้ญาติตอบ) โดยใช้คำพูดที่เข้าใจง่าย ไม่ใช่ศัพท์ทางการแพทย์ เวลาตรวจร่างกายจะมีการร้องเพลง หรือหลอกล่อเพื่อให้เด็กให้ความร่วมมือในการตรวจของหมอ

-แพทย์และผู้ป่วยจะมีความสัมพันธ์ที่ดีได้ เกิดจากการพูดคุยที่แสดงถึงความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันใช้คำพูดที่สุภาพแต่ก็ดูเป็นกันเอง ส่วนความสัมพันธ์ที่ไม่ดี อาจเกิดจากการไม่ให้เกียรติและพูดจาไม่ดีต่อกัน

-ทักษะการสื่อสาร การวางตัวให้เหมาะสม และการแสดงความเห็นอกเห็นใจ

2.Inter-professional Relationship

-พูดคุยกันโดยใช้คำที่สุภาพ แต่ก็มีความเป็นกันเอง โทนเสียงน่าฟัง ไม่วีนเหวี่ยง และปฏิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียม และมีการปรึกษากันเพื่อหาแนวทางการรักษาที่เหมาะสม

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดีคือ การให้เกียรติซึ่งกันและกัน สื่อสารกันให้เข้าใจ เพื่อให้การรักษาเป็นไปในแนวทางเดียวกัน และสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ส่วนการไม่ให้เกียรติผู้อื่น และการเห็นแก่ตัว คือปัจจัยที่จะทำให้ความสัมพันธ์ไม่ดี

-ทักษะการสื่อสาร ความรับผิดชอบ การทำงานเป็นทีม ความเป็นผู้นำ

3.Competencies

ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานเป็นทีม ทักษะการแก้ไขปัญหา ทักษะการสังเกต

1. Doctor patient relationship

• อย่างไร : สังเกตจากการสื่อสารระหว่างแพทย์วิสัญญีกับผู้ป่วย ที่ถึงแม้จะเป็นบทสนทนาสั้น ๆ แต่โทนเสียงและท่าทางแสดงความเป็นมิตรและเคารพผู้ป่วย เช่น มีใบหน้ายิ้มแย้ม ถามผู้ป่วยด้วยคำสุภาพ น้ำเสียงไม่ดุดัน เช่น คนไข้พร้อมสำหรับการผ่าตัดหรือยังคะ, หมอกำลังจะให้ยาสลบแล้วนะคะ, คนไข้สามารถนอนในท่าที่สบายที่สุดได้เลยนะคะ, และรู้สึกไม่สบายตรงไหนบอกหมอได้เลยนะคะ

• ปัจจัย : การสื่อสารที่ดีระหว่างแพทย์และผู้ป่วย การมีความเห็นอกเห็นใจต่อผู้ป่วย มีความรับผิดชอบในหน้าที่ เคารพและให้เกียรติผู้ป่วย

• ทักษะ : ทักษะการสื่อสาร และการเห็นอกเห็นใจ

2. Inter-professional relationship

• อย่างไร : แพทย์วิสัญญีทำงานร่วมกับแพทย์ศัลยกรรมและพี่พยาบาล แต่ละคนทำตามหน้าที่ของตนเอง โดยสื่อสารกันด้วยถ้อยคำสุภาพ และมีการใช้คำศัพท์เฉพาะทางการแพทย์ด้วย

• ปัจจัย : มีความรู้เกี่ยวกับวิชาชีพแพทย์ มีความสามารถในหน้าที่ของตน สามารถสื่อสารระหว่างแพทย์ต่างสาขาและกับบุคคลากรทางการแพทย์อื่นได้

• ทักษะ : ทักษะการสื่อสาร, การทำงานร่วมกันเป็นทีม, การแก้ไขปัญหา

3. Competencies doctor

• ทักษะการสื่อสารและการทำงานเป็นทีม

• มีความถนัดในวิชาชีพ

• มีความเห็นอกเห็นใจทั้งต่อผู้ป่วยและต่อบุคคลากรทางการแพทย์ด้วยกันเอง

• ทักษะการแก้ไขปัญหาและการคิดอย่างมีเหตุผล

-ได้เห็นวิธีการพูดคุยของแพทย์ที่มีความเป็นกันเอง ช่วยทำให้คนไข้ไม่รู้สึกอึดอัด ให้คนไข้กล้าที่จะเล่าถึงอาการหรือกิจวัตรประจำวันของตัวคนไข้ที่อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาการป่วยหรือโรคต่างๆ

-การใช้คำพูดของแพทย์ที่อธิบายการทำงายของยาและเครื่องมือในการรักษาให้มีความเข้าใจได้ง่าย ช่วยให้คนไข้สามารถนำไปปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง

2.Inter-Professional Relationship

-มีความเคารพในทุกๆอาชีพกับผู้ที่เราร่วมงานด้วย ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ช่วยกันดูแลรักษาคนไข้ให้หายดีได้ในที่สุด

-สื่อสารกันอย่างตรงไปตรงมา มีศิลปะในการสื่อสารพูดคุย ใช้คำพูดให้ถูกต้องเหมาะสม

-รู้จักการทำงานร่วมกันเป็นทีม เพราะการรักษาไม่สามารถจะสำเร็จได้โดยแพทย์คนเดียว หรือพยาบาลคนเดียวได้ แต่ต้องอาศัยการทำงานร่วมกันจากหลายๆฝ่าย ดังนั้นจึงควรที่จะรู้จักเรียนรู้ ปรับตัวในการทำงานร่วมกันกับผู้อื่น

3.Competencies

-มีการวางตัวให้ดีและเหมาะสมต่อสถานการณ์เป็นสิ่งสำคัญ การไม่ตัดสินคนไข้ การแสดงออกทางกายภาพเป็นสิ่งสำคัญ หากไม่รู้จักจัดการให้ดีอาจส่งผลเสียต่อการรักษา รวมถึงอาจปิดโอกาสในการที่จะรับรู้ถึงปัจจัยส่วนตัวของคนไข้ที่อาจมีผลต่อการรักษาอีกด้วย

-ไม่นำข้อมูลของคนไข้ไปเผยแพร่หรือนำไปพูดคุยเล่นกับผู้อื่น หากต้องการปรึกษากับแพทย์ท่านอื่นก็ควรเล่าเพียงแค่อาการหรือปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการรักษาเท่านั้น

-จากที่ได้สังเกตวอร์ดอายุรกรรม แพทย์มีสัมพันธ์ที่ดีกับคนไข้ มีการ สักประวัติอย่างเป็นมิตร และเข้าอกเข้าใจคนไข้ คนไข้เองก็ให้ความร่วมมือที่ดีในการเปิดเผยข้อมูลต่างๆกับแพทย์

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างคนไข้และแพทย์พัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นคือการสื่อสาร หากแพทย์สื่อสารกับคนไข้ด้วยความจริงใจ อธิบายอาการและภาวะต่างๆอย่างเข้าใจง่าย ก็จะทำให้คนไข้วางใจและเชื่อมั่นในตัวแพทย์ ประสิทธิภาพในการรักษาก็จะสูงมากขึ้น ทำให้การรักษาสำเร็จได้มากขึ้น

-ทักษาที่สำคัญที่สุด แน่นอนว่าคือทักษะการสื่อสาร เนื่องจากการสื่อสารเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ที่จะทำให้คนไข้และแพทย์เข้าใจในสิ่งต่างๆได้เหมือนกัน อีกทั้งความรู้ความสามารถก็จำเป็นมากเช่นกัน เพื่อสามารถวินิจฉัยคนไข้ได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ

2.Inter professional Relationship

-จากที่ได้สังเกตการทำงานในโรงพยาบาล ได้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับintern และแพทย์กับพยาบาล ซึ่งบุคลากรสามารถทำงานด้วยกันอย่างดีเยี่ยม แพทย์กับinternมีการรายงานเคสกันอย่างชัดเจน พูดคุยเพื่อมอบการรักษาที่ดีที่สุดให้แก่คนไข้ แพทย์และพยาบาลมีการทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบ พยาบาลรับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วยและนำปัญหามาแจ้งให้แพทย์เจ้าของไข้ทราบ

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์และสหวิชาชีพดีขึ้น คือการสื่อการกันภายในทีม เพื่อความชัดเจนและประสิทธิภาพของการทำงาน อีกทั้งการเคารพซึ่งกันและกัน ทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบ จะทำให้ความสัมพันธ์ดียิ่งขึ้น

-ทักษะการสื่อสาร เพื่อให้มีความชัดเจนในการส่งต่องาน ทักษะความเป็นผู้นำของแพทย์ เพื่อตัดสินใจในสถานการณ์ต่างๆ และความเห็นอกเห็นใจ เพื่อเข้าใจบุคคลากรที่ทำงานร่วมด้วย

3. Competency

   ทักษะการสื่อสาร

   ทักษะความเป็นผู้นำ

   ทักษะการตัดสินใจ

   เห็นอกเห็นใจผู้อื่น

   
   

   
   

1. Doctor-Patient Relationship

จากการสังเกตการณ์ในวอร์ดอายุกรรม พบว่า แพทย์มีทักษะการสื่อสารที่ดีกับคนไข้ ใช้ถ้อยคำที่สุภาพ จริงใจ และเป็นกันเอง ทำให้คนไข้ไม่รู้สึกกดดัน และกล้าที่จะเล่าอาการให้ฟัง มีการให้คำแนะนำกับคนไข้ที่เหมาะสม

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์กับผู้ป่วยดี

: แพทย์ควรมี empathy แสดงความเห็นอกเห็นใจ เข้าใจความรู้สึก และความกังวลของผู้ป่วย

: แพทย์ควรสื่อสารกับผู้ป่วยอย่างชัดเจน เข้าใจง่าย ตรงประเด็น และใช้ภาษาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละคน

ทักษะสำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์ ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะการสื่อสาร และ empathy

2. Inter-professional Relationship

-จากการสังเกตการณ์ในวอร์ดอายุกรรมพบว่า แพทย์และสหวิชาชีพมีการสื่อสารในการทำงานได้อย่างชัดเจน และปฏิบัติต่อการด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน

-ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ของแพทย์-สหวิชาชีพที่ดีคือ การสื่อสารที่ดี มีการสื่อสารกันได้อย่างชัดเจนแบะถูกต้อง ซึ่งจะช่วยลดการเข้าใจผิดได้และมีการปฏิบัติต่อกันด้วยความเคารพ สร้างบรรยากาศที่ดี ส่งเสริมความสัมพันธ์ และลดความขัดแย้งได้

-ทักษะสำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์-สหวิชาชีพ คือ ทักษะ Teamwork ทักษะการสื่อสาร และทักษะความเป็นผู้นำ

3. Competency

ทักษะสำคัญที่แพทย์ควรมี ได้แก่

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะ teamwork

-ทักษะการแก้ปัญหา

-ทักษะความเป็นผู้นำ

-ทักษะการคิดวิเคราะห์

-การเข้าอกเข้าใจ ซึ่งการและกันระหว่างแพทย์และผู้ป่วย ทำให้แพทย์อยากจะรักษาผู้ป่วยให้ดีที่สุด พร้อมกันนั้นผู้ป่วยก็พร้อมปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์เช่นกัน

-การสื่อสารกันอย่างเข้าใจระหว่างแพทย์และคนไข้ จะทำให้ผู้ป่วยเข้าใจขั้นตอนการรักษาของแพทย์เป็นอย่างดี ซึ่งจะช่วยลดปัญหาอื่นๆที่จะตามมา

2.อาจารย์แพทย์มีความสนิทสนมกับทุกคนในวอร์ด มีการให้คำแนะนำในส่วนที่พี่พยาบาลไม่รู้หรือมีข้อสงสัย

-การให้เกียรติซึ่งกันและกัน ทำให้เพื่อนร่วมงานรู้สึกอยากจะทำงานด้วย และทำให้งานออกมาดี

-การทำงานร่วมกันเป็นทีม เพราะแพทย์ไม่สามารถดูแลผู้ป่วยได้อย่างครอบคลุม ต้องอาศัยสหวิชาชีพอื่นร่วมด้วย เพื่อให้การดูแลผู้ป่วยดีที่สุด

-ทักษะการแก้ปัญหาและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ

-ทักษะในการสื่อสารที่ดี

-ทักษะด้านมนุษย์สัมพันธ์

• ที่สังเกตจากการเข้า operating room ของวอร์ดสูติ-นรีแพทย์ ได้เห็นว่าแพทย์ทำลงมือทำหัตถการด้วยความตั้งใจ ใช้สมาธิอย่างมาก คอยดูอาการของคนไข้อยู่ตลอด นอกการนี้ยังมีการสื่อสารกับคนไข้ระหว่างผ่าตัดหรือหลังผ่าตัดด้วย เช่น เคสผ่าคลอด ก็ได้สื่อสารบอกคุณแม่เกี่ยวกับทารก หรือเคสตัดมดลูกก็ได้มีการถามอาการคนไข้หลังจากปลุก ช่วยเคลื่อนย้ายคนไข้เป็นต้น

• ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และคนไข้ คือการสื่อสารก่อนการผ่าตัด อธิบายกระบวนการอย่างเข้าใจง่าย สื่อสารด้วยความใจเย็น มีempathyต่อคนไข้ ไม่ทำให้คนไข้รู้สึกกลัว นอกจากนี้ การสื่อสารหลังผ่าตัดก็มีความสำคัญเช่นกัน หลังจากคนไข้ได้สติก็เลือกถามด้วยตำที่เข้าใจง่าย สร้างความเชื่อมั่นให้คนไข้เกี่ยวกับการผ่าตัดที่ผ่านมา

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์และคนไข้ คือทักษะการวางแผน ก่อนการผ่าตัด แพทย์จำเป็นต้องวางแผนการผ่าล่วงหน้าอย่างถูกต้องและชัดเจนเพื่อความปลอดภัยของคนไข้, ทักษะการแก้ปัญหา เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างการทำหัตถการ, ทักษะการควบคุมอารมณ์ ต้องควบคุมสติและแรงกดดันให้ดี ใจเย็น และรอบคอบอยู่ตลอด เป็นต้น

2. Inter-professional Relationship

• ที่สังเกตได้คือ มีการประสานงานอย่างเป็นระบบระหว่างแพทย์ผู้ทำการผ่าตัด แพทย์ผู้ช่วย วิสัญญี และพยาบาล ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคนมีการสื่อสารกัน เข้าใจตรงกัน ทำให้การผ่าตัดเป็นไปได้ด้วยดี

• ปัจจัยที่สำคัญ คือทุกคนรู้หน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตัวเอง มีความรู้และความสามารถทำงานออกมาได้มีประสิทธิภาพด้วยความชำนาญและเชี่ยวชาญ

• ทักษะที่สำคัญ คือทักษะการสื่อสาร ทุกคนสื่อสารกันตลอด ทำให้ประสานงานกันได้ดี ทักษะในการทำงานทำงานเป็นทีม ทุกคนมีหน้าที่เป็นของตัวเอง ทำงานด้วยความเชื่อใจกันและกัน

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• ทักษะการแก้ไขปัญหา

• ทักษะการควบคุมอารมณ์

   -  ทักษะการสื่อสาร

   -  ทักษะการทำงานเป็นทีม

   -  ทักษะการสังเกต

2. Inter-professional relationship
   • แพทย์และพยาบาลทำงานร่วมกันได้ ทั้งคู่ตั้งใจทำงานร่วมกันอย่างเต็มที่ รวมถึงมีบรรยากาศในช่วงเวลาพักหรือสนทนาเป็นกันเอง
   • คิดว่าปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และเพื่อนร่วมงานเป็นไปในทางที่ดี คือ การประพฤติตัวของแพทย์ที่เคารพและให้เกีรติเพื่อนร่วมงาน มีความเป็นมิตร มีการใส่ใจ ทักทาย รวมถึงรับฟังปัญหาของเพื่อนร่วมงาน มีความรับผิดชอบในหน้าที่ไม่ได้ทิ้งงานไว้ให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นต้องมารับผิดชอบ รวมถึงมีการใช้คำพูดที่สุภาพ อ่อนโยน ให้เกียรติเพื่อนร่วมงาน
   • ทักษะที่สำคัญต่อแพทย์และสหวิชาชีพ คือ ทักษะการสื่อสาร โดยแพทย์ต้องรู้จักวิธีการสื่อสารที่สุภาพและให้เกียรติผู้อื่น มีทักษะการเข้าสังคม ในการที่จะผูกมิตรและสร้างสัมพันธ์ที่ดี รวมถึงมีทักษะในการทำงานเป็นทีมร่วมกับสหวิชาชีพ
   

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี
   - ทักษะในการสื่อสาร
   - ทักษะในการเข้าสังคม (การวางตัว,การผูกมิตร)
   - ทักษะในการทำงานเป็นทีม
   - ทักษะในการคิด (คิด วิเคราะห์ เพื่อวินิจฉัยโรค)

• พี่ๆพยาบาลคอยพูดคุยกับผู้ป่วยสูงอายุที่ไม่มีญาติมาเยี่ยมขณะช่วยเช็ดตัวด้วยถ้อยคำสุภาพไม่ใช้อารมณ์ คุณหมอก็พูดกับ

  คนไข้ด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง,เสนอทางเลือกการใช้ยาลดน้ำตาลในเลือดให้คนไข้สะดวกขึ้นและเคารพการตัดสนใจของคนไข้

• คิดว่าความสัมพันธ์ที่ดีของแพทย์และผู้ป่วยเกิดจากการใช้คำพูดที่สุภาพ การมีทักษะการสื่อสารที่ดีทำให้ผู้รับสารเข้าใจสารที่เราจะสื่อได้อย่างง่าย การใช้สีหน้าที่เป็นมิตร และแสดงท่าทางที่น่าเชื่อถือ การมีempathyต่อผู้ป่วย

• ทักษะการสื่อสาร ทักษะการฟัง เป็นทักษะที่มีความสำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์และผู้ป่วย

2.Inter-professional Relationship

• แพทย์กับพยาบาลช่วยกันปรึกษาเกี่ยวกับอาการของผู้ป่วยICUอย่างดี อาจารย์หมอกับพี่internช่วยกันดูเคสด้วยบรรยากาศที่ดีและพูดจากันด้วยคำสุภาพเป็นกันเอง

• การให้เกียรติกัน รับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น ไม่ใช้อารมณ์ เป็นปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์กับสหวิชาชีพมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

• ทักษะการสื่อสารเป็นทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ของแพทย์กับสหวิชาชีพที่ดี เพราะแพทย์จะต้องทำงานร่วมกับบุคลากรหลายวิชาชีพเพื่อช่วยกันรักษาคนไข้

3.Competencies ที่แพทย์ควรมีคือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะความเป็นผู้นำ ทักษะการแก้ไขปัญหา ทักษะการทำงานเป็นทีม

-ที่สังเกตได้ เมื่อคนไข้เข้ามาในห้องตรวจแพทย์จะยกมือไหว้พร้อมแนะนำตัวกับทุกคน ไม่ว่าจะเด็กกว่าหรือโตกว่าเพื่อแสดงถึงความเคารพและให้เกียรติคนไข้ และจะพยายามตอบสนองความคาดหวังของคนไข้เป็นอันดับแรก โดยอ้างอิงจาก chief complaint

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์และคนไข้

การให้ความเคารพและการรับฟังปัญหาของเขาอย่างตั้งใจ

-ทักษะที่สำคัญ ทักษะการสื่อสาร ทักษะactive listening และ ทักษะการจัดการเวลา ที่ต้องรับผู้ป่วยหลายๆคนในเวลาจำกัด

2.Inter-professional relation

-ที่สังเกตได้ แพทย์ไม่ได้ทำงานคนเดียว มีการติดต่อกับพยาบาล และมีการติดต่อกับแพทย์แผนกอื่นอยู่เสมอ

-ปัจจัย การสื่อสารที่ดี เวลาส่งต่อเคสให้แผนกอื่นต้องมีการบอกรายละเอียดของผู้ป่วยให้ชัดเจน เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด

-ทักษะที่สำคัญ การสื่อสาร เชื่อใจกันและกันทำงานเป็นทีม

3.Competencies

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะการจัดการ

-ทักษะการทำงานเป็นทีม

-สิ่งที่ได้จากการสังเกตแพทย์ในวอร์ดเด็ก แพทย์ใช้คำพูดที่สุภาพในการซักประวัติของผู้ป่วยจากญาติ มีการบอกว่าจะทำการตรวจอะไรบ้างและขออนุญาตทำการตรวจ และมีการใช้น้ำเสียงอ่อนโยนเวลาพูดกับผู้ป่วย

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ของแพทย์และผู้ป่วยดี คือการสื่อสาร ความเอาใจใส่ และความเข้าอกเข้าใจ

-ทักษะที่จำเป็นคือทักษะการสื่อสารเนื่องจากหากผู้ป่วยและแพทย์มีความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนกันอาจส่งผลเสียต่อการรักษาได้

2. Inter-professional relationship

-สิ่งที่ได้จากการสังเกตแพทย์และอาจารย์แพทย์มีการพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันด้วยความเคารพ มีการพูดคุยกับพยาบาลด้วยความเป็นมิตร

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์เป็นไปได้ด้วยดีคือการให้เกียรติซึ่งกันและกัน

-ทักษะที่จำเป็นคือทักษะการทำงานเป็นทีมและทักษะการสื่อสาร

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะการจัดการ

-ทักษะการทำงานเป็นทีม

-ทักษะการแก้ปัญหา

• จากที่ไปวอร์ด orthopedic ได้เห็นว่าคนไข้มีความเชื่อมั่นและเคารพอาจารย์หมอเป็นอย่างมาก อาจารย์หมอมีการพูดคุยโดยใช้คำพูดง่ายๆให้คนไข้เข้าใจได้ ไม่ซับซ้อน มีการสอบถามอาการคนไข้สม่ำเสมอ ใช้คำพูดเคารพคนไข้

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดีคือ การสื่อสารที่มีการเคารพซึ่งกันและกัน ให้เกียรติกันด้านคำพูด และแพทย์ไม่ใช้คำศัพท์ที่ยากจนเกินไป ทำให้ผู้ป่วยเข้าใจได้ง่าย แสดงถึงความเห็นอกเห็นใจ เข้าใจในตัวผู้ป่วย ทำให้การรักษาเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

  และปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ไม่ดีคือ การพูดจาที่ไม่คำนึงถึงความรู้สึกผู้ป่วย มีการใช้คำพูดที่ตรงไปตรงมาจนทำให้ผู้ป่วยเสียความรู้สึก หรือ sensitive

• ทักษะที่สำคัญในความสัมพันธ์คือ ทักษะการสื่อสาร ต้องสื่อสารให้ผู้ป่วยเข้าใจได้ง่าย แต่ยังคงมีความน่าเชื่อถือ น่าเคารพ ทำให้ผู้ป่วยอยากปฏิบัติตามได้ การพูดถึงประเด็นสำคัญของอาการโดยไม่ทำให้ผู้ป่วยเสียความรู้สึกมากเกินไป หากเป็นประเด็นที่อ่อนไหว

  2. Inter-prefessional relationship

• อาจารย์หมอมีการพูดคุยกับพยาบาลอย่างเป็นระบบ มีการทำงานเป็นทีมที่สามารถจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทุกคนรู้หน้าทีของตนเอง หากมีคนไข้มาที่วอร์ดต้อวทำอย่างไร การสั่งยาในใบออเดอร์หรือ การส่งตัวผู้ป่วย

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดีคือการเคารพซึ่งกันและกัน ทั้งด้านความคิดเห็น และหน้าที่ เคารพในการตัดสินใจ ตระหนักว่าทุกหน้าที่มีความสำคัญเท่าเทียมกัน ไม่แบ่งแยก ทำให้ทำงานร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

• ทักษะที่นำคัญคือการสื่อสารและทำงานร่วมกัน บุคลากรไม่สื่อสารกัน จะทำให้การทำงานเป็นไปได้ยาก การรักษาผู้ป่วยใช้เวลานาน ทุกคนพึงรู้หน้าที่ของตนเอง และรับผิดชอบหน้าที่ให้ดี ทำให้การทำงานเป็นทีมว่องไวขึ้น จัดการระบบในโรงพยาบาลได้ดีมากขึ้น

  3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

     1.  Communication

     2. Desicion-making

     3. Trustworthiness & ethics

* ได้เห็นว่าแพทย์ได้พูดคุยกับคนไข้ด้วยใจเย็น มีความเห็นอกเห็นใจ เข้าใจ และมีทักษะการพูดที่น่าเชื่อถือ ซึ่งทำให้คนไข้วางใจที่จะเปิดเผยข้อมูล และให้ความร่วมมือในการรักษา ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญซึ่งจะนำไปสู่การรักษาที่มีประสิทธิภาพ

* ปัจจัยที่ส่งผลสำคัญอย่างมากคือในเรื่องการสื่อสาร โดยหากสื่อสารกันได้อย่างถูกต้องและเข้าใจตรงกันก็จะส่งผลดีในการรักษาต่อไป แต่หากสื่อสารกันผิดพลาดก็อาจทำให้เกิดผลเสียได้

* ได้แก่ทักษะการสื่อสาร ทักษะการวางตัวและควบคุมอารมณ์ การทำความเข้าใจตนเองและผู้อื่น

2. Inter-professional Relationship

* ในการทำงานแพทย์และบุคลากรต่างๆ ได้สื่อสารกันอย่างสุภาพ และให้เกียรติซึ่งกันและกัน ทุกฝ่ายได้ตั้งใจทำงานในส่วนของตนให้ออกมาดีที่สุด อีกทั้งยัง ช่วยกันประสานงานให้ออกมาได้อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ

* คิดว่าเกิดจากการเคารพและให้เกียรติซึ่งกันและกัน รวมถึงการสื่อสารที่ถูกต้องเหมาะสมทำให้เข้าใจตรงกันและไม่เกิดการขัดแย้งกันในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่

* ทักษะที่สำคัญได้แก่ทักษะการสื่อสารทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีมเนื่องจากในการทำงานในโรงพยาบาลจำเป็นจะต้องอาศัย Teamwork และความสามัคคีอย่างมากเพื่อความปลอดภัยและประสิทธิภาพในการรักษาคนไข้

2. Competencies

• ทักษะที่แพทย์ที่ดีควรมีคือ ทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตใฝ่หาความรู้เสมอ ทักษะการสื่อสารการวางตัวเห็นอกเห็นใจและให้เกียรติผู้อื่น ทักษะการวิเคราะห์ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าและการตัดสินใจอย่างมีวิจารณญาณ

1. Doctor-Patient Relationship
   -ที่ได้สังเกต : มีการสอบถามอาการของคนไข้ และแนะนำแนวทางการรักษาสำหรับอาการต่าง ๆ ที่คนไข้เป็นว่าคนไข้จะตัดสินใจอย่างไร
   -ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ดี/ไม่ดี : ความเห็นอกเห็นใจผู้ป่วย มีการนำใจเขามาใส่ใจเรา จะทำให้แพทย์มีความใจเย็น เข้าใจผู้ป่วยกับสิ่งที่เขาเป็น
   -ทักษะใดบ้างของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี : ทักษะการสื่อสารเป็นสิ่งที่สำคัญมากเนื่องจากทักษะการสื่อสารช่วยให้แพทย์สามารถสื่อสารกับผู้ป่วยได้อย่างเข้าใจ

2. Inter-professional Relationship
   -ที่ได้สังเกต : พยาบาลและแพทย์ได้ร่วมกันช่วยผู้ป่วยให้หายจากอาการไม่พึงประสงค์ มีการสื่อสารกันระหว่างการทำงาน
   -คิดว่าปัจจัยใดที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี : การให้เกียรติซึ่งกันและกัน
   -ทักษะใดบ้างของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี : ทักษะการสื่อสารและการทำงานร่วมกันเป็นทีม เนื่องจากการสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ทุกฝ่ายสามารถเข้าใจกันได้

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี (เลือกตอบอันที่คิดว่าสำคัญที่สุดมา 3-5 ข้อ):

Communication skills

Empathy

Teamwork

Problem-solving

Emotional intelligence

1.ทักษะการสื่อสาร : แพทย์ควรมีทักษะการสื่อสารที่ดีเพื่อที่จะสามารถพูดคุยอธิบายถึงอาการของคนไข้และแนวทางการรักษาได้อย่างมีประสิทธิภาพและคนไข้สามารถเข้าใจในสิ่งที่หมอต้องการได้

2.ทักษะการควบคุมอารมณ์ : แพทย์ที่ดีจะต้องสามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ไม่แสดงอารมณ์ด้านลบออกมาให้คนไข้เห็น เพราะจะสร้างภาพจำที่ไมดีให้แก่คนไข้ เช่น คนไข้จะมองว่าหมอคนนี้ทำไมก้าวร้าวจังจะสามารถรักษาเราได้จริงหรือ เป็นต้น

3. Empathy หรือ ความเห็นอกเห็นใจคนไข้ : แพทย์ควรมีความเข้าใจว่าคนไข้มาหาเราเพราะตัวเขาเองก็มีอาการเจ็บปวดไม่สบายตัวไม่สบายใจอยู่แล้ว คนไข้อาจมีการแสดงอาการที่อาจไม่เหมาะสมบ้างเนื่องจากความเครียดและความเจ็บปวด หน้าที่ของแพทย์คือช่วยเหลือคนไข้ให้หายจากอาการเจ็บปวดนั้น

2.Inter-professional relationship

ความสัมพันธ์ระหว่างวิชาชีพทางการแพทย์หมายถึง ความประสานงานร่วมกันระหว่างผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพจาก disiplines ต่าง ๆ ที่ทำงานร่วมกันเพื่อให้บริการดูแลผู้ป่วยโดยให้มีศูนย์กลางเป็นศูนย์รับในการดูแลผู้ป่วย การใช้วิธีนี้มองว่า ไม่มีวิชาชีพใดสามารถตอบสนองต่อความต้องการของผู้ป่วยที่ซับซ้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิทัศน์ด้านสุขภาพที่หลากหลายในปัจจุบัน

แง่มุมสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างวิชาชีพทางการแพทย์ประกอบด้วย:

1.การทำงานเป็นทีมและร่วมมือ: ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพร่วมมือกันในทีม multidisciplinary เพื่อให้บริการดูแลอย่างครบวงจร ซึ่งรวมถึงการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ การเคารพกันและการตัดสินใจร่วมเพื่อเพิ่มประสิทธิผลของการดูแลผู้ป่วย

2.บทบาทและความรับผิดชอบ: แต่ละวิชาชีพนำความเชี่ยวชาญที่เป็นเอกลักษณ์มายังทีม การเข้าใจและเคารพบทบาทและความรับผิดชอบของกันและกันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการทำงานเป็นทีมอย่างมีประสิทธิภาพและความปลอดภัยของผู้ป่วย

3.การดูแลผู้ป่วยศูนย์กลางเป็นศูนย์: การให้ความสำคัญกับความต้องการและปรารถนาของผู้ป่วย การร่วมมือกันระหว่างวิชาชีพทางการแพทย์ให้แนวทางดูแล

3.Competencies ที่แพทย์ควรมี

ทักษะด้านการสื่อสาร

การทำงานในวิชาชีพแพทย์มีความจำเป็นต้องมีการสื่อสารและประสานงานร่วมกับสองฝ่ายที่สำคัญ ได้แก่ การสื่อสารกับคนไข้ และการสื่อสารร่วมกันระหว่างบุคลากรทางการแพทย์ โดยในการสื่อสารของแต่ละสถานการณ์ จะมีลักษณะการสื่อสารที่แตกต่างกัน และควรมีการสื่อสารที่ชัดเจน ตรงประเด็น ฉะนั้นแพทย์จึงควรทราบบริบทของสารที่ต้องการจะสื่อว่าจะสื่อสารให้กับใคร และต้องสื่อสารอย่างไร หากมีการสื่อสารที่ผิดพลาดหรือคลาดเคลื่อน อาจนำมาสู่ความขัดแย้งหรือการทะเลาะวิวาทจากความเข้าใจไม่ตรงกัน เช่นเดียวกับข่าวสารต่างๆ ที่พบได้ทั่วไปในปัจจุบัน

แนวทางการพัฒนา

ตลอดระยะเวลาการศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ เป็นช่วงที่สามารถฝึกฝนและพัฒนาทักษะการสื่อสารของตัวเองได้ด้วยหลากหลายวิธี ทัังจากการเรียนรู้ภายในห้องเรียน โดยเฉพาะวิชาที่มีการฝึกสอนนิสิตในเรื่องของการสื่อสารโดยเฉพาะ และการศึกษาเรียนรู้ด้วยตัวเอง การศึกษาเหล่านี้เพื่อให้ได้องค์ความรู้เกี่ยวกับประเภทของการสื่อสาร รูปแบบวิธีการสื่อสารที่ดีในแต่ละสถานการณ์ ลักษณะของการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ รวมไปถึงอวัจนภาษาและการใช้คำในการสื่อสาร

•เป็นอย่างไร : มีการพูดคุยทักทายโดยการยกมือไหว้โดยไม่ถือตัว เเละ ไม่คิดถึงเรื่องอายุว่ามากกว่าหรือน้อยกว่า มีการพูดคุยในระดับที่เป็นกันเอง การรับฟังอย่างตั้งใจเเละไม่ตัดสิน เพื่อให้ผู้ป่วยเกิดความสบายใจเเละอยากที่เปิดใจบอกอาการหรือสาเหตุของอาการ อย่างไม่เป็นกังวล

•ปัจจัยที่ทำให้ คสพ เเพทย์ผู้ป่วย

ดี :

-การใส่ใจในรายละเอียดของผู้ป่วย

-การพูดคุยซักถามอย่างเป็นกันเอง

-การยกมือไหว้ทักทายผู้ป่วย โดยไม่ถือตัว โดยไม่คำนึงว่าผู้ป่วยจะอายุมากกว่าหรือน้อยกว่า

-การให้การเนะนำด้วยความใจเย็น

-การไม่ตัดสินผู้ป่วย

•ทักษะของเเพทย์ที่สำคัญต่อคสพ

-ทักษะการสื่อสาร

-การสังเกต

-ความใส่ใจต่อตัวคนไข้

-การมองคนไข้/รักษา ในเเบบองค์รวม

-ทักษะการจัดการกับอารมณ์ การจัดการกับสถานการณ์

2.Inter-professional Relationship

      •ปัจจัยที่ดี :

-การสื่อสารที่มีความชัดเจน เหมาะสมกับบริบทเเละสถานการณ์

-การช่วยเหลือกันเเละกัน

3.Competencies ที่เเพทย์ควรมี

การประกอบวิชาชีพเเพทย์ต้องพบเจอกับ ความคาดหวัง ความกดดัน เเละ อารมณ์ด้านลบต่างๆ ของทั้งตัวผู้ป่วย เเละญาติผู้ป่วย เเพทย์จึงจำเป็นจะต้องมีทักษะการจัดการกับอารมณ์ที่ดี มีความมั่นคงในอารมณ์ ไม่แปรเปลี่ยนไปตามความรุนเเรงของอารมณ์ที่ผู้ป่วยเเละญาติผู้ป่วยเเสดงออกมา

1. Doctor-patient

• คนไข้และญาติพูดคุยกับหมอด้วยความชื่นชม ให้เกียรติหมอ หมอพูดคุยกับคนไข้อย่างสุภาพ และเนื่องจากเป็นวอร์ดเด็ก หมออาจจะต้องมีการเล่นกับคนไข้เด็ก เพื่อช่วยในการตรวจร่างกาย

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดี: อารมณ์ แพทย์และคนไข้ควรพูดคุยกับด้วยน้ำเสียงที่ดี ให้เกียรติซึ่งกันและกัน , การสื่อสารและความเข้าใจ แพทย์ควรพูดคุยกับคนไข้ด้วยภาษาที่คนไข้สามารถเข้าใจได้ง่าย

• ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ไม่ดี : การแสดงกิริยาหรือคำพูดที่รุนแรง ใส่อารมณ์ , การสื่อสารที่ไม่เข้าใจกัน

• ทักษะที่สำคัญระหว่างแพทย์-ผู้ป่วย :

        1. ทักษะการสื่อสาร

        2. ทักษะความฉลาดทางด้านอารมณ์

        3. ทักษะการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า

        4. ทักษะการคิด วิเคราะห์

2. Inter-profession relationship

• ระหว่างแพทย์และบุคลากรณ์ทางการแพทย์ มีการทำงานร่วมกันด้วยความสุภาพและให้เกียรติกัน เคารพกัน และทุกคนรู้หน้าที่ของตนเอง

• ปัยจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ดี : การสื่อสาร เนื่องจากเป็นบุคลากรทางการแพทย์ด้วยกัน จึงต้องมีการสื่อสารระหว่างๆกันเยอะมากๆ เพื่อประสิทธิภาพในการรักษาคนไข้ ทุกคนจึงควรพูดกันด้วยความสุภาพ ไม่ใส่อารมณ์ เข้าใจซึ่งกันและกัน

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ที่ไม่ดี : การใส่อารมณ์ระหว่างการทำงาน ทั้งการกระทำและทางคำพูด , การไม่เคารพกันระหว่างวิชาชีพ

• ทักษะที่สำคัญระหว่างแพทย์-สหวิชาชีพ

        1. ทักษะการสื่อสาร

        2. ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น

        3. ทักษะการคิดวิเคราะห์

        4. ทักษะความฉลาดทางอารมณ์

        5. ทักษะการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี

     1.  ทักษะการสื่อสาร

     2. การมี empathy ต่อผู้อื่น ทั้งคนไข้และเพื่อนร่วมงาน

     3. ทักษะการตัดสินใจ

     4. ทักษะการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ความฉลาดทางอารมณ์

มีการซักประวัติกับคนไข้ อัธยาศัยดี มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนไข้โดยปัจจัยที่จะส่งผลต่อความสัมพันธ์กับคนไข้คือการสื่อสารและการเข้าใจคนไข้ เพราะจะทำให้คนไข้ไว้ใจเรามากขึ้น จึงคิดว่า ทักษะการสื่อสารเป็นทักษะในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคนไข้

2.Inter-Profesional relationships

มีการประสานงานและพูดคุยกับพยาบาล มีความสนิทสนมกัน คิดว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์คือความเคารพและให้เกียรติซึ่งกันและกัน จึงคิดว่าความเห็นอกเห็นใจจะเป็นทักษะที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ดีได้

3.Competencies ที่สำคัญของแพทย์

-องค์ความรู้ (knowledge)

-ทัศนคติ (attitude)

-ทักษะ (skill)

- ได้เห็นแพทย์และพยาบาลในแผนกสูตินารีดูแลคนไข้เด็กที่ต้องรอรับยาฉุกเฉินและหญิงตั้งครรภ์ คอยถามอาการคนไข้อย่างไกล้ชิด ไม่มีการใช้อารมณ์กับคนไข้ พูดคุยด้วยความอ่อนโยนและเป็นมิตรกับคนไข้

- ความเข้าใจซึ่งกันและกันเป็นปัจจัยหลักของความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแพทย์และคนไข้ โดยแพทย์ต้องเข้าใจถึงความรู้สึกของคนไข้ ทั้งอาการเจ็บป่วย และสภาพจิตใจ ส่วนตัวคนไข้เองก็ต้องเข้าใจถึงระบบการแพทย์ในปัจจุบันว่าไม่ได้สมบูรณ์แบบ อาจมีข้อบกพร่องแต่แพทย์ก็ยังพยายามอย่างเต็มที่

- ทักษะที่จำเป็นคือ ทักษะการสื่อสาร และ ทักษะความฉลาดทางอารมณ์

2.Inter-professional Relationship

- ได้สังเกตการณ์การผ่าทำคลอดจริงโดยทีมแพทย์และผู้ช่วยจากวิชาชีพอื่นๆ มีการพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและเป็นมิตร มีบรรยากาศที่ผ่อนคลายก่อนเริ่มงาน เมื่อเริ่มการผ่าตัดจริง มีการสื่อสารอย่างเป็นระบบ ต่างฝ่ายต่างทำงานร่วมกันตามหน้าที่ของตนอย่างมีประสิทธิภาพ

ได้เจอนักศึกษาแพทย์ปี 6 ที่มาฝึกงานจริงในแผนกได้รับคำแนะนำในการปฏิบัติการจากพี่ๆทีมแพทย์

- ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ตนเอง และทักษะการสื่อสารเป็นสิ่งที่สามารถทำให้การทำงานของแพทย์เป็นไปได้ด้วยดี นอกจากนี้มิตรสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนร่วมงานก็เป็นสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน

- ทักษะที่จำเป็นคือ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น ทักษะความเป็นผู้นำ

3.Competencies ที่แพทย์ควรมี

-ทักษะการแก้ปัญหาและการตัดสินใจ

-ทักษะการควบคุมอารมณ์

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีม

-ทักษะความเป็นผู้นำ

จากการได้ไปดูงานในแผนก ER ก็ได้เห็นการคุยกับคนไข้เพื่อสืบถามถึงอาการต่างๆและได้ทักษะต่างๆมาดังนี้

- การสร้างความไว้วางใจ: ส่งเสริมการสื่อสารโอเพน, แสดงความเข้าใจและให้ความสนใจกับสิ่งที่คนไข้พูด

- การสื่อสาร: การให้ข้อมูลที่เหมาะสมกับระดับความเข้าใจของผู้ป่วย, ฟังข้อกังวลอย่างใจความ, และให้คำอธิบายชัดเจนเกี่ยวกับแผนการรักษาและความคาดหวัง

-ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดีมีปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลได้แก่การสื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจและความไว้วางใจ ความเข้าใจและความเห็นใจต่อสถานการณ์และความรู้สึกของผู้ป่วย การฟังและตอบสนองต่อความต้องการและข้อกังวลของผู้ป่วย ความเชื่อมั่นในความสามารถและประสบการณ์ของแพทย์ และการทำงานร่วมกันในการตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษาและการดูแลผู้ป่วย โดยการปฏิบัติตามปัจจัยเหล่านี้อย่างเหมาะสม แพทย์และผู้ป่วยสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและมีประสิทธิภาพที่สนับสนุนการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ

2. Inter-professional Relationship :

- การทำงานร่วมกันในทีม: เน้นความเคารพร่วมซึ่งกันและกัน, การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ, และเข้าใจบทบาทของแต่ละสมาชิกในการให้บริการดูแล

- ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพระหว่างพวกเขา เคารพและการทำงานร่วมกันอย่างเชิงลึก การแบ่งปันความรับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วยและการสนับสนุนกันในการเรียนรู้และพัฒนาทักษะใหม่ๆ ดังนั้น เมื่อมีปัจจัยเหล่านี้ทำงานร่วมกันอย่างเหมาะสม ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพมักจะเป็นที่ดีและมีประสิทธิภาพในการดูแลสุขภาพของผู้ป่วย

3. Competencies :

- Empathy: ความเข้าใจและความเห็นใจเป็นทักษะสำคัญที่อาชีพแพทย์ควรมี เพราะช่วยให้สามารถเข้าใจและสนับสนุนผู้ป่วยในช่วงเวลาที่ยากลำบากได้ การมีความเข้าใจและความเห็นใจช่วยสร้างความไว้วางใจกับผู้ป่วย มีผลในผลการรักษาที่ดีขึ้นและสร้างมิตรภาพที่มั่นคงระหว่างแพทย์และผู้ป่วย

- Communication skills: ช่วยให้สร้างความเข้าใจและความไว้วางใจในการรักษาผู้ป่วยได้ ความสำเร็จในการสื่อสารขึ้นอยู่กับทักษะในการฟังอย่างใกล้ชิด, การสื่อสารอย่างชัดเจน, การสร้างความไว้วางใจ, การสื่อสารในทีม, การสื่อสารในสถานการณ์ที่ยากลำบาก, และการสื่อสารเชิงวิชาชีพ การพัฒนาทักษะเหล่านี้ช่วยให้แพทย์สามารถปรับปรุงคุณภาพการรักษาและสร้างความเข้าใจที่เหมาะสมกับผู้ป่วยและทีมการแพทย์อื่น ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

- Problem-solving skills: พัฒนาความสามารถในสถานการณ์ที่มีความท้าทาย, ขอคำแนะนำเพื่อการปรับปรุงตัวเอง, และอัปเดตภาความรู้เกี่ยวกับประการที่ขึ้นอยู่กับหลักฐานเพื่อแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อนในการดูแลผู้ป่วย

• จากแผนก pediatrics ทำให้ได้เห็นว่าควรมีการสื่อสารวิธีการที่เหมาะสมระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยเด็ก เช่น การใช้คำพูดหลอกหล่อ จูงใจ เป็นต้น

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ดี/ไม่ดี คือ การสื่อสาร การแสดงถึงความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย คือ ทักษะการสื่อสาร ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกไว้วางใจในตัวแพทย์

1. Inter-professional relationship

• จากการสังเกตได้เห็นว่ามีการคอยช่วยเหลือกันระหว่างแพทย์ พยายาล และเจ้าหน้าที่ เพื่อช่วยกันรักษาคนไข้

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างบุคลการดี/ไม่ดี คือ การทำงานเป็นทีม การเคารพและให้เกียรติซึ่งกันและกัน เพราะจะทำให้งานดำเนินได้อย่างราบรื่น

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างบุคลากร คือ ทักษะการทำงานเป็นทีมและการสื่อสาร

1. Competencies

เช่น

• ความเห็นใจ

• ทักษะสื่อสาร

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

• จากการที่ได้เข้าร่วมกิจกรรม hospital visit และได้สังเกตการทำงานของแพทย์ในแผนก OPD ทำให้ได้เห็นการที่แพทย์พูดคุยกับผู้ป่วย ซึ่งมีการถามประวัติและอาการ จากนั้นจึงนำไปสู่ขั้นตอนการวินิจฉัย ตรวจร่างกาย และทำการรักษาตามลำดับ ซึ่งแพทย์มีทักษะการสื่อสารที่ดีทำให้ผู้ป่วยเข้าใจได้ง่าย ทำให้สามารถวินิจฉัยโรคหรืออาการได้อย่างแม่นยำและนำไปสู่การรักษาที่มีประสิทธิภาพ
• ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยที่ดีหรือไม่ดีนั้น เกิดมาจากการสื่อสารระหว่างแพทย์กับผู้ป่วย หากแพทย์มีทักษะการสื่อสารที่ดีก็จะทำให้ผู้ป่วยเข้าใจและปฏิบัติตามสิ่งที่แพทย์บอกได้ ทำให้การรักษามีผลลัพธ์ที่ดี สร้างความพอใจให้ผู้ป่วยและแพทย์ ทำให้ผู้ป่วยเกิดความไว้ใจในตัวแพทย์ผู้ให้การรักษา
• ทักษะทึ่สำคัญอย่างแรกคือ ทักษะการสื่อสาร โดยการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพระหว่างแพทย์และผู้ป่วยจะทำให้ผู้ป่วยมีความเข้าใจ เชื่อมั่น และปฏิบัติตามคำสั่งของแพทย์ได้อย่างครบถ้วน ส่งผลให้การรักษาสำฤทธิ์ผล ต่อมาคือ ทักษะการควบคุมอารมณ์ หากแพทย์มีอารมณ์ที่ไม่ดีมาก่อนพบผู้ป่วย หรือเกิดความไม่พอใจจากตัวผู้ป่วย ก็ต้องควบคุมอารมณ์ให้ได้ ไม่แสดงพลังงานด้านลบออกมา เนื่องจากจะทำให้แพทย์มีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีและดูไม่มีความเป็นมืออาชีพ ส่งผลให้คนไข้ขาดความมั่นใจในการรักษา อีกทั้งแพทย์ยังควรมี Empathy ต่อผู้ป่วย สามารถเข้าใจในมุมมองและตอบสนองต่อผู้ป่วยได้อย่างเหมาะสม

• จากการที่ได้เข้าชมการทำงานในวอร์ดศัลยกรรม สังเกตได้ว่าขณะทำการผ่าตัด ศัลยแพทย์มีการทำงานร่วมกับสหวิชาชีพต่างๆในห้องผ่าตัดหรือ OR เช่น วิสัญญีแพทย์ นักศึกษาแพทย์ พยาบาลผู้ช่วย และ พยาบาล scrub โดยศัลยแพทย์มีการสื่อสารถึงความต้องการในเรื่องการช่วยเหลือ และการขออุปกรณ์เครื่องมือ ได้เห็นถึงการทำงานเป็นทีมที่เข้าใจและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
• ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพในแต่ละแผนกนั้น เกิดจากการสื่อสารที่ดี เข้าใจตรงกัน และมีการใช้คำพูดที่เหมาะสม เพื่อให้เกิดความร่วมมือในการทำงานที่ดีและทำให้การรักษามีประสิทธิภาพ
• ทักษะที่สำคัญในการทำงานร่วมกันของแพทย์และสหวิชาชีพ คือ 

1. ทักษะการสื่อสาร ระหว่างการทำงานในแต่ละแผนก แพทย์ควรมีการสื่อสารที่ดีกับสหวิชาชีพต่างๆ เพื่อให้ทุกคนมีความเข้าใจในสิ่งที่แพทย์ต้องการ ส่งผลให้การทำงานเป็นไปได้อย่างราบลื่น และลดควาทผิดพลาดในการรักษาได้
2. ทักษะการทำงานเป็นทีม เนื่องจากแพทย์ในแต่ละแผนกมีการทำงานร่วมกับสหวิชาชีพหลายคน จึงต้องมีการแบ่งหน้าที่ของแต่ละคนอย้างชัดเจน โดยทุกคนควรทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่ และไว้ใจผู้อื่น ไม่ก้าวก่ายในหน้าที่ของผู้อื่น แต่สามารถช่วยเหลือกันได้หากมีความจำเป็น

• ทักษะการสื่อสารทั้งกับผู้ป่วยและสหวิชาชีพที่ทำงานร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นแพทย์แผนกใดก็ล้วนจำเป็นต้องมีการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ สามารถทำให้ผู้รับสารเข้าใจในสิ่งที่แพทย์ต้องการ เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ในการรักษาที่ดีได้
• ทักษะการควบคุมอารมณ์ทั้งต่อผู้ป่วยและเพื่อนร่วมงาน เพื่อให้เกิดภาพลักษณ์ที่ดีต่อตัวแพทย์ และทำให้บรรยากาศโดยรวมดี ไม่มีพลังงานด้านลบต่อผู้คนรอบข้าง
• สุดท้ายคือ ทักษะการทำงานเป็นทีม เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะในการรักษาในเคสที่ใหญ่ แพทย์ไม่สามารถทำการรักษาเพียงผู้เดียวได้ ต้องมีการทำงานร่วมกับสหวิชาชีพอื่น โดยการมีทักษะการทำงานเป็นทีมที่ดีจะทำให้การรักษาสำฤทธิ์ผลและลดความผิดพลาดที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้

ใช้ทักษะการสื่อสารเป็นหลักในการคุยกับคนไข้หรือผู้ปกครอง ให้ทราบถึงปัญหาของคนไข้ ปัจจัยต่างๆที่ทำให้เกิดปัญหาในการรักษา เช่น ทำไมกินยาไม่ตรงเวลา มีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า และสอบถามว่าหากปรับเปลี่ยนเป็นทางไหนจะเหมาะสมที่สุด สอบถามคนไข้ว่าอาการเป็นอย่างไรดีขึ้นหรือไม่ มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนไข้โดยแสดงออกทางภาษากาย การใช้คำพูดที่ดี และเข้าใจง่ายเป็นกันเอง มีความเห็นอกเห็นใจให้คนไข้ และรู้จักโน้มน้าวให้คนไข้ปฏิบัติตามแยวทางการรักษาได้

2. Inter-Professional Relationship

ต้องมีการสื่อสารกับบุคคลากรด้วยกัยเอง เช่น แพทย์กับแพทย์ แพทย์กับพยาบาล เพื่อปรึกษาหารือในแนวทางการรักษาที่เหมาะสมและจัดระเบียบในการเข้ารักษาของคนไข้ได้รวดเร็วถูกต้อง รวมถึงเคารพหน้าที่ของกันและกัน ให้เกียรติและทำความเข้าใจหน้าที่แต่ละคน

3. Competencies

1. การสื่อสาร 2. การวิเคราะห์และตัดสินใจ 3. การทำงานเป็นทีม

• แพทย์ปฏิบัติต่อผู้ป่วยอย่างให้ความเคารพ และเมื่อผู้ป่วยฟื้นขึ้นมาหลังจากการผ่าตัดแพทย์ก็ได้เข้าไปพูดคุยสอบถามอาการรวมทั้งให้คำแนะนำแก่ผู้ป่วยอย่างสุภาพ

• ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยขึ้นอยู่กับพื้นฐานความเคารพซึ่งกันและกัน และการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ

• เพื่อให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยเป็นไปด้วยดี แพทย์ควรมีทักษะการสื่อสาร และทักษะความเห็นใจผู้อื่น (Empathy)

1. Inter-professional relationship

• ในการรักษาผู้ป่วยจำเป็นต้องมีการทำงานร่วมกันของบุคลากรทางการแพทย์หลายฝ่าย ซึ่งในห้องผ่าตัดนั้น จะสังเกตเห็นได้ว่าบุคลากรแต่ละคนรู้หน้าที่ของตนเอง และทำหน้าที่ประสานกันได้ดี

• ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพคือ การสื่อสารระหว่างกันที่มีประสิทธิภาพ และการที่แต่ละคนรู้หน้าที่ของตนเองและทำในส่วนนั้นอย่างเต็มที่

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสหวิชาชีพ ได้แก่ ทักษะการสื่อสาร ทักษะความเป็นผู้นำ และทักษะการทำงานเป็นทีม

1. Competencies ที่แพทย์ควรมีได้แก่

• Communication skills

• Empathy

• Leadership skills

• Time management skills

• Teamwork skills

1.Docter-patient relationship

-แพทย์มีวิธีการรวบรวมข้อมูลจากคนไข้ให้เพียงพอต่อการวินิจฉัย เช่น การเสนอตัวเลือกให้คนไข้ระบุลักษณะที่ตรงกับอาการแสดงของตนเอง

-แพทย์มีวิธีการให้ข้อมูลวิธีรักษา และแนวโน้มที่อาการของคนไข้น่าจะเป็นในอนาคต โดยมีการแนะนำวิธีที่เหมาะสมกับคนไข้รายนั้นๆ เช่น คนไข้ที่เป็นครอบครัวประสบอุบัติเหตุพร้อมกัน ต้องการย้ายไปพักฟื้นพร้อมกัน

-แพทย์มีวิธีการลำดับความเร่งด่วนของงานต่างๆกัน เช่น แพทย์เพิ่มพูนประสบการณ์ช่วยงานหัตถการก่อนอ่านฟิล์มที่ได้รับมอบหมาบ

2.Inter-professional relationship

-แพทย์ข้อความช่วยเหลือในการทำหัตถการ และได้รับข้อมูลงานที่ทำสำเร็จแล้วจากพยาบาลและผู้ช่วยพยาบาล

-แพทย์ถูกเจ้าหน้าที่ประจำรถฉุกเฉินเรียก เมื่อมีคนไข้มาใหม่

-แพทย์ประจำห้องฉุกเฉินขอส่งคนไข้ไปรับการ x-ray ที่ห้องรังสี แพทย์ที่ห้องรังสีส่งภาพฟิล์มมาที่คอมพิวเตอร์ของห้องฉุกเฉิน

-บุคลากรคนอื่นๆให้คำแนะนำแพทย์เพิ่มพูนประสบการณ์

3.Competencies

-แพทย์ควรจะมีทักษะการสื่อสาร เพื่อให้รับข้อมูลจากผู้พูดได้ถูกต้องและส่งต่อข้อมูลให้ผู้ฟังได้ถูกต้อง อีกทั้งยังควรจะมีคลังคำศัพท์ที่กว้าง เพื่อให้สื่อสารได้กับบุคคลที่มีความรู้ความเข้าใจหลากหลายแบบ ทั้งอาจารย์แพทย์ แพทย์ เจ้าหน้าที่ ผู้ช่วยพยาบาล คนไข้ พยาบาล

-แพทย์ควรจะมีทักษะการควบคุมอารมณ์ เพื่อให้ปัญหาต่างๆไม่ทวีความรุนแรงมากขึ้น เพื่อให้เป็นผลดีต่อการรักษาคนไข้รายนั้นๆ และเพื่อความปลอดภัยของบุคลากรและคนไข้รายอื่น

-แพทย์ควรจะมีความรอบคอบ เพื่อให้การตรวจรักษาเป็นผลอย่างตรงจุดและไม่ก่อความเสี่ยงหรืออันตรายต่อคนไข้

-การสื่อสารระหว่างเเพทย์เเละผู้ป่วยหลังจากการผ่าตัด มีการสอบถามถึงอาการต่างๆหลังการผ่าตัด พูดคุยเกี่ยวกับการรักษา โดยใช้การพูดอย่างสุภาพ เเละเป็นกันเอง

-ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างเเพทย์เเละผู้ป่วยที่ดี คือการสื่อสารที่ดี เข้าใจซึ่งกันเเละกัน เชื่อฟังและรับฟังข้อมูล คำแนะนำจากแพทย์อย่างเท่าเทียมกัน การสื่อสารที่เปิดเผยเป็นกันเอง เสริมสร้างความเชื่อมั่นและความร่วมมือในการดูแลสุขภาพ และการให้ความเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการดูแลสุขภาพของผู้ป่วย

-ทักษะที่สำคัญคือ การสื่อสาร ความสามารถในการสื่อสารอย่างชัดเจนและเหมาะสม ใช้การพูดที่สุภาพ สามารถช่วยให้แพทย์เข้าใจความต้องการของผู้ป่วยได้ดีขึ้น ทำให้เกิดประสิทธิภาพในการรักษา ผู้ป่วยมีความเชื่อใจเเพทย์มากขึ้น เเละอีกทักษะคือ การฟังและเข้าใจ เช่น การเข้าใจปัญหาของผู้ป่วยเป็นสิ่งสำคัญเพื่อการวินิจฉัยและรักษาที่ถูกต้อง

   2. Inter-prefessional relationship

-จากการสังเกตุในห้องผ่าตัด ทุกคนมีหน้าที่ในการทำงาน เช่นการ ส่องกล้อง การผ่าตัด การเปลี่ยนเครื่องมือ เเละมีคนคอยดูเเลอยู่ตลอด การพูดคุยของเเพทย์มีความเป็นกันเอง เพื่อลดความตึงเครียดในการผ่าตัด

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเเพทย์เเละวิชาชีพที่ดี คือ การสื่อสารที่เป็นกันเอง การสื่อสารอย่างเปิดเผยสามารถช่วยให้สหวิชาชีพเข้าใจความต้องการและเเละ การทำงานร่วมกัน ความรับผิดชอบในหน้าที่ของตนเอง ความสามารถในการทำงานร่วมกันอย่างราบรื่นและเชื่อมั่นในความสามารถของกันและกันสามารถช่วยให้กระบวนการรักษาเป็นไปอย่างเต็มประสิทธิภาพ

-ทักษะที่สำคัญ คือ การสื่อสาร ทักษะการทำงาน

   3. Competencies ที่เเพทย์ควรมี

-ทักษะการสื่อสาร

-ทักษาะกาาทำงานเป็นทีม

-ทักษะการเเก้ปัญหาเเละตัดสินใจ

-สังเกตเห็นแพทย์พูดกับคนไข้อย่างสุภาพและมีความเห็นอกเห็นใจ อย่างเช่น ในตอนถอดสายยาสลบ มีการใช้คำพูดปลุกคนไข้อย่างสุภาพ ในตอนบล็อคหลังคนไข้ตอนจะทำการผ่าคลอด ได้มีการใช้ตรวจดูว่ายาสอบออกฤทธิ์ไหม โดยก็ได้มีการใช้คำพูดที่มีความเหมาะสม

-ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผูัป่วยดี คือ แพทย์ต้องมีความเห็นอกเห็นใจคนไข้ สามารถสื่อสาร อธิบายด้วยคำพูดที่เหมาะสมและเข้าใจได้ง่ายเพื่อให้มีความเข้าใจที่ตรงกัน

-ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วย ได้แก่ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการควบคุมอารมณ์ ทักษะการมีความเห็กอกเห็นใจ

2.Inter-professional Relationship

-ในห้องผ่าตัดจะมีการสื่อสารตลอดเวลา ทุกคนให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน อาจจะมีพูดคุยเล่นกันบ้างเพื่อลดความตึงเครียดให้มีการผ่อนคลายมากขึ้น

-ปัจจัยที่ทำให้ความส้มพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดีเกิดจากการสื่อสารที่มีความเหมาะสมและเข้าใจได้ง่าย การให้เกียรติซึ่งกันและกัน การทำงานร่วมกันโดยแต่ละคนมีความตั้งใจในการทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อให้การรักษาออกมามีประสิทธิภาพสูงสุด

-ทักษะใดบ้างของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี ได้แก่ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานเป็นทีม ทักษะการเป็นผู้นำ ทักษะการปรับตัว

3.Competencies

-Teamwork skills

-Communication skills

-Empathy

-Leadership skills

-Problem-solving skills

• จากการสังเกต เห็นได้ว่าหมอมีการใช้ทักษะการสื่อสารทั้งการใช้น้ำเสียงและท่าทางให้เข้ากับสถานการณ์ที่กำลังสื่อสารกับผู้ป่วยอยู่

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ดีได้แก่การสื่อสารที่เข้าใจตรงกันและปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วย ไม่ดีได้แก่การที่ผู้ป่วยอารมณ์ร้อน,ใช้คำพูดไม่เหมาะสมกับหมอและไม่ฟังที่หมออธิบาย

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดีได้แก่ ทักษะการสื่อสาร เพราะการสื่อสารกับผู้ป่วยทำให้หมอทราบว่าผู้ป่วยเป็นอะไรและจะได้สามารถวางแผนการรักษาต่อไปได้

2. Inter-professional Relationship

• สังเกตเห็นหมอพูดคุยและทักทายพยาบาลรวมถึงเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเวลาเดินผ่านกัน

• สำหรับปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพ ดี/ไม่ดี ที่สำคัญจะเป็นเรื่องของการสื่อสารที่จะกำหนดความสัมพันธ์ จากการที่หมอและบุคลากรทางการแพทย์ต้องพูดคุยรวมถึงวางแผนการรักษาผู้ป่วยด้วยกันเพื่อให้ผู้ป่วยหายดี ถ้าเกิดความเห็นที่ไม่ตรงกันเราทักษะในการสื่อสารเพื่อเกิดข้อสรุปเเละความเข้าใจที่ตรงกัน และะไม่เกิดความขัดเเย้งระหว่างกัน

• ทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดีคือ ทักษะการทำงานร่วมกัน เพราะไม่ได้มีแค่หมอเท่านั้นที่เกี่ยวข้องกับการรักษาผู้ป่วย แต่ยังมีทั้งพยาบาล นักเทคนิคการแพทย์ และบุคลากรทางการแพทย์อื่นๆที่มีส่วนที่ทำให้ผู้ป่วยหายจากโรค

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี (เลือกตอบอันที่คิดว่าสำคัญที่สุดมา 3-5 ข้อ)

   
   

   • ทักษะการทำงานเป็นทีม

   • ทักษะการตัดสินใจ

   • ทักษะการสังเกต

   • ทักษะการสื่อสาร

สุภาพ คุยกับคนไข้ ไม่ให้บรรยากาศอึดอัด ให้ดูเป็นกันเอง ใส่ใจปัญหาของคนไข้ คอย

บอกวิธีป้องกัน พฤติกรรมการใช้ชีวิต อธิบายให้เข้าใจง่าย ให้เห็นว่าคนไข้เป็นอะไร พูด

ตามความจริงถึงแม้จะทำให้คนไข้รู้สึกแยไปบ้าง เปิดโอกาสให้คนไข้ถามคำถาม บาง

ครั้งอาจจะเจอคนไข้ที่เอาแต่ใจ หรือคนไข้เด็ก ก็ต้องมีความใจเย็นอดทน และยังมี

โอกาสที่อาการที่คนไข้บอก เราจึงต้องมีความช่างสังเกตในอาการของคนไข้

2.Inter-professional relationship

การรักษาผู้ป่วยต้องอาศัยความร่วมมือกันของทุกอาชีพ เพราะทุกฝ่ายย่อมมีหน้าที่และ

ความเชี่ยวชาญที่แตกต่างกันในแต่ละด้าน จะขาดใครคนใดคนหนึ่งไปไม่ได้ ในการ

ปรึกษา ขอความช่วยเหลือ หรือมอบหมายงาน ย่อมต้องใช้ทักษะการสื่อสารทั้งสิ้น โดย

ต้องตั้งใจรับฟังข้อมูล และถ่ายทอดข้อมูลให้ตรงจุดและกระชับ หากมีทักษะการสื่อสารที่

ดี จะช่วยประหยัดเวลาและเพิ่มประสิทธิภาพในการรักษาได้

ทักษะการสื่อสาร

3.competencies

ทักษะการทำงานเป็นทีม

ทักษะการสื่อสาร

ทักษะการตัดสินใจ

ประเด็น ดังนี้

1. Doctor-Patient Relationship

• แพทย์และผู้ป่วยนั้นมีการเคารพซึ่งกันและกันโดยมีการพูดกันอย่างสุภาพ

• การที่แพทย์มีempathy พยายามเข้าใจคนไข้ และต้องการอยากให้คนไข้หาย ประกอบกับการไม่ดูถูกผู้ป่วยและให้ความเคารพผู้ป่วยด้วย

• ทักษะที่จำเป็น เช่น ทักษะการสื่อสาร ทักษะการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

2. Inter-professional Relationship

• เจ้าหน้าที่ต่างๆ พยาบาล และหมอมีการเคารพซึ่งกันและกัน ทุกคนรู้งานของตน การทำงานมีความลื่นไหลและการรักษาผู้ป่วยเป็นไปอย่างรวดเร็ว

• การที่แต่ละฝ่ายนั้นเคารพซึ่งกันและกัน แต่ก็มีการสื่อสารที่รวดเร็วและรู้เรื่อง ทำให้สามารถเตรียมยาต่างๆได้รวดเร็ว และแต่ละฝ่ายนั้นรู้งานของตนเองเป็นอย่างดี

• ทักษะการทำงานกันเป็นทีม ทักษะการสื่อสาร และทักษะการคิดวิเคราะห์

3. Competencies ที่แพทย์ควรมี (เลือกตอบอันที่คิด
ว่าสำคัญที่สุดมา 3-5 ข้อ)

• ทักษะการแก้ปัญหา

• ทักษะการทำงานกันเป็นทีม

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการคิดวิเคราะห์

• แพทย์มีการใช้น้ำเสียงที่น่าฟังและสื่อสารใช้คำพูดที่เข้าใจง่าย

• คิดว่าปัจจัยหลักที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วยดีและไม่ดีคือ การแสดงออกทั้งคำพูดและภาษากายอาจต้องแสดงถึงความเป็นมิตรและเข้าถึงง่าย หากหน้าดุหรือใช้คำพูดห้วนจนคนไข้ติดใจหรือขัดใจทำให้เกิดความขัดแย้งได้

• ทักษะในการสื่อสาร สื่อสารเพื่อให้คนไข้เข้าใจสิ่งที่เราต้องการตะสื่อตรงกันและสามารถไปต่อในการช่วยเหลือคนไข้ต่อได้

2.Inter-professional relationship

• บุคลากรที่ทำงานด้วยกันสื่อสารกันอย่างให้เกียรติและเป็นมืออาชีพเพื่อให้งานดำเนินได้อย่างราบรื่นและเกิดข้อผิดพลาดจากมนุษย์น้อยที่สุด

• คิดว่าปัจจัยหลักที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับสาขาวิชาชีพอื่นดีหรือไม่ดีคือการให้เกียรติกันและมุ่งหวังถึงผลประโยชน์สูงสุดแก่ส่วนรวมเมื่อมีผลประโยชน์และจุดมุ่งหมายเดียวกันจะทำให้การทำงานร่วมกันไปได้ด้วยดี

• คิดว่าทักษะที่สำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และสาขาวิชาชีพอื่นๆคือ ทักษะการสื่อสารที่ให้เข้าใจได้ตรงกันและเกิดความเข้าใจผิดน้อยที่สุดเพื่อที่จะได้ทำงานให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด

3.Competencies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะความเป็นผู้นำ

• empathy

• จากการไปโรงพยาบาลทำให้มีการพูดคุยกับผู้ป่วยมากขึ้นและเข้าใจผู้ป่วยมากขึ้น

• ได้ใช้ทักษะการสื่อสารกับผู้ป่วยทำให้ได้ข้อมูลจากผู้ป่วยมากยิ่งขึ้น

• มีความสัมพันธ์ทั้งดีและไม่ดีที่เกิดจากการสื่อสาร เราต้องพยายามสื่อสารให้ผู้ป่วยเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการสื่อสาร

2.Inter-professional relationship

• ได้แบ่งหน้าที่ในการดูแลคนไข้ ปรึกษาเคสคนไข้

• ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเองจะทำให้การทำงานของแพทย์เป็นไปได้ด้วยดี

• ดูการร่วมมือในการทำงานขแงแพทย์และพยาบาล ด้วยแต่ละคนทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างดี

3.Competancies

• ทักษะการสื่อสาร

• ทักษะการสังเกต

• ทักษะการทำงานเป็นทีม

สังเกตว่าแพทย์มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ป่วยหลังผ่าตัดเสร็จ และได้เห็นว่าแพทย์ตั้งใจผ่าตัดผู้ป่วยอย่างเต็มความสามารถ

-ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ดีคือ การที่แพทย์เอาใจใส่ผู้ป่วยและตั้งใจรักษาด้วยใจจริง

-ทักษะที่สำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ คือ ทักษะของการมีความเห็นอกเห็นใจผู้ป่วย

2.inter-professional relationship

สังเกตว่าแพทย์มีการสื่อสารกันอย่างคล่องแคล่ว

-ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ดีคือ การสื่อสารที่ดีต่อกัน มีการปรึกษา และวางแผนร่วมกันในการจะรักษาผู้ป่วย ช่วยให้ระบบของทีมมีประสิทธิภาพ

-ทักษะที่สำคัญที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ คือ ทักษะการสื่อสาร,การทำงานเป็นทีม

3.Competencies

-ทักษะการแก้ปัญหา

-การบริหารจัดการเวลา

-การมีความรับผิดชอบ

-การเอาใจใส่ผู้อื่นและมีความเห็นอกเห็นใจ

-ตรงต่อเวลา

-ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น

• จากการที่ได้สังเกต พบว่าการที่แพทย์วิสัญญีจะทำการดมยาให้คุณแม่ที่ใกล้คลอดก็ต้องใช้การพูดคุยถึงสถานการณ์ว่าขณะนี้กำลังทำอะไร และต้องคอยสอบถามคุณแม่ว่ารู้สึกอย่างไร หลังจากการบล็อกหลัง ว่ามีอาการชาหรือไม่ เพื่อที่จะดำเนินการผ่าตัดต่อไปได้

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยดี คือ การที่พูดคุยกับคุณแม่อย่างใจเย็นและมีความเข้าอกเข้าใจ พูดคุยให้คุณแม่ผ่อนคลาย และให้กำลังใจขณะ

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยไม่ดี คือ คำพูดที่อาจจะไปกดดันคุณแม่ ทำให้คุณแม่หมดกำลังใจ

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-ผู้ป่วยที่ดี คือ ทักษะ Communication skills, ทักษะ Emotional intelligence, ทักษะ Decision-making skills, ทักษะ Empathy

2.Infer-professional Relationship

• จากการที่ได้สังเกต พบว่าแพทย์วิสัญญีต้องมีการพูดคุยทั้งกับพยาบ่ลในห้องผ่าตัด เภสัชกร และเจ้าหน้าที่ในภาคส่วนต่างๆ

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพดี คือ การพูดคุยโดยยึดหลักเหตุผล และความปลอดภัยของผู้ป่วย

• ปัจจัยที่ทำให้ความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพไม่ดี คือ การพูดคุยกันโดยไม่ควบคุมอารมณ์

• ทักษะของแพทย์ที่สำคัญต่อความสัมพันธ์แพทย์-สหวิชาชีพที่ดี คือ ทักษะ Communication skills, ทักษะ Interpersonal skills, ทักษะ Leadership skills, ทักษะ Teamwork skills, ทักษะ Empathy

3.Competencies ที่แพทย์ควรมี

• ทักษะ Communication skills

• ทักษะ Teamwork skills

• ทักษะ Empathy