•Στα φύλλα (ευκάλυπτος, γεράνι, θυμάρι, μέντα) 

•Στον ξυλώδη ιστό (σανταλόξυλο) 

•Στον καρπό (άρκεθος, λεμόνι, περγαμόντο) 

•Στους σπόρους (γλυκάνισο, μάραθο) 

•Στις ρίζες (αγγελική, βετιβέρ, ίρις) 

•Στα ριζώματα (Τζίντζερ) 

•Στο φλοιό (κανέλα) 

•Στους φλοιούς καρπών (νερατζέλαιο, πορτοκαλέλαιο) 

Ως φυτικά, χαρακτηρίζονται τα καλλυντικά προϊόντα, των οποίων οι δραστικοί παράγοντες έχουν φυτική προέλευση, προέρχονται δηλαδή από το φυτικό βασίλειομε τη λιγότερη δυνατή επεξεργασία, και περιλαμβάνουν διάφορα συστατικά όπως είναι τα εκχυλίσματα, τα αιθέρια έλαια και τα δραστικά των φυτών.


Πηγή:https://www.beautyview.gr/%CF%86%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%86%CF%85%CF%84%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC/

Είναι το γλυκό αμυγδαλέλαιο, το οποίο παραλαμβάνεται με ψυχρή πίεση των σπερμάτων της αμυγδαλιάς. Έχει μαλακτικές και λιπαντικές ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιό του χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία και στην σαπωνοποιία.

Η αλόη παραλαμβάνεται με έκθλιψη, πίεση ή τεμαχισμό των φύλλων του φυτού aloe vera linne. Περιέχει πολυσακχαρίτες, αμινοξέα, οργανικά οξέα, μέταλλα, ένζυμα, φαινολικές και λιπαρές ενώσεις. Έχει αντιφλεγμονώδεις, ενυδατικές, μαλακτικές, επουλωτικές, βακτηριοστατικές και αντηλιακές ιδιότητες.

Είναι το βερικοκέλαιο, το οποίο παραλαμβάνεται με ψυχρή πίεση των σπερμάτων της βερικοκιάς. Έχει μαλακτικές και λιπαντικές ιδιότητες.

Το νερό που χρησιμοποιείται για την παρασκευή των καλλυντικών προϊόντων είναι το καθαρό νερό, που είναι άχρωμο, άοσμο και ελεύθερο ιόντων και μικροοργανισμών. Παρασκευάζεται συνήθως με απιονισμό ή ανάστροφη ώσμωση και πιο σπάνια με απόσταξη ή άλλη κατάλληλη μέθοδο.

Το έλαιο του αβοκάντο παραλαμβάνεται με χυχρή πίεση νωπών καρπών του τροπικού φυτού Persea gratissima . Έχει μαλακτικές , επουλωτικές και ήπιες αντηλιακές ιδιότητες. Χαρακτηρίζεται από γρήγορη διαδερμική απορρόφηση και δείχνει εξαιρετική ικανότητα στη μεταφορά δραστικών ουσιών μέσα στο δέρμα.

Η Βισαβολόλη περιέχεται στο αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού. Έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και αντιερεθιστικές ιδιότητες . Χρησιμοποιείται επίσης στα αντηλιακά.

Το έλαιο του βόραγα παραλαμβάνεται από τα σπέρματα του φυτού Borago officinalis. Μειώνει την διαδερματική απώλεια ύδατος, ρυθμίζει την έκκριση του σμήγματος, προσδίδει ελαστικότητα στην επιδερμίδα και διορθώνει την ξηρότητα, την τραχύτητα και την υπερκεράτωση.

Το κιτρικό οξύ παραλαμβάνεται από το χυμό των λεμονιών. Έχει ήπιες στυπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για την ρύθμιση του ph.

Tα άνθη του σαμπούκου έχουν ισχυρές αντιφλογιστικές, ήπιες καθαριστικές και ενυδατικές ιδιότητες.

Η φιλαγρίνη είναι ένα μίγμα ελαιώδους εκχυλίσματος γύρης ανθέων και ασαπωνοποίητων του σογιέλαιου , ελαιόλαδου και ελαίου του φύτρου του σίτου. Χρησιμοποιείται για ενυδάτωση, ελαστικότητα και προστασία της επιδερμίδας από την ηλιακή ακτινοβολία.

Το εκχύλισμα της αμαμελίδας είναι το υδρογλυκολικό εκχύλισμα των φύλλων του φυτού Hamamelis virginiana. Έχει τονωτικές, αντιφλογιστικές και στυπτικές ιδιότητες.

Το εκχύλισμα της καλέντουλας είναι υδρογλυκολικό εκχύλισμα των άνθεων του φυτού calendula officinalis. Έχει αντιφλογιστικές και επουλωτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται και στα αντιηλιακά.

Το βούτυρο shea παραλαμβάνεται με ψυχρή πίεση των σπερμάτων του φυτού butyrospermum parkii. Έχει μαλακτικές ιδιότητες και προστατεύει και ενυδατώσει το δέρμα.

Η πυκνογενόλη λαμβάνεται από το εκχύλισμα του φλοιού των κωνοφόρων. Περιέχει τις ισχυρές ουσίες προανθοκυανίδες, που ανήκουν στην κατηγορία των βιοφλαβονοειδών. Οι ουσίες αυτές είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, τα οποία εξουδετερώνουν την δράση των βλαπτικών ελευθέρων ριζών. Τα βιοφλαβονοειδή ή φλαβονοειδή είναι μια κατηγορία ευεργετικών ουσιών που βρίσκονται σε φυτικά προϊόντα. Βρίσκονται στα φρούτα , στα λαχανικά, στους ξυρούς καρπούς , το κακάο, το τσάι και το κρασί.
 

Πηγή:https://www.beautyview.gr/%CF%86%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%86%CF%85%CF%84%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC/

Γιασεμί ή ίασμος (Jasminum)

Δενδρολίβανο (Rosmarinus)

 Μέντα – Mentha

Από τους πρώτους λαούς που βεβαιώνεται ιστορικά ότι έκαναν χρήση ήταν και οι Σουμέριοι. Οι Αιγύπτιοι του 27ου π.κ.ε. καλλιεργούσαν μέντα, κόλιαντρο. ροδιές, ελιές, αμπέλια, συκιές, σκόρδα κ.ά. Η Παλιά Διαθήκη επίσης αναφέρει την χρήση του μανδραγόρα, του σιταριού, της βρώμης, του κριθαριού. Ο αρχαίος πάπυρος που ανακάλυψε ο αιγυπτιολόγος Εμπερς στη νεκρόπολη των Θηβών, περιέγραφε 700 φυτά, όπως την αλόη, τη γεντιανή, τον κρόκο, την αλισφακιά, τα κρεμμύδια κ.ά.

Οι Σουμέριοι χρησιμοποιούσαν εγχύματα φυτών, ενώ ο Κώδικας του βασιλιά της Βαβυλωνίας Χαμουραμπί (2.250 π.κ.ε.) είναι» μια ενδιαφέρουσα συλλογή νόμων, και βοτανοσυνταγών. Ωστόσο, η ιατρική επιστήμη είχε την αρχή της στην Αίγυπτο. Στην εποχή του Μωυσή, η αιγυπτιακή γνώση για την ιατρική επιστήμη ήταν φημισμένη. Ο Κορων αργότερα έφερε αυτή την επιστήμη στην Ελλάδα. Ο μαθητής του Ασκληπιός συνέχισε την επιστήμη αυτή και αργότερα ήρθε ο Ιπποκράτης που με τις θεραπείες του αναγνωρίστηκε σαν ο «πατέρας της Ιατρικής».Στο σημείο αυτό θα βρω την ευκαιρία να σας πω άλλη μια φορά, ότι όλες οι συνταγές του Ιπποκράτη, είναι συνταγές με βότανα κι οι βασικότερες συμβουλές του είναι για υγιεινή ζωή.

Ο Ιπποκράτης υποστηρίζει πως η τροφή μπορεί να γίνει και φάρμακο. Τα βότανα χρησιμοποιήθηκαν σε θεραπευτικές πρακτικές ως φαρμακευτικά είδη αλλά και ως φορείς της θεϊκής ευλογίας. Οι αρχαίοι Θεοί συνδέθηκαν με τα φυτά και τα δέντρα: Δάφνη – Απόλλωνας, Μαρούλι – Άδωνις, Λεύκη – Δίας, Ελιά – Αθηνά. Σημαντικός ήταν ο ρόλος των φυτών στον πόλεμο, αφού οι πληγές των πολεμιστών γιατρεύονταν με βότανα. Η ίδια η θεά Αφροδίτη έψαξε στην Κρήτη και έκοψε δίκταμο για να γιατρέψει το λαβωμένο Αινεία που ο μύθος λέει ότι ήταν γιος της.

Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην τροφή και το φάρμακο ήταν δύσκολη υπόθεση. Οι περισσότεροι γιατροί συμφωνούσαν με την άποψη του Ιπποκράτη ότι η τροφή είναι ταυτόχρονα και φάρμακο. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους υπήρχαν βότανα που αδυνάτιζαν όπως τα σκόρδα, τα κάρδαμα, τα πράσα. Η ρίγανη, η μέντα, ο δυόσμος, το φλισκούνι, η θρούμπα, το θυμάρι προσφέρονταν χλωρά, πριν ξεραθούν, γιατί αν ξεραθούν μετατρέπονται σε φάρμακα.

Η Ελληνική Μυθολογία, η οποία ερμηνεύει κοινωνικά και ψυχολογικά φαινόμενα δια μέσου των μύθων, είναι πλούσια θεματολογικά από μύθους που έχουν σχέση με τα φυτά και αναδεικνύουν την τάση του ανθρώπου να ασχολείται και να ερευνά το φυσικό περιβάλλον, τμήμα του οποίου αποτελεί και ο ίδιος. Αναφέρουμε μερικούς χαρακτηριστικούς μύθους:

• Θεοποίηση της Χλωρίδος, ως θεάς της βλάστησης
• Δήμητρα, η θεά της Γεωργίας
• Αρπαγή της Ευρώπης από το Δία και η τέλεση του γάμου τους κάτω από τον πλάτανο της Γόρτυνας
• Ο Προμηθέας μετέφερε την κλεμμένη φωτιά στους ανθρώπους κρυμμένη μέσα σ’ ένα ξερό βλαστό από το φυτό Νάρθηκα.
• Ο Νάρκισσος
• Η Μίνθη ή Μέντα, νύμφη του Άδη και ερωμένη του Πλούτωνα

Φυσικά, πρέπει να σκεφτούμε και ότι τον καιρό εκείνο δεν υπήρχαν χημικοί ούτε διαφημιστές κι ο άνθρωπος έπρεπε να ψάξει γύρο του για τις θεραπείες του. Έτσι, δοκίμασε πρώτα τις ιδιότητες των βοτάνων και των φυτών που υπήρχαν στον τόπο του. Ο Ιπποκράτης απάλλαξε την ιατρική από την δεισιδαιμονία και την μαγεία και σε μια σειρά βιβλίων του αναφέρει 236 φυτικά φάρμακα. Αλλά στην ίδια περίοδο έζησε και ο Αριστοτέλης , που έγινε ο πατέρας της Ζωολογίας και πρώτος θεμελιωτής των Φυσικών Επιστημών. (Ανάμεσα στ άλλα βιβλία του έγραψε και δυό περί Φυτών)

Και ο Θεόφραστος, πατέρας της Βοτανικής και της Ορυκτολογίας, και πρόδρομος της Φαρμακογνωσίας, ο οποίος στα 9 βιβλία του έργου του Περί φυτών ιστορίες περιγράφει όχι μόνο τα φυτά αλλά και τις φαρμακολογικές ιδιότητές τους. Ύστερα ήρθε ο Διοσκουρίδης από την Κιλικία, που περιόδευε σ όλο τον τότε γνωστό κόσμο (40-90 μ κ.ε.) για να μελετήσει τα διάφορα φαρμακευτικά βότανα και φυτά. που τα κατέταξε σε 5 βιβλία, με γενικό τίτλο Περί Ύλης Ιατρικής, που από τότε αποτελούν το βασικό σύγγραμμα, στο οποίο βασίστηκαν όλοι όσοι ασχολήθηκαν με τη θεραπευτική ως τον 16ο αιώνα.

Άλλοι σπουδαίοι γιατροί της αρχαιότητας που έμειναν στην ιστορία για τις θεραπείες τους με βότανα ήταν ο Γαληνός και ο Κέλσος.

Στο μεταξύ με τη μεγάλη ανάπτυξη του εμπορίου, τα βότανα και τα καρυκεύματα ήταν τα πρώτα εμπορεύματα που άρχισαν να «κυκλοφορούν» από τόπο σε τόπο. Μόνο που οι γνώσεις πως να τα ξεχωρίζουν και πώς να τα χρησιμοποιούν ήταν προνόμιο των μάγων και των ιερέων. Που επειδή κατόρθωναν μ αυτά να γιατρεύουν πολλές αρρώστιες στερέωναν τη θέση τους και τη δύναμη τους, απέναντι στους πιστούς.

Αυτές οι θεραπείες άλλωστε έγιναν αιτία να αποδοθούν υπερφυσικές ιδιότητες σε πολλά βότανα, ενώ από την άλλη μεριά, ο λαός πίστευε ότι οι ιερείς είναι οι ερμηνευτές της θέλησης ίων θεών, αφού μόνο σ’ αυτούς αποκάλυπταν τα μυστικά τους.

Γι’ αυτό και το Μεσαίωνα άλλαξαν τα πράγματα και η Χριστιανική Εκκλησία άρχισε τότε ν’ αποθαρρύνει τη χρήση των βοτάνων στην ιατρική, επειδή είχαν συνδεθεί με τη μαγεία. Προτιμούσε να ενθαρρύνει τον κόσμο στην άσκηση πίστης για τη θεραπεία ασθενειών.

Απ’ όσα έγιναν τα σκοτεινά εκείνα χρονιά κι αμέσως μετά αξίζει να σταθούμε μια στιγμή στον Θεόφραστο Χόχερνχάϊν, που σπούδασε κι αυτός ιατρική αλλά οταν βρέθηκε στα ανθρακωρυχεία έμεινε εκστατικός βλέποντας τα μέταλλα που καθαρίζονταν από άλλα μέταλλα και συνέλαβε την ιδέα ότι θα μπορούσε να καθαρίσει και τα ανθρώπινα σώματα με τον ίδιο τρόπο. Άρχισε λοιπόν να δίνει στους άρρωστους του μέταλλα σαν φάρμακο, δεν κράτησε όμως αρχεία κι έτσι τα αποτελέσματα δεν έγιναν γνωστά. Ο Θεόφραστος εκείνος πέθανε σε ηλικία 50 χρόνων και μετά το θάνατο του πολλοί ακολούθησαν τις μεθόδους θεραπείας του. Απ’ εκεί προήλθε η αλλοπαθητική ιατρική που χρησιμοποιείται πολύ σήμερα.

Ύστερα ήρθε ο Παράκελσος, που πρώτος έφερε, τον 16ο αιώνα, τη χημεία στην Ιατρική. Ο Παράκελσος, ήταν τόσο αντίθετος στις θεραπείες με βότανα, ώστε έκαψε διάφορα βιβλία που έγραψαν για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και γέμισε τον κόσμο με τις δικές του ιδέες για τη χημική ιατρική, που στις ήμερες μας έχει πάρει πολύ μεγάλη θέση στη ζωή μας. Αυτός ο άνθρωπος ισχυρίστηκε ότι βρήκε το ελιξίριο της ζωής, που θα μας έκανε αθάνατους. Το ελιξίριο αυτό όμως δεν λειτούργησε στον εαυτό του και πέθανε πολύ νέος – σαράντα χρόνων, ενώ αυτοί που χρησιμοποιούσαν βότανα αντί των χημικών φαρμάκων έζησαν ως τα βαθιά γεράματα.

Ωστοσο αυτός ο φανφαρόνος (όπως τον χαρακτήριζε ο καθηγητής της φαρμακογνωσίας Παν. Κρητικός), ήταν ο πρώτος που υποστήριξε ότι σε κάθε βότανο, υπάρχει ένα τουλάχιστον δραστικό συστατικό που ενεργεί και δίδαξε στους μαθητές του πως να εκχυλίζουν τα βότανα με νερό ή οινόπνευμα και να παρασκευάζουν τα βάμματα και τα εκχυλίσματα, που έχουν την πεμπτουσία των συστατικών τους.

Σημαντικός ήταν και ο ρόλος του Σουηδού καθηγητή της ιατρικής Κάρολου Λινναΐου, που έζησε τον 18ο αιώνα και θεωρείται θεμελιωτής της Βοτανικής. Και φυσικά, υπήρξαν σε όλες τις χώρες πολλοί σημαντικοί ερευνητές των βοτάνων, αλλά θα κουράζαμε άδικα των ανειδίκευτο αναγνώστη. αν τους απαριθμούσαμε, όπως τον κουράζανε μέχρι τώρα και οι διάφορες βοτανολογίες που προσπαθούσαν να του εξηγήσουν, χωρίς λόγο ότι Το Ωκιμον ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών, αντί να του λένε ότι ο βασιλικός (γιατί έτσι τον λέει όλος ο κόσμος) κάνει καλό στους νευρικούς πονοκεφάλους και στις πεπτικές ανωμαλίες.

Σήμερα τα βότανα εξακολουθούν να παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας. Χρησιμοποιούνται σαν φάρμακα, ελιξίρια, χάπια, βαφές και ένα σωρό άλλα πράγματα. Στην Ευρώπη, παρά τη μεγάλη χρήση της χημικοθεραπείας, η Ομοιοπαθητική βρήκε καλό έδαφος. Η Ομοιοπαθητική πιστεύει στις εσωτερικές δυνάμεις του οργανισμού, που μπορούν να τον βοηθήσουν να ξεπεράσει μια αρρώστια. Αυτό ονομάστηκε και φυσιοθεραπεία. Υπάρχει όμως και μια άλλη φυσιοθεραπεία, που βασίζεται στα βότανα για θεραπεία, σε συνδυασμό με δίαιτα αποτοξίνωσης. άσκηση, καθαρό αέρα. ήλιο, νερό και σωστή διατροφή.

Πηγή:https://enallaktikidrasi.com/2015/06/i-xrisi-twn-votanwn-stin-iatriki/

ΥΛΙΚΑ
2 κιλά ελιές καλαμών ολόκληρες
 χωρίς πυρήνα, στην άλμη τους
 2 κιλά ζάχαρη
 2 κιλά νερό
 200 gr γλυκόζη
 100 gr φρέσκια μαντζουράνα
 
 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Πλένουμε τις ελιές. Βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη και τη γλυκόζη να βράζει. Στη συνέχεια ρίχνουμε τις ελιές μαζί με την μαντζουράνα και το αφήνουμε να βράσει για 15 – 20 λεπτά. Το βγάζουμε από τη φωτιά, το αφήνουμε να παγώσει και το τοποθετούμε σε βάζο το οποίο διατηρούμε σε σημείο που να είναι δροσερό.

3-4 κλωναράκια τσάι του βουνού

Μερικά φύλλα αρμπαρόριζας

Μερικά φύλλα Ματζουράνα

Βάζουμε σε μπρίκι ή κατσαρολάκι νερό και προσθέτουμε όλα τα υλικά αφού πρώτα τα έχουμε ξεπλύνει με νερό και τα αφήνουμε να βράσουν. Τα σουρώνουμε και απολαμβάνουμε το τσάι μας. Μπορούμε να προσθέσουμε μέλι ή ζάχαρη.

Μυρωδάτο τσάι για τον χειμώνα συνταγή από τον/την Panagiotis - Cookpad        

1 μεγάλη ώριμη ντομάτα

1 σκελίδα σκόρδο

4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

2-3 κουταλιές της σούπας χυμό λεμονιού

Φρέσκια μαντζουράνα 
Μπούκοβο προαιρετικά

Αλάτι                   

Ξεφλουδίζουμε την ντομάτα και την πολτοποιούμε μαζί με το σκόρδο χρησιμοποιώντας μπλέντερ.
 "Περνάμε" από σίτα τον ποτό και βάζουμε πάλι το μείγμα στο μπλέντερ, προσθέτουμε το ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού, το μπούκοβο, το αλάτι και μερικά φύλλα μαντζουράνας. Πολτοποιούμε μέχρι να πάρουμε μια κρεμώδη σάλτσα. Βάζουμε όσο αλάτι χρειαστεί, αφού δοκιμάσουμε πρώτα.

1 λίτρο τσικουδιά

10 φακελάκια  Δίκταμο

1 λίτρο νερό που έχουμε βράσει μέσα  5 φακελάκια Δίκταμο

300 γρ. ζάχαρη καστανή

300 γρ. μέλι

1 ξυλαράκι κανέλας

Βάζουμε τα 10 φακελάκια με το Δίκταμο , την κανέλα  και την τσικουδιά στο γυάλινο δοχείο. Κλείνουμε και φιλάμε το δοχείο για τέσσερις μέρες σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.

Όταν περάσουν οι 4 ημέρες, φτιάχνουμε το σιρόπι. Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε τη ζάχαρη, το νερό που έχουμε βράσει τα 5 φακελάκια με το βοτάνι μας , το μέλι και ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας απαλά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Μετά από 2-3 λεπτά βρασμού σβήνουμε τη φωτιά και αφήνουμε το σιρόπι μας να κρυώσει εντελώς. Στη συνέχεια προσθέτουμε το σιρόπι στο αλκοόλ με τα βότανα και ανακατεύουμε. Αφήνουμε μακριά από τον ήλιο για 5 ημέρες το δοχείο με το λικέρ.

500 γραμμ. baby πατάτες με τη φλούδα
 1 κ.σ. γεμάτη μαργαρίνη ή βούτυρο
 1 σκελίδα σκόρδο σπασμένη
 500 ml ζωμό κότας ή βοδινού
 1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο
 1 κλαδάκι φρέσκο θυμάρι
 Αλάτι
 φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Διαλέγουμε τις πιο μικρές φρέσκες πατατούλες που θα βρούμε. Φροντίζουμε, αν γίνεται, να είναι βιολογικές. Τις πλένουμε πολύ καλά και τρίβουμε ελαφρά τη φλούδα, να καθαρίσουμε τυχόν χώματα έχουν πάνω. Αν είναι μεγάλες, τις κόβουμε κυδωνάτες στα τέσσερα ή στα έξι (πάντα με τη φλούδα). Ζεσταίνουμε το βούτυρο σε μέτρια φωτιά σε βαθύ τηγάνι. Με τη λάμα του μαχαιριού σπάμε τη σκελίδα του σκόρδου. Το ρίχνουμε μαζί με τις πατατούλες στο βούτυρο. Σοτάρουμε για 5΄ σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας (δεν τηγανίζουμε). Προσθέτουμε τα μυρωδικά, αλατοπίπερο και το ζωμό. Σκεπάζουμε και σιγοβράζουμε για 10΄-15΄ μέχρι να μελώσουν οι πατατούλες και να μείνουν με ελάχιστο ζουμί.

ΥΛΙΚΑ
300 γρ. λευκό κρασί
 2 κ.σ. δεντρολίβανο
 4 κ.σ. ελαιόλαδο
 1 καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)
 1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Βράζετε το κρασί μαζί με τη πιπεριά, το σκόρδο και το δεντρολίβανο για 10 λεπτά και κατόπιν αποσύρετε από την φωτιά. Αφαιρείτε την πιπεριά και προσθέτετε το ελαιόλαδο, ανακατεύετε και αφήνετε να κρυώσει. Στο μείγμα αυτό βυθίζετε το κρέας και το αφήνετε στο ψυγείο για 2-3 ώρες… και έτοιμο να το ψήσετε…!

350 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 φακ. ξηρή μαγιά

200 ml χλιαρό νερό

20 γρ. ζάχαρη

2 κ.σ. ψιλοκομμένο δεντρολίβανο

Χοντρό αλάτι για το ψήσιμο

50 ml. ελαιόλαδο Άλτις

1 κ.γ. αλάτι

Σε ένα μπολ ρίχνουμε το χλιαρό νερό, βάζουμε την μαγιά και τη ζάχαρη, ανακατεύουμε και περιμένουμε 5 λεπτά να αφρίσει, χωρίς να την σκεπάσουμε. Στη συνέχεια προσθέτουμε το ψιλό αλάτι (δεν ρίχνουμε το αλάτι από την αρχή, γιατί απενεργοποιεί την μαγιά). Ρίχνουμε σταδιακά αλεύρι και ζυμώνουμε. Προσθέτουμε ελαιόλαδο. Όταν η ζύμη ομογενοποιηθεί και αρχίσει να ξεκολλάει την δουλεύουμε για 5’ στο χέρι σε μία ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια, για να της δώσουμε ελαστικότητα. Όταν την πατάμε με το δάχτυλο και επανέρχεται είναι έτοιμη. Την αφήνουμε σκεπασμένη σε ένα ζεστό μέρος για 30’ να ξεκουραστεί. Το μυστικό για να καταλάβουμε ότι είναι έτοιμη σε αυτό το στάδιο είναι ότι την πιέζουμε με το δάχτυλο και ΔΕΝ επανέρχεται. Στη συνέχεια, την ζυμώνουμε ελαφρώς και την απλώνουμε με τα χέρια σε ένα λαδωμένο ταψί (50 cm x 50 cm).  Το πάχος πρέπει να είναι περίπου 1.5 cm, γιατί θα φουσκώσει και στο ψήσιμο. Το σημαντικό με την focaccia είναι να κάνουμε μικρά βαθουλώματα σε όλη την επιφάνεια της με τα δάχτυλα. Ανακατεύουμε σε ένα μπολ το ψιλοκομμένο δεντρολίβανο, με λίγο ελαιόλαδο και αλείφουμε την επιφάνεια της focaccia με ένα πινέλο, αφήνοντας το λάδι να λιμνάσει στις λακουβίτσες. Πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι χοντρό. Προαιρετικά μπορούμε να προσθέσουμε από πάνω ψιλοκομμένες λιαστές ντομάτες ή ελιές. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 220οC για 15’. Την περιχύνουμε με λίγο φρέσκο ελαιόλαδο και σερβίρουμε.

ΥΛΙΚΑ
½ κιλό πατάτες
 1 αυγό
 2-3 φρέσκα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
 ½ κούπα ψιλοκομμένη ρίγανη
 ½ κούπα φρυγανιά αλεσμένη
 αλάτι, πιπέρι
 αλεύρι και λάδι για τηγάνισμα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Βράζουμε τις πατάτες, τις ξεφλουδίζουμε και τις κάνουμε πουρέ. Ανακατεύουμε με τα κρεμμύδια, το αυγό χτυπημένο, αλάτι πιπέρι και την ρίγανη. Αφήνουμε το μείγμα να σταθεί λίγο στο ψυγείο. Αν το μείγμα είναι πολύ αραιό και δεν πλάθεται προσθέστε λίγη φρυγανιά αλεσμένη μέχρι να πλάθονται. Πλάθουμε τους ριγανοκεφτέδες, τους αλευρώνουμε, τους τηγανίζουμε σε καυτό λάδι να ροδίζουν και από τις δύο πλευρές. Στραγγίζουμε σε απορροφητικό χαρτί και σερβίρουμε

1 φοκάτσια

200 γρ. φέτα 

2 ντομάτες

1 σκελ. σκόρδο

4 κ.σ. ντοματοπελτέ 

2 κλων. ρίγανη φρέσκια

2 κ.σ. κάππαρη

Μπαχάρι

Πιπέρι

4 κ.σ. ελαιόλαδο

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Κόβουμε τη φοκάτσια στη μέση και την καψαλίζουμε σε ένα τηγάνι. Τρίβουμε πάνω στο ψωμί σκόρδο και ραντίζουμε με ελαιόλαδο. Αλείφουμε με ντοματοπελτέ και απλώνουμε φέτες ντομάτας. Πασπαλίζουμε με τρίμματα φέτας. Ρίχνουμε κάππαρη, πιπέρι, μπαχάρι & φυλλαράκια φρέσκιας ρίγανης. Σκεπάζουμε με το υπόλοιπο ψωμί.

ΥΛΙΚΑ
1 κούπα ελαιόλαδο
 ¾ κούπας ζάχαρη
 2 αυγά
 1 κούπα γάλα ή γιαούρτι
 1 κουταλιά χυμό λεμόνι
 ½ κουταλάκι σόδα
 ξύσμα ενός λεμονιού
 1 κ.γ. φύλλα φασκόμηλου ψιλοκομμένα
 2 κούπες κεράσια χωρίς κουκούτσια
 3 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

Σε μια μπαζίνα ρίχνουμε και ανακατεύουμε όλα τα υλικά με την σειρά που είναι, αδειάζουμε το μείγμα σε λαδωμένο ταψί και ψήνουμε σε μέτριο φούρνο γα 50 λεπτά περίπου.

1 φλ. Τσα. Αλεύρι ολικής άλεσης
 1 φλ.τσα. αλεύρι λευκό
 1 κ.γ. αλάτι
 1 κ.σ. μαγιά νωπή
 8 κ.σ. τυρί τριμμένο (παρμεζάνα ή λαδοτύρι )
 1 κ.γ. φασκόμηλο (φύλλα ψιλοκομμένα )
 2 κ.σ. ελαιόλαδο

Σε ένα μεγάλο μπολ διαλύετε την μαγιά σε ½ φλιτζάνι χλιαρό νερό. Προσθέτετε σταδιακά αλεύρι, αλάτι, μια κουταλιά ελαιόλαδο και χλιαρό νερό. Ζυμώνετε σιγά-σιγά το μείγμα μέχρι να πάρετε ένα ζυμάρι τρυφερό και ομοιογενές. Το σκεπάζετε με μια βαμβακερή πετσέτα και το αφήνετε σε ζεστό μέρος να διπλασιαστεί σε όγκο. Αφού “γίνει” το μεταφέρετε σε μια ελαφριά αλευρωμένη επιφάνεια και αρχίζετε να το ξαναζυμώνετε ρίχνοντας σιγά-σιγά το τυρί και το φασκόμηλο και ενσωματώνοντας το μέσα στο ζυμάρι. Χωρίζετε την ζύμη σε κομμάτια και το πλάθετε σε μικρά στρογγυλά ψωμάκια. Τα τοποθετείτε σε ελαφρά λαδωμένη λαμαρίνα και τα αφήνετε μέσα στο φούρνο να διπλασιαστούν σε όγκο. Ψήνετε στους 180 βαθμούς για 45-50 λεπτά μέχρι να ροδίσουν.

Μαγειρεύοντας με Φασκόμηλο ~ Βότανα και Αρωματικά Φυτά στην Κρήτη ILIOSTASIO | Καλλιέργεια, Συσκευασία, Εμπόριο 

3 παντζάρια βρασμένα 

1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό

1/2 κ.γ αλάτι

1/2 κ.γ. σκόνη σκόρδου

Λίγο πιπέρι

2 κ.σ. ελαιόλαδο

1 χούφτα καρύδια

1/4 από ένα ματσάκι φυλλαράκια μέντας

Σε μούλτι ρίχνουμε όλα τα υλικά εκτός από το παντζάρι. Κόβουμε το παντζάρι σε κομματάκια μικρά και ανακατεύουμε με το μείγμα. 

2 μελιτζανες

2 κ.σ ελαιόλαδο

1 κλαδάκι θυμάρι

λίγη ρίγανη

ανθό αλατιού

3 κ.σ γιαούρτι 2%

2 κ.σ ελαιόλαδο

1 σκ. σκόρδο (ψιλοκομμένη)

λίγο αλάτι

1 ρόδι καθαρισμένο

λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο

Για τις ψητές μελιτζάνες, στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί σε μικρό ταψί. Πλένουμε και κόβουμε κατά μήκος τις μελιτζάνες στα δυο. Με τη μύτη του μαχαιριού χαράζουμε ελαφρά την κομμένη επιφάνεια της μελιτζάνας σε ρόμβους σταυρωτά. Τις ακουμπάμε στο ταψί και αλείφουμε με πινέλο το ελαιόλαδο στην κομμένη σάρκα τους. Αλατίζουμε και πασπαλίζουμε με θυμάρι και ρίγανη. Ψήνουμε τις μελιτζάνες στο φούρνο για περίπου 30′ μέχρι να μαλακώσουν και να ροδίσουν. Αφήνουμε να κρυώσουν. Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το γιαούρτι, το σκόρδο, το λάδι και το αλάτι με ένα κουτάλι. Ισομοιράζουμε τη σάλτσα γιουρτιού και γαρνίρουμε με ρόδι και μαϊντανό. Περιχύστε με λίγο ελαιόλαδο πριν σερβίρετε.

1 Πακέτο μακαρόνια  

3 κλωναράκια φασκόμηλο

1 κ.σ. βούτυρο

3 φέτες μπέικον

1 ξερό κρεμμύδι

250 γραμμάρια κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά

αλάτι

πιπέρι

1 κ. γλυκού αλεύρι

ντοματούλες για γαρνιτούρα

Σε μία κατσαρόλα βάζουμε νερό και 3 κλωνάρια φασκόμηλο να βράσουν. Μόλις βράσει το νερό , αφαιρούμε το φασκόμηλο (δεν το πετάμε) και προσθέτουμε τα μακαρόνια. Μόλις βράσουν τα μακαρόνια τα σουρώνουμε , αφού πρώτα κρατήσουμε ένα ποτήρι του κρασιού από το νερό. Σε ένα τηγάνι και σε χαμηλή φωτιά βάζουμε το βούτυρο και περιμένουμε να λιώσει. Παράλληλα , ψιλοκόβουμε τα φύλλα από το φασκόμηλο , το κρεμμύδι και το μπέικον. Όταν λιώσει το βούτυρο προσθέτουμε το φασκόμηλο , το κρεμμύδι , το μπέικον και ανακατεύουμε αργά μέχρι να τσιγαριστούν. Όταν τα παραπάνω έχουν αρχίσει να ροδοκοκκινίζουν , προσθέτουμε το νερό από τα μακαρόνια , αλάτι και πιπέρι. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Ρίχνουμε την κρέμα γάλακτος και βράζουμε για 2'. Δένουμε τη σάλτσα μας με το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά.  Η σάλτσα μας είναι έτοιμη. Σβήνουμε τη φωτιά. Προσθέτουμε τα μακαρόνια και ανακατεύουμε. Σερβίρουμε γαρνίροντας με μικρές ντομάτες.

115 γρ. ψιλή ζάχαρη
 ¼ του κ.γλ. αποξηραμένα λουλουδάκια λεβάντας
 115 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη σε θερμοκρασία δωματίου
 2 αυγά
 185 γρ. αλεύρι
 2 κ.σ. γάλα
 Για το γλάσο
115 γρ. ζάχαρη-άχνη περασμένη από κόσκινο
 1 ασπράδι αυγού
 Μοβ χρώμα ζαχαροπλαστικής
 12 κλαράκια φρέσκια λεβάντα

 

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180°C και τοποθετούμε τις χάρτινες θήκες μέσα στα ειδικά φορμάκια για muffins ή cupcakes. Βάζουμε τη ζάχαρη και τα λουλουδάκια της λεβάντας στο μπλέντερ και δουλεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα. Μεταφέρουμε σε μπολ, προσθέτουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε το μείγμα μέχρι να γίνει αφράτο. Συνεχίζουμε ρίχνοντας τα αυγά ένα ένα, προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε απαλά. Στη συνέχεια, ανακατεύουμε και το γάλα και αδειάζουμε το χυλό στις χάρτινες θήκες. Ψήνουμε για περίπου 18 λεπτά μέχρι να φουσκώσουν και να πάρουν χρώμα. Τα βγάζουμε από το φούρνο και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
 Διακόσμηση
Χτυπάμε τη ζάχαρη-άχνη μαζί με το ασπράδι προσθέτοντας μερικές σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής, ώστε το γλάσο να πάρει το χρώμα της λεβάντας. Με ένα κουτάλι ή κορνέ αδειάζουμε το γλάσο πάνω στα κεϊκάκια και στολίζουμε το καθένα με ένα κλωναράκι φρέσκιας λεβάντας. Πριν τα σερβίρουμε, τα αφήνουμε λίγη ώρα για να σταθεροποιηθούν.

 

 Σε 1 φλυτζάνι καυτό νερό προσθέτουμε 1 κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένη λεβάντα
 αφήνουμε 3-4 λεπτά, το περνάμε από σίτα και προσθέτουμε λίγο μέλι.

 

ΥΛΙΚΑ
1 κιλό μοσχάρι
1 μεγάλο κρεμμύδι στο multi
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
1 ποτήρι του κρασιού ρετσίνα/λευκο κρασί
Χυμό απο 2 λεμόνια
Λίγο ελαιόλαδο
Αλάτι
Πιπέρι
Θυμάρι
1 κουταλιά της σούπας φρέσκο μελισσόχορτο
1 κουταλιά της σούπας φρέσκο βασιλικό
1 κουταλια της σούπας φρέσκο ψιλοκομμένο λεμονόχορτο
1 μιση κουταλιά της σούπας κορν φλάουρ
Λίγο νερό

Ρίχνουμε στη χύτρα ελαιόλαδο και σοτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι και το σκόρδο. Ρίχνουμε το κρέας για να πάρει λίγο χρώμα. Μόλις ξεκολλήσει σβήνουμε με ρετσίνα και περιμένουμε λίγα λεπτά να εξατμιστεί το αλκοόλ. Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, το αλάτι, το πιπέρι, το θυμάρι, το μελισόχορτο, το βασιλικό και το λεμονόχορτο και κλείνουμε καλά με το καπάκι της χύτρας. Μόλις σηκωθεί η βαλβίδα αφήνουμε να μαγειρευτεί για 30 λεπτά. Αν το φτιάξετε στην κατσαρόλα θα χρειαστεί περίπου μια μιση ωρα. Αφαιρούμε το μοσχαράκι και διαλύουμε το κορν φλάουρ σε ποτήρι με κρύο νερό. Μόλις διαλυθεί, το ρίχνουμε στη σάλτσα μας που βράζει για να τη "δέσουμε". Αν τη θέλετε πιο πηχτή προσθέστε κ άλλο κορν φλάουρ σε κρύο νερό και έπειτα στη σάλτσα που βράζει. Συνοδεύετε με πιλάφι, πατάτες, λαχανικά ή ζυμαρικά.

2 ώριμα μέτρια πεπόνια

2 φλυτζάνια χυμό πορτοκαλιού χυμό

1 λεμόνι ξύσμα

1 κ.σ τριμμένο τζίντζερ

4 ακτινίδια

8 φράουλες

1 χούφτα μελισσόχορτο ψιλοκομμένο

1/2 ματσάκι φρέσκο δυόσμο ψιλοκομμένο

 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Καθαρίζουμε τα πεπόνια τα κόβουμε σε μικρότερα κομμάτια και τα πολτοποιούμε στο μπλέντερ με το χυμό του πορτοκαλιού, το ξύσμα και το χυμό λεμονιού.
 Αφήνουμε το μείγμα στο ψυγείο για 2-3 ώρες. Λίγο πριν σερβίρουμε τη σούπα,καθαρίζουμε και κόβουμε τα ακτινίδια και τις φράουλες σε μικρούς κύβους, τα ανακατεύουμε με τη σούπα προσθέτοντας το τζίντζερ και το μελισσόχορτο. Σερβίρουμε σε παγωμένα ποτήρια ή μπολ με παγάκια και γαρνίρουμε με τον δυόσμο.

130 γρ. ελαιόλαδο

150 γρ. κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

40 γρ. κρεμμύδι ξερό, τριμμένο στον τρίφτη

10 γρ. σκόρδο, ψιλοκομμένο

300 γρ. μοσχαρίσιος κιμάς

300 γρ. χοιρινός κιμάς

1 γρ. κύμινο, σκόνη

8 γρ. αλάτι

80 γρ. ψωμί τοστ

55γρ. κρέμα γάλακτος

2 γρ. πάπρικα καπνιστή

10 γρ. δυόσμος φρέσκος, ψιλοκομμένος

8  γρ. μαϊντανός, ψιλοκομμένος

1 αυγό

1   γρ. δυόσμος ξερός

Ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Αλεύρι για το τηγάνισμα

160 γρ. γιαούρτι στραγγιστό

1 γρ. δυόσμος ψιλοκομμένος

3 γρ. ξύδι λευκό

5 γρ. ελαιόλαδο

2 γρ.  μέλι

Αλάτι

Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι σε μέτρια φωτιά, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σοτάρουμε, μέχρι να μαλακώσει. Προσθέτουμε το σκόρδο, μέχρι αυτό να μυρίσει και αποσύρουμε από τη φωτιά. Κρυώνουμε το μείγμα με το κρεμμύδι και το τοποθετούμε σ’ ένα μπολ, μαζί με τα υπόλοιπα υλικά. Ζυμώνουμε καλά και πλάθουμε κεφτέδες των 50 γρ. Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά και προσθέτουμε το ηλιέλαιο. Αλευρώνουμε και τηγανίζουμε τους κεφτέδες. Αποσύρουμε από τη φωτιά και τους στεγνώνουμε σε απορροφητικό χαρτί.

 Για τη σάλτσα γιαούρτι - δυόσμο

Σε ένα μπολ βάζουμε όλα τα υλικά μαζί και με ένα σύρμα ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα μας.

1 κιλό ντομάτες

150 γρ. πιπεριά κόκκινη, κομμένη σε τέταρτα

150 γρ. αγγούρι καθαρισμένο, κομμένο σε μεγάλα κομμάτια

150 γρ. ελαιόλαδο

25 γρ. ψωμί χωριάτικο, φρυγανισμένο, χωρίς κόρα

10 γρ. ξίδι λευκό, μπαλσάμικο

10 γρ. φύλλα βασιλικού

10 γρ. αλάτι

10 γρ. ζάχαρη

25 γρ. κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

750 γρ. ζωμός λαχανικών με βάση την ντομάτα

4 φέτες ψωμί, πάχους 1 εκ.

1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένο

50 γρ. ελαιόλαδο

160 γρ. αβοκάντο, κομμένο σε μικρά καρέ

60 γρ. πιπεριές φλωρίνης, κομμένες σε μικρά καρέ

30 γρ. κρεμμύδι φρέσκο, ψιλοκομμένο

10 γρ. χυμό λάιμ

κόλιανδρος φρέσκος, ψιλοκομμένος

αλάτι

 

Για τη σούπα ντομάτας: Τοποθετούμε όλα τα υλικά σε ένα μπλέντερ και αλέθουμε καλά. Στη συνέχεια προσθέτουμε τον ζωμό λαχανικών που έχει βάση την ντομάτα, φρυγανισμένο ψωμί, βασιλικό, λευκό ξίδι και ζάχαρη και αλέθουμε ξανά. Καθώς δουλεύει το μπλέντερ προσθέτουμε σιγά-σιγά το ελαιόλαδο. Περνάμε τη σούπα από σήτα και προσθέτουμε αλάτι και ελαιόλαδο αν χρειάζεται. Ιδανικά προτού σερβίρουμε αφήνουμε τη σούπα στο ψυγείο για λίγες ώρες ώστε να αναδειχθεί περισσότερο γευστικά. Αντί για φύλλα βασιλικού μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φύλλα δυόσμου.

Για τις μπρουσκέτες: Με ένα πινέλο αλείφουμε με ελαιόλαδο τις φέτες του ψωμιού, τις τοποθετούμε  σε ένα ταψί και τις ψήνουμε στο γκριλ του φούρνου μέχρι να πάρουν χρώμα και να σχηματίσουν κρούστα στην πάνω τους πλευρά. Τις βγάζουμε από τον φούρνο τρίβουμε το σκόρδο με την κομμένη πλευρά πάνω στις φέτες, ώστε να αφήσει το άρωμα του διακριτικά  και τις αφήνουμε να κρυώσουν.  Σε ένα μπολ αναμειγνύουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά αλατίζουμε και δοκιμάζουμε. Με ένα κουτάλι ανακατεύουμε και σπάμε το αβοκάντο. Διορθώνουμε αν χρειάζεται και μοιράζουμε το μείγμα του αβοκάντο σε κάθε φέτα φρυγανισμένου ψωμιού. Μπορείτε να προσθέσετε φρέσκο ελαιόλαδο, φύλλα βασιλικού και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.