Kernkwaliteit: gestructureerd
Valkuil: inflexibel, koppig
Uitdaging: flexibel, meegaand
Allergie: ongeorganiseerd,    onbetrouwbaar 

Zelf ben ik erg gestructureerd. Ik houd van dingen plannen en ben goed in het organiseren (van wat dan ook). Voor mij hangt mijn structuur samen met een stukje betrouwbaarheid; mensen weten dat zodra ze een afspraak met mij maken, ik deze zal nakomen. Deze duidelijkheid is voor mij belangrijk. Ik verwacht dit dan ook van de mensen om mij heen. Wel ben ik me ervan bewust dat ik af en toe mijn planning te serieus kan nemen en ik projecteer dit dan ook niet op de mensen om me heen, maar ik kan me er wel enorm aan storen als bijvoorbeeld op het laatste moment een afspraak wordt gecanceld of vergeten. 

Dit alles komt duidelijk terug in mijn kernkwadrant. Mijn uitdaging is om flexibeler te zijn. Bij bijvoorbeeld vrienden en familie gaat dit me beter af, omdat ik weet hoe zij zijn en ik het dan gemakkelijker los kan laten dat zij niet altijd zo georganiseerd zijn als ik. Bij mensen die ik minder goed ken gaat het me echter lastiger af. Dit is dan ook een mooi leerdoel; het kunnen loslaten als anderen minder gestructureerd zijn als ik. 

De reden dat ik zo gesteld ben op structuur, is dat ik deze in mijn jeugd nooit heb gekend. Dit klinkt misschien heftig, maar dat valt wel mee. Het heeft alleen wel tot gevolg gehad dat ik veel waarde ben gaan hechten aan structuur en orde, omdat dit voor mij rust creëert die ik vroeger niet heb gehad. Mensen die totaal niet gestructureerd zijn, zijn voor mij dan ook een allergie. Dit komt voort uit een stukje onbegrip; waarom kun je niet gewoon structuur aanbrengen in wat je doet? 

Dit betekent alleen niet dat ik altijd gelijk heb en dat gestructureerd zijn áltijd de beste optie is. Soms is het nou eenmaal beter om iets op zijn beloop te laten en te zien waar het op uitkomt, of om toch een afspraak aan te passen. Vandaar dat dit ook mijn leerdoel is.


Psychologische processen
Een psychologisch proces waarvan ik denk dat ik het moeilijk zou vinden om mee om te gaan is de fixed-pie assumption. Dit heeft namelijk tot gevolg dat beide partijen niet kunnen uitzoomen en niet verder kunnen kijken dan hun eigen perspectief. De emotie die ik denk dat hierbij hoort is vooral koppigheid en een stukje angst om je eigen belang of doel niet waar te kunnen maken. Ik vind het zelf erg belangrijk om goed te kunnen reflecteren en een duidelijk, realistisch beeld te schetsen van een situatie, ook in een conflict. Ik zou het dan ook lastig vinden om dit proces te doorbreken. 

Omgaan met weerstand
Omdat ik van mezelf mensen over het algemeen goed aanvoel, zorg ik meestal dat het niet zover komt dat er een conflict of confrontatie komt. Mocht dit wel het geval zijn, hangt het enorm van de situatie en de persoon die ik tegenover me heb af hoe ik reageer. In professionele context kan ik goed rustig blijven en zal ik proberen om er achter te komen waar de weerstand vandaan komt, om er daarna over te kunnen praten en te kijken hoe dit opgelost kan worden. 

Leerdoel
Mijn leerdoel met betrekking tot de fixed-pie assumption is om hiermee te kunnen oefenen in gesprekken en het kijken van video's van mediationgesprekken. De fixed-pie assumption is natuurlijk per situatie verschillend, dus ik denk dat ik door er meer mee in aanraking te komen ik vanzelf leer hoe ik hier het beste mee om kan gaan.