Door de inzet van medewerker Zorg en Wonen is er meer ruimte gekomen voor communicatie met zorgvragers. Er is ruime aandacht voor persoonsgerichte communicatie wat zichtbaar is in de mate waarin de zorgvrager wordt betrokken bij de zorg.  

Niet altijd blijkt in de uitvoering van de zorg dat zorgprofessionals op één lijn staan als het gaat om afspraken die er gemaakt zijn in het zorgplan. De vraag is in hoeverre dit van invloed is op de kwaliteit van zorg. 

Hoe draagt het verpleegoproep en communicatiesysteem (piepers) bij aan persoonlijke communicatie?

 

Het samenwerken met familie door informatie te verstrekken en te overleggen wordt als ‘sterk’ beoordeeld. 

Er is de laatste tijd veel nieuw personeel aangenomen met een uiteenlopende achtergrond aan opleiding en ervaring. Door het aannemen van nieuw personeel komt de continuïteit van zorg in gevaar. De vraag is in hoeverre het Inwerkingsplan nieuwe medewerkers voldoende aansluit bij de behoeften van het (nieuwe) zorgpersoneel. Wat betreft 'gezamenlijke besluitvorming' is de vraag of bij beslissingen ook voldoende vanuit verschillende kennisbronnen wordt geredeneerd. 
 

Er is ruime aandacht voor preventie door bewoners zoveel mogelijk zelf actief te laten zijn. Ook is er aandacht voor gezonde voeding. 

?

Afhankelijk van je verantwoordelijkheden en werkzaamheden wordt er gereflecteerd op de uitvoering van zorg. 

Er is nog teveel sprake van ‘blindvaren op bestaande kennis’. De vraag hierbij is wat je van jezelf mag verwachten en wat van je collega’s. Hoe coach je hierop? Wat is nodig om meer vanuit kennis te gaan werken? Wat verstaan we onder onderzoekend vermogen? Hoe gaan we om met morele dilemma’s en met de hieruit voortkomende afspraken?
 

Er is ruime aandacht voor veiligheid van de zorgvrager i.r.m. autonomie van de zorgvrager. 

In de besluitvorming rondom veiligheid behoeft ook het ergonomisch werken aandacht. Op welke manier doen we dat? Welke consequenties heeft dit voor de kwaliteit van zorg?

Wat verstaan wij onder verpleegkundig leiderschap? Welke persoonlijke visie heb ik op verpleegkundig leiderschap? Welke gemeenschappelijke visie? 

Het verpleegkundig proces is in de laatste jaren sterk ontwikkeld. We werken met zorgplannen, we besteden aandacht aan klinisch redeneren en zelfmanagement. 

We besteden veel aandacht aan zelfredzaamheid. Maar wat is het verschil met zelfmanagement? Besteden we voldoende aandacht aan ondersteuning bij zelfmanagement? En hoe krijgt zelfmanagement vorm op de psychogeriatrische afdeling als het gaat om het sociaal netwerk?

We zien verschillen tussen professionals als het gaat om klinisch redeneren. Op welke manier maken we gebruik van elkaars expertise? Op welk moment schakelen we andere disciplines in? Hoe coachen we elkaar hierin?

Meerdere zorgprofessionals werken aan zorginhoudelijke thema’s, bijv. mondhygiëne.  Ook is een verpleegkundige onlangs geschoold in gerontologie en geriatrie. De wondverpleegkundige draagt bij aan deskundigheid zorgprofessionals op het gebied van wondzorg. 

Het belang van werkplezier wordt benoemd als voorwaarde voor kwaliteitszorg. Wat is werkplezier? Hoe wordt het werken ervaren? Wat is nodig om met plezier te werken? Wat is de meerwaarde van het inzetten van meetinstrumenten en/of tools in de zorg? Of gaan we meer naar het vertrouwen hebben in elkaars deskundigheid waarbij meetinstrumenten en/of tools hulpmiddelen zijn? Welke expertise is aanwezig binnen de teams en hoe maken we daar gebruik van? Er is behoefte aan rolmodellen.