Άλκη Ζέη

Εκδόσεις Κέδρος

Λίγο πριν από τον πόλεμο του 1940, κάπου στο Μαρούσι, ζει με τους γονείς της η Ελευθερία, ένα δεκάχρονο κορίτσι, που τα δίδυμα μικρότερα αδέρφια της φωνάζουν Λέτρω και όταν θυμώνουν μαζί της πλασμώδιο του Λαβεράν. Απεχθάνεται το νοικοκυριό και τις «γυναικείες» δουλειές, ενώ τρελαίνεται για ό,τι δεν εγκρίνει ο πατέρας της: Διαβάζει με μανία βιβλία, ανυπομονεί να δει θέατρο, ρίχνει κλεφτές ματιές στην εφημερίδα, εύχεται κάποτε να μοιάσει στην Αντιγόνη του Σοφοκλή.

Στο πάνω πάτωμα του σπιτιού τους ο κύριος Μαρσέλ, ένας Γάλλος που ζει μόνιμα στην Ελλάδα, έχει υπό την προστασία του τον ανιψιό του Μπενουά που γίνεται αχώριστος φίλος των παιδιών. Λιγοστά τα παιχνίδια τους: βόλοι, σβούρες, σκοινάκι, γιογιόκι ένα ζευγάρι πατίνια με καρουλάκια. Αστείρευτη η φαντασία τους: όλοι μαζί σκαρφίζονται χίλιες δυο ιστορίες που μαγεύουν και τους ίδιους. Και πόσα ακόμα θα σκέφτονταν να κάνουν εάν δεν τους εμπόδιζαν οι μεγάλοι…

Οι μεγάλοι και τα παιδιά. Δυο κόσμοι τόσο μακρινοί που όσα χρόνια κι αν περάσουν οι νόμοι τους και η γλώσσα τους δεν θα είναι ποτέ ίδια. Ο καθένας κουβαλάει τη δική του αλήθεια. Γι’ αυτό άλλωστε και πίσω από μια μωβ ομπρέλα μπορεί να κρύβονται πολλές!

Από 12 ετών

Κι όταν νιώσουμε άγχος για κάτι στη ζωή μας, αναπνέουμε βαθιά και θυμόμαστε ότι είμαστε ένα με το σύμπαν!

Ένα υπέροχο βιβλίο για τη χαλάρωση των παιδιών.

Ενθαρρύνει τους νεαρούς αναγνώστες να εξερευνήσουν τα συναισθήματά τους και τον όμορφο κόσμο γύρω τους.

Αυτό το ποιητικό ταξίδι σε ένα μέρος χαράς και ηρεμίας θα εμπνεύσει και θα δώσει ώθηση στα παιδιά να παρατηρούν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, ώστε να αποκτήσουν ενσυνείδητη προσοχή.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κι ενώ δίπλα του χόρευαν οι βόμβες, κάθε φορά που ένα βιβλίο έφτανε στα χέρια των παιδιών, μια μικρή αχτίδα χαμογελούσε στον ουρανό.

Μια αφήγηση βασισμένη στην αληθινή ιστορία του δασκάλου που μετέτρεψε το ποδήλατό του σε βιβλιοθήκη και αναζητούσε το δίκαιο μέσα από την παιδεία.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

της Χάρτας

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας μπαλωματής που διόρθωνε καρδιές.!.

Είχε πολύ δουλειά.!.

Ερχόταν ολοι και του άφηναν τις ματωμένες καρδιές τους και εκείνος τις έφτιαχνε τόσο καλά που έμενε μόνο ένα μικρό σημάδι.!.

Τις έπαιρναν ευχαριστημένοι και μετά από λίγο καιρό τις ξαναφέρναν πάλι ματωμένες.!.

Ο μπαλωματής τις έφτιαχνε και πάλι και σε λίγο πάλι τα ίδια.!.

Όμως πάντα έμενε ένα σημάδι.!.

Μια μέρα ο μπαλωματής αρρώστησε και όλοι περίμεναν κλαίγοντας κρατώντας τις ματωμένες καρδιές τους.!.

Όταν έγινε καλά και γύρισε τα έχασε.!.

Ήταν τόσοι πολλοί που σκέφθηκε ότι δεν θα καταφέρει να τις φτιάξει όλες.!.

Προσπάθησε αλλά πάνω στην βιασύνη του άφηνε μεγαλύτερα σημάδια.!.

Όλο και πιο μεγάλα.!.

Τι να κάνω σκέφθηκε δεν προλαβαίνω να τις κάνω καλύτερες.!.

Τους φώναξε λοιπόν και τους είπε.!.

Προσέχετε γιατί στο τέλος δεν θα φτιάχνονται.!.

Τότε 'ολοι με ένα στόμα του απάντησαν..........!.

Προσπαθούμε αλλά μόνο όταν σταματήσει η ζωή δεν θα ματώνουν.!.

Έχουν δίκαιο σκέφθηκε ο μπαλωματής και άρχισε ξανά να διορθώνει.!.

Μόνο αυτός που δίνει τη ζωή μπορεί να το σταματήσει όλο αυτό.!.

Όσο λοιπόν κρατάει η ζωή και εγώ θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ.!.

Ξέχασα να σας λω ότι τον μπαλωματη τον έλεγαν χρονο....

Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;

Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;

Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,

Που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,

Που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;

Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!

Ένα βιβλίο που μαγεύει, όνειρα στο νου φυτεύει

Και στο ταξίδι της ζωής, πιστά μας συντροφεύει!΄΄

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ

΄΄Ο Ύμνος του Βιβλίου΄΄