2.        Om leren gaan en inspelen op lastig gedrag van jongeren : binnen mijn stage werk ik elke woensdag met een groep jongeren van het ROC. Het gaat om een groep van 25 jongeren die allemaal hun eigen uitdagingen hebben en soms lastig gedrag kunnen vertonen. Hier zou ik graag mee om willen leren gaan en goed op kunnen inspelen

3.        Meer eigen verantwoordelijkheid pakken binnen projecten: lijkt me leuk om ook echt zelf een stukje op te kunnen pakken en bij te kunnen dragen.

27-03-2025

Vandaag heb ik een lowstake gehad met Ingrid. Hierbij hebben we het gehad over hoe het gaat op stage en met mijn stagetaken. De conclusie hiervan was dat ik even flink aan de bak moet met mijn stagetaken maar dit wel moet gaan lukken.

Regisseur:

Ik kan veel oppakken op mijn stage en kan veel verantwoordelijkheid nemen. Hierin is het wel van belang dat ik goed mijn grenzen aangeef en niet teveel op mijn bordje neem. Aankomende tijd ga ik werken aan die balans.

Ziener:

Zoals al besproken bij de regisseur krijg ik veel verantwoordelijkheid wat erg leuk is maar het is wel van belang dat ik niet teveel wil doen en ook genoeg tijd maak voor studie. Het teveel willen doen is wel een valkuil en iets waar ik op moet letten.

Daarnaast weet ik van mezelf dat ik het lastig vind om te starten met stagetaken en het lastig vind om ze 'klein' te houden. Dit is iets wat ik aankomende tijd ook ga proberen te doen.

1. Gebeurtenis
Op 26 maart organiseerde ik een middagprogramma voor het project Impact Creators Amsterdam, met als doel om 25 jongeren met elkaar én met de stad te verbinden. Ondanks mijn inzet en goede voorbereiding, verliep de middag niet zoals ik had gehoopt. De betrokkenheid van de jongeren was laag en het programma sloot niet goed aan op hun behoeften en verwachtingen.

2. Gedachte
Ik merkte tijdens het programma dat er een kloof was tussen wat ik had bedacht en wat de jongeren nodig hadden. Ik dacht: “Had ik hen vooraf beter moeten betrekken? Heb ik hun motivatie wel goed ingeschat?” Deze gedachte bracht me tot het inzicht dat participatie begint vóór de uitvoering – namelijk bij het ontwerpen van het programma sámen met de doelgroep.

3. Gevoel
Ik voelde me teleurgesteld en enigszins gefrustreerd. Ik had er veel tijd en moeite in gestoken, en ik wilde écht impact maken. Tegelijkertijd voelde ik ook motivatie om hiervan te leren en mezelf te verbeteren. Het was confronterend, maar ook leerzaam.

4. Gedrag
Na afloop heb ik kritisch teruggekeken op het proces en besloten om een SMART-doel te formuleren om mijn aanpak te verbeteren. Ik wil in de toekomst vooraf actief het gesprek aangaan met jongeren over hun motivatie en verwachtingen. Dit ga ik doen door een voorbereidende sessie te organiseren waarin hun input de basis vormt voor het programma.

5. Gevolg
Door dit inzicht ben ik mij bewuster geworden van het belang van co-creatie met jongeren. Mijn nieuwe aanpak – gebaseerd op het SMART-doel – zal ervoor zorgen dat de jongeren zich meer gehoord voelen, actiever deelnemen en dat het programma beter aansluit bij hun belevingswereld. Dit draagt niet alleen bij aan mijn persoonlijke ontwikkeling als verbinder en organisator, maar ook aan het succes van toekomstige maatschappelijke projecten.

Reflectiemethode van Korthagen (Nederlands Jeugdinstituut, z.d.)

1. Handelen (Wat heb ik gedaan?)

Tijdens mijn stage heb ik zelfstandig middagprogramma’s georganiseerd binnen de organisatie. Ik heb leerdoelen opgesteld aan het begin van de stage en vraag regelmatig om feedback tijdens check-ins met mijn begeleider. Ook reflecteer ik regelmatig op mijn eigen professioneel handelen, ook met collega’s.

2. Terugblikken (Wat gebeurde er precies en hoe ervaarde ik dat?)

Ik merk dat ik mij steeds zekerder voel in mijn rol. In vergelijking met het vorige halfjaar weet ik beter waar mijn ontwikkel punten liggen, en ik kan daar nu beter op inspelen. Ik voel meer vertrouwen in het nemen van verantwoordelijkheid, en ik heb het idee dat ik goed contact heb opgebouwd met collega’s. Toch besefte ik ook dat ik soms te weinig stilsta bij mijn eigen leerproces; ik heb niet altijd duidelijk op papier wat ik heb geleerd of welke stappen ik nog wil zetten.

3. Bewustwording van essentiële aspecten (Wat is belangrijk in deze situatie?)

Het is belangrijk dat ik niet alleen handel en reflecteer, maar ook mijn leerdoelen en voortgang vaker vastleg. Zo kan ik beter overzicht houden over mijn ontwikkeling en zie ik waar ik nog in kan groeien. Daarnaast merk ik dat ik nog bewuster mijn keuzes kan onderbouwen met behulp van theorie en modellen uit mijn opleiding.

4. Alternatieven (Wat kan ik de volgende keer anders doen?)

In de komende periode wil ik werken met tussentijdse reflecties en leerdoelen die ik concreet opschrijf in Padlet. Ik wil deze regelmatig evalueren om mijn ontwikkeling beter bij te houden. Ook wil ik me meer verdiepen in relevante theorieën.

5. Voornemen voor toekomstig handelen (Wat neem ik mezelf voor?)

Ik neem mij voor om vaker te reflecteren en mijn leerdoelen en voortgang op te schrijven. Daarnaast blijf ik initiatief nemen en mijn kwaliteiten inzetten, terwijl ik om feedback van collega’s en begeleiders blijf vragen.

Ik heb onderstaande gelezen en heb ons (lowstake)gesprek op 27/3 als heel duidelijk en positief ervaren; je komt planmatig, daadkrachtig en veerkrachtig over. Positieve benaderingswijze en aan de slag, dat was mooi om te zien. Ik heb alle vertrouwen in jouw eigen regie op proces en jouw ontwikkeling en wens je veel succes.

1. Ervaring:
Op 17 april organiseerden we op mijn stage een pizzaparty voor 75 kinderen. Ik was deels verantwoordelijk voor de organisatie van deze avond.

2. Terugblik:
Aan het begin vond ik dit erg spannend. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten en doordat het om zo’n groot aantal kinderen ging, voelde het als een grote druk. Ik merkte dat ik het organiseren een tijd voor me uit bleef schuiven. Toen het dichterbij kwam, gaf het me veel stress. Gelukkig heb ik dit tijdig bij mijn stagebegeleider aangegeven. Ik vroeg om iemand die met me mee kon kijken en me kon ondersteunen. Ik werd goed geholpen, en uiteindelijk was de avond een groot succes. De kinderen genoten, alles verliep soepel en ik kon zelf ook meegenieten.

3. Bewustwording van essentiële aspecten:
Ik ben me ervan bewust geworden dat ik de neiging heb om grote verantwoordelijkheden uit te stellen wanneer ik spanning voel. Tegelijkertijd heb ik geleerd dat het aangeven van mijn grenzen en het vragen om hulp een kracht is, geen zwakte. Hierdoor kon ik beter omgaan met de stress en het werk op een haalbare manier aanpakken.

4. Alternatieven:
Een volgende keer zou ik eerder mijn spanning bespreekbaar willen maken, nog vóórdat het stressniveau zo hoog wordt. Ook zou ik de taak in kleinere stappen willen opdelen, zodat het minder overweldigend voelt en ik sneller het gevoel heb dat ik grip heb op de situatie.

5. Vooruitblik:
Bij een volgend groot evenement wil ik vroegtijdig een planning maken en actief hulp vragen als iets te groot aanvoelt. Door deze aanpak wil ik niet alleen stress verminderen, maar ook meer zelfvertrouwen ontwikkelen in het organiseren van grote activiteiten.

Situatie:
We zijn nu al een tijdje bezig met het programma ICA. In het begin merkte ik dat de band met de leerlingen stroef verliep. Ze hadden vaak een grote mond en ik vond het lastig om daar goed op te reageren.

Taak:
Mijn taak was om op een professionele en goede manier met de jongeren om te gaan, grenzen aan te geven en een goede (werk)relatie op te bouwen.

Actie:
In de loop van de tijd ben ik anders met de jongeren omgegaan. Ik heb geprobeerd om sterker in mijn schoenen te staan en bewust te reageren op hun gedrag. Een tip die ik kreeg was om dingen niet persoonlijk te nemen, dit ik gaan proberen. Hierdoor kon ik rustiger blijven en dichter bij mezelf blijven.

Resultaat:
Ik merk dat de relatie met de jongeren verbeterd is. Ze zoeken vaker contact met mij op en ze hebben een minder grote mond. Ook lukt het mij beter om mijn grenzen aan te geven. Dit zorgt ervoor dat het contact beter verloopt en ik er ook meer plezier uithaal.

Reflectie:
Wat ik hieruit leer, is dat het tijd kost om een band op te bouwen met jongeren, zeker als ze lastig gedrag laten zien. Ook zie ik dat mijn eigen houding een grote invloed heeft op hoe jongeren op mij reageren. Door niet alles persoonlijk op te vatten en dicht bij mezelf te blijven, haal ik er ook meer plezier uit.

1. Ervaring (Wat is er gebeurd?)
Aan het begin van mijn stage kreeg ik de verantwoordelijkheid voor het organiseren van de middagprogramma's bij het programma ICA. Mijn doel was om leuke en zinvolle activiteiten te organiseren waarbij jongeren actief betrokken zouden zijn. Ik merkte al snel dat de werkelijkheid niet was zoals mijn verwachtingen. Jongeren waren niet altijd even enthousiast of betrokken, en dat vond ik jammer.

2. Terugblikken (Wat voelde, dacht en deed ik?)
Ik had in het begin hoge verwachtingen van hoe het moest verlopen. Ik wilde controle houden en wilde het graag goed doen. Wanneer jongeren niet enthousiast reageerden, voelde ik me teleurgesteld en gefrustreerd. Ik had het idee dat ik faalde. Gaandeweg besefte ik dat mijn perfectionisme en drang naar juist niet werkten. Dat inzicht zorgde voor dat ik het anders ging aanpakken: ik heb het los kunnen laten, meer kunnen observeren en aansluiten bij wat er wél was.

3. Bewustwording van essentiële aspecten (Wat is het kernprobleem?)
Het belangrijkste inzicht was dat mijn hoge verwachtingen en de behoefte aan controle niet pasten bij de doelgroep en de setting. Jongeren hebben hun eigen interesses en tempo. Mijn perfectionisme legde onnodige druk op mezelf en beïnvloedde de lol die ik met de jongeren had kunnen hebben. De essentie lag in het durven loslaten, het accepteren van de situatie zoals die is, en het waarderen van kleine positieve momenten.

4. Alternatieven ontwikkelen (Wat kan ik de volgende keer anders doen?)
In plaats van het programma te willen regisseren, richt ik me nu meer op verbinding en openheid. Ik geef jongeren meer autonomie en probeer hun interesses serieus te nemen, ook als die afwijken van mijn plannen. Ik blijf flexibel en stuur bij op basis van wat ik zie gebeuren, niet alleen wat ik vooraf bedacht had.

5. Uitproberen (Wat neem ik mee naar de toekomst?)
Deze ervaring heeft me geleerd om te vertrouwen op het proces en niet alles te willen controleren. In de toekomst wil ik sneller schakelen van perfectie naar nieuwsgierigheid: wat beweegt deze jongeren? Wat werkt voor hen? Ik blijf zoeken naar balans tussen structuur bieden en ruimte geven. Daarnaast neem ik het inzicht mee dat ontspanning en een positieve houding leiden tot beter contact en een goede sfeer.

Gister hebben Ingrid en ik een lowstake gehad. Het was een prettig gesprek waarbij we de laatste weken hebben besproken en ze me weer wat extra vertrouwen gegeven heeft. We hebben het High stake panel besproken en doorgenomen waar ik goed op moet letten. Ook hebben we het gehad over dat de laatste weken stressvol zijn maar dat het wel moet lukken. Kortom, fijn gesprek!

Situatie:
Op 20 mei had ik mijn eindgesprek met mijn stagebegeleider en mijn loopbaanbegeleider. Tijdens dit gesprek hebben we teruggeblikt op mijn ontwikkeling gedurende het afgelopen halfjaar van mijn stage.

Taak:
Mijn taak was om gedurende mijn stage te werken aan de persoonlijke leerdoelen die ik vooraf had opgesteld, waaronder het nemen van initiatief, het trainen van jongeren en het ontwikkelen van beter contact met hen. Tijdens het eindgesprek kreeg ik terugkoppeling over hoe dit is gegaan en waar ik nog in kan groeien.

Actie:
Gedurende de stage heb ik geprobeerd om meer initiatief te nemen en kon ik steeds beter inschatten wat er gedaan moest worden. Ik ben taken zelfstandig gaan oppakken en heb mijn positie in het team versterkt. In het contact met jongeren was ik in het begin terughoudend, vooral omdat sommige jongeren verbaal erg aanwezig waren, wat ik soms lastig vond. Met de tijd ging dit steeds makkelijker. Ik durf nu meer op jongeren af te stappen, hen aan te spreken en zie dat ze ook daadwerkelijk naar mij luisteren.

Resultaat:
Mijn stagebegeleider gaf aan dat hij duidelijke groei zag in mijn initiatief en zelfstandigheid. Ook zag hij vooruitgang in hoe ik contact legde met jongeren en hoe ik hen wist aan te spreken. Daarnaast benoemde hij dat ik nu makkelijker voor een groep sta en hierin meer zelfvertrouwen toon. Wel kreeg ik als feedback dat ik meer 1-op-1 contact mag zoeken met jongeren en dat ik beter mijn grenzen kan aangeven wanneer ik te veel taken krijg.

Reflectie:
Ik kijk positief terug op dit gesprek en het afgelopen halfjaar. Het was waardevol om te horen dat mijn ontwikkeling ook door anderen wordt opgemerkt. De feedback over 1-op-1 contact en het aangeven van mijn grenzen kan ik me goed in vinden. Ik herken dat ik het soms lastig vind om 'nee' te zeggen omdat ik het graag goed wil doen. In de toekomst wil ik hier bewuster mee omgaan en mezelf toestaan om mijn grenzen beter te bewaken. Ook wil ik me blijven ontwikkelen in het persoonlijk contact met jongeren, omdat ik merk dat hier veel winst te behalen valt in het opbouwen van vertrouwen en het begeleiden van individuele jongeren.

Specifiek:
Ik wil jongeren actief betrekken bij het ontwerp van toekomstige programma’s door vóór de uitvoering een voorbereidende sessie met hen te organiseren waarin hun behoeften, motivatie en verwachtingen te bespreken.

Meetbaar:
Tijdens de ochtendtraining op woensdag ga ik sparren met de jongeren over wat ze leuk vinden om te doen en hierbij het hebben over verwachting.

Acceptabel:
Dit doel is haalbaar binnen mijn rol als stagiair en sluit aan bij de doelstelling van Impact Creators Amsterdam om jongeren actief te betrekken.

Realistisch:
Het sparren met de jongeren is uitvoerbaar binnen de beschikbare tijd en middelen, de woensdagochtend.

Tijdgebonden:
Ik stel mezelf ten doel om deze aanpak toe te passen bij het eerstvolgende woensdagochtend, uiterlijk binnen de komende 2 weken.

Specifiek:
Ik wil mijn omgang met uitdagend gedrag van de jongeren binnen het programma Impact Creators Amsterdam verbeteren door bewust te oefenen met het niet persoonlijk opvatten van hun reacties en het hebben van een rustige, duidelijke houding.

Meetbaar:
Ik zal in de komende 4 weken na elke bijeenkomst kort terugkijken op ten minste één moment waarop ik een lastige situatie rustig heb benaderd zonder het persoonlijk op te vatten. Ik bespreek deze reflecties tijdens de check-in met mijn stagebegeleider.

Acceptabel:
Dit doel is haalbaar binnen mijn rol en stage. Mijn stagebegeleider is op de hoogte en bereid om mij hierbij te ondersteunen. Het helpt bij mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling in het werken met diverse doelgroepen.

Realistisch:
Ik ben mij bewust van de uitdaging, maar ook gemotiveerd om te leren. Door kleine stappen te nemen en ondersteuning te vragen wanneer nodig, kan ik hierin leren.

Tijdgebonden:
Binnen 4 weken wil ik merkbare vooruitgang hebben geboekt in hoe ik omga met uitdagend gedrag.