• Grenzen aangeven: Het leren aangeven van mijn grenzen wil ik op professioneel gebied doen, maar ook op persoonlijk gebied; Ik weet van mezelf dat wanneer ik iemand psychologisch begeleid, ik op zo veel mogelijk vlakken wil ondersteunen. Helaas is dat niet altijd mogelijk, omdat mijn expertise maar tot een bepaalde grens gaat. Ik kan het dan ook nog wel eens lastig vinden om dit aan te geven. Ook bij SHN zal dit zeker aan de orde komen. Cliënten zullen bepaalde verwachtingen van mij hebben die ik niet altijd waar kan maken. Hier zal ik mijn professionele grens aan moeten geven. Ook wil ik leren om mijn grens op persoonlijk gebied aan te leren geven. Ik durf namelijk niet altijd te zeggen dat ik bepaalde taken niet uit wil voeren, omdat ik op dat moment andere prioriteiten/behoeften heb. Ik durf mijn grens dan niet aan te geven uit angst dat ik als slechte werknemer wordt ervaren. 

• Mindere fixatie op interventie: In de afgelopen paar jaar heb ik ervaren dat ik bij het uitvoeren van onderzoek gefixeerd ben op de mogelijke interventie die hieruit voort kan komen. In plaats van dat mijn focus ligt op het onderzoek, ben ik al bezig met het mogelijke eindproduct en doe ik aannames die ik niet zou moeten doen. Hierdoor stuur ik mijn onderzoek nog wel eens de verkeerde kant op, zodat het aansluit op de interventie die ik er al bij bedacht heb. Ik wil graag leren om hiervan af te stappen en om mijn werk te leren doseren.

• Realistische planning: Omdat er in het afstudeerjaar veel vrijheid is m.b.t. de luksen en het inleveren hiervan, wil ik leren om een realistische planning te maken zodat de luksen over mijn stageperiode verdeeld zijn en ik niet in tijdsnood kom. Dit geldt ook voor de trainingen die ik vanuit SHN kan volgen. Er is een breed aanbod aan trainingen waar ik graag gebruik van wil maken.  

Paars: Reflectie regisseur

Rood: Feedback + feedforward

Blauw: Reflectie leerdoelen

Groen: Trainingen vanuit SHN

*ZSM afspraak gecanceld. Nieuwe afspraak moet nog worden ingepland.

1. Kan je een aantal kwaliteiten van mij noemen m.b.t. mijn functioneren op de werkvloer?

2. Kan je een concreet voorbeeld noemen waarin ik deze kwaliteit(en) liet zien? 

3. Kan je een ontwikkelpunt noemen m.b.t. mijn functioneren op de werkvloer?

4. Kan je een concreet voorbeeld noemen waarin naar voren kwam dat ik me hierop kan verbeteren? 

Antwoord hierop:

1. De kwaliteiten die ik vooral naar voren zie komen zijn het goed aanvoelen van mensen hun gevoel en behoefte.

2. Dit kwam vooral naar voren toen je een vrouw belde en aan haar merkte dat ze teleurgesteld was. De vrouw had op dat moment andere verwachtingen van slachtofferhulp dan je kon bieden. Je wist wat ze bedoelde en voelde ook aan dat het gesprek niet helemaal aan haar verwachtingen voldeed maar je kon helaas niet meer doen. Je voelde je schuldig. Maar dat gaf mij het idee, dat je wel kon aanvoelen hoe ze zich voelde en wat haar behoefte was maar dat niet kon bieden.

3. Waarin zou je je willen ontwikkelen? Wat voor competentie vind je zelf dat een afgestudeerd toegepaste psychologie student nodig heeft?

4. / 

*Zitting gecanceld. Nieuwe zitting moet nog worden ingepland.

Situatie: Woensdag en donderdag waren drukke en intensieve dagen die mij best wel mentaal hebben uitgeput. Hierom had ik voor mezelf besloten om het vrijdag iets rustiger aan te doen op stage om ervoor te zorgen dat het me niet te veel werd. Echter was vrijdag ook mijn eerste ontmoeting met mijn zogenoemde mentor. Dit is een medewerker die mij verder gaat begeleiden in mijn werk waar nodig. Ik had deze dag al een aantal cliënten gebeld en had een voldaan gevoel. Ik had vooraf al voor mezelf besloten om niet te veel mensen te bellen omdat de voorgaande dagen al zo intensief waren. Dus nadat ik vrijdag een stuk of 4 cliënten had gesproken, vond ik het goed en wilde ik de rest van de dag besteden aan online trainingen en school. Mijn mentor vroeg na een tijdje of ik niet nog iemand ging bellen. Hierop antwoordde ik dat de cliënten die nog gebeld moesten worden op dat moment te uitdagend voor mij waren. Hierop zei mijn mentor juist dat ik uitdagingen aan moest gaan, omdat ik anders niet vooruit zou komen.

Taak: Mijn taak van de dag was om een aantal cliënten te bellen om emotionele ondersteuning te bieden. Ik mocht zelf weten hoe veel dit er zouden zijn. 

Actie: Uit angst dat mijn mentor zou denken dat ik geen initiatieven wilde tonen en niet bereid zou zijn tot werk, ben ik de cliënten gaan bellen. Ondanks dat ik dit zelf liever niet wilde doen. 

Resultaat: Het resultaat van mijn actie was dat ik wellicht mijn mentor heb laten zien dat ik de uitdaging aan wilde gaan, maar zelf was ik niet blij. Ik had namelijk met mezelf afgesproken dat ik niemand meer zou gaan bellen die dag, maar ik heb niet mijn grens uit durven spreken tegen mijn mentor. Hierdoor was ik best teleurgesteld in mezelf. 

Reflectie: De volgende keer zou ik het graag anders aan willen pakken door aan mijn mentor de situatie uit te leggen. Ik zou vertellen dat ik er al een paar zware dagen op heb zitten en dat ik overprikkeld raak als ik nog meer mensen ga bellen. Dit is natuurlijk ook van negatieve invloed op de kwaliteit van mijn emotionele ondersteuning. 

- Je nam de leiding tijdens het gesprek.

- Je had het gesprek voorbereid door een agenda te maken van te bespreken onderwerpen.

Feedback stagebegeleider:

- Onder de indruk van hoe ik het gesprek aanpakte 

- Leidde het gesprek erg professioneel

Om als medewerkers algemene dienstverlening aan de slag te mogen, dienen er drie instroomtrainingen gevolg te worden. De week heb ik de eerste training gevolg: psychosociale ondersteuning.

de training bestond uit een aantal e-learnings waarna ik de klassikale training had. Hierin werd kennis aangeleerd over stressreacties, the window of tolerant en werd geoefend hoe je inspeelt op bepaalde stressreacties binnen een gesprek.

Deze training bestond niet uit het aanleren van vaardigheden, maar uit het opdoen van kennis. Ik had hiervoor vrijwel geen juridische kennis, maar aan de hand van de training heb ik hier nu wel veel kennis over opgedaan.

Dit was voor mij helaas minder relevant, omdat ik in mijn tweede stageweek al begon met bellen. We gingen oefenen met een trainingsacteur, dus om mezelf uit te dagen vroeg ik de acteur om een cliënt te spelen die wilde dat ik van alles voor hem ging regelen, maar zelf niks wilde doen. Deze situatieschets was naar aanleiding van een gesprek wat ik die dag daarvoor toevallig had meegemaakt en daar wilde ik nog wel mee oefenen.

Iedere training probeer ik wat nieuws te leren. In deze training heb ik kennis opgedaan over het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid.

In deze training heb ik geleerd dat door de fysieke bedreiging en confrontatie met de dader is de impact vaak groter voor het slachtoffers, wat maakt dat de overlevingsreacties heviger zijn. Verder heb ik geleerd over de organisatie Santos waar kleine ondernemers een beroep op kunnen doen bij geldnood.

Wat ik heb geleerd is dat de verdachte mag liegen tijdens de zitting en dat het van belang is om het slachtoffer hierop voor te bereiden. Verder weet ik nu dat het mogelijk is om een aparte kamer voor het slachtoffer te reserveren waar vanuit deze de zitting kan volgen indien het slachtoffer dat wenst.

Signalen waarvan ik niet wist dat ze konden duiden op suïcide intentie zijn:

• Weggeven van spullen

• Spontaan testament opmaken

• Roekeloos gedrag

• Extreme gedragsveranderingen; iemand die normaal niet van het feesten is, maar uit het niet helemaal losgaat.

Aan de hand van een aantal zinnen die we als handvatten konden gebruiken, zijn we met een trainingsacteur het gesprek aangegaan.

• Je komt radeloos over, denk je wel eens aan zelfdoding?

• Hoe vaak denk je hieraan?

• Heb je al een concreet plan?

*Vooraf aan deze training heb ik de e-learning: preventie zelfdoding gevolgd.

Daarentegen merkte ik ook op dat het gesprek vloeiender verliep nadat ik de vraag had gesteld.

Blijkbaar moest ik even over die drempel heen, dus ben ik wel blij dat ik het heb kunnen oefenen.

Aan de hand van deze training ben ik nieuwe dingen over mezelf te weten gekomen. Het struikelblok wat ik tijdens de training ervoer, viel voorheen dus in het ´onbekende´ raam van het johari venster. Door een nieuwe ervaring waar ik niet eerder mee te maken heb gehad, is mijn zelfkennis dus vergroot. De moeite die ik heb ervaren met het bespreekbaar maken van een beladen onderwerp zoals zelfdoding, kan ik nu in het ´open´ raam plaatsen. Aan de hand van deze nieuwe informatie over mezelf, kan ik me voortaan beter voorbereiden op zulke gesprekken.

Deze week vond ook weer zo´n gesprek plaats. Tijdens dit gesprek heb ik mijn stagebegeleider gevraagd of zij mij feedback kon geven op mijn functioneren. Hieruit kwamen drie woorden: stabiel, rustig en professioneel.

Mij stagebegeleider vertelde dat ze moest wennen aan hoe kalm ik ben in mijn werk, omdat ze dat niet van stagiaires gewend is. Volgens haar straalde ik uit dat ik alles onder controle heb en dat ik gestructureerd te werk ga. Naast dat ik vermogen- en fraudezaken behandel, mag ik nu ook geweldsmisdrijven behandelen.

Als feedforward kreeg ik nog mee dat ik het bespreekbaar kan en mag maken als ik behoefte heb aan meer uitdaging. Dus bijvoorbeeld zwaardere zaken.

Ik had wel een casus waar ik input vanuit de groep op wilde, maar ik twijfelde om het te delen. Ik was bang dat de rest van de groep hier zelf niets aan zou hebben. Toch heb ik mijn casus opgegooid in het belang van mijn functioneren op de werkvloer. Ik heb aan de groep input gevraagd hoe ik het best om kan gaan met zaken die mij eigenlijk te persoonlijk zijn. Aanleiding hiervan was door een casus van een kind overleed door een aanrijding. Hier schrok ik zodanig van dat ik in paniek raakte en geen overzicht meer had. Omdat dit soort zaken vaker voor zullen komen, wilde ik hier beter mee om leren gaan. Om deze reden heb ik het opgegooid in de groep.

Tips die ik kreeg:

• Zoek een andere omgeving op om je even te kunnen distantiëren van de casus en om je hoofd leeg te maken.

• Laat een collega weten dat je niet lekker in je vel zit. Hierbij hoef je niet eens uit te leggen waardoor dat komt, maar het wel prettig dat iemand op de hoogte is.

• Ga in gesprek met iemand waarbij je je veilig voelt. Dit hoeft niet eens op het moment zelf, maar achteraf kan ook. Het is belangrijk om je gevoel een plekje te geven.

Vooral de eerste tip vond ik voor mezelf een goed idee. Echter gaf ik in de intervisie aan dat ik bang was dat ik raar aangekeken zou worden als ik zomaar even weg zou gaan. Ik gaf aan bang te zijn dat collega´s dan slecht over me zouden denken dat ik laks zou zijn. Hierop kreeg ik vanuit de groep de bevestiging dat altijd oke is. En dat het daarom handig is om een collega op de hoogte te stellen dat ik me even niet zo goed voel en me even in een andere omgeving wil bevinden.

Dit bleek ook al eerder uit de starr over leerdoel ´grenzen stellen´. Vaak weet ik wel waar ik goed aan doe, maar hou ik mezelf tegen uit angst voor de mening van anderen.

Naar aanleiding van deze situaties ben ik er dus achter gekomen dat ik graag wil dat mijn collega´s een goed beeld over mij hebben, waardoor ik mijn eigen behoeften aan de kant schuif.

Dit is dus een van mijn valkuilen. Wel is het positief dat ik nu wat meer inzicht heb in deze valkuil. Bewustwording is naar mijn idee wel de eerste stap naar verandering.

Mijn mede-stagiaire Jessie woont bij mij in de buurt, waardoor Alkmaar ook voor haar het dichtstbijzijnd is. Nu heeft Jessie met haar stagebegeleider besproken of het mogelijk is voor haar om vaker in Alkmaar te werken i.p.v. Haarlem. Dit is toegezegd, waardoor zij nu op de vrijdag in Alkmaar gaat werken waar wij voorheen dus samen op de vrijdag in Haarlem zaten.

Naar aanleiding hiervan vroeg mijn stagebegeleider wat ik ervan vond dat ik minder met Jessie zou gaan werken. Ik gaf eerlijk toe dat ik wel teleurgesteld was, omdat ik het erg goed met Jessie kan vinden. We ondersteunen elkaar op werkgebied, maar hebben ook los daarvan een hele goede band. We kunnen veel bij elkaar kwijt en kunnen lachen met elkaar.

Hierna stelde mijn stagebegeleider voor dat ik eventueel ook mogelijk een dag zou mogen wisselen. Hierdoor zou ik dan 2/3 dagen in Alkmaar werken. Ik was enthousiast hierover, omdat het kantoor in Alkmaar ten eerste dichterbij huis is en ten tweede voelt de sfeer daar gezelliger aan. Mijn stagebegeleider (Annabel) gaf aan dat zij dit wel eerst met de andere stagebegeleider (Dianne) moest bespreken.

Mogelijk mocht ik dan ook op de vrijdag naar Alkmaar waardoor ik samen zou kunnen blijven werken met Jessie. Met andere woorden, zou dat dus een ideale uitkomst zijn.

Deze week kwam Annabel met het nieuws dat ik inderdaad mocht wisselen en dus een 2/3 dagen in Alkmaar mocht werken. Helaas alleen niet op de vrijdag. Ik mag alleen op de donderdag in Alkmaar werken. Ik was enerzijds blij dat dat mocht, maar anderzijds zou ik dan nog maar 1 dag in de week met Jessie werken, omdat zij op de donderdag in Haarlem blijft.

Nu is mijn dilemma dus: of ik op de donderdag naar Alkmaar ga maar daardoor wel minder vaak met Jessie werk óf houd ik mijn oude rooster aan ?

Het liefst werk ik natuurlijk zo vaak mogelijk in Alkmaar. Puur praktisch gezien is dat gewoon handiger. Maar in het belang van verbondenheid betreffende de zelfdeterminatietheorie (Zimbardo, P., Johnson, R., &McCann, V. 2017) zou ik misschien beter mijn oude rooster aan kunnen houden. Op dit moment zijn de drie facetten van de zelfdeterminatietheorie vervuld. Ik ben bang dat als ik nu op de donderdag naar Alkmaar ga, ik niet meer zal voldoen aan de facet ´verbondenheid´. Dit kan van negatieve invloed zijn om mijn intrinsieke motivatie rondom stage.

Stappen die ondernomen kunnen worden om verdere schade te voorkomen:

- Fraude melden bij bank

- Pasjes blokkeren

- Inloggegevens aanpassen

- Bewijsmateriaal verzamelen (screenshots van onderling contact met verdachte)

Omdat ik het leuk en informatief vindt om kennis op te doen die de kwaliteit van mijn werk kan verbeteren, probeer ik zo veel mogelijk trainingen te volgen. Omdat ik de training van rouw en verlies dus niet kan volgen, ben ik gaan kijken naar andere trainingen. Ik ben uitgekomen op 2 trainingen: ´chronisch trauma verleden´ en ´schuld en schaamte´. De eerste training m.b.t. traumatisch verleden lijkt me heel interessant omdat het veel overlap heeft met de psychologie. Daarnaast weet je tijdens een gesprek met een cliënt nooit wat er nog meer naar voren kan komen.

Deze week sprak ik namelijk met een cliënt die slachtoffer was geworden van een mishandeling. Nu bleek dus tijdens het gesprek dat ze in haar verleden door haar partner was mishandeld. De recente mishandeling triggerde dus haar trauma van het verleden. Graag leer ik hoe ik hiermee om moet gaan.

Om deze training te mogen volgen, moet ik eerst de training van ´schuld en schaamte´ volgen.

Dit is een onderwerp waar ik veelal in aanraking mee kom met cliënten.

Ik had de cliënt dus ingepland bij een medewerker op een dag dat ik zelf ook aanwezig was, zodat ik mee kon naar de afspraak. Ik wilde dit graag zodat ik een beeld zou hebben van hoe zo´n afspraak verloopt zodat ik dat in de toekomst ook zelf kan.

Echter kwam ik er later achter dat de medewerker bij wie ik het gesprek heb ingepland die dag niet aanwezig is.

Ik wilde het gesprek zelf ook wel voeren, maar omdat ik nog nooit een kantoorgesprek heb gevoerd, leek dit mij niet verstandig.

Gelukkig was een andere medewerker wel beschikbaar. Zij stelde voor dat ik het gesprek zelf ging voeren. Ik zei dat ik dat wel wilde, maar dat ik eerst een keer met haar mee wilde naar een kantoorafspraak om te observeren. Toevallig had mijn collega diezelfde dag een kantoorafspraak. Ik heb gevraagd of ik mee mocht. Dit mocht gelukkig. Ik had zelf ook wat inbreng in het gesprek. Nu ga ik volgende week (6/12) zelf een kantoorgesprek voeren met een cliënt en gaat mijn collega mee.

De cliënt was een jongen van 15 jaar die samen met zijn moeder was gekomen.

Ik heb het gesprek afgesloten door te benadrukken dat ik het heel knap vond dat de cliënt openlijk zijn verhaal durfde te doen en dat ik vond dat hij goed bezig was met zijn verwerking. Toen ik dit zei zag ik een glimlach verschijnen op zijn gezicht en straalde hij opluchting uit.

Ook de moeder heb ik nog even aangesproken. Tijdens het gesprek vertelde zij namelijk dat haar zoon al zijn frustratie thuis uitte en de moeder zag dit als een probleem.

Ik heb haar uitgelegd dat het uiten van zijn frustratie wellicht ook iets positiefs kon zijn. Ik legde uit dat haar zoon zich waarschijnlijk op zijn gemak voelt bij zijn ouders en zij hem zodanig veilig laten voelen dat hij zijn emoties tegenover hen durft te uiten.

Ik merkte op dat de moeder van de cliënt zich bewust werd van het feit dat zij als familie dus een veilige omgeving hebben gecreëerd waar dit soort emoties geuit kunnen worden. Ik zag aan de moeder dat ze dit wel een mooi inzicht vond.

Na het gesprek kreeg ik van mijn collega de feedback dat ik de afsluiting goed had aangepakt. Ze vond mijn uitstraling rustig en open. Ook maakte ik goed contact met het stel en benoemde ik goede punten.

Om te ondervinden waar ik nou goed aan deed ben ik een aantal weken op de donderdag naar Alkmaar gegaan om te ontdekken of mijn gevoel van verbondenheid gewaarborgd zou blijven of niet.

De medewerkers op de donderdag zijn allemaal vrijwilligers. Er zijn verder op de donderdag geen stagiaires werkzaam, dus zijn er voor mij geen leeftijdsgenoten. Hierdoor was ik bang dat ik geen aansluiting zou vinden, maar ik heb het wel een kans gegeven. Al snel kwam ik erachter dat er onwijs spontane mensen werkten. Ik vond sneller aansluiting dan ik had verwacht en ik had het erg naar mijn zin.

Omdat er van de juridische afdeling geen werknemers zijn op de donderdag, zit ik op hun werkplek in m´n eentje. Tijdens de pauzes en voor hulp zoek ik mijn collega´s op.

Ondertussen ben ik al een maand werkzaam in Alkmaar op de donderdag en heb ik me definitief over laten plaatsen.

Ik voel me erg op mijn plek bij de donderdaggroep. Mijn gevoel van verbondenheid is gewaarborgd gebleven door de aansluiting die ik vond. Hierdoor kan ik stellen dat mijn intrinsieke motivatie er niet op achteruit is gegaan.

Ook heb ik nieuwe inzichten opgedaan over waar mijn behoeften liggen binnen een baan. Doordat het kantoor op de donderdag vol zit met medewerkers van mijn afdeling, ben ik alleen gaan zitten in een andere ruimte. Ik merkte al snel dat ik dit erg prettig kan vinden, doordat ik niet afgeleid kan raken door de gesprekken die ik opvang van mijn collega's. Ik weet nu dat ik mezelf red als ik in mijn eentje werk, zolang ik maar wel tijdens de pauzes wat contact heb met collega's. Hiervoor wist ik nog niet of ik nou liever in groepsverband of alleen wilde werken, maar ik presteer goed als er een soort balans is.

Door deze nieuwe ervaring ben ik weer wat meer over mezelf te weten gekomen, waardoor deze informatie niet meer onder het venster 'onbekend' valt uit het joharivenster (Stevens, z.d.).

Deze week wilde Annabel dat ik het kernkwadrantenmodel in zou vullen. Het ingevulde kwadrant is te vinden op bovenstaande afbeelding.

Bevindingen:

Ik vind dat beheersing/evenwichtigheid mijn kernkwaliteit is. Ik ben heel kalm op de werkvloer en erg in control. Hierdoor ben ik niet snel uit balans als ik ingrijpende zaken behandel, wat mij in staat stelt om mijn werk goed uit te kunnen voeren. Echter ben ik ook van mening dat deze beheersing over kan slaan in terughoudendheid. Ik ben erg kalm en heb al het vertrouwen in mezelf dat ik mijn werk naar verwachting uit kan voeren, wat het werk soms wel eens eentonig kan maken. Door mijn evenwichtigheid vind ik soms dus geen uitdaging wat zich kan uiten in een meer lakse houding. Een uitdaging zou dus zijn om betrokkenheid te blijven tonen. Ik denk dit te kunnen gaan doen door mezelf meer uit te dagen in het werk. Ik denk dit te kunnen gaan doen door aan de slag te gaan met nieuwe taken. Samen met mijn stagebegeleider heb ik besproken dat ik te werk kan gaan met de volgende taken:

• Kantoorafspraken (zelfstandig)

• Slachtoffers van delicten ´zwaar geweld´.

• Coördinerende rol

Voordeed behandelde ik cliënten alleen telefonisch. Maar nu mag ik mensen dus ook uitnodigen op kantoor voor een face to face gesprek. Verder behandelde ik wel mishandelingen, maar nog geen zware geweldszaken.

Ook krijg ik een meer coördinerende rol op de werkvloer. Begin februari zullen er nieuwe stagiaires komen die begeleid zullen moeten worden. Met Annabel heb ik besproken dat ik deze rol op me ga nemen.

Aan de hand van deze nieuwe uitdagingen hoop ik meer betrokkenheid te creëren.

Vorige week kreeg ik een gezin van vier toegewezen die slachtoffer waren van een zware mishandeling. Het gezin kwam oorspronkelijk uit Syrië, dus niet iedereen uit het gezin sprak Nederlands. Door het misdrijf zouden ze mogelijk in aanmerking komen voor een tegemoetkoming van het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Hiervoor zouden ze formulieren in moeten vullen wat in hun geval nog wel eens lastig zou kunnen zijn door de taalbarrière. Daarnaast merkte ik over de telefoon dat deze mensen er op psychisch gebied ook niet goed aan toe waren. Om het gezin emotioneel te ondersteunen en te helpen met de formulieren heb ik ze uitgenodigd op kantoor.

De kantoorafspraak heb ik zelfstandig ingepland en afgehandeld.

Ik vind dit goed aansluiten op de rol van de Regisseur omdat ik het initiatief neem om mezelf uit te dagen door zelfstandig mijn eerste kantoorafspraak af te handelen. Ik neem het initiatief om me te verbreden in mijn functioneren.

In het gesprek van deze week heb ik mijn padlet globaal laten zien. Ik heb aangetoond dat hoe ik mijn vooruitgang bijhoud m.b.t. de Ziener en Regisseur. Ook heb ik mijn leerdoelen besproken en heb ik laten zien hoe ik de voortgang daarvan bijhoudt. Verder hebben we besproken hoe ik ervoor stond m.b.t. de leeruitkomsten. Ik vertelde dat ik wel met meerdere opdrachten bezig ben, maar nog niks concreets af heb of dat ik het wil bewaren voor de tweede beoordeling.

Als feedback kreeg ik voornamelijk dat ik wat meer actie mag ondernemen rondom het aanleveren van bewijsstukken. Mijn lb'er heeft aangeraden om me eerst op 1 opdracht te gaan focussen i.p.v. meerderen tegelijk.

Taak: Mijn rol als stagiaire op de algemene dienstverlening van SHN houdt in dat ik slachtoffers van misdrijven, calamiteiten en ongevallen emotioneel ondersteun. Ook informeer ik over vervolgstappen die ondernomen dienen te worden, emotioneel herstel en juridisch.

Dit omvat telefonische en face to face afspraken. Als ik hier een coördinerende rol bij krijg, houdt dat ik dat ik nieuwe stagiaires begeleid binnen hun stageperiode.

Actie: De actie die ik heb ondernomen is dat ik gedurende het gesprek met mijn stagebegeleider heb aangekaart dat ik wel graag een coördinerende rol op me wil nemen, maar dat ik dat niet volledig alleen wil doen, omdat ik ook tijd voor mijn eigen werk over wil houden. Hierin heb ik dus mijn professionele grens aangegeven.

Resultaat: Het resultaat van het aangeven van mijn grens is dat we de verwachtingen van beide partijen beter begrepen. Vervolgens is afgesproken dat ik niet al het werk alleen hoef te doen, maar dat ik de stagiaires ook aan mag sturen door hen bijvoorbeeld bij andere afdelingen te laten kijken. Op deze manier heb ik wel een coördinerende rol, maar hoef ik niet constant bovenop de stagiaires te zitten.

Reflectie: Ik ben blij en trots dat ik dit aan heb durven geven. Ik wilde namelijk wel graag de rol op me nemen, maar ik was bang dat dit te veel werk voor me zou zijn om nog aan mijn eigen taken toe te kunnen komen. Door het aan te kaarten hebben we dit kunnen voorkomen en ben ik dichter bij het realiseren van mijn leerdoel.

In bovenstaande video vertel ik over deze 4 sleutelmomenten.

1. Overlijden van een kind (12) door een verkeersongeval

2. Uitgescholden worden door een cliënt.

3. Syrisch gezin die slachtoffers zijn van een zwaar geweldsmisdrijf.

4. Mede-stagiaire met wie ik een lastige samenwerking ervaar.

Op YouTube heb ik een podcast bekeken waarin er op dit onderwerp werd ingegaan (Psychologie van Succes, 2021). De podcast wordt gehouden door een psycholoog en door een ondernemer in neuromarketing.

Door de podcast te beluisteren, hoopte ik meer inzichten op te kunnen doen over het aangeven van grenzen. Ik wilde graag te weten komen wat hier nou lastig aan kon zijn en hoe ik dit beter aan kan pakken.

Inzichten:

Vaak ben je je pas bewust van waar je grens ligt wanneer iemand hier overheen is gegaan. Grenzen worden vaak verlegd omdat mensen bang zijn om anderen te kwetsen door hun grens aan te geven. Hierdoor houdt ongewenst gedrag van de andere partij dus langer stand. Het is echter wel van belang om in je achterhoofd te houden dat iedereen andere normen en waarden heeft. Hierdoor heeft ieder mens een ander referentiekader, wat maakt dat hun perceptie waarschijnlijk verschilt dan die van mij. Het is dus mogelijk dat de andere partij zich niet bewust is van hun eigen gedrag en hier mogelijk ook geen probleem in ziet. Daarom is het van belang om de volgende punten mee te nemen in het aangeven van mijn grens:

1. Bedenk waar mijn eigen normen en waarden liggen. Dit kan ik gebruiken in de onderbouwing wanneer ik mijn grens aangeef.

2. Geef de grens aan vanuit een neutrale houding. Misschien is het niet het gedrag van de ander waar ik zo'n moeite mee heb, maar komt het door het feit dat ik mijn grenzen heb verlegd en het niet veel eerder aan heb gegeven.

3. Geef voornamelijk aan wat het doet met mijn eigen gevoel.

Wat ik vooral meeneem hieruit is dat een aangifte niet nodig is om aan herstelbemiddeling deel te kunnen nemen. Ook heb ik geleerd dat een bemiddelaar niet gelijk contact opneemt met de verdachte wanneer een cliënt zich aanmeld, maar dat er eerst een verkennend gesprek plaatsvindt. Een veroorzaker kan zelf overigens ook herstelbemiddeling initiëren.

Ik gooide deze casus op tijdens de intervisie met de vraag hoe ik het best kon handelen, zodat mevrouw meer op haar eigen benen leert staat totdat ze bij de psycholoog terecht kan.

Ik kreeg de volgende adviezen:

• Tijdspan tussen de contactmomenten vergroten; dus niet meer iedere week bellen, maar laat een aantal weten over het contact heen gaan.

• Vragen wat mevrouw precies van mij verwacht en beter kenbaar maken waar ik bij kan ondersteunen.

Aan de hand van deze tips kan ik de cliënten langzamerhand voorbereiden op het op eigen benen staan. SHN staat namelijk heel erg voor de zelfredzaamheid van mensen en aan de hand van deze adviezen kan ik mevrouw hier wat mee helpen.

Deze week vindt er in Amsterdam een ´warm welkom´ plaats voor de nieuwe medewerkers en stagiaires. Om alvast kennis te maken met de stagaire ben ik op vrijdag in Amsterdam gaan werken. Zo kan ik mijn nieuwe collega welkom heten en alvast het een en ander uitleggen. Ook kan ik haar alvast helpen met het installeren van haar telefoon en laptop, zodat ze binnenkort gelijk aan de slag kan als ze op kantoor aankomt.

Omdat ik zo veel mogelijk wil leren m.b.t. diverse vakgebieden, heb ik me voor deze training aangemeld. Na het volgen van deze training heb ik een paar cliënten ondersteund. Ik merkte wel dat het complexe zaken waren. Dit kwam voornamelijk door mijn onervarenheid. Echter heb ik tijdens de training veel notities gemaakt en heb ik hulp gevraagd aan collega´s om meer inzichten op te doen over waar ik over kan informeren en welke kennis van toepassing was op de zaak.

Mijn gedrag sluit goed aan op de rol van de regisseur, omdat ik een pro-actieve houding laat zien m.b.t. het opdoen van nieuwe kennis om mijn specialisaties in vakgebieden uit te breiden. Hierdoor kan ik namelijk een nieuwe doelgroep aan cliënten ondersteunen.

Om mijn schooljaar te kunnen halen en motivatie te creëren om aan mijn luksen te werken, heb ik voor mezelf deadlines gesteld. Aan de hand van deze interne deadlines heb ik iets om naartoe te werken. Het doel hiervan is om het voldoen aan mijn leeruitkomsten te kunnen realiseren. Hiermee kan ik niet alleen mijn jaar halen, maar kan ik mogelijk ook bij leerdoel realiseren. Dat had namelijk betrekking op het maken van een realistische planning.

Op dit moment heb ik de volgende deadlines staan:

• 6 februari ´24: Handelen A 1-2

• 13 februari ´24: Ontwerpen A 1-2

• 27 februari ´24: Onderzoeken A 1-2

Ik zal per week dat ik iets ingeleverd had moeten hebben volgens mijn planning een terugkoppeling schrijven of dit ook echt gelukt is. Hierin zal ik verwerken wat wel en niet goed ging en of ik de leeruitkomst heb gehaald of niet.

Taak: Een tijdje geleden had ik met mijn stagebegeleider afgesproken dat ik de nieuwe stagiair zou gaan begeleiden. Ik kreeg een coordinerende rol. Ik vond dit een leuke uitdaging, maar was me bewust van de tijd die het mij zou gaan kosten. Tijd waar ik op dit moment niet over beschik.

De nieuwe stagiaire start volgende week.

Ik heb getwijfeld of het wel wijs was om de rol van haar begeleider op me te nemen, omdat ik het al zo druk heb met mijn eigen clienten. Toch leek het me ook wel weer leuk om een coordinerende rol op me te nemen om te ondervinden hoe ik leidinggeven ervaar. Ik moest dus een middenweg vinden.

Actie: Ik heb besloten om een grens te trekken en dit aan te geven bij mijn stagebegeleider. Ik heb haar uitgelegd dat mijn taken zodanig opstapelen dat ik er niet aan toe kom. Na dit uitgelegd te hebben, heb ik laten weten dat ik voor de komende twee weken geen taken toegewezen wil krijgen. Dit zodat ik mijn taken die ik al had, af kon ronden en ook zodat ik de tijd had om de nieuwe stagiaire te begeleiden.

Resultaat: Het resultaat van mijn handelen was dat ik een positieve respons van mijn stagebegeleider ontving. Ze vond het erg goed van mij dat ik mijn grenzen aangaf en dat ik prioriteiten wist te stellen.

Vervolgens werd de afspraak gemaakt dat ik zelf clienten aan mocht nemen zodat ik zelf kon bepalen wie ik zou gaan helpen.

Reflectie: Zelf kijk ik erg positief terug op mijn handelen. Ik vind dat dit voorbeeld laat zien dat ik mijn doel van het aangeven van grenzen heb bereikt. Voorheen probeerde ik mijn grenzen aan te geven aan de hand van een omweg door heel voorzichtig te brengen dat ik iets graag anders zou zien. Nu heb duidelijk en direct aangegeven dat mijn werk zich opstapelde en dat ik geen taken meer toegewezen wilde krijgen.

Het initiatief wat ik hier genomen heb, sluit aan op de rol van de Regisseur. Ik laat een pro-actieve houding zien tegenover mijn nieuwe coordinerende rol als begeleider. Ook heb ik mijn stagebegeleider hierin betrokken en gecommuniceerd over de stappen die ik had ondernomen om de stagiaire op weg te helpen door het team aan te sturen.

Ik heb het waar kunnen maken om deze in te leveren en ik heb beide leeruitkomsten gehaald!

Wat ik goed vond gaan was dat ik mijn videofragmenten had verwerkt in een powerpoint. Bij ieder fragment had ik ook een onderbouwing geschreven. De vormgeving was overzichtelijk.

Wat minder ging was het inleveren hiervan. Op de dag van de deadline moest ik de powerpoint nog uploaden op brightspace. Toen ik het bestand aan het downloaden was, had ik het als PdF-bestand gedownload. Op deze manier konden de video´s niet bekeken worden. Dit zorgde voor veel stress vlak voordat ik naar het station moest gaan. Het downloaden is uiteindelijk wel gelukt, maar doordat ik hier te laat mee begon en niet snapte hoe ik het aan moest pakken, creerde ik stress voor mezelf.

Voor de volgende keer weet ik dat als ik met video´s werk, ik dit tijdig moet downloaden zodat ik nog tijd heb om bepaalde dingen te herstellen indien nodig.

Taak: Op vrijdagen ben ik werkzaam in Haarlem waardoor ik dus niet de open dag zou kunnen bezoeken.

Actie: Omdat ik niet bereid was om mijn vrije dagen in te zetten maar wel graag naar de open dag wilde, heb ik voorgesteld om een andere dag mijn werk in te halen. Op maandagen ben ik namelijk vrij van school en stage. Ik ben dus naar de open dag gegaan en haal binnenkort mijn werk in op een andere dag.

Resultaat: Mijn stagebegeleider vond het een goed initiatief om mijn werk op een ander moment in te halen. Op deze manier heb ik mijn vrije dagen behouden en kon ik naar de open dag in Leiden. Hierdoor heb ik me kunnen oriënteren en heb ik dus de verantwoordelijkheid genomen om aan mijn toekomstplan te werken. Dit sluit aan op de rol van de Regisseur.

Reflectie: Ik ben tevreden over mijn handelen. Ik heb een assertieve houding laten zien om mijn belangen te kunnen waarborgen. Daarnaast heb ik een middenweg gevonden waardoor ik nu mijn vrije dagen heb kunnen behouden die ik dan weer in kan zetten voor school. Ik heb laten zien te kunnen denken in oplossingen waarbij ik verantwoordelijkheid voor mijn eigen toekomst neem.

Ik heb veel geleerd van deze training en ben dan ook blij dat ik me hiervoor heb aangemeld.

Het volgen van deze training sluit aan op de rol van de Regisseur omdat ik laat zien dat ik verantwoordelijkheid neem voor mijn functioren in de praktijk. Wanneer ik de zeden specialisatie onder de knie heb, kan ik naast de slachtoffers ook mijn collega´s beter ondersteunen. Het opdoen van nieuwe kennis stelt mij in staat om mee te kunnen sparen over casussen betreffend zedenzaken.

Door de deadlines die ik voor mezelf stel, lukt het mij om meer verantwoordelijkheid te nemen voor mijn studie wat aansluit op de rol van de Regisseur. Daarnaast draagt dit bij aan mijn leerdoel om realistische planningen te maken.

Ik kan steeds beter inschatten hoe veel tijd iets gaat kosten en of ik dat waar kan maken ik de tijd die ik mezelf ervoor geef.

Taak: Mijn taak als begeleider is om Anne wegwijs te maken binnen de functie en om haar aan te sturen.

Actie: Omdat ik zelf niet op de maandag werk, ben ik het een en ander gaan regelen voor Anne zodat zij goed opgevangen zou worden en snel aan de slag kon gaan. Anne is namelijk nog nooit op het kantoor geweest, dus heeft ook geen tags om het kantoor binnen te komen. Om ervoor te zorgen dat ze goed opgevangen werd, heb ik in het rooster gekeken of er iemand aanwezig zou zijn die Anne hieraan kon helpen.

Omdat er wel een teamleider van een andere afdeling was, heb ik haar per mail geïnstrueerd om Anne aan een tag te helpen zodat zij zelfstandig het gebouw in kon komen.

Resultaat: Het resultaat van mijn handelen was dat de teamleider van de AB op de hoogte was van de nieuwe stagiaire en haar dus op kon vangen. Ook ontving Anne een tag, waardoor ze het gebouw binnen kon komen de rest van de week.

Reflectie: Ik vind het een goed initiatief van mezelf dat ik de teamleider van de AB benaderd heb. Ik toon hiermee aan dat ik ook anderen aan kan sturen om Anne te begeleiden als ik zelf afwezig ben. Hiermee laat ik mijn betrokkenheid en coördinerende rol zien. Ik sla hiermee een nieuw pad in binnen SHN en breid daarmee mijn functioneren uit. Mijn handelen heb ik ook teruggekoppeld naar mijn stagebegeleider die tevreden was over mijn gedrag. Hiermee sluit deze STARR aan op de rol van de Regisseur.

In de training werden de medewerkers wegwijs gemaakt met het beeldbellen via teams. Omdat de vrijwilligers allemaal wel wat ouder zijn, is dit voor velen lastig. Voor mij was er geen nieuwe informatie, maar ik heb wel een bijdrage proberen te leveren door mijn collega´s te begeleiden in de training.

De volgende punten heb ik besproken:

• Voortgang op stage m.b.t. Ziener en Regisseur; Dit betreft het volgen van veel trainingen, de coördinerende rol die ik op me heb genomen, samenwerken met collega´s etc.

• Het realiseren van mijn leerdoelen

• Het voltooien van de leeruitkomsten; Dit betreft het stellen van interne deadlines en hoe dit mij motiveert om mijn opdrachten te maken.

Op het moment dat de tolk beschikbaar was, ging het gesprek van start. Als snel stuitte ik op het probleem dat ik niet wist op wie ik me moest richtte. Ik sprak namelijk tot de tolk zodat zij kon vertalen. Echter was de vraag bedoeld voor het gezin, maar ik wist niet of ik ze moest aankijken op het moment dat ik mijn vraag aan de tolk stelde.

Antwoorden:

1. Kijkt kritische naar zichzelf.

2. /

3. Gaat veel naar cursussen die aangeboden worden en neemt verantwoordelijkheid voor eigen ontwikkeling.

4. /

Antwoorden:

1. Anne bereidt haar gesprekken goed voor, vraagt door en schakelt naar verschillende gespreksniveaus waardoor ze eigenaar blijft van het gesprek met respect voor de client.

2. /

3. Anne stelt zich open voor de begeleiding en ondersteuning van andere stagiaires. Ze gaat mee in de discussies met de medewerkers van AD en levert een positieve bijdrage.

4. /

De volgende dag was de cliënt wederom niet op tijd op de afspraak. Later zag ik dat meneer een sms had gestuurd dat hij autopech had en wilde ´ff een nieuwe afspraak´ inplannen. Mijn frustratie zat erg hoog doordat ik meermaals tijd had vrijgemaakt voor meneer en beide keren werd er afgezegd. Ik vond dat de cliënt hier erg makkelijk mee omging en vond dit niet netjes.

Taak: Het was mijn taak om een kantoorafspraak in te plannen met de cliënt om meneer vervolgens te ondersteunen bij het invullen van de Schadefonds formulieren.

Actie: Omdat ik het handelen van de cliënt niet netjes vond en ik meermaals tijd vrij heb moeten maken en houden voor deze cliënt, heb ik de cliënt aangespoord om zelfstandig de formulieren in te vullen. De cliënt had het geld vanuit het Schadefonds nodig om de tandarts te kunnen betalen. Des te eerder de aanvraag wordt gedaan, des te sneller meneer geld kan krijgen. Doordat de cliënt meerdere afspraken heeft gemist, heb ik meneer een mail gestuurd met het verzoek om de formulieren zelf in proberen te vullen. Ik vond het niet gepast hoe de cliënt naar mij communiceerde waardoor ik niet bereid was om meneer nogmaals uit te nodigen voor een kantoorafspraak. Naast de mail heb ik de cliënt ook nog geprobeerd te bellen. Omdat ik meneer niet kon bereiken heb ik de voicemail ingesproken met uitleg. In de mail gaf ik aan dat ik na twee weken nog een keer terug zou bellen voor een afsluitend gesprek om te controleren of alles goed was verlopen.

Resultaat: Na twee weken had ik dus teruggebeld met de vraag of alles goed was verlopen. Toen ik meneer aan de telefoon kreeg,m gaf hij aan dat hij momenteel hulp kreeg van zijn vader. De cliënt gaf aan dat het invullen van de formulieren dus ging lukken. Voor de cliënt en voor mij had dit dus een positieve uitkomst. De cliënt zijn zelfredzaamheid werd gestimuleerd en ik heb een grens kunnen trekken.

Reflectie: Ik was tevreden over mezelf dat ik de cliënt heb aangespoord om zelf de formulieren in te vullen. In de mail heb ik meneer er namelijk ook op gewezen dat hij twee afspraken had gemist en dat mijn tijd beperkt was. Door dit zo op te lossen heb ik verdere frustraties voorkomen bij mezelf en heb ik naar mijn idee niet over me heen laten lopen.

Ook denk ik dat ik aan de hand van dit voorbeeld aantoon dat ik mijn leerdoel omtrent het aangeven van grenzen heb behaald. Ik weet mijn eigen grens te herkennen en handel hier ook naar door de cliënt aan te sporen om het werk zelfstandig op te pakken.

Van Annabel kreeg ik de tip om eens in gesprek te gaan met een casemanager om te vragen hoe zij dit oppakken. Tot het eind van mijn stage en in de vakantieperiode ga ik verder aan de slag met dit leerdoel.

• Voortgang van de leerdoelen: Ondertussen heb ik mijn leeruitkomsten allemaal afgerond. Ik heb één luks niet gehaald die ik wel nog ga herkansen. Ik hoef het niet per se te halen, maar ik wil dit graag doen voor mijn eigen ontwikkeling zodat ik alles eruit kan halen.

• Voortgang mbt ziener / regisseur:

• verdere plannen na afronding van luksen

Naar aanleiding van de lage cijfers ben ik samen met mijn stagebegeleider, teamleider en een medestagiaire om tafel gegaan om te bespreken hoe we dit kunnen veranderen. We zijn tot de volgende interventie gekomen: een afsluitende mail voor de cliënt.

In deze mail wordt de cliënt gewezen op hulpinstanties zoals dus Perspectief Herstelbemiddeling. Zo kunnen medewerkers informeren zonder het onderwerp in het gesprek aan te hoeven kaarten. Samen met mijn medestagiaire ben ik deze interventie aan het ontwikkelen.

Ik vertelde mijn loopbaanbegeleider over het verloop en mijn plannen. Ik had bedacht om meerdere opzetjes van mails te maken. Op deze diverse prototypes konden we aan de betrokkenen zoals collega's en teamleiders om feedback vragen. Ook wil ik nog een pilot uitvoeren.

Mijn loopbaanbegeleider was erg enthousiast over mijn bezigheden! Verder kreeg ik nog de tip betreft het portfolio om mijn leeruitkomsten te ontleden en zo mijn bewijsstukken aan te tonen.

Antwoorden:

1. Anne kan heel goed luisteren, is empathisch en brengt rust in een gesprek. Zij kan tijdens een gesprek met een client rust brengen en de client geruststellen waardoor je soms als collega zijnde merkt dat de client hier positief op reageert. Anne kan tijdens het luisteren ook duidelijkheid brengen en beschikt over veel kennis over bijvoorbeeld het Schade Fonds Geweldsmisdrijven, deze kennis zet zij dan ook in tijdens haar gesprekken.

2. Anne zet veel kennis in om de client zo goed als mogelijk te ondersteunen, hierbij komen soms wat onduidelijkheden naar voren. Geef vooral aan wanneer je ergens tegen aan loopt zodat je het jezelf het niet te lastig maakt.

3. Vanaf begin februari begeleid Anne een nieuwe stagiaire. Dit stukje leidinggeven is voor haar totaal nieuw maar ze staat open voor nieuwe uitdagingen. De manier van leiding geven gaat Anne natuurlijk af en zij legt zaken duidelijk en helder uit.

    Ook is Anne vanaf het tweede half jaar van haar stage begonnen met het behandelen van zedendelicten. Dit thema was voor haar helemaal nieuw maar zij verdiept zich zo goed als mogelijk in de informatie die bij dit delict komt kijken. Omdat dit soort delict nog redelijk nieuw is, stelt zij ook genoeg vragen als zij ergens zelf niet uitkomt.

4. Bij de zaken met het delict zeden is het van belang hier veel ervaring in te krijgen, dit kost tijd en die neem je. Vergeet niet dat het niet erg is verduidelijking te vragen aan collega’s als je ergens tegen aan loopt.

Als voorbeeld: In de agenda kan je aangeven dat je geen taken toegewezen wil krijgen, dus geen nieuwe cliënten. Heel soms zet ik mezelf dus op ''niet toewijzen'' in de agenda met de verwachting dat ik die dag geen nieuwe cliënten in mijn werkstroom krijg. Ik doe dit niet vaak, maar als ik dit doe zit er een reden achter. Dan heb ik het bijvoorbeeld te druk met mijn huidige cliënten of ik heb die dag een aantal kantoorafspraken of meetings waardoor ik simpelweg weinig tijd heb. Ik merk dat hier vrijwel nooit naar gekeken wordt en dat ik dus alsnog cliënten toegewezen krijg. Ik voel me op dat moment heel verantwoordelijk voor de cliënten en ga me aanpassen om hen alsnog te kunnen helpen. In dat soort gevallen mag ik denk ik wel meer voor mezelf opkomen en kan ik zoiets onderbouwen aan de hand van mijn eigen waarden en belangen. Wel heb ik dit laatst in het teamoverleg benoemd en onderbouwd waarom ik dit lastig vind. Ik denk dat dat een goed begin in.

Psychologie van Succes. (2021, 26 oktober). Grenzen stellen, hoe doe je dat? YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=vSsteCSYexc

Zimbardo, P. Johnson, R., & McCann, V. (2017). Psychologie een inleiding. Pearson Benelux: Amsterdam