Erken hun pijn/stress

Wat zou het kind verloren hebben? Wat betekent het verlies voor het kind?

Als consulent kan je hierop verder bouwen

hoogconflict: harder in zijn, ga je reageren vanuit je relatie met het kind of je frustratie naar de andere kant? terug in erkenning gaan, wat doet het met jou en wat is betse voor het kind

• toekomst blik ipv in verhalen uit verleden blijven hangen

• ik ben geen tovenaar dus ik kan dit niet oplossen dus in deze realiteit 'wat gaan we dan wel doen'

• Ik heb jullie nodig om tot verandering te komen. Samen zoeken naar hoe anders?

• Uitleggen waarom we vragen van ouders wat we vragen.

Steunen:

• begrip en erkenning van de rouw en verdriet, boosheid, ...

• écht luisteren. Niet doen alsof.

• Ik besef echt wat ik van u vraag (en dat is niet simpel). En dat dit een onmogelijke vraag lijkt maar toch durf ik het te stellen...

Stimuleren:

• wanneer lukte het je om wel focus te houden? Reflectie op gang brengen. Dit doen adhv de dingen die ouders zelf aangeven. En proberen dit denken te stimuleren om er meer van te kunnen gaan doen.

Wat betekent het verlies voor het kind?

Wat heb je gezien aan het kind waarom hij/zij het (niet) fijn vond?

--> geen gemakkelijke vraag voor ouders

--> terwijl kinderen hier vaak wel gemakkelijk op kunnen antwoorden

wie is er voor je kind?

wij snappen je vraag naar relatieherstel, maar weet dat we je geen therapie opleggen, maar verwachten dat wel

papa mee aan de slag gegaan

ouders proberen wel om mij bij hun te trekken

ik ben neutraal objectief en positioner me naast het kind. als ik zeg ik sta naast jullie, zeg ik niet meer

jeugdrechtbank= jeugd, wat kunnen we verwachten van elkaar, wat vinden we belangrijk voor elkaar. als er te hard over de muur wordt gekeken, dan wijs ik hen er op, ik kan als cons niet over de muur kijken

het gesprek stopt als we er niet anders over kunnen praten

afspraken duidelijk

complexiteit van trauma bij de ene ouder dat mogelijks hierin mee speelt

wat kader je bij de strijd en wat echt een zorg

helpend om naar andere perspectieven te horen die ook zicht hebben op het kind

een ouder verliest altijd, waardoor onze samenwerking niet meer mogelijk, en dan toch doorsturen naar sdj. jammer dat we niets mogen doorgeven aan familierechtbank

suggestie iemand bij familierechtbank met focus op impact van het kind

verhuis en andere school?

(vroeger: uitleg dienst algemeen, ouders krijgen het gevoel dat ze winst kunnen halen uit nu er een OCJ/SDj betrokken is)

Teruggrijpen naar de tekening van de muur (soms meenemen op gesprek, soms niet) en de kogels vliegen soms ih rond.

Relatie ouder-kind

- Sturen: kaders vanuit de visie meegeven met de ouders, psycho-educatie, ik ben hier voor jouw kind

- Steunen: bevestigen dat het niet gemakkelijk is en pijn doet (erkenning voor rouw en verlieservaring), niet steeds evident om juiste woorden hierbij te vinden

-        Helpend: in elk dossier

-        Duidelijkheid scheppen in waarover je spreekt met hen (kind en je relatie met het kind, niet over je kind bij de andere ouder)

-        Herhalen, herhalen, herhalen….

-        Communicatie protocol: duidelijke afspraken geven rust voor mezelf en duidelijkheid voor de ouders, kan je ook naar teruggrijpen.

-        Aangesproken worden op de persoon die je bent

-        “ik zal niet alles opgelost kunnen krijgen” vergt wel stevig in de schoenen staan en steeds balanceren