Ένα παράδειγμα : η Natalia Pal-Șerban, μαθήτρια στο γυμνάσιο του FLORESTI, πήρε συνέντευξη από τη μητέρα της (που τυχαίνει να είναι και καθηγήτρια του σχολείου αυτού). Κάνετε "κλικ" πάνω στη φωτογραφία και διαβάστε τη συνέντευξη στα γαλλικά και στα ελληνικά για να πάρετε ιδέες. 

 Αφού πάρετε τη συνέντευξη, την καθαρογράφετε (στα ελληνικά) σε ένα αρχείο word. Δημιουργείτε ένα καινούργιο ποστ στο padlet  και επικολλάτε το κείμενό σας, ει δυνατόν με μια φωτογραφία.

Μη ξεχάσετε μόνο να βάλετε το όνομά σας και το τμήμα σας στον τίτλο του ποστ σας.

 | ΟΜΑΔΑ 1 | Γεωργία, Δήμητρα   | ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ : Βιολογία, Νεοελληνική Γλώσσα, Τεχνολογία, Φυσική Αγωγή

 | ΟΜΑΔΑ 2 | Έμμα, Ορσιάνα   | ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ  : Αγγλικά, Εικαστικά, Ιστορία,  Φυσική

 | ΟΜΑΔΑ 3 | Βύρωνας, Δημήτρης, Μανώλης   | ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ : Γεωγραφία, Θρησκευτικά, Μαθηματικά, Μουσική

Ναταλία: Πείτε μας το όνομά σας, την ηλικία σας και το επάγγελμά σας.

Νονά της Ναταλίας: Με λένε Σοφία, είμαι 46 ετών και είμαι πυροσβέστρια.

Ναταλία: Τι δουλειά θέλατε να κάνετε όταν ήσασταν μικρή;

Νονά της Ναταλίας: Όταν ήμουν μικρή σκεπτόμουν να γίνω παιδίατρος αλλά όσο περνούσε ο καιρός καταλάβαινα πως δεν ήταν αυτό που με ενδιέφερε πραγματικά να ακολουθήσω ως επάγγελμα.  Ήθελα επίσης να γίνω αστυνομικός , ηθοποιός μέχρι και ταξιτζής!

Ναταλία: Πώς επιλέξατε το σημερινό σας επάγγελμα;

Νονά της Ναταλίας: Όταν ήμουν στην ηλικία των 16 ετών μετακόμισα στην εξοχή με την οικογένεια μου  και από τότε η αγάπη μου για την φύση και το περιβάλλον αυξήθηκε απίστευτα. Έτσι, πέτυχα την εισαγωγή μου στο Πυροσβεστικό Σώμα. Η Πυροσβεστική με κέρδισε γιατί θεώρησα ότι θα είχα πολλά περισσότερα αντικείμενα να ασχοληθώ και πολλά περισσότερα να προσφέρω στον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Ναταλία: Πώς αντέδρασε η οικογένεια, το περιβάλλον σας στην απόφαση σας να ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα; 

Νονά της Ναταλίας: Παρόλο που ζούσαμε στην εξοχή το να γίνω πυροσβέστης δεν άρεσε στην οικογένεια μου ως επάγγελμα. Όλοι μου έλεγαν ότι οι γυναίκες δεν κάνουν καν  για πυροσβέστες λόγω της σωματικής κατανομής… Είναι επικίνδυνο επάγγελμα. Αλλά εγώ δεν επηρεάστηκα από τα λόγια τους και μάλιστα κατάφερα να τους πείσω ότι πυροσβέστες μπορούν να γίνουν και τα δύο φύλα, αρκεί να έχεις αγάπη, σεβασμό για τον άνθρωπο και τη φύση.

Ναταλία: : Τι θα συμβουλεύατε στους νέους σήμερα;

Νονά της Ναταλίας: Θα τους συμβούλευα να μην παρατήσουν ποτέ τα όνειρά τους ακόμα και όταν όλοι λένε πως είναι αδύνατον. Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν να γίνουν αυτό που θέλουν πραγματικά, χωρίς  να επηρεάζονται από τις γνώμες  των άλλων.

‘’ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ . ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ ! ‘’

Θεία Αγάπης : Με λένε Σταυρούλα , είμαι 38 ετών και είμαι ηθοποιός.

Θεία Αγάπης : Όταν ήμουν νεότερη ( περίπου στην ηλικία των 15-16) , ήθελα να γίνω καθηγήτρια μουσικής , καθώς μου άρεσε η μουσική , αφού με ηρεμούσε , αλλά και η συναναστροφή με άλλα παιδιά .

Θεία Αγάπης : Η υποκριτική για εμένα ήταν και είναι ένας ολόκληρος κόσμος έμπνευσης , δημιουργίας , φαντασίας και ευρηματικότητας . Πράγματα , τα οποία λείπουν ,λίγο έως πολύ, από τον σημερινό μας κόσμο, επομένως και από εμένα την ίδια . Όταν ξεκίνησα τα μαθήματα της υποκριτικής , γοητεύτηκα από το ότι έχεις τη δυνατότητα να ζεις ζωές άλλων και να τολμάς να κάνεις πράγματα που δεν θα έκανες στην κανονική σου ζωή, διότι υπάρχουν κοινωνικά στερεότυπα και κοινωνικοί φραγμοί. Από εκείνη την στιγμή , ένιωσα πως το να γίνω ηθοποιός είναι γραφτό για εμένα .

Θεία Αγάπης : Καμία δουλειά δεν έχει μόνο θετικά , ή μόνο αρνητικά . Όπως όλες οι δουλειές , έτσι και η υποκριτική χρειάζεται κόπο και υπομονή . Οι δυσκολίες διαφέρουν και εξαρτώνται από τον χαρακτήρα του κάθε επίδοξου ηθοποιού, όπως συμβαίνει άλλωστε και στη ζωή. Κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά από άλλους τα προβλήματα που θα του προκύψουν! Όσον αφορά σε εμένα το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ο φόβος της εκθέσεως, της εκφράσεως και της πιθανότητας του λάθους!

Θεία Αγάπης :  Θα τους συμβούλευα να ξεχωρίζουν και να μην διαπραγματεύονται την δική τους αισθητική από αυτήν που τους επιβάλλουν όσοι θέλουν να τους διαχειριστούν (και) μέσω αυτής... Να βάζουν εφικτούς στόχους και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους πετύχουν , έχοντας όμως στον νου τους , ότι ακόμη και αν δεν τα καταφέρουν , δεν χάνεται και ο κόσμος , ούτε τελειώνει εκεί η ζωή , διότι ένας άνθρωπος μαθαίνει μέσα από τα λάθη και τις αποτυχίες του . Να παραμένουν πάντα δυνατοί και να θυμούνται , πως όταν πέφτουν , μπορούν να ξανασηκωθούν ! 

Μητέρα Κυριακής: είμαι η Μαρία Μαντουβάλου, είμαι 48 ετών και το επάγγελμά μου είναι ιατρός σε δημόσιο νοσοκομείο.

Κυριακής: Τι δουλειά θέλατε να κάνετε όταν ήσασταν μικρή ;

Μητέρα Κυριακής: Ήθελα να γίνω δασκάλα γιατί αγαπώ πολύ τα παιδιά. 

Κυριακή :Πως επιλέξατε το σημερινό σας επάγγελμα; 

Μητέρα Κυριακής :Ήθελα να βοηθήσω τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη και να τους συμπαρασταθώ στις δύσκολες στιγμές τους όπως είναι η ασθένεια.

Κυριακή: Έχετε μετανιώσει ποτέ για αυτή την απόφαση; 

Μητέρα Κυριακής: Όχι παρά της δυσκολίες που αντιμετώπισα.

Κυριακή :Συναντήσατε δυσκολίες ή εμπόδια στο επάγγελμα που διαλέξατε; Αν ναι, ποιες ήταν αυτές; 

Μητέρα Κυριακής: Ναι συνάντησα  πολλές δυσκολίες αποδοχής από τους μεγαλύτερος κυρίως γιατί ήμουν γυναίκα και κυρίως το να περνάω αρκετά βράδια κάθε μήνα μακριά από το σπίτι και τα παιδιά μου. 

Κυριακή: πως αντέδρασε η οικογένεια, το περιβάλλον σας στην απόφασή σας να ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα;

Μητέρα Κυριακής: Η μητέρα μου με συμβούλεψε να μείνω στο σπίτι μου για να φροντίζω τα παιδιά και τον σύζυγο. Εγώ βέβαια δεν την άκουσα και δεν έχω μετανιώσει στιγμή για την απόφαση που πήρα .

Κυριακή: τι θα συμβουλεύατε τους νέους σήμερα;

Μητέρα Κυριακής: θα τους συμβούλευα να ακολουθήσουν τα όνειρά τους και να κάνουν αυτό που τους αρέσει όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσουν!  

Ονομάζομαι Δημήτρης, είμαι 47 χρονών και διδάσκω σε ένα δημοτικό σχολείο.

Όταν ήμουν παιδί φανταζόμουν τον εαυτό μου ως αστροναύτη, σούπερ ήρωα και άλλα πολλά τα οποία συνηθίζονται σε αυτή την ηλικία. Κάθε χρόνο παρακολουθούσα τη μεγαλύτερη αδελφή μου να παίρνει μέρος στην ετήσια παράσταση της σχολής χορού και ήθελα και εγώ κάποτε να ανέβω στη σκηνή. Όταν πια πήγα δημοτικό ξεκίνησα μαθήματα και από τότε ένιωσα πως αυτό ήταν που ήθελα να κάνω στη ζωή μου, να γίνω δάσκαλος χορού.

Επέλεξα να γίνω δάσκαλος διότι οι γονείς και οι συγγενείς μου δεν με άφησαν να ακολουθήσω το όνειρό μου, δηλαδή να γίνω δάσκαλος χορού. 

Ναι, έχω μετανιώσει που άκουσα τους γύρω μου και όχι τον εαυτό μου. Όμως πια έχω συνηθίσει την δουλειά μου ως δάσκαλος και μου αρέσει.

Δεν συνάντησα δυσκολίες στο επάγγελμα που διάλεξα λόγω του φύλου μου. Αν και η πλειοψηφία των συναδέλφων μου είναι κυρίως γυναίκες, η συμμετοχή του αντρικού φύλου σε αυτό το επάγγελμα δεν αποτελεί ταμπού. Πιστεύω όμως πως αν τελικά γινόμουν δάσκαλος χορού, θα συναντούσα πολλά εμπόδια στον δρόμο μου.

Χάρηκαν για την απόφαση που πήρα τελικά, αφού τη θεώρησαν πιο φυσιολογική από το να γίνω δάσκαλος χορού. 

Πιστεύω πως δε θα είχαμε τόσο καλές σχέσεις όσο έχουμε τώρα αφού για εκείνους το να γίνει ο μοναχογιός τους χορευτής θα ήταν ντροπή και θα τους έκανε να νιώθουν πως δε με ανέθρεψαν σωστά. Ούτως ή άλλως έχουν μάθει να θεωρούν τον χορό αποκλειστικά γυναικεία ασχολία.

Θα τους συμβούλευα να ακολουθήσουν τα όνειρά τους για να μην το μετανιώσουν αργότερα και να κάνουν κάτι που θα τους ευχαριστεί ακόμα και αν δεν είναι όλοι σύμφωνοι με αυτό. Αρκεί οι ίδιοι να νιώθουν χαρούμενοι όταν κάνουν αυτή τη δουλειά και πιστέψτε με δεν θα νιώσουν ποτέ ότι δουλεύουν…

Εγώ ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου και να συμβουλεύσω τους νεότερους ώστε να ακολουθήσουν τον σωστό δρόμο για εκείνους.

Αγάπη Περιφάνου, Μικαέλα Πατεράκη, Παναγιώτης Κόκκινος

Λεουτσάκου Ραφαέλλα, Λεστάρη Μάιρα

Τάσος: Πείτε μας το όνομά σας την ηλικία σας και το επάγγελμά σας. 

Μπαμπάς  Τάσου: Με λένε Χρήστο, είμαι 51 ετών και είμαι τεχνικός μεγάλων εκτυπωτικών μηχανών.

Τάσος: Τι δουλειά θέλατε να κάνετε όταν ήσασταν μικρός. 

Μπαμπάς Τάσου: Όταν ήμουν νεότερος ,στην ηλικία των 15-16 ήθελα να σπουδάσω στην αθλητική ακαδημία ή να γίνω ποδοσφαιριστής αφού μου άρεσαν πολύ τα αθλήματα και ειδικά το ποδόσφαιρο 

Τάσος: Πώς επιλέξατε το σημερινό σας επάγγελμα ;

Μπαμπάς Τάσου: Στην αρχή επέμενα να σπουδάσω γυμναστική ακαδημία αλλά η γονείς μου το θεωρούσαν ανούσιο και ότι δεν θα κατάφερνα κάτι καλό στην ζωή μου αν σπούδαζα εκεί. Τότε ήταν που πείστηκα και εγώ με αυτά που μου είπαν και αποφάσισα να σπουδάσω το δεύτερο πράγμα που μου άρεσε περισσότερο που ήταν το ηλεκτρονικό Πανεπιστήμιο. Από εκεί με έβαλαν να φτιάχνω μεγάλες εκτυπωτικές μηχανές που είναι το σημερινό μου επάγγελμα.

Τάσος: Συναντήσατε δυσκολίες ή εμπόδια στο επάγγελμα που διαλέξατε; Αν ναι, ποιες ήταν αυτές ;

Μπαμπάς Τάσου: Υπήρχαν κάποιες δυσκολίες κυρίως στην αρχή αλλά και πιο μετά. Καταρχήν έπρεπε να μάθω καλά την δουλειά γιατί αυτή χρειάζεται μεγάλη εκπαίδευση και προετοιμασία για να είσαι έτοιμος. Μετά έπρεπε να βρω μία εταιρία για να δουλέψω γιατί είναι πολύ δύσκολο να βρεις δουλειά χωρίς καμία προ΄υ΄πηρεσία  επίσης ήταν πολύ δύσκολο να βγάλω ωράριο γιατί πρέπει να πηγαίνω ταξίδια στο εξωτερικό και δεν θα μπορούσα να εξυπηρετήσω την οικογένειά μου.

Τάσος: Τι θα συμβουλεύατε στους νέους σήμερα;

Μπαμπάς Τάσου: Θα τους συμβούλευα να μην σταματήσουν ποτέ να προσπαθούν να πετύχουν το όνειρό τους αλλά ακόμα και δεν τα καταφέρουν δεν έγινε κάτι, ούτε τελειώνει εκεί η ζωή γιατί οι άνθρωποι μαθαίνουν από τα λάθη τους. Να παραμένουν δυνατοί και προσηλωμένοι στον στόχο τους και να μην τους νοιάζει η γνώμη των άλλων.

Πατέρας του Οδυσσέα: Με λένε Λουκά, είμαι  σαράντα πέντε χρονών και είμαι λογιστής.

Οδυσσέας: Τί επάγγελμα θέλατε να κάνετε όταν ήσασταν μικρός;

Πατέρας του Οδυσσέα: Πάντα ήθελα να γίνω αρχιτέκτονας. Μ΄ άρεσε να σχεδιάζω κτίρια και μετά να παίρνουν μορφή.

Οδυσσέας: Γιατί δεν γίνατε αρχιτέκτονας;

Πατέρας του Οδυσσέα: Γιατί ο πατέρας μου μού  ‘λεγε ότι πρέπει να γίνει λογιστής σαν αυτόν, αλλιώς θα κλείσει η οικογενειακή επιχείρηση.

Οδυσσέας: γιατί δεν ακολουθήσατε τo  όνειρό  σας;

Πατέρας του Οδυσσέα: Γιατί τον εμπιστεύτηκα.

Οδυσσέας: Συναντήσατε δυσκολίες, αν ναι ποιες;

Πατέρας του Οδυσσέα: Ναι, η πιο σημαντική ήταν πως η δουλειά απαιτούσε πολλές ώρες εργασίας.

Οδυσσέας: Τί συμβουλή θα δίνατε στους νέους;

Πατέρας του Οδυσσέα: Να ακολουθούν τα όνειρά τους!