Το καλοκαίρι με τον ήλιο φεύγει αλλά έρχεται το φθινόπωρο με τα κόκκινα, κίτρινα και τα πορτοκαλί χρώματα.

Αχ καλοκαίρι όμορφο έφυγες με τον ήλιο.Στη θέση σου όμως ήρθε το φθινόπωρο με το κρύο.

Εμμέλεια Λαφιατή

Γιαγιά: Καλημέρα και σε σένα, παιδί μου. Ναι, πολλά έθιμα έχω ζήσει στην Κέρκυρα, αλλά ένα που ξεχωρίζει για μένα είναι το έθιμο των μπότηδων το Μεγάλο Σάββατο. Ήταν ένα θέαμα που δεν το έβλεπες πουθενά αλλού!

Δημοσιογράφος: Μπορείτε να μας περιγράψετε λίγο αυτό το έθιμο;

Γιαγιά: Φαντάσου όλη την Πλατεία Σπιανάδα γεμάτη κόσμο, με τα μπαλκόνια στολισμένα με κόκκινες κουρτίνες. Και ξαφνικά, με το πρώτο χτύπημα της καμπάνας, όλοι άρχιζαν να πετούν από τα παράθυρα τους αυτά τα μεγάλα πήλινα κανάτια, γεμάτα νερό! Ήταν ένας θόρυβος, ένα πανηγύρι, ένα έθιμο που ένωνε όλους τους Κερκυραίους.

Δημοσιογράφος: Και τι συμβόλιζε αυτό το έθιμο;

Γιαγιά: Λέγεται πως συμβόλιζε την αναγέννηση, την απομάκρυνση του κακού και την έλευση της Άνοιξης. Αλλά για μας τα παιδιά, ήταν απλά μια μεγάλη περιπέτεια! Μαζευόμασταν στην πλατεία και προσπαθούσαμε να αποφύγουμε τα κανάτια που έπεφταν από παντού.

Δημοσιογράφος: Πώς ήταν η ατμόσφαιρα εκείνη την ημέρα;

Γιαγιά: Η ατμόσφαιρα ήταν μοναδική! Όλος ο κόσμος ήταν χαρούμενος, γεμάτος ενέργεια. Ήταν σαν ένα μεγάλο πάρτι, αλλά με θρησκευτικό χαρακτήρα.

Δημοσιογράφος: Και τι άλλα έθιμα θυμάστε από την παιδική σας ηλικία;

Γιαγιά: Α, πολλά! Τις λιτανείες του Επιταφίου, τα κάλαντα των παιδιών, τα πασχαλινά έδεσματα... Κάθε έθιμο είχε τη δική του ομορφιά και τη δική του σημασία.

Δημοσιογράφος: Πιστεύετε ότι αυτά τα έθιμα πρέπει να διατηρηθούν;

Γιαγιά: Φυσικά και πρέπει! Είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας, της ιστορίας μας. Τα έθιμα μας δένουν με τις ρίζες μας και μας κάνουν μοναδικούς. Είναι σημαντικό να τα μεταλαμπαδεύσουμε στις νεότερες γενιές.

Δημοσιογράφος: Κυρία Ιωάννα, σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη αυτή συζήτηση. Ήταν μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τα έθιμα της Κέρκυρας μέσα από τα δικά σας μάτια.

Γιαγιά: Και εγώ ευχαριστώ. Ήταν μια ευχαρίστηση να μοιραστώ μαζί σας τις αναμνήσεις μου.

ΦΕΒΡΩΝΙΑ ΜΑΚΡΗ

Ο Γιάννης πολέμησε σε πολλά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένων των Άλπεων και της Αλβανίας. Είδε τους φίλους του να σκοτώνονται και να τραυματίζονται. Είδε την καταστροφή που προκαλούσε ο πόλεμος. Αλλά ποτέ δεν έχασε την ελπίδα του.

Ο Γιάννης ήταν ένας γενναίος στρατιώτης. Πολεμούσε με όλη του τη δύναμη για να προστατεύσει τη χώρα του. Και τελικά, η Ελλάδα νίκησε τον Ιταλία.

Ο Γιάννης επέστρεψε στο σπίτι του ήρωας. Ήταν ευτυχής που ήταν ζωντανός και που είχε βοηθήσει τη χώρα του. Αλλά ποτέ δεν ξέχασε τις φρικαλεότητες του πολέμου.

Η ιστορία του Γιάννη είναι μια ιστορία θάρρους και θυσίας. Είναι μια ιστορία που μας υπενθυμίζει το κόστος του πολέμου και την αξία της ειρήνης.

Ελπίζω να σας αρέσει!

Ελπίζω να σας αρέσει!

Λωρίνα Μερζίρα Α'2