Τα παιδιά του Ε΄3

Καλώς ήρθατε στο πρώτο τεύχος του περιοδικού ΤΑΚ, μιας προσπάθειας που γεννήθηκε μέσα στην τάξη Ε΄3 από τη δύναμη της περιέργειας, της συνεργασίας και –κυρίως– της φωνής των μαθητών.

Το ΤΑΚ δεν είναι απλώς ένα σχολικό περιοδικό. Είναι ένα μικρό δημοσιογραφικό ταξίδι, όπου οι μαθητές έγιναν ερευνητές, δημοσιογράφοι, συνεντευκτές και ενεργοί πολίτες. Παρατήρησαν τον κόσμο γύρω τους, διατύπωσαν ερωτήματα, πραγματοποίησαν δημοσκοπήσεις και προσπάθησαν να δώσουν απαντήσεις σε ζητήματα που αγγίζουν την καθημερινή σχολική και κοινωνική ζωή.

Στο πρώτο μας τεύχος θα διαβάσετε την έρευνα των μαθητών για τους γλάρους της περιοχής μας — αυτούς τους «μόνιμους κατοίκους» του ουρανού που τελικά έχουν περισσότερα να μας πουν απ’ όσα νομίζουμε. Παρουσιάζονται επίσης τα αποτελέσματα δημοσκόπησης σχετικά με τα σχολικά γεύματα, μέσα από τις αυθεντικές απόψεις των ίδιων των μαθητών.

Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι συνεντεύξεις μας: δύο αθλητές μιλούν για την προσπάθεια, την πειθαρχία και τα όνειρα που κρύβονται πίσω από κάθε επιτυχία, ενώ ένας εκπαιδευτικός μοιράζεται εμπειρίες από τη διδασκαλία στην άγονη γραμμή, φωτίζοντας την αξία της εκπαίδευσης ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα σημεία της χώρας.

Η μουσική δεν θα μπορούσε να λείπει: η ποπ κουλτούρα και τα αγαπημένα τραγούδια των μαθητών αποδεικνύουν πως η τέχνη αποτελεί κοινή γλώσσα επικοινωνίας για όλους. Παράλληλα, μέσα από μια άσκηση δημοκρατίας, οι μαθητές γράφουν επιστολή προς τον Διευθυντή του σχολείου, ασκώντας στην πράξη το δικαίωμα της έκφρασης, της επιχειρηματολογίας και της συμμετοχής στα κοινά.

Το ΤΑΚ είναι η απόδειξη ότι το σχολείο δεν είναι μόνο χώρος μάθησης, αλλά και χώρος διαλόγου, δημιουργίας και ενεργού συμμετοχής. Όταν οι μαθητές ερευνούν, συνεργάζονται και εκφράζονται ελεύθερα, τότε η γνώση αποκτά νόημα και η δημοκρατία ξεκινά από την τάξη.

Καλή ανάγνωση στο πρώτο μας ταξίδι.
Το επόμενο τεύχος… ήδη ετοιμάζεται!

Υπό έκδοση....

Στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών και της 2ης θεματικής ενότητας «Μαθητεία: ένας παντοτινός δρόμος», οι 19 μαθητές και μαθήτριες της τάξης Ε3 κλήθηκαν να σκεφτούν και να περιγράψουν, με λέξεις και εικόνες, πώς φαντάζονται έναν καλό δάσκαλο. Τα παιδιά έχουν ήδη σχεδόν πέντε χρόνια εμπειρίας στο Δημοτικό σχολείο και οι απαντήσεις τους δείχνουν ότι παρατηρούν πολλά περισσότερα από όσα ίσως νομίζουμε.

Οι λέξεις που χρησιμοποίησαν είναι αποκαλυπτικές: αστείος, καλός, έξυπνος, χαρούμενος, χαμογελαστός, καλόκαρδος, φανταστικός, βοηθητικός, αναλυτικός, διαφορετικός, ηρωικός. Κάποια παιδιά ανέφεραν επίσης ότι ο καλός δάσκαλος δίνει επιβράβευση, προσφέρει καμιά φορά ελεύθερη ώρα, ενώ δεν λείπουν και πιο παιδικές, αλλά πολύ τρυφερές περιγραφές όπως «μαγικός» ή ακόμα και «ψηλός»!

Πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβεται μια πολύ καθαρή εικόνα: ο καλός δάσκαλος είναι αυτός που κάνει το μάθημα ευχάριστο, που βοηθάει, που εξηγεί καλά και που κάνει τα παιδιά να νιώθουν άνετα. Είναι ο άνθρωπος που γελάει μαζί τους, που τα ενθαρρύνει και που τους δίνει χώρο να μάθουν χωρίς φόβο. Για τα παιδιά της Ε3, ο καλός δάσκαλος μοιάζει λίγο με ήρωα και λίγο με… μάγο: μετατρέπει τη γνώση σε περιπέτεια.

Ο κακός δάσκαλος

Όταν τα παιδιά ρωτήθηκαν για τα χαρακτηριστικά ενός κακού δασκάλου, οι απαντήσεις τους ήταν εξίσου σαφείς. Οι μαθητές περιέγραψαν έναν δάσκαλο που υψώνει τη φωνή του, φωνάζει πολύ, μαλώνει με το παραμικρό και γκρινιάζει. Κάποιοι ανέφεραν ότι ο κακός δάσκαλος τα λέει μπερδεμένα, κάνει μονόλογο και γίνεται κουραστικός στο μάθημα.

Άλλα παιδιά στάθηκαν περισσότερο στη συμπεριφορά και στα συναισθήματα που δημιουργούνται στην τάξη. Ένας κακός δάσκαλος μπορεί να είναι κακόκεφος, να προσβάλλει ή ακόμη και να καταστρέφει πράγματα των παιδιών. Σε αυτή την εικόνα, το μάθημα χάνει τη χαρά του .

Η στάση, ο τόνος της φωνής και ο σεβασμός φαίνεται πως έχουν μεγαλύτερη σημασία από οτιδήποτε άλλο.

Συμπέρασμα

Οι απόψεις των μαθητών της Ε3 είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, γιατί προέρχονται από παιδιά που έχουν ήδη περάσει σχεδόν πέντε χρόνια στο Δημοτικό σχολείο. Μέσα από τις λέξεις και τις ζωγραφιές τους φαίνεται καθαρά ότι ο καλός δάσκαλος δεν είναι μόνο αυτός που γνωρίζει καλά το μάθημα, αλλά κυρίως αυτός που χαμογελά, εξηγεί, βοηθά και σέβεται τους μαθητές του.

Ίσως τελικά το πιο σημαντικό μάθημα στο σχολείο να μην είναι μόνο η γνώση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο τη μοιραζόμαστε μέσα στην τάξη.

(Συμπεράσματα απο που προέκυψαν από 15 έργα μαθητών με λεζάντες και τη συζήτηση που ακολούθησε. Τα συμπεράσματα είναι γραμμένα απο τον κύριο της τάξης ...τρομάρα του!)

Παρακάτω μπορείς να δεις τι τους ρωτήσαμε. Τις απαντήσεις θα τις ανεβάσουμε σύντομα:

1. Τι σας έκανε να διαλέξετε το επάγγελμα της δασκάλας;

2. Ποιο επάγγελμα θέλατε να κάνετε πριν γίνετε δασκάλα;

3. Αγαπάτε τη δουλειά σας το ίδιο από τότε που ξεκινήσατε;

4. Τι σας κάνει χαρούμενη στη δουλειά σας  σήμερα;

5. Πώς προσπαθείτε να κάνετε το μάθημα ενδιαφέρον ακόμα και για εκείνους που δυσκολεύονται ή δεν έχουν μεγάλο ενδιαφέρον;

6. Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στο σχολείο  για εσάς;

7. Τι είναι το 67;

8. Αν είχατε μια μαγική δύναμη πως θα τη χρησιμοποιούσατε στη δουλειά σας;