2. นางสาว......................เลขที่.......

เนื้อเพลง "ตะวันกลางใจ"

ลมที่พัดพาเหน็บหนาวใจ

เหมือนโลกนี้กว้างไกลไร้ที่ไป

แม้ฟ้ายามค่ำมืดมัวเหมือนหลับตา

แต่เธอยังยืนได้ อย่างดอกไม้กลางพายุ

เพราะเธอคือแสงตะวันกลางใจฉัน

ส่องทางทุกฝันแม้วันไม่เหลือแสงใด

แม้ภูเขาสูงเสียดฟ้าขวางทางไป

เธอก็จะก้าวข้ามได้ ด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่กว่าท้องฟ้า

ฟังเสียงสายลมกระซิบเพลงปลอบโยน

เหมือนโลกกอดโอบคนที่เหนื่อยล้า

ทุกดาวบนฟ้าส่งยิ้มมาให้เธอ

และคืนที่มืดมน มีดาวคอยนำทางเสมอ

เพราะเธอคือแสงตะวันกลางใจฉัน

ส่องทางทุกฝันแม้วันไม่เหลือแสงใด

แม้ภูเขาสูงเสียดฟ้าขวางทางไป

เธอก็จะก้าวข้ามได้ ด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่กว่าท้องฟ้า

จำไว้ทุกเช้า ฟ้ายังเริ่มใหม่

แม้เมื่อคืนไร้ดาวเธอยังสวยงาม

โลกทั้งใบจะโอบกอดเธอเอาไว้

ตราบที่หัวใจยังไม่ยอมแพ้

-------------------------------------------

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 5 ชนิด

ได้แก่ อุปมา สัญลักษณ์ อุปลักษณ์  อติพจน์  บุคคลวัต  ดังนี้

ท่อนที่ 1

แม้ฟ้ายามค่ำมืดมัวเหมือนหลับตา  (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา เปรียบเทียบความมืดของท้องฟ้าเหมือนเวลาที่คนเราหลับตาลง ซึ่งค่อนข้างมืดสนิท)

ดอกไม้กลางพายุ  (ดอกไม้กลางพายุ" ถือเป็น สัญลักษณ์ เพราะดอกไม้กลางพายุไม่ได้ หมายถึงดอกไม้จริง ๆ แต่ใช้แทนความหมายอื่น ๆ ที่ลึกซึ้งกว่า เช่น ความสวยงาม ความหวัง หรือความงดงามที่ยังคงอยู่ท่ามกลางพายุ ที่เป็นตัวแทนของความยากลำบากหรือความขัดแย้งที่รุนแรง)

ท่อนที่ 2

เพราะเธอคือแสงตะวันกลางใจฉัน  (เธอคือแสงตะวันกลางใจฉัน เป็นการใช้อุปลักษณ์โวหาร เพราะเป็นการเปรียบให้ "เธอเป็นแสงตะวันที่อยู่กลางใจ" โดยตรง เพื่อเน้นย้ำความหมายว่าเธอมีความสำคัญเป็นอย่างมาก

แม้ภูเขาสูงเสียดฟ้าขวางทางไป

เธอก็จะก้าวข้ามได้ ด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่กว่าท้องฟ้า

(เป็นการใช้ อติพจน์ หรือ อธิพจน์ เนื่องจากเป็นการกล่าวที่เกินจริง เพื่อเน้นย้ำความรู้สึก และความยิ่งใหญ่ของหัวใจที่ยิ่งใหญ่กว่าท้องฟ้า ที่สามารถเอาชนะอุปสรรคใหญ่หลวงได้)

ท่อนที่ 3

ฟังเสียงสายลมกระซิบเพลงปลอบโยน  (เป็นโวหารภาพพจน์ชนิด บุคคลวัต เนื่องจากเป็นการสมมุติให้เสียงลม (สิ่งไม่มีชีวิต) กระทำการเหมือนมนุษย์ คือ "กระซิบ" และมีความรู้สึก "ปลอบโยน" เพื่อสื่อความหมายให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกและความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เหมือนโลกโอบกอดคนที่เหนื่อยล้า  (เป็นการใช้ อุปมา ร่วมกับ บุคคลวัต โดยโลกถูกเปรียบเสมือนมนุษย์ที่กำลังโอบกอดคนที่กำลังรู้สึกเหนื่อยล้า เพื่อสื่อถึงความรู้สึกปลอบโยนและให้กำลัง ซึ่งความเปรียบนี้ถูกตีความต่อเนื่องจากเนื้อหา ฟังเสียงสายลมกระซิบเพลงปลอบโยน)

ทุกดาวบนฟ้าส่งยิ้มมาให้เธอ

ดาวคอยนำทาง   (เป็นโวหารภาพพจน์ประเภท บุคคลวัต เนื่องจากเป็นการเปรียบเทียบดวงดาวที่ไม่มีชีวิตให้มีคุณสมบัติเหมือนมนุษย์ เช่น การส่งยิ้ม และการนำทาง ซึ่งเป็นการแสดงอารมณ์และความสามารถของมนุษย์)

ท่อนที่ 5

ฟ้ายังเริ่มใหม่ (เป็นการใช้ บุคคลวัต ให้ท้องฟ้าสามารถเริ่มต้นทำสิ่งต่าง ๆ ได้ใหม่เหมือนมนุษย์ ซึ่งเป็นการกล่าวในเชิงให้กำลังใจ สร้างความหวัง)

โลกทั้งใบจะโอบกอดเธอเอาไว้  (เป็นการใช้ บุคคลวัต ให้โลกทั้งใบทำกริยาเหมือนมนุษย์คือโอบกอดใครได้จริงๆ เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นถึงความรักที่รายล้อมตัวเธอนั้นยิ่งใหญ่มาก เพื่อเป็นการให้กำลังใจ)

ตราบที่หัวใจยังไม่ยอมแพ้  (เป็นการใช้ บุคคลวัต ให้หัวใจมีลักษณะนิสัยเหมือนมนุษย์ที่สามารถยอมแพ้หรือไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคต่างๆ เพื่อแสดงถึงความไม่ย่อท้อ ความกล้าหาญ หรือความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่ง)

 ---------------------------------

แหล่งข้อมูลตัวอย่างงาน

https://drive.google.com/drive/folders/1WJxGqVTHDcc0ioRsE3hFBAdRD17xIF-G?usp=drive_link

2.นายปิยวัฒน์ สนั่นเมือง เลขที่ 4

เนื้อเพลง "ความรัก"

ความรักเหมือนลมพัดผ่าน

ไม่รู้จุดเริ่ม ไม่รู้จุดจบ

แค่ล่องลอยในคืนที่เงียบงัน

ยิ่งไขว่คว้ายิ่งไกลห่าง

ยิ่งปล่อยวางยิ่งใกล้ใจ

ความรักคือคำถามที่ไม่มีคำตอบ

คือแสงดาวในยามค่ำคืน

คือรอยยิ้มในน้ำตา

คือความสุขที่เจ็บปวด

ความรักเหมือนฝนที่ตกพรำ

บางครั้งเย็นชื่น บางครั้งหนาวเหน็บ

คือเส้นทางที่ไม่รู้จะจบตรงไหน

รักคือดอกไม้ที่บานในใจ

คือไฟที่ลุกโชนในคืนมืดมิด

คือเสียงหัวใจเต้นในความเงียบ

ความรักคือคำถามที่ไม่มีคำตอบ

คือแสงดาวในยามค่ำคืน

คือรอยยิ้มในน้ำตา

คือความสุขที่เจ็บปวด

----------------------------------------

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 3 ชนิด ได้แก่ อุปมา อุปลักษณ์ ปฏิพากย์ ดังนี้

ท่อนที่ 1

ความรักเหมือนลมพัดผ่าน (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา เปรียบเทียบความรักเหมือนเวลาลมพัดผ่าน ซึ่งไปไว มาไว)

ท่อนที่ 2

ความรักคือคำถามที่ไม่มีคำตอบ คือแสงดาวในยามค่ำคืน คือรอยยิ้มในน้ำตา คือความสุขที่เจ็บปวด (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ เพราะเป็นการเปรียบให้ "ความรักเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบ คือแสงดาวในยามค่ำคืน คือรอยยิ้มในน้ำตา คือความสุขที่เจ็บปวด" เพื่อเน้นย้ำว่าบางครั้งความรักที่มีอยู่ไม่ต้องการคำตอบเสมอไป บางครั้งความรักของเราอาจเป็นแสงสว่างที่ยามที่เราไม่มีหนทาง บางครั้งความรักก็มาพร้อมกับความสุขและความทุกข์พร้อมๆกัน)

รอยยิ้มในน้ำตา,ความสุขที่เจ็บปวด (ใช้โวหารภาพพจน์แบบปฏิพากย์ เพราะ ร้อยยิ้มเปรียบเสมือนความสุขน้ำตาเปรียบเสมือนความเศร้าและความเจ็บปวด)

ท่อนที่ 3

ความรักเหมือนฝนที่ตกพรำ (ใช้โวหารแบบอุปมา เพราะฝนตกพรำๆคือฝนตกเรื่อยๆเบาๆไม่แรง เปรียบกับความรักคือความรักที่ค่อยๆซึมซับเข้ามาในใจอย่างช้าๆไม่หวือหวาไม่รุนแรงให้ความรู้สึกละมุนอ่อนโยนและยาวนาน

คือเส้นทางที่ไม่รู้จะจบตรงไหน (ใช้โวหารแบบอุปลักษณ์ เพราะ เปรียบ ความรักเสมือน การเดินทางที่ไม่มีใครบอกได้จะไปสิ้นสุดทางไหน)

ท่อนที่ 4

รักคือดอกไม้ที่บานในใจ คือไฟที่ลุกโชนในคืนมืดมิด คือเสียงหัวใจเต้นในความเงียบ (ใช้โวหารแบบอุปลักษณ์ เพราะ ความรักเปรียบเสมือนสื่อถึงความงดงามอ่อนโยน ความรักเป็นพลังและความอบอุ่นที่ช่วยขับไล่ความมืดมนและความเหงา เป็นความรู้สึกลึกซึ้งเงียบงันแต่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา)

--------------------------------------------

2. นางสาวชิดชนก วรรณทนาพร เลขที่29

เนื้อหาเพลงส้มตำอร่อย ตำป๊อกๆ

ส้มตำตำป๊อก ๆ เสียงดังไปทั่ว

พริกกระเทียมในครก ใครจะสู้

มะละกอเต้นรำ อยู่ในครัว

น้ำปลานัว ๆ ใส่แล้วชัวร์

ตำป๊อก ๆ ตำป๊อก ๆ

รสชาติมันชัด โดนใจทุกคน

ตำป๊อก ๆ ตำป๊อก ๆ

กินแล้วไม่ทน ต้องขออีกจาน

มือฉันเปื้อนน้ำปลา แต่ใจยังสุข

ปลาร้าหอมลอยฟุ้ง ฉันหลงรัก

ใส่ถั่ว ใส่กุ้งแห้ง เติมให้หนัก

ตำจนลืมเวลา โลกเหมือนหยุดพัก

ตำทีหนึ่ง โลกเปลี่ยนสี

ตำทีสอง รักนี้ไม่มีหนี

ตำทีสาม ใจฉันลอยลิบ

ตำทีสี่ ส้มตำคือชีวิต

ตำป๊อก ๆ ตำป๊อก ๆ

รสชาติมันชัด โดนใจทุกคน

ตำป๊อก ๆ ตำป๊อก ๆ

กินแล้วไม่ทน ต้องขออีกจาน

ส้มตำตำป๊อก ๆ เสียงดังในใจ

ตำด้วยความรัก เติมไฟใส่ครกใหญ่

ตำแล้วกินด้วยกัน โลกนี้สดใส

ส้มตำตำป๊อก ๆ ชีวิตดีใช่ไหม?

---------------------------------------------

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลงนี้

รวมทั้งสิ้น 5 ชนิด

• สัทพจน์

• บุคคลวัต

• บุคคลวัต

• อุปลักษณ์

• อุปมา

ท่อนที 1

"มะละกอเต้นรำ อยู่ในครัว"
มะละกอถูกทำให้เหมือนมีชีวิต เต้นรำได้

• มะละกอเป็นสิ่งไม่มีชีวิต แต่ถูกทำให้เหมือนคนที่สามารถ “เต้นรำ” ได้

• จุดประสงค์คือทำให้บรรยากาศในครัวดูมีชีวิตชีวา มีความน่ารักและเพลิดเพลิน

• ผู้อ่านเกิดจินตนาการว่าอาหารกำลังมีอารมณ์และเคลื่อนไหวได้

(โวหารภาพพจน์เเบบบุคคลวัต)

ท่อนที 2

"ตำป๊อก ๆ ตำป๊อก ๆ"

เลียนเสียงจริงของครกและสาก

• การใช้คำ “ป๊อก ๆ” เป็นการเลียนเสียงสากกระทบครกในการตำส้มตำจริง ๆ

• ทำให้ผู้ฟังรู้สึกได้ยินเสียงนั้นอยู่ในใจ สร้างบรรยากาศสมจริงและสนุกสนาน

• โวหารนี้ช่วยให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังเกิด

  ภาพทางเสียง เหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง

(โวหารภาพพจน์เเบบสัทพจน์)

ท่อนที 3

ตำทีหนึ่ง โลกเปลี่ยนสี

ตำทีสอง รักนี้ไม่มีหนี

ตำทีสาม ใจฉันลอยลิบ
พูดเกินจริง เช่น ตำแล้วโลกเปลี่ยนสี

ตำแล้วใจลอย หรือบอกว่าส้มตำคือชีวิต

• ป็นการพูดเกินจริงเกินความเป็นจริง เพื่อเน้นความรู้สึกที่รุนแรงต่อการกินส้มตำ

• การที่ตำแล้ว “โลกเปลี่ยนสี” หรือ “ใจลอยลิบ” เป็นไปไม่ได้จริง แต่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจได้ทันทีว่าผู้เขียนรู้สึกอร่อยและมีความสุขมากเพียงใด

(โวหารภาพพจน์แบบบุคคลวัต)

ท่อนที 4

"ส้มตำคือชีวิต"
เปรียบโดยตรง ว่าส้มตำเป็นชีวิต โดยไม่ใช้คำเชื่อม

• ป็นการเปรียบโดยตรง (ไม่ใช้คำว่า เหมือน, ราวกับ, ดุจ, ประหนึ่ง)

• แสดงให้เห็นว่าส้มตำมีคุณค่า มีความสำคัญต่อชีวิตผู้พูดเหมือนเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

• โวหารนี้ช่วยสื่อถึงความรัก ความผูกพัน และการให้คุณค่ากับอาหารพื้นบ้านไทยอย่างส้มตำ

(โวหารภาพพจน์เเบบอุปลักษณ์)

ท่อนที 5

"ส้มตำตำป๊อก ๆ ชีวิตดีใช่ไหม?"
แฝงความหมายว่า ชีวิตดีเหมือนการกินส้มตำ

• ตอนท้าย ๆ ของเพลงมีนัยเปรียบว่า “การกินส้มตำทำให้ชีวิตสดใส”

• แม้จะไม่ได้ใช้คำเชื่อมตรง ๆ เสมอไป แต่มีลักษณะเปรียบเปรย เช่น

  • “ส้มตำตำป๊อก ๆ ชีวิตดีใช่ไหม?”

• การเปรียบว่าชีวิตดีเหมือนกับการกินส้มตำ แฝงความหมายว่าความสุขง่าย ๆ ก็หาได้จากอาหารใกล้ตัว

(มีการเปรียบเปรย)

--------------------------------------------

2.นางสาวชมพูนุช แซ่ซี เลขที่ 22

เนื้อเพลง “เงา”

วันที่เธอจากไป เหลือเพียงเงาในความทรงจำ

สิ่งที่เธอทำ เหมือนลมหนาวแทงกลางใจ

ฉันเดินอยู่ท่ามกลางผู้คน แต่เหมือนอยู่ลำพังกับเงา

ดวงอาทิตย์ยังหลบเมฆเศร้า ไม่กล้าส่องลงมาข้างใน

หัวใจเป็นแค่กระดาษบาง ๆ ที่เปียกฝนจนละลายไปกับหยดน้ำตา

ทุกนาทีที่ผ่านมา คือคำบอกลาของคนหมดใจ

รักของฉันเหมือนดาวที่หลับไปก่อนจะได้ลืมตา

เหมือนใจที่ยังเรียกหาใครบางคนที่ไม่กลับมา

ฉันยังยืนอยู่ท่ามกลางเวลา ที่เธอเดินผ่านมาแล้วจากไป

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 5 ชนิด ได้แก่

1. อุปมาโวหาร

2. อุปลักษณ์

3. บุคลาธิษฐาน

4. ปฏิพากย์

5. สัญลักษณ์ ดังนี้

ท่อนที่ 1

สิ่งที่เธอทำ เหมือนลมหนาวแทงกลางใจ (ใช้โวหารภาพพจน์แบบ อุปมา เนื่องจากเปรียบเทียบ สิ่งที่เธอทำ “เหมือนกับ” ลมหนาวแทงกลางใจ ว่าการกระทำของเธอ เหมือนลมหนาวเย็นที่แทงใจกัน และมีการใช้โวหารภาพพจน์แบบ บุคคลวัต เนื่องจากเปรียบ “ลมหนาว” ที่ไม่มีชีวิตให้กระทำเหมือนมนุษย์ คือ “แทง” กลางใจ ให้ผู้ฟังเกิดความรู้สึกว่าลมหนาวเย็นไปถึงกลางใจ จนรู้สึกเจ็บปวด)

ท่อนที่ 2

ฉันเดินอยู่ท่ามกลางผู้คน แต่เหมือนอยู่ลำพังกับเงา (ใช้โวหารภาพพจน์แบบ ปฏิพากย์ เนื่องจากกล่าวตรงข้ามขัดแย้งกัน บอกว่าเดินท่ามกลางผู้คน แต่สิ่งที่รู้สึกคือเหมือนอยู่ลำพังคนเดียวกับเงา เป็นการกล่าวขัดแย้งกัน)

ท่อนที่ 3

ดวงอาทิตย์ยังหลบเมฆเศร้า (ใช้โวหารภาพพจน์แบบ บุคคลวัต เนื่องจากเปรียบ “ดวงอาทิตย์” ที่ไม่มีชีวิตให้กระทำเหมือนมนุษย์ คือ “หลบ” เมฆเศร้า และยังเปรียบ “เมฆ” ที่ไม่มีชีวิตให้กระทำเหมือนมนุษย์ คือ “เศร้า” ไม่กล้าส่องลงมาข้างใน ให้ผู้ฟังเกิดความรู้สึก)

ท่อนที่ 4

หัวใจเป็นแค่กระดาษบางๆ ที่เปียกฝนจนละลายไปกับหยดน้ำตา (ใช้โวหารภาพพจน์แบบ อุปลักษณ์ เนื่องจากเปรียบหัวใจ “เป็น” กระดาษบางๆที่เปียกฝน และมีการใช้โวหารภาพพจน์แบบ สัญลักษณ์ คือแทน “ฝนและน้ำตา”เป็นความทุกข์ความเจ็บปวด สื่อถึงว่าหัวใจของเราเป็นกระดาษบางๆที่เปียกฝนละลายไปกับความเจ็บปวด)

ท่อนที่ 5

ทุกนาทีที่ผ่านมาคือคำบอกลาของคนหมดใจ (ใช้โวหารภาพพจน์แบบ อุปลักษณ์ เนื่องจากเปรียบ ทุกนาทีที่ผ่านมา “คือ” คำบอกลาของคนหมดใจ หมายถึงช่วงเวลาที่เธอกระทำสิ่งต่างๆกับเราเป็นสิ่งที่บอกว่าหมดใจแล้ว)

ท่อนที่ 6

รักของฉันเหมือนดาวที่หลับไปก่อนจะได้ลืมตา (ใช้โวหารภาพพจน์แบบ อุปมา เนื่องจาก เปรียบ รักของฉัน “เหมือนกับ” ดาวที่หลับไปก่อนจะได้ลืมตา และมีการใช้โวหารภาพพจน์แบบ สัญลักษณ์ คือ แทน “ดาว” เป็น ความหวังความรัก สื่อถึงว่าความรักของเราเหมือนความหวังที่ดับไปแล้ว )

นายปัณณทัต สังข์น้อย เลขที่16

[Verse 1]

แสงตะวันลับลา ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี

ความมืดมิดเข้ามา กลืนกินทุกที

แต่ในใจยังคง มีไฟส่องนำ

ให้ก้าวเดินต่อไป ไม่ยอมจำนน

[Prechorus]

แม้หนทางจะไกล แสนยากเย็น

ใจยังคงเข้มแข็ง ไม่หวาดหวั่น

[Chorus]

ลุกขึ้นสู้ สู้อย่างสิงห์คำราม

ฝ่าฟันไป ไม่ว่าใครจะขวาง

พลังใจ ยังคงลุกโชน

เราจะชนะ

[Verse 2]

อุปสรรคขวากหนาม ทิ่มแทงร่างกาย

หยาดเหงื่อรินไหล เปรียบดั่งสายธาร

แต่ความหวังยังคง ส่องแสงนำทาง

ให้ใจกล้าแกร่ง ไม่ยอมแพ้พ่าย

[Prechorus]

แม้หนทางจะไกล แสนยากเย็น

ใจยังคงเข้มแข็ง ไม่หวาดหวั่น

[Chorus]

ลุกขึ้นสู้ สู้อย่างสิงห์คำราม

ฝ่าฟันไป ไม่ว่าใครจะขวาง

พลังใจ ยังคงลุกโชน

เราจะชนะ

1. บุคลาธิษฐาน (Personification)

“ความมืดมิดเข้ามา กลืนกินทุกที”

→ ทำให้ “ความมืดมิด” มีลักษณะเหมือนสิ่งมีชีวิตที่สามารถ “กลืนกิน” ได้

“ความหวังยังคง ส่องแสงนำทาง”

→ ทำให้ “ความหวัง” มีคุณสมบัติคล้ายแสงที่นำทางได้

2. อุปมา (Simile/Comparison)

“หยาดเหงื่อรินไหล เปรียบดั่งสายธาร”

→ เปรียบเทียบหยาดเหงื่อกับ “สายธาร” แสดงถึงความมากมาย ไม่สิ้นสุด

3. อุปลักษณ์ (Metaphor)

“ไฟส่องนำ” → ใช้ “ไฟ” แทนความหวังหรือพลังใจ

“พลังใจ ยังคงลุกโชน” → ใช้การลุกไหม้ของไฟเป็นภาพแทนความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อ

4. สัญลักษณ์ (Symbolism)

“สิงห์คำราม” → ใช้สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญ เข้มแข็ง และไม่เกรงกลัว

นางสาว อิน สดใส เลขที่ 28

เนื้อเพลง

กลางคืนมืดมิด ไร้ดาวส่องนำทาง

ฉันเหมือนเรือเล็ก ล่องไปอย่างไร้ฝั่ง

ลมแห่งความเหงาพัดใจให้ไหวสั่น

แต่ยังเฝ้ารอ แสงหนึ่งจากใครสักคน

เธอคือแสงดาว ส่องฟ้ากลางความมืด

ปลุกหัวใจฉันให้ตื่นจากความหนาว

แค่รอยยิ้มเธอ ก็ทำให้โลกสดใส

เหมือนดอกไม้ผลิบาน ในยามเช้าอันอ่อนโยน

น้ำตาที่ไหล ก็เต้นรำเหมือนสายฝน

ร้องเพลงเศร้า บนแก้มที่ร้าวราน

แต่เมื่อมือเธอยื่นมา คอยประคองไว้

ความเจ็บก็ละลาย หายไปกับกาลเวลา

หัวใจฉันบินได้ ด้วยปีกแห่งความหวัง

ทุกก้าวที่เธออยู่ คือถนนแห่งความฝัน

ฉันไม่หวาดกลัว แม้พายุจะโหมซัด

เพราะเธอเป็นกำลังใจ ที่ไม่เคยเลือนหาย

ขอเก็บแสงดาวดวงนั้น ไว้ในใจเสมอ

เป็นเข็มทิศนำทางให้ฉันก้าวต่อไป

ไม่ว่าพรุ่งนี้ฟ้าจะมืดหรือสว่าง

ฉันก็จะยิ้มได้… เพราะมีเธออยู่ข้างกาย

ท่อน 1

“ฉันเหมือนเรือเล็ก ล่องไปอย่างไร้ฝั่ง” → อุปมา (เปรียบเหมือนเรือเล็ก = อ่อนแอ/โดดเดี่ยว)

“ลมแห่งความเหงาพัดใจให้ไหวสั่น” → บุคลาธิษฐาน + อุปลักษณ์ (ความเหงาถูกทำให้เป็นลมและพัดใจได้)

• “แสงหนึ่งจากใครสักคน” → สัญลักษณ์ (ดาว/แสง = ความหวัง)

ท่อน 2

“เธอคือแสงดาว ส่องฟ้ากลางความมืด” → อุปลักษณ์ (เธอ = แสงดาว)

“แค่รอยยิ้มเธอ ก็ทำให้โลกสดใส” → อติพจน์ (พูดเกินจริงว่ารอยยิ้มเปลี่ยนโลก)

“เหมือนดอกไม้ผลิบาน ในยามเช้าอันอ่อนโยน” → อุปมา (เปรียบกับดอกไม้ผลิบาน)

ท่อน 3

“น้ำตาที่ไหล ก็เต้นรำเหมือนสายฝน” → บุคลาธิษฐาน + อุปมา (น้ำตาเต้นรำได้ เปรียบเหมือนสายฝน)

“มือเธอยื่นมา คอยประคองไว้” → สัญลักษณ์ (มือ = การช่วยเหลือ)

ท่อน 4

“หัวใจฉันบินได้ ด้วยปีกแห่งความหวัง” → บุคลาธิษฐาน + สัญลักษณ์ (หัวใจบินได้, ปีก = ความหวัง/เสรีภาพ)

“ทุกก้าวที่เธออยู่ คือถนนแห่งความฝัน” → อุปลักษณ์ (การอยู่ร่วมกัน = ถนนสู่ฝัน)

“แม้พายุจะโหมซัด” → สัญลักษณ์ (พายุ = อุปสรรคชีวิต)

ท่อน 5

“ขอเก็บแสงดาวดวงนั้น ไว้ในใจเสมอ” → สัญลักษณ์ (ดาว = ความหวัง, แสงเก็บไว้ในใจ)

“เป็นเข็มทิศนำทางให้ฉันก้าวต่อไป” → สัญลักษณ์ (เข็มทิศ = การชี้ทางชีวิต)

• “ไม่ว่าฟ้าจะมืดหรือสว่าง” → ปฏิพากย์

1.นางสาวกนกนิภา ศรีชนะ เลขที่ 17

2.นางสาวอมราภร สุดสวาท เลขที่ 42

เนื้อเพลง "เพียงสองเรา"

เธอคือ แสงดาว ในค่ำคืนที่มืดมน เป็นความหวังในใจที่ฉันเฝ้าค้น ทุกครั้งที่เจอ ใจฉันเต้นระรัว ราวกับมีพายุโหมกระหน่ำ เธอคือทุกอย่าง คือความจริงในฝัน ไม่ว่ามองทางไหนก็เห็นแค่เธอเท่านั้น รักของเราคือต้นไม้ที่เติบโต แผ่กิ่งก้านสาขาอย่างช้าๆ

แค่เธอกับฉันอยู่เคียงกัน เพียงแค่สองเรา เราจะบินไปในอวกาศ ความรักของเราไม่มีวันจะสิ้นสุด ดั่งหยดน้ำที่ไหลรวมเป็นทะเล ใจฉันเป็นน้ำแข็งที่ละลายเมื่อเธอเข้ามา

เสียงกระซิบของเธออ่อนหวานดังเพลงบรรเลง ทำให้ใจฉันเคลิ้มเหมือนอยู่ในภวังค์ ความรักที่ฉันมีให้เธอสูงเท่าภูเขา ลึกเกินกว่าจะหยั่งถึง ดวงตาของเธอเป็นหน้าต่างของหัวใจ สะท้อนภาพรักที่ฉันไม่เคยได้เจอ ลมหายใจของเธอคือลมหายใจของฉัน ทุกๆวันคือเรื่องราวที่สวยงามเสมอ

แค่เธอกับฉันอยู่เคียงกัน เพียงแค่สองเรา เราจะบินไปในอวกาศ ความรักของเราไม่มีวันจะสิ้นสุด ดั่งหยดน้ำที่ไหลรวมเป็นทะเล ใจฉันเป็นน้ำแข็งที่ละลายเมื่อเธอเข้ามา

ฉันจะร้อยเรียงดวงดาวบนท้องฟ้า มาทำเป็นสร้อยให้เธอสวมใส่ จะมอบให้เธอคนเดียวเท่านั้น ไม่มีใครมาเทียบ รักเธอมากจนใจจะขาด

เธอคือความจริงในฝัน คือทุกอย่างที่ฉันต้องการ ความรักของเราคือบทเพลง ที่ฉันจะร้องไปชั่วชีวิต เพียงแค่สองเราตลอดไป.

โวหารที่ใช้ในเพลง:

• อุปมา :

”ใจฉันเต้นระรัว ราวกับมีพายุโหมกระหน่ำ“

”เสียงกระซิบของเธออ่อนหวานดังเพลงบรรเลง“

• อุปลักษณ์

”เธอคือแสงดาว“

”รักของเราคือต้นไม้“

”ใจฉันเป็นน้ำแข็งที่ละลาย“

”ดวงตาของเธอเป็นหน้าต่างของหัวใจ“

”ความรักของเราคือบทเพลง“

• อติพจน์

”เราจะบินไปในอวกาศ“

”ความรักที่ฉันมีให้เธอสูงเท่าภูเขา“

”รักเธอมากจนใจจะขาด“

• นามนัย

”ลมหายใจของเธอคือลมหายใจของฉัน“ (ใช้ ”ลมหายใจ“ แทน ”ตัวตน“ หรือ ”ชีวิต“)

• สัญลักษณ์

”ฉันจะร้อยเรียงดวงดาวบนท้องฟ้ามาทำเป็นสร้อยให้เธอ“ (ดวงดาวเป็นสัญลักษณ์ของความรักที่ยิ่งใหญ่และงดงาม)

2. นายเมธัส รัตนาทร เลขที่ 6

เนื้อเพลง

ท่อนที่ 1

รักคือดวงจันทร์ที่ลอยบนฟ้า

ส่องแสงนวลตาในคืนที่มืดมัว

แต่รอยยิ้มของเธอช่างสวยกว่า

เปรียบอะไรในโลกนี้ก็ไม่พอ

ท่อนที่ 2

พระจันทร์ยิ้มยังไม่งามเท่าเธอ

หัวใจฉันเพ้อทุกครั้งที่ได้เจอ

ต่อให้ฟ้าจะถล่ม ฉันจะยังรักเธอ

รักจนกว่าน้ำในทะเลจะหายไป

ท่อนที่ 3

ทะเลลึกเพียงใดยังไม่ไกลเท่าใจฉัน

ที่วิ่งไปหาเธอทุกคืนวัน

ดวงดาวบนฟ้าก็ยังไม่สดใส

เท่าดวงตาเธอที่สะท้อนใจฉัน

ท่อนที่ 4

ฟ้าร้องครืนคราง ฉันยังยืนอยู่

จับมือเธอไว้ไม่ให้ใครมาพราก

รักคือดวงจันทร์ที่ไม่มีวันดับ

และเธอคือคำตอบที่ฉันตามหา

โวหารภาพพจน์ที่ปรากกฎในเพลง ทั้งหมด

5 โวหารได้แก่ อุปมา อุปลักษณ์ บุคลาฐิษฐาน

อติพจน์ สัญลักษณ์

ท่อนที่ 1

“รักคือดวงจันทร์ที่ลอยบนฟ้า”

ใช้ อุปลักษณ์ เปรียบรักกับดวงจันทร์โดยตรง ไม่ใช้คำว่า เหมือน/ดั่ง

“ส่องแสงนวลตาในคืนที่มืดมัว”

ใช้ บุคลาธิษฐาน ให้ดวงจันทร์มีลักษณะเหมือนคนที่ปลอบประโลมใจ

“แต่รอยยิ้มของเธอช่างสวยกว่า”

ใช้ อุปมา โดยเปรียบเทียบความงามของรอยยิ้มกับความสวยงามของสิ่งต่าง ๆ

“เปรียบอะไรในโลกนี้ก็ไม่พอ”

ใช้ อติพจน์ กล่าวเกินจริงว่าความงามของเธอเหนือกว่าสิ่งใดในโลก

ท่อนที่ 2

“พระจันทร์ยิ้มยังไม่งามเท่าเธอ”

ใช้ อุปมา เปรียบเทียบความงามของเธอกับพระจันทร์

“หัวใจฉันเพ้อทุกครั้งที่ได้เจอ”

ใช้ บุคลาธิษฐาน ทำให้หัวใจมีความสามารถ “เพ้อ” ได้เหมือนมนุษย์

“ต่อให้ฟ้าจะถล่ม ฉันจะยังรักเธอ”

ใช้ อติพจน์ พูดเกินจริงเพื่อเน้นความมั่นคงในรัก

“รักจนกว่าน้ำในทะเลจะหายไป”

ใช้ อติพจน์ อีกครั้ง เพราะน้ำทะเลไม่มีวันหายไปจริง ๆ

ท่อนที่ 3

“ทะเลลึกเพียงใดยังไม่ไกลเท่าใจฉัน”

ใช้ อุปมา เปรียบความลึกของทะเลกับความรัก/ใจที่ลึกซึ้งกว่า

“ที่วิ่งไปหาเธอทุกคืนวัน”

ใช้ บุคลาธิษฐาน ให้หัวใจ/ใจ “วิ่ง” ได้เหมือนคน

“ดวงดาวบนฟ้าก็ยังไม่สดใส เท่าดวงตาเธอที่สะท้อนใจฉัน”

ใช้ อุปมา เปรียบดวงตากับดวงดาว

และใช้ สัญลักษณ์ โดย “ดวงตา” สื่อถึงจิตใจและความรู้สึก

ท่อนที่ 4

“ฟ้าร้องครืนคราง ฉันยังยืนอยู่”

ใช้ บุคลาธิษฐาน ให้ฟ้ามีการร้องครืนครางเหมือนมนุษย์

“จับมือเธอไว้ไม่ให้ใครมาพราก”

ใช้ สัญลักษณ์ การจับมือแทนการปกป้องและคำมั่นสัญญา

“รักคือดวงจันทร์ที่ไม่มีวันดับ”

ใช้ อุปลักษณ์ (รัก = ดวงจันทร์) และ อติพจน์ (ไม่มีวันดับ)

“และเธอคือคำตอบที่ฉันตามหา”

ใช้ อุปลักษณ์ โดยเปรียบเธอเป็น “คำตอบ” ของชีวิต

2.นางสาว วิราวรรณ มาแก้ว เลขที่41

เนื้อเพลง ขอรักวิศวะ

สายตาที่มองผ่าน เหมือนสะพานไฟฟ้า

หัวใจมันเต้นตึกตัก เหมือนลิฟต์ขึ้นชั้นห้า

แค่ได้เจอเธอทุกวัน ก็เหมือนโลกทั้งใบยิ้มมา

หมวกนิรภัยเธอก็เท่

ใส่เสื้อช็อปยิ่งเก๋

ใจฉันสั่นไปหมดเลย

ขอรักวิศวะ ได้ไหมคะ

แอบปลื้มเธออยู่นะ รู้บ้างไหม

เธอเหมือนเข็มทิศ ชี้ทางหัวใจ

ขอแอบรักเธอไปเรื่อย ๆ ได้ไหม

เวลาที่เธอจับเครื่องมือ ดูมั่นใจเหลือเกิน

เหมือนเธอเป็นฮีโร่ ที่ช่วยแก้ทุกปัญหาเพลิน

ยิ่งมองยิ่งชอบ ยิ่งคิดยิ่งเพลิน

เธอสร้างสะพานได้ แต่รู้ไหม

เธอสร้างทางในใจฉันด้วย

ทุกวันฉันหวังลุ้นว่าเธอจะรู้สักหน่อย

ว่ามีคนแอบรัก คอยยิ้มให้เธอบ่อย ๆ

ขอรักวิศวะ ได้ไหมคะ

แอบปลื้มเธออยู่นะ รู้บ้างไหม

เธอเหมือนเข็มทิศ ชี้ทางหัวใจ

ขอแอบรักเธอไปเรื่อย ๆ ได้ไหม

---------------------------------------------
ท่อนที่ 1

- “สายตาที่มองผ่าน เหมือนสะพานไฟฟ้า” ใช้ อุปมา เปรียบสายตาของเขาที่มองมา มีพลังแรงกล้าและเชื่อมต่อเหมือน “สะพานไฟฟ้า”

- “หัวใจมันเต้นตึกตัก เหมือนลิฟต์ขึ้นชั้นห้า” ใช้ อุปมา อีกครั้ง เปรียบความตื่นเต้นของหัวใจเหมือนการเคลื่อนที่เร็วแรงของลิฟต์ ใช้ สัทพจน์ การเลียนเสียงหัวใจเต้น

-“แค่ได้เจอเธอทุกวัน ก็เหมือนโลกทั้งใบยิ้มมา” ใช้ บุคคลวัต สมมุติให้ “โลกทั้งใบ” มีพฤติกรรมแบบมนุษย์คือ “ยิ้ม”

ท่อนที่ 2

- “หมวกนิรภัยเธอก็เท่ ใส่เสื้อช็อปยิ่งเก๋” ใช้ นามนัย โดย “หมวกนิรภัย” และ “เสื้อช็อป” เป็นนามนัยของนักศึกษาวิศวะ/หนุ่มวิศวะ

- “เธอเหมือนเข็มทิศ ชี้ทางหัวใจ” ใช้ อุปลักษณ์ โดยตรง ให้ “เธอเป็นเข็มทิศ” ที่ชี้นำทิศทางของความรักและหัวใจ

ท่อนที่ 3

- “เหมือนเธอเป็นฮีโร่ ที่ช่วยแก้ทุกปัญหาเพลิน” ใช้ อุปมา เปรียบเขาเหมือนฮีโร่ที่เก่งและคอยแก้ปัญหาให้

ท่อนที่ 4

-"เธอสร้างสะพานได้ แต่รู้ไหม เธอสร้างทางในใจฉันด้วย”

ใช้ อุปลักษณ์ อีกครั้ง โดยเปรียบตรง ๆ ว่า “การสร้างทางในใจ” เหมือนกับการสร้างสะพาน

2. นายภูริวัชร์ โลหะสกุลภัสร์ เลขที่ 11

เนื้อเพลง

(Verse 1)

เสียงลม พัดพลิ้ว (สัทพจน์) ผ่านปลายม่านหน้าต่าง
คล้ายเสียงเธอที่เคยบอกว่ารักกัน
ตอนนี้ห้องเดิมเงียบลง… แม้เงาก็ไม่กล้าผ่าน (สัทพจน์, บุคคลวัต)
ราวกับเวลา ลืมฉันไว้ในวันเก่า ๆ (อุปมา)

(Pre-Hook)

ฉันยังวาง จดหมายฉบับเดิม ไว้ข้างเตียง
มันเขียนชื่อเธอ...เหมือนตอนที่เรายังรักกัน (อุปมา)
หัวใจฉันพูดเบา ๆ ว่าไม่เป็นไร (บุคคลวัต)
แต่แปลกดีที่น้ำตา...ไม่ยอมหยุดเลย (บุคคลวัต)

(Hook)

เธอหายไป เหมือนพระจันทร์ในคืนเมฆบัง (อุปมา)
เหมือนเพลงหนึ่งที่ถูกปิดก่อนจะฟังจบ (อุปมา)
ความทรงจำยังเปิดหน้าต่างทุกค่ำคืน (บุคคลวัต)
หวังว่าเธอจะย้อนคืนมาฟังตอนสุดท้าย (ความหวังในเรื่องราว)

(Verse 2)

หมอนข้างฉัน เย็นชา (บุคคลวัต) อย่างน่าประหลาด
ทั้งที่ฉันยังนอนฝันถึงเธอทุกคืน
ความเหงาแอบเดินเข้ามาเงียบ ๆ (บุคคลวัต) ไม่พูดสักคำ
แต่ทิ้งกลิ่นของเธอไว้...อย่างตั้งใจ (อุปมา)

(Bridge)

แม้เธอจะ ลบฉันออกจากเรื่องเล่าในใจ (บุคคลวัต)
แต่ฉันยังเขียนเธอลงบนกระดาษทุกแผ่น
ฉันฝากรักไว้กับดาวดวงเดียวที่ไม่ลับแสง (อุปมา, บุคคลวัต)
หวังว่าสักวัน...เธอจะเปิดอ่านมัน (ความหวัง)

(Hook ซ้ำ)

เธอหายไป เหมือนพระจันทร์ในคืนเมฆบัง (อุปมา)
เหมือนคำลา...ที่ไม่มีเสียงให้ฟัง (อุปมา, สัทพจน์ นามธรรม)
หัวใจยังเรียกชื่อเธอ เหมือนเด็กหลงในคืนฝัน (บุคคลวัต, อุปมา)
แม้รู้ว่าเธอ...จะไม่มีวันได้ยิน (ความจริงขมขื่น)

--------------------------------------------

โวหารที่ปรากฎในเนื้อเพลงมีทั้งหมด 3 โวหาร

1. อุปมา (Simile)

คือ: การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง โดยใช้คำเชื่อม เช่น “เหมือน”, “ราวกับ”, “ประหนึ่ง” ฯลฯ เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น

📝 ตัวอย่างในเพลง:

• "เธอหายไป เหมือนพระจันทร์ในคืนเมฆบัง"
  → เปรียบว่าเธอ “หายไป” โดยที่ไม่ได้จากลาอย่างชัดเจน เหมือนพระจันทร์ที่ยังอยู่ แต่ถูกเมฆบดบังจนมองไม่เห็น

• "เหมือนเพลงหนึ่งที่ถูกปิดก่อนจะฟังจบ"
  → ความรักที่ไม่สมบูรณ์ เหมือนเพลงที่หยุดกลางทาง ไม่ทันได้เข้าใจหรือรู้ตอนจบ

• "เหมือนเด็กหลงในคืนฝัน"
  → เปรียบหัวใจที่ยังเรียกหาเธอ เหมือนเด็กที่สับสน หาทางออกไม่เจอในฝันที่มืดมน

• "ราวกับเวลา ลืมฉันไว้ในวันเก่า ๆ"
  → เปรียบตนเองเหมือนถูกทิ้งไว้ในอดีต โดยที่ทุกสิ่งเดินหน้าไปแล้ว

• "ฉันฝากรักไว้กับดาวดวงเดียวที่ไม่ลับแสง"
  → เปรียบความรักที่ยังคงอยู่ แม้คนรักจะไม่อยู่แล้ว เหมือนดาวที่ไม่เคยดับ

🔍 บทบาทในเพลง:
ใช้เปรียบความรู้สึกที่ซับซ้อน ให้คนฟังเข้าใจและ “เห็นภาพในหัวใจ” ได้ง่ายขึ้น ทั้งเศร้า, ละมุน และปวดลึก

🔎 2. บุคคลวัต (Personification)

คือ: การให้ “สิ่งไม่มีชีวิต” หรือ “นามธรรม” มีพฤติกรรมเหมือนมนุษย์

📝 ตัวอย่างในเพลง:

• "หัวใจฉันพูดเบา ๆ ว่าไม่เป็นไร"
  → หัวใจไม่มีปาก แต่ถูกให้ “พูด” เหมือนคนปลอบใจตนเอง

• "ความทรงจำยังเปิดหน้าต่างทุกค่ำคืน"
  → ความทรงจำถูกให้พฤติกรรมเหมือนคน ที่เปิดหน้าต่างเพื่อคิดถึงเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

• "ความเหงาแอบเดินเข้ามาเงียบ ๆ"
  → เหง้าไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่ถูกให้บุคลิกเหมือนคนเงียบ ๆ ที่เข้ามาโดยไม่รู้ตัว

• "แม้เงาก็ไม่กล้าผ่าน"
  → เงาเป็นสิ่งไม่มีชีวิต แต่ถูกมอบความรู้สึก “กลัว” หรือ “ลังเล” เหมือนมนุษย์

• "น้ำตายังยิ้มเยาะฉัน"
  → น้ำตาเป็นผลของอารมณ์ แต่ถูกให้มีเจตนาเหมือนคน “หัวเราะเยาะ” ตัวเองอย่างเจ็บปวด

🔍 บทบาทในเพลง:
บุคคลวัตทำให้สิ่งธรรมดาอย่าง “น้ำตา”, “หัวใจ”, “ความเหงา” กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเจตนา ทำให้ความรู้สึกของผู้พูด ยิ่งดูโดดเดี่ยว และมีความเป็นกวีสูง

🔎 3. สัทพจน์ (Onomatopoeia)

คือ: การใช้เสียงจริงหรือเสียงเลียนแบบ เพื่อให้คนฟัง “ได้ยิน” หรือ “สัมผัส” ความรู้สึกผ่านเสียง

📝 ตัวอย่างในเพลง:

• "เสียงลมพัดพลิ้วผ่านปลายม่านหน้าต่าง"
  → “พัดพลิ้ว” เป็นเสียงเบา ๆ ของลม ใช้เพื่อเพิ่มบรรยากาศเงียบเหงา

• "นาฬิกา ติ๊ก ติ๊ก"
  → เลียนเสียงนาฬิกา ช่วยให้คนฟังรู้สึกถึง “ความเงียบ” ที่มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกา เป็นตัวแทนของเวลาที่เดินต่อไป แต่หัวใจยังหยุดอยู่กับอดีต

• "เหมือนคำลา ที่ไม่มีเสียงให้ฟัง" (เชิงนามธรรม)
  → สร้างภาพของการจากลาแบบเงียบงัน ไม่มีคำพูด แต่ คนฟังได้ยิน “ความเงียบ” แทน

🔍 บทบาทในเพลง:
สัทพจน์ช่วย “เพิ่มมิติของเสียง” ให้กับความเงียบ ความเหงา และบรรยากาศโดยรวม

2. นางสาว ธนัชชา พันธ์พรม ม.6/1 (32)

เนื้อเพลง “เธอสวยเหมือนไก่”

โอ้แม่สาว เธอคือไก่ในฝัน

งามเลิศล้ำ เธอคือไก่สวรรค์

ไก่เอ๋ยไก่ เธอช่างงามเกินใคร

เดินมาแต่ไกล ใจพี่แทบวาย

เธอสวยเหมือนไก่ ใครๆก็ว่า

แต่ไก่ที่ว่า สวยกว่านางฟ้า

เจี๊ยบ เจี๊ยบ เจี๊ยบ เธอร้อง

ใจพี่ละเมอถึงน้อง

เจี๊ยบ เจี๊ยบ เจี๊ยบ เธอเดิน

อยากชวนน้องไปเดินเล่นเพลิน

แก้มแดงเหมือนหงอน ช่างย้อนแสง

ขนตางอนเด้ง เหมือนไก่แปลง

จะจีบยังไง ให้ได้ใจเธอมา

โอ้แม่ไก่จ๋า อย่าเมินหน้าเลยหนา

ไก่ตัวเมีย หรือจะสู้เธอได้

งามเกินใคร เหนือคำบรรยาย

โลกนี้มืดมิด ถ้าขาดเธอไป

แสงสว่างใจ ฉันมีแค่เธอ

เจี๊ยบ เจี๊ยบ เจี๊ยบ เธอร้อง

ใจพี่ละเมอถึงน้อง

เจี๊ยบ เจี๊ยบ เจี๊ยบ เธอเดิน

อยากชวนน้องไปเดินเล่นเพลิน

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฎในเพลงมีทั้งหมด 6 ชนิด ได้แก่ นามนัย บุคคลวัต อุปมา อุปลักษณ์ อติพจน์ สัทพจน์

ท่อนที่ 1

“โอ้แม่สาว เธอคือไก่ในฝัน” ( ใช้โวหารอุปลักษณ์ เปรียบสาวที่ชอบเป็นไก่ในฝันที่เขาต้องการ )

“งามเลิศล้ำ เธอคือไก่สวรรค์” ( ใช้โวหารอุปลักษณ์ เปรียบความงามของสาวคนนั้นว่าเหมือนไก่ที่อยู่บนสวรรค์ สวยงาม และเลอค่า )

“เดินมาแต่ไกล ใจพี่แทบวาย” ( ใช้โวหารอติพจน์ กล่าวเกินจริงเพื่อเน้นว่าสวยมาก สวยเหลือเกิน ใจวายได้เลยแค่เธอเดินเข้ามา )

ท่อนที่ 2

“เธอสวยเหมือนไก่ ใครๆก็ว่า” ( ใช้โวหารอุปมา เปรียบความสวยของคนสาวที่ชอบเป็นไก่ )

ท่อนที่ 3

“ เจี๊ยบ เจี๊ยบ เจี๊ยบ เธอร้อง” ( ใช้โวหารสัทพจน์ เลียนเสียงร้องของลูกเจี๊ยบ )

“ใจพี่ละเมอถึงน้อง” ( ใช้โวหารบุคคลวัต เนื่องจากหัวใจไม่สามารถละเมอได้ตามธรรมชาติ )

ท่อนที่ 4

"แก้มแดงเหมือนหงอนไก่ ช่างย้อนแสง " (ใช้โวหารอุปมา เปรียบแก้มที่แดงเหมือนกับหงอนของไก่ที่มีสีแดง เมื่อโดนแสงก็ย้อนแสงสวยงาม)

"ขนตางอนเด้ง เหมือนไก่แปลง "

(ใช้โวหารอุปมา เปรียบขนตางอนเด้งเหมือนไก่แปลง ที่มีลักษณะขนยาวแหลม )

" จะจีบยังไง ให้ได้ใจเธอมา "

(ใช้โวหารอุปมา เป็นการจีบที่ไม่ใช่จีบมือหรือทำกิริยาท่าทาง แต่เป็นการเปรียบเปรยการจีบนี้เป็นการแสดงออกบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้รู้สึกรักใคร่

ได้ใจเธอมา เป็นการเปรียบเปรยที่ไม่ได้เอาหัวใจจริงๆ แต่ใช้คำว่าใจแทนความรัก ซึ่งจะได้ว่าจะให้เธอรักฉันให้ได้

"โอ้แม่ไก่จ๋า อย่าเมินหน้าเลยหนา"

(ใช้บุคคลวัต เป็นการที่เลียนแบบมนุษย์ ไก่เมินหน้าเหมือนกับการที่มนุษย์เมินหน้าไม่สนใจ )

ท่อนที่ 5

"ไก่ตัวเมีย หรือจะสู้เธอได้ "

(ใช้โวหารอุปมา เป็นการเปรียบระหว่างไก่ตัวเมียและเธอ(มนุษย์) )

"งามเกินใคร เหนือคำบรรยาย"

(ใช้โวหารอติพจน์ เป็นการกล่าวเกินจริงว่าความงามเหนือกว่าผู้อื่นทั้งหมด สวยจนไม่อาจหาคำมาบรรยายได้)

"โลกนี้มืดมิด ถ้าขาดเธอไป "

(ใช้โวหารอติพจน์ เป็นการกล่าวเกินจริงเมื่อถ้าขาดเธอไป โลกนี้จะมืดมิด ที่จริงๆแล้วเมื่อขาดเธอไปแล้วโลกนี้ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ให้ความมืดมิดแทนความเศร้าเมื่อไม่มีเธอแล้ว )

"แสงสว่างใจ ฉันมีแค่เธอ "

(ใช้โวหารนามนัย ที่พูดถึงแสงสว่างใจ ไม่ได้หมายถึงแสงจริง ๆ แต่เป็นการแทนคุณค่าทางใจ ความหวัง และกำลังใจ และฉันมีแต่เธอเท่านั้น)

2.นางสาว ปาริฉัตร เรืองศรี เลขที่38

เนื้อเพลง

[Verse]

คืนนี้ฟ้าก็เหมือนเดิม

แต่ดาวบางดวงดูเหมือนหลับไหล

ลมกระซิบเป็นเสียงร้องไห้

เหมือนใครกำลังหายใจในความว่างเปล่า

[Chorus]

เธอคือดวงดาวที่ลืมตา

ท่ามกลางฟ้าที่ไร้สีสัน

เธอคือเปลวเทียนในคืนมืดพลัน

ส่องใจฉัน แม้ในความมืดมน

[Verse 2]

เมฆคือม่านที่บังแสง

แต่เธอคือแสงที่ไม่เคยลับลา

น้ำค้างคือหยาดน้ำตาฟ้า

แต่เธอคือรอยยิ้มของฟ้าหลังฝน

[Bridge]

ฉันเป็นเพียงเรือในทะเลหลงทาง

แต่เธอคือประภาคารกลางฝัน

ฉันเป็นเพียงเงาในแสงจันทร์

แต่เธอคือพระอาทิตย์ที่ไม่เคยลับไป

[Chorus]

เธอคือดวงดาวที่ลืมตา

ท่ามกลางฟ้าที่ไร้สีสัน

เธอคือเปลวเทียนในคืนมืดพลัน

ส่องใจฉัน แม้ในความมืดมน

[Outro]

คืนนี้ฟ้ายังเหมือนเดิม

แต่เธอทำให้โลกดูไม่เหมือนเก่า

เธอคือทุกคำตอบที่ใจเฝ้าถาม

ในความเงียบงัน เธอคือคำอธิษฐานของฉัน

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 4 ชนิด ได้แก่ อุปมา สัญลักษณ์ บุคคลธิษฐาน อุปลักษณ์ ดังนี้

ท่อนที่ 1

• “ดาวบางดวงดูเหมือนหลับไหล” → ใช้ อุปมา เปรียบดวงดาวกับสิ่งมีชีวิตที่ “หลับ”

• “ลมกระซิบเป็นเสียงร้องไห้” → ใช้ อุปลักษณ์ (metaphor) ลมถูกเปรียบกับเสียงร้องไห้

• “เหมือนใครกำลังหายใจในความว่างเปล่า” → ใช้ อุปมา เปรียบการเคลื่อนไหว/ความเงียบกับลมหายใจ

ท่อนที่ 2,5

• “เธอคือดวงดาวที่ลืมตา” → อุปลักษณ์ เปรียบคนรักกับดวงดาว

• “เธอคือเปลวเทียนในคืนมืดพลัน” → อุปมาโวหาร เปรียบเธอเป็นแสงนำทางในความมืด

• “ส่องใจฉัน แม้ในความมืดมน” → บุคลาธิษฐาน (personification) ให้แสงของเธอทำหน้าที่ “ส่องใจ”

ท่อนที่3

• “เมฆคือม่านที่บังแสง” → อุปลักษณ์ เปรียบเมฆกับม่าน

• “น้ำค้างคือหยาดน้ำตาฟ้า” → อุปลักษณ์ เปรียบน้ำค้างกับน้ำตา

• “เธอคือรอยยิ้มของฟ้าหลังฝน” → อุปลักษณ์ เปรียบเธอกับความสดใสหลังความทุกข์

ท่อนที่ 4

• “ฉันเป็นเพียงเรือในทะเลหลงทาง” → อุปลักษณ์ เปรียบตัวเองกับเรือที่ไร้ทิศทาง

• “เธอคือประภาคารกลางฝัน” → อุปลักษณ์ เปรียบเธอเป็นแสงนำทาง

• “ฉันเป็นเพียงเงาในแสงจันทร์” → อุปลักษณ์ เปรียบตัวเองกับเงาที่ไร้ตัวตน

• “เธอคือพระอาทิตย์ที่ไม่เคยลับไป” → อุปลักษณ์ เปรียบเธอกับความมั่นคงถาวร

ท่อนที่ 6

• “เธอทำให้โลกดูไม่เหมือนเก่า” → อุปลักษณ์ เธอเปลี่ยนมุมมองของผู้พูด

• “เธอคือทุกคำตอบที่ใจเฝ้าถาม” → อุปลักษณ์ เปรียบเธอกับคำตอบในชีวิต

• “เธอคือคำอธิษฐานของฉัน” → อุปลักษณ์ เปรียบเธอกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์/ความหวัง

2.นางสาวรวิพร น้ำทรง เลขที่39

เนื้อเพลง

ช้าตรู่ลมพัดเหมือนกระซิบความฝัน แสงแดดละเลียดผ่านหน้าต่างเป็นรอยยิ้ม ใจฉันเหมือนดอกไม้ในทุ่งกว้าง รอใครสักคนมาเติมสีสัน

ทุกคำพูดของเธอเหมือนสายรุ้ง พาดผ่านฟ้าหัวใจฉันที่หม่นหมอง รอยยิ้มเธอคือดวงดาวยามค่ำคืน ชี้ทางให้ฉันไม่หลงทาง

ท้องฟ้าในใจฉันสว่างไสว เมื่อมีเธออยู่ข้างกาย ทุกความเศร้าเหมือนเมฆลอยไป เหลือเพียงสีฟ้ากับลมอ่อนๆ

หัวใจเต้นเป็นจังหวะของสายฝน หยดน้ำที่ร่วงหล่นคือคำสัญญา เธอคือดวงอาทิตย์ฉันคือโลกใบเล็ก หมุนรอบกันไปไม่เคยเหนื่อย

ท้องฟ้าในใจฉันสว่างไสว เมื่อมีเธออยู่ข้างกาย ทุกความเศร้าเหมือนเมฆลอยไป เหลือเพียงสีฟ้ากับลมอ่อนๆ

ลมยังคงพัดเบา ๆ เหมือนกระซิบคำว่า “อยู่ด้วยกันนะ” ใจฉันไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฎในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 4 ชนิดได้แก่ อุปมา อุปลักษณ์ สัญลักษณ์ บุคคลวัต ดังนี้

ท่อนที่1

ใจฉันเหมือนดอกไม้ในทุ่งกว้าง อุปมา (เปรียบเทียบว่าใจของคนมีความสุขแต่ก็ว่างเปล่าเหมือนอยู่ในทุ่งดอกไม้กว้างนั้นเปรียบเป็นความสวยงามแต่ว่าง)

แสงแดดละเลียดผ่านหน้าต่างเป็นรอยยิ้ม เป็นบุคคลวัต(มีการสมมุติให้แสงแดดมีรอยยิ้มและมีการใส่ความรู้สึกที่มีความสุข เป็นการทำสิ่งไม่มีชีวิตให้มีชีวิต)

ท่อนที่2

คำพูดของเธอเหมือนสายรุ้ง อุปมา(เปรียบว่าคำพูดที่สดใสเหมือนเห็นสายรุ้ง)

รอยยิ้มเธอคือดวงดาวยามค่ำคืน อุปลักษณ์(เปรียบเทียบว่ารอยยิ้มมีความสดใสยิ้มที่สว่างเหมือนดวงดาวที่ระหยิบระยับอยู่บนปฟ้าในค่ำคืน)

ท่อนที่3

ท้องฟ้าในใจฉันสว่างไสว สัญลักษณ์(แทนท้องฟ้าเป็นความสว่างใจ ความสดใส ความสุข)

ความเศร้าเหมือนเมฆลอยไป อุปมา(เปรียบเทียบความเศ้าเหมือนกับเมฆบนท้องฟ้าที่ลอยไปเลื่อยๆ)

ท่อนที่4

หัวใจเต้นเป็นจังหวะของสายฝน อุปลักษณ์(เปรียบเทียบว่าจังหวะที่หัวใจเต้น เหมือนกับเสียงหยดฝนที่หยดลงมาเป็นจังหวะๆ)

หยดน้ำที่ร่วงหล่นคือคำสัญญาอุปลักษณ์(หยดน้ำที่ร่วงหล่นเป็นเหมือนพูดสัญญากัน)

เธอคือดวงอาทิตย์ อุปลักษณ์(เปรียบเธอเป็นคนที่ยิ่งใหญ่มีความเจิดรัสในระบบสุริยะ)

ฉันคือโลกใบเล็ก อุปลักษณ์(เปรียนว่าฉันเป็นคนที่ตัวเล็กๆเมื่อเทียบกับเธอ)

ท่อนที่5

ลมยังคงพัดเบา ๆ เหมือนกระซิบ บุคคลวัต(แทนว่าลมที่คอยพัดเหมือนเสียงกระซิบ)

2. นางสาวณัฏฐธิดา ถาโคตรจันทร์ เลขที่31

เนื้อเพลง“เสี้ยวนาทีหมื่นปี”

ใจฉันไหวเอนดังเกลียวคลื่นทะเล

เมื่อเธอเข้ามาเปรียบดั่งแสงจันทร์ส่องใจ

เธอคือดวงอาทิตย์ในรุ่งสาง

ที่ปลุกวิญญาณรักให้ลุกโชน

สายลมพัดมาพูดเสียงแผ่ว

บอกว่าความคิดถึงของเธอยังลอยมาหา

เพียงเสี้ยวนาทีห่างกัน

กลับยาวนานดุจหมื่นปีไม่สิ้นสุด

ดอกกุหลาบในมือฉัน

แทนคำสัญญาว่าใจจะไม่เปลี่ยนแปร

——————————————————

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลง รวมทั้งสิ้น5ชนิดได้แก่ อุปมา อุปลักษณ์ บุคคลวัต อติพจน์ สัญลักษณ์ ดังนี้

ท่อนที่ 1

ใจฉันไหวเอนดังเกลียวคลื่นทะเล

เมื่อเธอเข้ามาเปรียบดั่งแสงจันทร์ส่องใจ

(ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา เนื่องจากเปรียบความรู้สึกของหัวใจเหมือนคลื่นทะเลที่ไหวเอน และเปรียบเธอเหมือนแสงจันทร์ที่ส่องสว่างลงมาในใจ)

ท่อนที่ 2

เธอคือดวงอาทิตย์ในรุ่งสาง

ที่ปลุกวิญญาณรักให้ลุกโชน

(ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ เนื่องจากไม่ได้บอกว่าเธอ เหมือน ดวงอาทิตย์ แต่บอกตรง ๆ เลยว่า เธอคือดวงอาทิตย์ ซึ่งหมายถึงเธอคือสิ่งที่ให้แสงสว่างและพลังแก่ชีวิต)

ท่อนที่ 3

สายลมพัดมาพูดเสียงแผ่ว

บอกว่าความคิดถึงของเธอยังลอยมาหา

(ใช้โวหารภาพพจน์แบบบุคคลวัต เนื่องจากทำให้ “สายลม” มีพฤติกรรมเหมือนมนุษย์ คือ พูด และ บอกความรู้สึก)

ท่อนที่ 4

เพียงเสี้ยวนาทีห่างกัน

กลับยาวนานดุจหมื่นปีไม่สิ้นสุด

(ใช้โวหารภาพพจน์แบบอติพจน์ เนื่องจากเป็นการพูดเกินจริง แค่ห่างกันไม่นานแต่เปรียบเหมือนเวลายาวนานหมื่นปี เพื่อเน้นอารมณ์คิดถึงอย่างรุนแรง)

ท่อนที่ 5

ดอกกุหลาบในมือฉัน

แทนคำสัญญาว่าใจจะไม่เปลี่ยนแปร

(ใช้โวหารภาพพจน์แบบสัญลักษณ์ เนื่องจากดอกกุหลาบไม่ได้หมายถึงดอกไม้จริง ๆ เท่านั้น แต่ใช้แทนความรัก ความมั่นคง และคำสัญญา)

2. น.ส.ชิดชนก แสนสมุทร เลขที่35

เนื้อเพลง

คลื่นซัดครืนครืนซ่า หวนคิดถึงดอกแก้ว

‎เธอเป็นดั่งดวงดาวพราวฟ้า

‎ประกายส่องแสงในฝันนิทรา

‎ใจฉันคือท้องทะเลลึก

‎ที่เก็บความรักไว้มิรู้ลา

‎

‎มอบของขวัญให้เธอ

‎รอยยิ้มเล็กๆ ทำเอาเพ้อฝัน

‎คือน้ำรดดอกไม้ในอกฉัน

‎ไม่เคยเหี่ยวเฉาแม้คืนจะวกวน

‎

‎ฉันยอมทำทุกสิ่ง เพื่อรักษามันไว้

‎ค่อยขจัดเมฆหมอก ให้เธอสบายใจ

‎ทำให้เธอมีความสุข แม้ฉันจะลำบาก

‎มอบสิ่งที่เธอต้องการ แลกกับเวลาของฉัน

‎ตั้งใจแต่งเติมปรับปรุงสรรสร้าง

‎เพื่อให้ฉันดูดีที่สุด ในทุกครั้งเมื่อเราพบกัน

‎

‎

‎

‎

‎คลื่นซัดครืนครืนซ่า หวนคิดถึงดอกแก้ว

‎เธอเป็นดั่งดวงดาวพราวฟ้า

‎ประกายส่องแสงในฝันนิทรา

‎ใจฉันคือท้องทะเลลึก

‎ที่เก็บความรักไว้มิรู้ลา

‎

‎เธอไม่ใช่แค่เพื่อนคู่คิด

‎แต่คือแสงสว่างในคืนมืดมน

‎คือไฟที่โหมในกลางอกฉัน

‎ไม่เคยดับแม้คืนจะวกวน

‎ฉันยอมทำทุกสิ่ง ยอมแลกทุกสิ่ง

‎ แม้ดวงจิตจะสิ้นไป

‎

‎

‎ยื่นกุหลาบให้เธอกักเก็บไว้นาน

‎ คำพูดเบาๆ แต่เหมือนปลิดใจฉันตาย

‎ดอกไม้ในมือร้องไห้ฟุมฟาย

‎เสียงคลื่นทะเลคล้ายคำปลอบใจ

‎

‎เสื้อที่เธอให้ยังอยู่ในลิ้นชัก

‎แม้เจ้าของหัวใจจะจากฉันไป

‎รักที่ว่าอบอุ่น กลับหนาวเฉียบเย็น

‎คำสัญญาที่มั่นคง กลับแปรเป็นลม

‎"ดอกกุหลาบ" ยังคงถือมันไว้

‎แทนคำว่า "รัก" ที่มอบให้เธอ

‎--------------------------

‎

‎โวหารภาพพจน์ที่ใช้ 7 ได้แก่อุปมา,อุปลักษณ์,นามนับ,สัญญาลักษณ์,สัทพจน์,อติพจน์,ปฏิพากย์,สัทพจน์

‎ท่อนที่ 1

‎คลื่นคลื่นซัดครืนครืนซ่า

‎สัทพจน์ :ครืนครืนซ่า

‎เลียนเสียงคลื่น

‎

‎หวนคิดถึงดอกแก้ว

‎นามนัย : ดอกแก้ว

‎ในประโยคนี้หมายถึงคิดถึงเธอที่เราเฝ้าแอบรักมาตลอด

‎

‎เธอเป็นดั่งดวงดาวพราวฟ้า

‎อุปมา : ดั่ง

‎เป็นการเปรียบเทียบ เธอเป็นเหมือนดาวงดาวที่อยู่บนฟ้า

‎

‎ใจฉันคือท้องทะเลลึก

‎อุปลักษณ์: คือ

‎เปรียบหัวใจของตัวเองว่าเหมือนกันท้องทะเลที่ลึก

‎

‎

‎ท่อนที่2

‎ไม่เคยเหี่ยวเฉาแม้คืนจะวกวน

‎อติพจน์ : ไม่เคยเหี่ยวเฉา

‎กล่าวว่าดอกไม้ไม่เคยเหี่ยวเฉาแม้จะวนไปกี่คืน

‎

‎ท่อนที่3

‎ค่อยขจัดเมฆหมอก

‎นามนัย : เมฆหมอก

‎หมายถึงอุปสรรค

‎

‎ทำให้เธอมีความสุข แม้ฉันจะลำบาก

‎ปฏิพากย์ : ความสุข,ลำบาก

‎แสดงถึงความขัดแย้งในประโยค

‎

‎

‎ท่อนที่4

‎คลื่นคลื่นซัดครืนครืนซ่า

‎สัทพจน์ :ครืนครืนซ่า

‎เลียนเสียงคลื่น

‎

‎หวนคิดถึงดอกแก้ว

‎นามนัย : ดอกแก้ว

‎ในประโยคนี้หมายถึงหวนถึงคิดนางอันเป็นที่รัก

‎

‎เธอเป็นดั่งดวงดาวพราวฟ้า

‎อุปมา : ดั่ง

‎เป็นการเปรียบเทียบ เธอเป็นเหมือนดาวงดาวที่อยู่บนฟ้า

‎

‎ใจฉันคือท้องทะเลลึก

‎อุปลักษณ์: คือ

‎เปรียบหัวใจของตัวเองว่าเหมือนกันท้องทะเลที่ลึก

‎

‎

‎ท่อนที่5

‎แต่คือแสงสว่างในคืนมืดมน

‎ปฏิพากย์: แสงสว่าง,มืดมน

‎แสดงถึงความคัดแข้งในประโยค

‎

‎ไม่เคยดับแม้คืนจะวกวน

‎อติพจน์: ไม่เคยดับ

‎กล่าวเกินจริงว่าไฟนั้นจะไม่ดับมอด แม้จะผ่านไปกี่คืน

‎

‎

‎ท่อนที่6

‎ยื่นกุหลาบให้เธอกักเก็บไว้นาน

‎สัญลักษณ์ : ดอกกุหลาบ

‎หมายถึงความรัก

‎บอกความรักที่เก็บไว้นานให้เธอฟัง

‎

‎คำพูดเบาๆ แต่เหมือนปลิดใจฉันตาย

‎อติพจน์: คำพูดเบาๆ,ปลอดใจ

‎กล่าวเกินจริงว่าคำพูดเบาๆของเธอ สามารถฆ่าฉันให้ตายได้เลย

‎

‎ดอกไม้ในมือร้องไห้ฟุมฟาย

‎บุคคลวัต: ดอกไม้ร้องไห้

‎ให้ดอกไม้แสดงอาการเหมือนมนุษย์

‎

‎เสียงคลื่นทะเลคล้ายคำปลอบใจ

‎อุปมา : เสียงคลื่นเหมือนคำปลอบใจ

‎หมายถึง เขาได้ยินเสียงที่กระทบเหมือนคล้ายจะพยายามปลอบใจเขา

‎

‎

‎ท่อนที่7

‎รักที่ว่าอบอุ่น กลับหนาวเฉียบเย็น

‎ปฏิพากย์: อบอุ่น,หนาว

‎เป็นความขัดแย้งในตัว เป็นรักที่อบอุ่นเฝ้าดูแล แต่สุดท้ายมันกลับทำให้เขารู้หนาวเย็บเมื่อถูกปฏิเสธ

‎

‎คำสัญญาที่มั่นคง กลับแปรเป็นลม

‎ปฏิพากย์: มั่นคง,ลม

‎คำสัญญาทำให้เขารู้สึกมั่นใจ แต่พอสักพักมันกลับเปลี่ยนเป็นลมที่ไม่มั่นคงพัดไปมา

‎

‎"ดอกกุหลาบ" ยังคงถือมันไว้

‎ัสัญลักษณ์ : ดอกกุหลาบ แทนความรัก

‎

2. นางสาวธัญรดา ตาคำ เลขที่ 37

เนื้อเพลง

ทุกวันเริ่มต้นด้วยรอยยิ้มของเธอ โลกทั้งใบดูสดใสกว่าเคย

แค่ได้อยูใกล้ ก็ทำให้ฉันละเมอ เพราะมีเธอข้างกาย

ไม่ต้องมีคำหวาน ไม่ต้องสัญญา แค่มีเธอที่คอยอยู่ตรงนี้ ทุกอย่างมันดูดีขึ้นมา เพราะเธอคือคำตอบของหัวใจ

แค่มีเธออยู่ข้างข้างมันก็ดีพอแล้ว โลกที่เคยเหงามันก็ไม่เหมือนเก่า

ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง แค่มีเธออยู่ใกล้ ทุกอย่างก็ดีที่สุดแล้ว

เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน ทุกเวลามันพิเศษกว่าที่ผ่านมา รอยยิ้มของเธอทำให้โลกมันน่ารักขึ้นมา ขอบคุณที่เธออยู่ตรงนี้

จับมือฉันไว้นะ ไม่ว่าจะเจออะไร เพราะเราจะเดินไปด้วยกัน

เธอคือทุกอย่างที่ฉันต้องการ ไม่ขออะไรอีกแล้ว แค่มีเธอ แค่มีเธออยู่ข้างข้างมันก็ดีที่สุดแล้ว

_____________________________

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏ" ในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 4 ชนิด ได้แก่

1. อติพจน์

​2. บุคลาธิษฐาน

​3. อุปลักษณ์

4. อุปมา

ท่องที่ 1

โลกทั้งใบดูสดใสกว่าเคย (ใช้โวหารแบบอติพจน์ เพราะใช้คำพูดที่เกินจริงเพื่อสื่อว่าความรู้สึกที่มีต่อคนรักนั้นยิ่งใหญ่มากจนส่งผลกระทบต่อการรับรู้สิ่งต่างๆรอบตัวไปทั้งหมด ทำให้โลกที่ธรรมดาปกติดูสดใสและน่าอยู่ขึ้นมาทันที)

ท่อนที่ 2

เธอคือคำตอบของหัวใจ (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ มีการเปรียบเทียบว่าคนรักเป็นสิ่งที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตและตอบโจทย์ความต้องการของหัวใจ)

ท่องที่ 3

โลกที่เคยเหงา (ใช้โวหารภาพพจน์แบบบุคลาธิษฐาน เนื่องจากเป็นการสมมุติให้โลกซึ่งไม่ได้มีความรู้สึก ให้มีความรู้สึกโดยใช้คำว่าเหงา มาขยายให้โลก เพื่อสื่อให้เห็นภาพของโลกที่ไม่มีคนรักนั้นดูเงียบเหงาและอ้างว้าง แต่เมื่อมีคนรักอยู่ด้วยโลกใบนั้นก็ไม่เหงาอีกต่อไป)

ท่องที่ 5

เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน

(ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา เพื่อเปรียบเทียบความรู้สึกว่ามีความสุขและงดงามมากจนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง คล้ายคลึงกับความรู้สึกในความฝันที่มักจะเต็มไปด้วยสิ่งที่สวยงามที่เกินจริง)

ท่อนที่ 7

เธอคือทุกอย่างที่ฉันต้องการ (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ เปรียบเทียบว่าคือทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเน้นย้ำว่าคนรักเป็นสิ่งที่สำคัญมากในชีวิต

2.นายปริพัฒน์ ชุ่มธิ เลขที่ 15

เนื้อเพลง "ตัวเราห่างไกล แต่ใจไม่ห่างกัน"

รักเธอจนชีพมลาย

แม้ลมหายใจจะเลือนหายไปจากฟ้า

เหมือนดวงดาวบนท้องนภา

ที่ลับตาแต่ยังส่องแสง

ฟ้าร้องไห้กลั่นน้ำตาเป็นสายฝน

ทุกหยดนั้นคือคำอ้อนวอนของใจฉัน

ตัวเราห่างไกลแต่ใจไม่ห่างกัน

เหมือนเงาไล่ตามดวงจันทร์ในราตรี

ฟ้าชักนำให้ฉันพบเธออีกที

ดั่งทะเลโอบขอบฟ้าไม่มีที่สิ้นสุด

รักเธอเหมือนเปลวเทียนในคืนมืด

ที่เผาผลาญตนเองเพื่อแสงอันอุ่นใจ

สายลมหนาวสะกิดบอกความจริง

ว่าความรักนี้ไม่มีวันดับ

ใบไม้ร่วงโรยยังพัดพลิ้วเหมือนรำพัน

แม่น้ำไหลยังเล่าขานความฝันที่ข้ามฟาก

เสียงหัวใจคือสายพิณที่บรรเลง

ทุกโน้ตคือชื่อเธอที่ก้องกังวาน

ตัวเราห่างไกลแต่ใจไม่ห่างกัน

เหมือนเงาไล่ตามดวงจันทร์ในราตรี

ฟ้าชักนำให้ฉันพบเธออีกที

ดั่งทะเลโอบขอบฟ้าไม่มีที่สิ้นสุด

--------------------------------------------

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฎในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 5 ชนิด ได้แก่ อติพจน์ อุปมา ปฏิพากย์ บุคคลวัต อุปลักษณ์ ดังนี้

ท่อนที่ 1

รักเธอจนชีพมลาย

เป็นการกล่าวเกินจริง (อติพจน์) เพื่อเน้นย้ำถึงความรักที่มั่นคงและยาวนานไปจนตายหรือเสียชีวิต

เหมือนดวงดาวบนท้องนภา ที่ลับตาแต่ยังส่องแสง

เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปมาและเป็นการกล่าวในเชิงขัดแย้งกัน (ปฎิพากย์) แสดงให้เห็นว่าแม้คนรักจะไม่อยู่ตรงหน้าแล้ว แต่ความรักและความทรงจำยังคงสว่างไสวอยู่ในใจเสมอ

ท่อนที่ 2

ฟ้าร้องไห้กลั่นน้ำตาเป็นสายฝน ทุกหยดนั้นคือคำอ้อนวอนของใจฉัน

ฟ้าร้องไห้กลั่นน้ำตาเป็นสายฝน : เป็นการใช้ภาพพจน์บุคคลวัต โดยเปรียบเทียบท้องฟ้าให้มีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนมนุษย์ที่กำลังร้องไห้

ทุกหยดนั้นคือคำอ้อนวอนของใจฉัน : เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปลักษณ์โดยตรงว่าหยดน้ำฝนที่ตกลงมานั้นคือความปรารถนาและความโศกเศร้าที่ออกมาจากหัวใจ

ท่อนที่ 3

ตัวเราห่างไกลแต่ใจไม่ห่างกัน เหมือนเงาไล่ตามดวงจันทร์ในราตรี

ตัวเราห่างไกลแต่ใจไม่ห่างกัน : เป็นการกล่าวในเชิงขัดแย้งกัน (ปฎิพากย์) โดยหมายถึงความรักที่มีอุปสรรคเป็นระยะทาง แต่ก็ไม่ไหวหวั่นต่ออุปสรรค ยังรักกันได้เหมือนได้อยู่ใกล้ชิดกัน

เหมือนเงาไล่ตามดวงจันทร์ในราตรี : เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปมาที่ลึกซึ้ง แสดงถึงความผูกพันที่ไม่อาจแยกจากกันได้ แม้จะไม่ได้อยู่ใกล้กันก็ตาม

ฟ้าชักนำให้ฉันพบเธออีกที ดั่งทะเลโอบขอบฟ้าไม่มีที่สิ้นสุด

ฟ้าชักนำให้ฉันพบเธออีกที : เป็นการใช้ภาพพจน์บุคคลวัต โดยเปรียบเทียบท้องฟ้าให้ทำหน้าที่เหมือนคนชักนำ

ดั่งทะเลโอบขอบฟ้าไม่มีที่สิ้นสุด : เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปมาและเป็นการกล่าวที่เกินความเป็นจริง (อติพจน์) เพราะเป็นการกล่าวถึงขอบฟ้าที่ยิ่งใหญ่ แสดงถึงความรักและความผูกพันที่กว้างใหญ่และไม่มีวันสิ้นสุด

ท่อนที่ 4

รักเธอเหมือนเปลวเทียนในคืนมืด ที่เผาผลาญตนเองเพื่อแสงอันอุ่นใจ

เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปมา ที่เห็นภาพชัดเจน แสดงถึงการเสียสละตนเองเพื่อมอบความรักและความอบอุ่นให้กับคนรัก

สายลมหนาวสะกิดบอกความจริง

เป็นการใช้ภาพพจน์บุคคลวัต โดยเปรียบเทียบสายลมให้มีกิริยาเหมือนคนกำลังสะกิดเพื่อกระซิบหรือเตือนสติ

ท่อนที่ 5

ใบไม้ร่วงโรยยังพัดพลิ้วเหมือนรำพัน

เป็นการใช้ภาพพจน์บุคคลวัต โดยเปรียบเทียบการร่วงโรยของใบไม้ให้มีท่าทีเหมือนการรำพึงรำพันถึงเรื่องราวในอดีต

แม่น้ำไหลยังเล่าขานความฝันที่ข้ามฟาก

เป็นการใช้ภาพพจน์บุคคลวัต โดยเปรียบเทียบแม่น้ำให้มีกิริยาเหมือนคนเล่านิทานหรือเรื่องราว

เสียงหัวใจคือสายพิณที่บรรเลง ทุกโน้ตคือชื่อเธอที่ก้องกังวาน

เสียงหัวใจคือสายพิณที่บรรเลง : เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปลักษณ์ โดยตรงว่าเสียงเต้นของหัวใจนั้นคือดนตรีที่กำลังเล่นเพลง

ทุกโน้ตคือชื่อเธอที่ก้องกังวาน : เป็นการเปรียบเทียบแบบอุปลักษณ์ ว่าทุกจังหวะของดนตรีนั้นคือความทรงจำเกี่ยวกับคนรัก

--------------------------------------------

2. นางสาว ญาณี ตาวงศ์ ม.6/1 เลขที่26

เนื้อเพลง: “หัวใจซ่อนยิ้ม”

ท่อนที่ 1

สายลมพัดเอาเสียงหัวใจของฉันไป

เหมือนมันรู้ว่าฉันกำลังแอบชอบเธอ

ท่อนที่ 2

หัวใจเต้นดัง ตึกตัก ตึกตัก

ทุกครั้งที่เธอหันมามอง ทำให้ฉันใจเต้นแรง

ท่อนที่ 3

รอยยิ้มของเธอเหมือนแสงอาทิตย์ยามเช้า

อบอุ่นและสว่างไสว ทำให้โลกฉันสดใส

ท่อนที่ 4

ความรักที่ฉันเก็บไว้คือดอกไม้ในสวนลับ

เบ่งบานอย่างเงียบ ๆ แม้ไม่มีใครเห็น

ท่อนที่ 5

เศษดาวที่ฉันเก็บไว้ในใจ

แทนความรักที่ยังไม่กล้าบอกเธอ

⸻

ข้อหาภาพพจน์ที่ปรากฏในเพลงรวมทั้งสิ้น 5 ชนิดได้แก่ บุคคลวัต สัจพจน์ อุปมา อุปลักษณ์ สัญลักษณ์

1. “สายลมพัดเอาเสียงหัวใจของฉันไป” (ใช้โวหารภาพพจน์แบบบุคคลวัต คือ การสมมุติให้สิ่งไม่มีชีวิต สิ่งที่เป็นนามธรรม หรือสัตว์ ให้มีกิริยาอาการ ความรู้สึกนึกคิด หรือคุณสมบัติเหมือนมนุษย์ เพื่อสร้างภาพที่งดงาม น่าประทับใจ หรือสื่อความหมายในเชิงกวี เช่น“ลมเหมือนรู้ความลับและเล่นกับความรู้สึกของเรา สื่อถึงความตื่นเต้นและเขินเวลาที่เห็นคนที่ชอบ”)

2. “หัวใจเต้นดัง ตึกตัก ตึกตัก” (ใช้โวหารภาพพจน์แบบสัทพจน์ คือ ภาพพจน์ที่ใช้ถ้อยคำเลียนเสียงธรรมชาติ เพื่อทำให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงนั้นจริงๆ และช่วยเพิ่มอารมณ์ความรู้สึกและจินตนาการในการถ่ายทอดข้อความหรือบทกวีให้มีชีวิตชีวามากขึ้น เช่น “หัวใจเต้นดัง ตึกตัก ตึกตัก เลียนเสียงหัวใจเต้นแรงเวลาตื่นเต้นหรือเขิน“

3. “รอยยิ้มของเธอเหมือนแสงอาทิตย์ยามเช้า” (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา ภาพพจน์ที่ใช้เปรียบเทียบสิ่งหนึ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง โดยใช้คำเชื่อม เช่น "เหมือน", "ราวกับ", "ดุจ", "ดัง", "คล้าย" เพื่อแสดงให้เห็นความคล้ายคลึงกันเฉพาะด้านใดด้านหนึ่ง ระหว่างสองสิ่งที่แตกต่างกัน เพื่อให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น เช่น “รอยยิ้มของเธอเหมือนแสงอาทิตย์ยามเช้า เปรียบเทียบรอยยิ้มของคนที่ชอบกับความอบอุ่นและสดใสของแสงอาทิตย์”

4. “ความรักที่ฉันเก็บไว้คือดอกไม้ในสวนลับ” (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ คือ โวหารภาพพจน์ประเภทหนึ่งที่ใช้เปรียบเทียบสิ่งสองสิ่งว่า "เป็น" สิ่งเดียวกัน หรือเท่ากันทุกประการ โดยกล่าวถึงสิ่งหนึ่งแล้วเชื่อมด้วยคำว่า "เป็น" หรือ "คือ" หรือบางครั้งอาจไม่ต้องมีคำเชื่อมเลย เพื่อให้ผู้อ่านเกิดจินตนาการและความเข้าใจที่ลึกซึ้งกว่าการเปรียบเทียบแบบอุปมา

เช่น “ความรักที่ฉันเก็บไว้คือดอกไม้ในสวนลับ เปรียบเทียบความรักที่ซ่อนไว้ในใจเหมือนดอกไม้ที่งดงาม แต่ไม่มีใครเห็น สื่อถึงความรักที่เก็บเป็นความลับ แอบรักอย่างเงียบ ๆ”

5. “เศษดาวที่ฉันเก็บไว้ในใจ” (ใช้โวหารภาพพจน์แบบสัญลักษณ์ การใช้คำหรือข้อความที่สื่อความหมายแทนสิ่งอื่นโดยไม่ได้เรียกชื่อตรงๆ แต่เป็นการเปรียบเทียบและตีความที่ใช้กันอย่างแพร่หลายจนเป็นที่เข้าใจกันทั่วไป เช่น “เศษดาวที่ฉันเก็บไว้ในใจ ดาวแทนความรักและความฝันที่ยังไม่กล้าบอกใคร ความรักถูกเก็บไว้เหมือนสิ่งล้ำค่าในใจ“

———————————————————

2. น.ส.อารดา คุ้มคำ ม.6/1 เลขที่ 24

เนื้อเพลง

ท่อน 1

น้องแมวน้อยเดินเข้ามาใกล้ ดั่ง แสงดาวส่องกลางคืน (อุปมา)

ตากลมใสเป็น มหาสมุทรแห่งความอบอุ่น (อุปลักษณ์)

เสียง “เหมียว” เล็กๆ นั้น แทนคำรักลับลึก (สัญลักษณ์)

ทุกครั้งที่ซบตักฉัน โลกก็หยุดหมุนไป (บุคคลวัต)

ท่อนฮุค

โอ้ น้องแมวของฉัน น่ารักจน ทะลุฟ้าไปถึงดวงดาว (อติพจน์)

เพียงได้กอดเธอ โลกก็กว้างใหญ่ไม่เหงา

เราเป็นเพื่อนแท้ในหัวใจ ตลอดกาล

แค่แมวหนึ่งตัว แต่คือจักรวาลของฉัน

ท่อน 2

ปลายหางที่แกว่งไกว ดั่งริบบิ้นผูกความสุข (อุปมา + สัญลักษณ์)

ก้าวเท้าเบาๆ ก็ เหมือนบทกวีที่ยังไม่จบ (อุปลักษณ์)

เมื่อเธอมองตา แสงแดดยามเช้าเหมือนยิ้มกลับมา (บุคคลวัต)

รักเล็กๆ นี้ยิ่งใหญ่ กว่าเรื่องใดในโลก (อติพจน์)

ท่อนฮุค (ซ้ำ)

โอ้ น้องแมวของฉัน น่ารักจน ทะลุฟ้าไปถึงดวงดาว

เพียงได้กอดเธอ โลกก็กว้างใหญ่ไม่เหงา

เราเป็นเพื่อนแท้ในหัวใจ ตลอดกาล

แค่แมวหนึ่งตัว แต่คือจักรวาลของฉัน

อุปมา:เปรียบตรง ๆ โดยใช้คำเชื่อม เช่น “น้องแมวน้อยน่ารักดั่งแสงดาว”

อุปลักษณ์:บอกว่าเป็นสิ่งนั้นเลย เช่น “ดวงตาแมวคือมหาสมุทรแห่งความอบอุ่น”

สัญลักษณ์:ใช้สิ่งหนึ่งแทนความหมายลึก เช่น เสียงเหมียว = ความรัก

อติพจน์:พูดเกินจริงเพื่อเน้นอารมณ์ เช่น “น่ารักจนทะลุฟ้าไปถึงดวงดาว”

บุคคลวัต:ให้สิ่งไม่มีชีวิตเหมือนมนุษย์ เช่น “แสงแดดยิ้มกลับมาเมื่อแมวมองตา”

https://drive.google.com/file/d/1cn04O5hynzu1dyNGVEoNhv7czSv4HCnk/view?usp=drivesdk

2. นางสาวณัชชา กระทุ่มแก้ว เลขที่ 23

เนื้อเพลง "เกรียนในดวงใจ"

Hook:

ใจฉันเหมือนสนามรบ ที่มีเธอเป็นแม่ทัพใหญ่

หัวเกรียนในเครื่องแบบนั้นใช่เลย ที่ทำให้โลกฉันสว่างไสว

ต่อให้หมื่นดาวบนฟ้า ก็ยังไม่เท่าแววตาเธอสดใส

รักนี้ไม่ใช่สงคราม เพราะสุดท้ายเราชนะใจ

Verse 1:

เจอเธอครั้งแรกเหมือนฟ้าผ่า

ใจฉันสะดุ้งแรงกว่าเสียงปืนกล

ยศตำแหน่งไม่สำคัญหรอกนะ

เพราะแค่หัวเกรียนเธอ ก็คุมทั้งใจฉันทุกหน

แววตาเธอเหมือนเข็มทิศ

นำทางฉันไปไม่ให้หลงทาง

ยิ้มเดียวก็เหมือนตะวัน

ละลายความหนาวให้หายไปอย่างบ้าคลั่ง

Hook:

ใจฉันเหมือนสนามรบ ที่มีเธอเป็นแม่ทัพใหญ่

หัวเกรียนในเครื่องแบบนั้นใช่เลย ที่ทำให้โลกฉันสว่างไสว

ต่อให้หมื่นดาวบนฟ้า ก็ยังไม่เท่าแววตาเธอสดใส

รักนี้ไม่ใช่สงคราม เพราะสุดท้ายเราชนะใจ

Verse 2:

ฉันกับเธอสองคนเคียงคู่

ไม่ต้องกลัวพายุหรือแรงลม

เพราะรักเราแข็งแกร่งยิ่งกว่ากำแพงหิน

เหมือนกองทัพไม่มีวันพ่าย

เส้นทางนี้เราจะไปด้วยกัน

หัวเกรียนเธอคือดวงดาวบนฟ้า

ทุกก้าวที่เดินก็เพื่อฝัน

และฝันนั้นคือเราสมหวังตลอดกาล

Outro:

จปร.อยู่ในใจเราเสมอ

ไม่ว่าใครจะมองอย่างไร

หัวเกรียนของเธอคือความฝันและความจริง

และสุดท้ายรักนี้ชนะทุกสิ่ง

--------------------------------------------

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลง รวมทั้งสิ้น 4 ชนิด ได้แก่ อุปมา อุปลักษณ์ อติพจน์ สัญลักษณ์ ดังนี้

เจอเธอครั้งแรกเหมือนฟ้าผ่า (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา เปรียบความรู้สึกตอนเห็นเธอครั้งแรก ว่ารุนแรง และชัดเจนเหมือนฟ้าผ่า)

เพราะแค่หัวเกรียนเธอ ก็คุมทั้งใจฉันทุกหน (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ เปรียบหัวเกรียนของเธอว่าไม่ใช่แค่ทรงผม แต่เป็นเหมือนพลังที่คุมหัวใจเราไปเลย)

แววตาเธอเหมือนเข็มทิศ นำทางฉันไปไม่ให้หลงทาง (ใช้โวหารภาพพจน์แบบสัญลักษณ์ เปรียบ “เข็มทิศ” เป็นสัญลักษณ์ของการนำทาง หมายถึงเธอคือแรงบันดาลใจ คอยชี้ทางชีวิต)

ยิ้มเดียวก็เหมือนตะวัน ละลายความหนาวให้หายไปอย่างบ้าคลั่ง (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอติพจน์ เกินจริงว่ารอยยิ้มเดียวของเธอทำให้ความหนาวหายไปทั้งโลก)

ใจฉันเหมือนสนามรบ ที่มีเธอเป็นแม่ทัพใหญ่ (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์ ใช้ใจเปรียบกับ “สนามรบ” และเปรียบเธอเป็น “แม่ทัพ” ที่คุมอารมณ์และความรู้สึก)

ต่อให้หมื่นดาวบนฟ้า ก็ยังไม่เท่าแววตาเธอสดใส (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอติพจน์ พูดเกินจริงว่าดวงดาวนับหมื่นยังสู้แววตาของเธอไม่ได้ เพื่อขยายความรู้สึกว่าตาเธอสดใสมาก)

รักเราแข็งแกร่งยิ่งกว่ากำแพงหิน (ใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา เปรียบความรักว่ามั่นคงและทนทาน เหมือนกำแพงหินที่แข็งแรง)

หัวเกรียนเธอคือดวงดาวบนฟ้า (ใช้โวหารภาพพจน์แบบสัญลักษณ์ เปรียบ “ดวงดาว” เป็นสัญลักษณ์ของความฝัน ความหวัง และสิ่งที่ส่องสว่าง หมายถึงหัวเกรียนของเธอเป็นเหมือนสิ่งที่เรายึดมั่นและหลงรัก)

-----------------------------------------

1. นาย สิทธิโชค หมื่นจง เลขที่ 12

2. นาย ชนกันต์ จาไผ่ เลขที่ 13

เนื้อเพลง ดวงใจเล็ก

แมวน้อยนั่งริมหน้าต่าง

มองจันทร์ลอยกลางฟ้า

ลมพัดผ่านเหมือนคำลา

แมวน้อยร้อง เหมียว เหมียว เหมียว

เสียงดังเสมือนจะเรียกเธอ

อยู่ไหนเธอ อยู่ไหนเธอ

กลับมาหาแมวน้อยที

หมอนข้างยังว่างเปล่า

เหมือนใจที่เงียบเหงา

เธอคือคนเดียวที่แมวต้องการ

เหมียวเหมียวดาวพร่างพราย

หัวใจคล้ายจะแตกสลาย

แมวน้อยคอยเธอ ไม่ไปไหน

แมวน้อยร้อง เหมียว เหมียว เหมียว

เสียงดังเสมือนจะเรียกเธอ

อยู่ไหนเธอ อยู่ไหนเธอ

กลับมาหาแมวน้อยที

แมวน้อยนอนรอเธอ

ดวงจันทร์ลับฟ้าไป

แต่ในใจยังร้อง เหมียว

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

โวหารภาพพจน์ที่ปรากฏในบทเพลงรวมทั้งสิ้น 3 ชนิด

ได้แก่ อุปมา บุคลาธิษฐาน สัทพจน์

แปลท่อนที่ 1

แมวน้อยนั่งริมหน้าต่าง มองจันทร์ลอยกลางฟ้า ลมพัดผ่านเหมือนคำลา

บุคลาธิษฐาน

ลมพัดผ่านเหมือนคำลา” → ปกติ “ลม” ไม่มีความหมายด้านอารมณ์ แต่ถูกทำให้เหมือนเป็นผู้ส่งสารแห่งการอำลา

อุปมา

การใช้คำว่า “เหมือนคำลา” คือการเปรียบตรง ๆ ว่าลมพัดเหมือนการบอกลา

แปลท่อนที่ 2

แมวน้อยร้อง เหมียว เหมียว เหมียว เสียงดังเสมือนจะเรียกเธอ อยู่ไหนเธอ อยู่ไหนเธอ กลับมาหาแมวน้อยที

สัทพจน์

คำว่า “เหมียว เหมียว เหมียว” เลียนเสียงแมว ทำให้ผู้อ่านได้ยินภาพเสียงชัดเจน เพิ่มอารมณ์และความมีชีวิตชีวา

อุปมา

“เสมือนจะเรียกเธอ” ใช้คำเปรียบ (เสมือน) เปรียบเสียงร้องกับการเรียกคน ทำให้ความหมายชัดว่าเสียงนั้นมีเจตนาเหมือนการเรียกหา

แปลท่อนที่ 3

หมอนข้างยังว่างเปล่า เหมือนใจที่เงียบเหงา เธอคือคนเดียวที่แมวต้องการ

อุปมา

คำว่า “เหมือนใจที่เงียบเหงา” เปรียบเทียบหมอนข้างที่ว่างเปล่ากับหัวใจที่เดียวดาย → ชี้ให้เห็นความเหงาอย่างชัดเจน

บุคลาธิษฐาน

หมอนข้างยังว่างเปล่า เหมือนใจที่เงียบเหงา การให้ “หมอนข้าง” และ “ใจ” มีลักษณะความว่างเปล่าหรือเงียบเหงา → ทำให้สิ่งไม่มีชีวิตดูมีอารมณ์เหมือนมนุษย์

แปลท่อนที่ 4

เหมียวเหมียวดาวพร่างพราย หัวใจคล้ายจะแตกสลาย แมวน้อยคอยเธอ ไม่ไปไหน

สัทพจน์

คำว่า “เหมียวเหมียว” เลียนเสียงร้องของแมว ทำให้ผู้อ่านได้ยินภาพเสียงจริง

อุปมา

หัวใจคล้ายจะแตกสลาย” ใช้คำว่า คล้าย เปรียบเทียบความเศร้าอย่างรุนแรงกับการแตกสลายของหัวใจ

บุคลาธิษฐาน

“หัวใจแตกสลาย” เป็นการมอบคุณสมบัติของสิ่งมีชีวิตให้กับ “หัวใจ” ที่จริง ๆ ไม่สามารถแตกสลายเหมือนวัตถุได้

แปลท่อนที่ 5

แมวน้อยร้อง เหมียว เหมียว เหมียว เสียงดังเสมือนจะเรียกเธอ อยู่ไหนเธอ อยู่ไหนเธอ กลับมาหาแมวน้อยที

สัทพจน์

คำว่า “เหมียว เหมียว เหมียว” เลียนเสียงแมว ทำให้ผู้อ่านได้ยินภาพเสียงชัดเจน เพิ่มอารมณ์และความมีชีวิตชีวา

อุปมา

“เสมือนจะเรียกเธอ” ใช้คำเปรียบ (เสมือน) เปรียบเสียงร้องกับการเรียกคน ทำให้ความหมายชัดว่าเสียงนั้นมีเจตนาเหมือนการเรียกหา

แปลท่อนที่ 6

แมวน้อยนอนรอเธอ ดวงจันทร์ลับฟ้าไป แต่ในใจยังร้อง เหมียว

บุคลาธิษฐาน

แมวน้อยนอนรอเธอ” → การ “รอ” ถูกนำมาใส่ในตัวแมว ทำให้แมวมีพฤติกรรมและอารมณ์เหมือนมนุษย์

2. น.ส.อุบลวรรณ พลอาสา เลขที่25

เนื้อเพลง

[Verse]

ยามเช้าแดดอ่อนส่องมา

เธอคือแสงที่พาฉันตื่น

เสียงหัวใจดังชัดเจนทุกคืน

เหมือนฝันที่เป็นจริง

[Chorus]

รักละมุน รักที่ไม่ซ้ำใคร

เธอทำให้โลกนี้สดใส

รักละมุน ในทุกนาที

แค่มีเธออยู่ตรงนี้

[Verse 2]

ดอกไม้ในสวนยังหอมหวาน

แต่ไม่เท่ากับใจที่เธอให้

ฉันยิ้มได้เพราะเธอทั้งใจ

รักนี้ไม่มีวันจาง

[Bridge]

เธอคือดาวที่ส่องในคืนมืด

คือเพลงที่ฉันร้องทุกคำ

รักที่ไม่มีวันจะลืม

คือเธอคนเดียวเท่านั้น

[Chorus]

รักละมุน รักที่ไม่ซ้ำใคร

เธอทำให้โลกนี้สดใส

รักละมุน ในทุกนาที

แค่มีเธออยู่ตรงนี้

[Outro]

รักละมุน ไม่เคยเปลี่ยนไป

เธอคือคำตอบของหัวใจ

รักละมุน ตราบลมหายใจ

เราจะรักกันตลอดไป

- อุปลักษณ์โวหาร

-อติพจน์โวหาร

- อุปมาโวหาร

เปรียบเป็นว่าเธอคือแสงสว่าง

เป็นการกล่าวเกินจริง

เพราะบอกว่าคิดถึงทุกนาที

เปรียบเธอเป็นสวนดอกไม้ที่หอมหวาน

เป็นการกล่าวเกินจริง

เพราะบอกว่ารักไม่มีวันจาง

เปรียบเป็นว่าเธอคือดวงดาว

กล่าวเกินจริงเพราะบอกว่าจะไม่มีวันลืม

กล่าวเกินจริงเพราะบอก

ว่ารักจะไม่เปลี่ยนไป

เปรียบเป็นว่าเธอคือคำตอบ

กล่างเกินจริงเพราะบอก

ว่าจะรักกันตลอดไป