Isang panaginip na hinding hindi ko makakalimutan , sa panaginip na ang pakiramdam ko ay ang lakas lakas ko , sa panaginip na kaya kong gawin ang lahat , sa panaginip na kaya kong kontrolin ang lahat , sa panaginip na wala akong kinatatakutan , sa panaginip kung saan mas advance at sibilisado na ang ating bayan na hindi na kailangan sirain ang daan bawat linggo para makakuha ng pondo , sa panaginip na malayong malayo sa realidad ng buhay...matiwasay , tahimik , puno  ng pagkakaisa at pagkakaunawaan. Iyon ang aking pinanghihinayangan panaginip pero patuloy ko parin itong iniisip sapagkat ano nga ba ang maaaring mangyari kung ganito tayo mamuhay...ngunit naisip ko rin na sometimes we need fantasy or imagination to escape reality for just a second…

Ang talakayan sa kabanata 22 ay nabigyang hustisya ni tobby ladia sakanyang mahusay na paglalahad ng bawat impormasyon , masasabi kong ang tumatak sa aking isipan ay ang buod dahil madali itong intindihin at maraming makukuhang mga aral at syempre ang katagang”it's like dreaming you won a million and then just as you're getting the money you wake up -sophie’’ syempre una ako ay nakakarelate at pangalawa totoo naman.

      Nabibilang sa mga daliri ang mga bagay na tunay nakakapagpasaya sa akin. Ilan na rito ang kasama ang mga taong itinuturing kong importante at minamahal. Ang panaginip na ito ay nangyari noong mga umpisa ng 2020. Sa sobrang lumbay ay parati kong iniisip ang aking mga kaibigan. Kung kaya’t hanggang pagtulog ay napanaginipan kong kami’y biglang nasa isang lumang kotse at patungo sa lugar na walang may alam. Tila bang kami lamang ang tao sa mundo at ang kapaligiran ay hindi ma-teknolohiya. Kami ay nagsasaya habang nasa kotse at nakikinig ng mga kanta na aming maibigan. Walang pumipigil sa amin at ito’y lubusang nakapagbigay ng kaligayahan sa aking hanggang tumunog ang aking alarm at ang oras ay malapit na mag tanghali.

2.    ANG pinakatumatak sa diskusyon ni Tobby sa Kabanata 22 “Berkeley” ay ang malalim na pagsusuri. Ang parte kung saan munti munti na nating nalalaman na si Sophie at Alberto ay maaaring kathang-isip lamang at nasa isipan lamang din ng may akda na siyang nakaprinta sa kaniyang sariling aklat.

2.Ang pangalawang tanong ay ano ang tumatak na parte sa report na inihanda ng reporter?

Ang tumatak sa aking isipan sa report ni Tobby ay isang katagang aking nabasa sa kanyang report na “ Its like dreaming you won a million and then just as you’re getting money you wake up” Ito ay nangangahulugan na  sa ating panaginip ay magaganda ang nangyayari ngunit hini sa lahat ng oras sa ating panaginip ay hindi tayo nahihirapan dahil doon nandoon na lahat ng ating gusto at kailangan ngunit kapag tayo naman ay nagising ito ay sumisimbolo ng katotohanan kung ano talaga tayo at dapat paghirapan natin lahat ng ating gusto.

Kadalasan sa aking mga panaginip ay hindi ko na naalala gaano man ito kaganda o kasama, madalas ay makalipas ang ilang oras ay nakakalimutan ko na ito o kaya naman ay putol-putol ang mga pangyayari at iilan na lamang ang aking naaalala. Ngunit kamakailan lamang may isa akong panaginip na aking tanda pa siguro dahil ito ang pinaka tumatak sa akin at napanaginipan ko lamang ito nung isang araw. Naalala ko nang gabi bago ako matulog ay nagkasagutan kami ng aking lola dahil mayroon kaming hindi napagkasunduan, ako ay lola’s girl ngunit may mga oras talaga na kami ay hindi nagkakaintindihan at nung gabi na iyon ay naguilty ako sa aking nasabi sa kanya, ako ay nadala ng emosyon at may nasabi akong hindi maganda ngunit pagkatapos naman ay humingi ako ng tawad at nagkabati na kami. Bago ako matulog ay iniisip ko ang nangyari na iyon at nakita ko ang itsura ng aking lola nang medyo tumaas ang aking boses, tanda ko na ako’y nakatulog habang iniisip ito kaya siguro napanaginipan ko. Napanaginipan ko ang oras na nagkakasagutan kami ngunit kabaligtaran ang nangyayari sa aking panaginip, kami ay mahinahon na nag-uusap at nagkakaintindihan sa mga bagay-bagay matapos non ay ako’y nagising bigla at nanghinayang dahil sa nakita at nais ko pang makita ang mga susunod pang nangyari nung araw na iyon. 

Ang pinaka tumatak na parte ng report ay ang pagsusuri kung saan napagdudugtong dugtong na ang mga pangyayari at unti-unti nang nalalaman nila sophie at alberto ang kanilang role, na sila ay mga kathang isip lamang at mga tauhan lamang sa libro na binabasa natin. Dito unti-unting nabubuo ang mga kaisipan na nakakulong lamang sila sa libro at parang mga bilanggo.

 Isang mahabang buntong hininga at mga luhang natuyo na sa aking mga pisngi ang aking pinakawalan noong magising ako dahil sa panghihinayang sa panaginip na ito.  Aaminin ko na marami na ang nagdaan na panaginip ngunit masasabi ko na ito’y walang katulad at walang katumbas ang saya at hinagpis na naidulot nito sa pagmulat ng aking mga mata. Bilang isang bata na hindi nakapiling pa ang aking mga lolo’t lola,  Ang panaginip na aking pinanghihinayangan. Isang araw, nakamit ko na ang mga pangarap ko, nakapagtapos ng pag-aaral, nakatungtong sa entablado kasama ang aking mga minamahal na lolo’t lola. Nakasama ko sila ng matagal, nabigyan ng bahay at lupa. Nabigyan ng maginhawang buhay. Higit pa roon, sinuportahan nila ako sa aking passion. Pinapalakpakan at natutuwa sa aking bawat paggalaw at kanta. 

Ako’y lubos na nanghihinayang dahil sana manlang nagawa ko ito habang nabubuhay pa sila. Sana naabutan ko pa silang malakas. Sana nahagkan ko manlang ang minamahal kong lolo’t lola. Nakakalungkot dahil kahit ang aking mama ay hindi gaanong nakasama ang kaniyang ina dahil nilisan nito ang mundo noong 12 na taong gulang pa lamang siya. 

Ang panaginip ay maaaring isang kathang isip lamang ngunit ito’y magbibigay saatin ng mga alaalang babaunin natin hanggang sa pagtanda. 

Para sa mga mahal ko, mga Lola at Lolo, sana proud kayo sa apo ninyo. Alam ko pong hindi ako perpektong anak ngunit ako po’y nagsisikap na maging mas mabuti. Ang lahat ng parangal at papuri na aking makakamit ay iniaalay ko po sainyo. Maraming Salamat po sa pagbibigay sa akin ng maintindihing magulang, mabait at may malasakit. 

Ang tumatak na parte ng report ni Tobby saakin ay ang Buod. Nabigyang diin ni Tobby ang mga mahahalagang kaganapan sa kabanatang ito.  Talaga nga namang  maiintindihan mo ang daloy ng storya dahil sa paglalahad ni Tobby ng mga pangyayari. 

Napanaginipan ko noon na nagpunta kami ng mga kaibigan ko sa South Korea. Matagal na naming pinag-uusapan na years from now ay pupunta kami doon para naman makapunta kami sa ibang bansa at para na din mapuntahan namin ang mga lugar na nakikita lang namin sa mga k-drama o kaya naman ang mga lugar na pinupuntahan madalas ng mga favorite naming mga Korean idols. Napanaginipan ko noon na nakarating kami sa Korea nang ligtas at natuloy ang aming mini trip. Nagtungo kami sa Seoul para mag check-in sa isang hotel at makapagpahinga dahil matagal ang biyahe namin. Kinabukasan nagtungo kami sa isang lugar na mukang pier at doon ay sumakay daw kami sa isang mini yacht inihatid kami nito sa Nami Island. Doon ay nagrent kami ng bike at inikot namin ang isang daanan doon sakay ng bike, bumili kami ng mga cute ng souvenirs para sa iba pa naming kaibigan. May pinuntahan kaming establishment at doon ay natuto daw kami ng traditional way of making kimchi. Kasama din sa panaginip kong ito na kami daw ay nag samgyupsal. Nagpunta din kami sa isang ski resort, at tuwang tuwa kami dahil napansin ng tour guide namin na mas magaling daw kaming mag-ski kaysa sa iba naming mga kasabay kaya nagtawanan kami dahil nakaka proud ito. Nagtungo kami noon at sa SMTOWN at namili kami ng mga albums ng mga favorite naming groups, nakita pa daw namin ang mga miyembro ng ang isa sa mga pinaka-iidolo naming gropo. Naputol ang panaginip kong ito noong nilapitan daw kami ng isang agent ng SM Entertainment at sinabihan daw kami na pwede kaming maging trainee. Nakakapanghinayang dahil lagi kaming nagbibiruan na gusto namin maging trainee at maging isang successful na idol sa korea, pero kung tatanungin ako sobrang nag-enjoy ako sa panaginip kong ito dahil parang nandoon talaga ako. 

2. Ano ang tumatak na parte sa report na inihanda ng reporter?

“Material things have no reality except as mental perceptions.”

Ang pagkakaunawa ko dito ay ang mga materyal na bagay ay hindi ganun kahalaga at ang dulot na kasiyahan nito ay panandalian lamang. 

Ako ay bihira managinip tuwing matutulog, paminsan sa sobrang pagod ng katawan at isipan ko ay shinushutdown ng aking utak ang lahat nang tumatakbo sa isipan ko kung kaya’t hindi ito nagbibigay ng daan na ako ay makatakas lamang sa realidad kahit kaunti, hindi ko maalala kelan ako huli nanaginip, mga ilan buwan na ata iyon.

Pero sa lahat na napaniginipan ko ay hindi ko talaga makakalimutan noong naging magaan na sa wakas ang buhay namin, feeling ko noong nasa panaginip ako iyon, akala ko iyan na ang realidad na kinakaharap ko, mapayapa, lahat kami ay hindi namomoblema sa kalagayan namin, akala ko totoo na yun lahat. Akala lang. Pero dahil hindi lahat ng bagay sa mundo ay natatagal, lahat ng magaganda alaala ay lumuluma, nagfafade at unti-unti nababad sa katotohanan. Iyon ang naranasan ko noong ako ay nagising na sa lakas ng tinig ng alarm ko.

Ang buhay na walang hirap, ang buhay na payapa ay naglaho at nagising na ito lamang ay isang bula, bula na hindi sana pumutok agad.

2.) Ang nagustuhan ko sa report ni Tobby ay ang malinaw niyang nagpapaliwang sa mahalagang pangungusap na napili niya lalo na sa linya na “It’s like dreaming you won a million and then just as you’re getting the money you are awake” ito ay sinabi ni Sophie, sapagkat totoo ang sinabi niya, kung kelan nakuha mo na naachieve mo na ang iyong goal, may biglang pagsubok dadating na gugulo at tutulak sa iyo papunta sa baba ulit ( going back to zero ) at magiging isang panaginip o dream na kailangang iacchieve ulit sa pamamagitan ng pag-aakyat ulit sa mga patong-patong na suliranin.

Ang napanaginipan ko noon ay nasa isa akong building at may mga equipment sa harap ko na alam na alam ko kung ano, ito ay ang mga equipment na kinakailangan ng isang music producer at nakalagay lang ito sa isang kwarto sa building na iyon at nakaupo lang ako at gumagawa ng kanta nang may kumatok sa pintuan at nakita ko ang iniidolo kong music producer at tinatanong niya ako patungkol sa lyrics ng kantang ginagawa namin ngunit bigla na lamang may umilaw at wala na kong makita at bigla akong nagising  sa katotohanan at nanghihinayang ako na sana hindi na natapos yung panaginip ko dahil matagal ko nang pangarap maging isang music producer at magkaroon ng sariling company.

Ang pangalawang tanong ay ano ang tumatak na parte sa report ng inihanda ng reporter?

Ang tumatak na parte sa akin ay ang Immaterialism dahil sabi dito ni Berkeley ang mga bagay ay hindi nag eexist kung walang nakakakita dito o kaya naman kung wala itong kaluluwa at kapag ang isang bagay ay nakakapag-isip or mayroon siyang conscience masasabi na nag eexit ang bagay na ito.

Madalas akong managinip ngunit hindi pa ako nakakaranas ng isang Lucid Dream, subalit lahat ng mga pangyayari sa aking mga panaginip ay malinaw at aking naaalala. Nito lamang napanaginipan ko na ako ay nakatira sa Denmark, masaya at walang pinoproblema. Ang sakit isipin na pagkagising ko ay ginawa ko ang lahat upang makatulog muli, ganun ba talaga ako kadesperadong maging masaya na hinihiling ko na sana hindi na lang ako magising? Oo, yun ang masakit na katotohanan. Hindi ko man maaninag ang mukha ng aking kasama o maaaring “kasintahan” sa aking panaginip, ako pa rin ay sumasaya tuwing naaalala ko ang kaniyang kulay kastanyong buhok, bughaw na mga mata, pati narin ang mga pekas sa kaniyang pisngi. Kami ay masayang nagbibisikleta sa lungsod ng Viborg, dumalaw at lumibot sa loob ng isang magandang Katedral, pinag-usapan ang magagandang arkitektura sa Copenhagen at buong Europa. Pagkatapos ay kumain kami ng stegt flæsk sa parke, at kinabukasan kami ay sumakay ng tren pauwing Copenhagen. Sa limang oras na biyahe namin pauwi ay kami ay naglaro ng jenga at nagbasa ng mga maikling kwento at fairy tales ng Danish na manunulat na si Hans Christian Andersen. Nang gabi din na iyon, ako ay kaniyang hinatid sa bahay ng aking ninang na nakatira sa Copenhagen. Parang fairy tale na sana magkatotoo sa hinaharap, at ayon sa binasa naming manunulat na si Hans Christian Andersen. 

Maraming katangian ng report na ito ang tumatak sa aking isipan, partikular ang ideya ng Immaterialism at ang Esse Est Percipi (To be, is to be perceived). Ang ideya ni Berkeley na ito para sa akin ay mali sa umpisa, subalit ng lalo ko na itong pinag-isipan ay luminaw sa akin ang kahulugan na ito. Hindi sinasabi ng Immaterialism na ang mundo ay hindi totoo bagkus na ang mundo ay totoo o existing dahil sa ating pagbibigay kahulugan dito. Ang kulay na dilaw ay dilaw dahil sa mga lightwaves na nagrereflect sa ating mga mata, subalit paano kung iba ang istraktura ng ating mga mata, maaaring hindi na ito kulay dilaw. Ang mga bagay na nakapaligid sa atin ay nandyan dahil naisip at ginawa nating mga tao. Napagtanto ko na ang ibig sabihin ng Immaterialism at Esse Est Percipi ay;

2. Ang parte sa report ni Tobby na tumatak sa akin ay ang mahahalagang pangungusap. Tumatak ito sa akin dahil ang kaniyang napiling mga pangungusap ay talaga namang malaman at marami kang mapagtatanto. Ang apat na mahahalagang pangungusap na ito ay makakatulong upang makapag-isip isp ka.

2. Ang pinakatumatak sa isipan ko ay noong inexplain nya ang Immaterialism, dahil doon ay napaisip talaga akong tunay at nakapagrealize ng madaming mga bagay tungkol sa mundo.

Tumatak ito sa isip ko dahil, ako'y naniniwala din dito. Naniniwala ako na bumabalik tayo sa Universe kapag tayo'y nawala na dito sa mundo pero we're never really *not* here. You know?

Kung pag uusapan naman kung ano ang panaginip na pinanghihinayangan kong ako ay nagising, ito ay ang mga panaginip na kasama ko ang aking mga kaibigan at mahal sa buhay. Dala na rin ng quarantine dahil sa COVID-19, mahigit isang taon ko na silang hindi nakakasama. Nagdala ito ng kalungkutan sa akin dahil noong normal pa ang ating mga buhay, nasanay akong nakikita ang aking mga kaibigan sa paaralan. Kung minsan naman ay nagkakayayaan kaming magkita-kita kapag walang pasok dahil gusto lamang namin magsaya. Ngunit ngayon ay hindi na namin ito maaaring gawin dahil masyadong delikado ang lumabas sa mga panahon na ito. Kaya naman, tuwing magigising ako sa mga panaginip kung saan kasama ko sila, matindi ang kakulangang nararamdaman ko pagkagising sapagkat hinihiling kong totoo na lamang ito.

Para naman sa iniulat ni Tobby, tumatak sa akin ang konsepto ng “immaterialism” sapagkat kakaibang isipin na ang mga bagay ay walang reyalidad kundi ang mental na persepsyon lamang sa mga bagay na ito.