İlim kendin bilmektir.
Sen kendini bilmezsen, 

Ya nice okumaktır.”
            Yunus Emre

Kısaca açıklamak gerekirse şiirde “ilim (fen, bilim), bir şeyi öğrenmektir; ilim insanın kendini bilmektir. İnsan kendini bilmezse, bu nasıl okumaktır? Yani, bu boşuna bir okumadır, sana bir faydası olmaz.” denmektedir.

 İlim, bir şeyi bilmek de demektir. İnsan doğası gereği bilmeye, bilmediklerini öğrenmeye meraklı bir yapısı vardır. Sürekli arayış ve araştırma ihtiyacı doğuştan başlar ve hayat boyu devam eder. Yani okumanın ve öğrenmenin yaşı yoktur.

“İlim kendin bilmektir.” demek ise gerçek bilginin insanı iyi bir insan olmaya götürmesidir. İnsan bilgisini artırdıkça, öğrendikçe daha olgun davranmalıdır. Tevazu, alçakgönüllülük, hoşgörü, yardımseverlik gibi insani erdemlere sahip olmalıdır. Öğrenmenin hedefi iyi insan olmaktır. Eğer insan çok şey öğreniyor, ama insanca davranmıyor, terbiyesizlik yapıyor, kibirli, bencil ve kaba davranışlarda bulunuyorsa bu, doğru bir okuma/öğrenme değildir, insana da faydalı olmaz.

 

Şiirin türü: Yunus Emre’nin bu şiiri etik açıdan eğitici noktalar taşıdığından didaktik şiir türüne girer.