(๑) ความแตกต่างในด้านเจ้าหน้าที่ขององค์กร กล่าวคือ หลักการแบ่งอำนาจปกครองที่มีการ
แบ่งอำนาจปกครองไปให้ราชการบริหารส่วนภูมิภาคนั้น เจ้าหน้าที่ของราชการบริหารสวนภูมิภาคยัง
คงถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลางอยู่ เพราะการแต่งตั้งโยกย้ายต่างก็อยู่ภายใน อำนาจของราชการบริหารส่วนกลาง ส่วนหลักการกระจายอำนาจปกครองนั้น เจ้าหน้าที่ในราชกา
บริหารส่วนท้องถิ่นนั้นได้รับการเลือกตั้งจากคนในท้องถิ่นนั้น ไม่ใช่แต่งตั้งโดยราชการบริหารสวนกลาง
(๒) ความแตกต่างในด้านการควบคุมบังคับบัญชาและการกำกับดูแล กล่าวคือ หลักการ
แบ่งอำนาจปกครองนั้นเป็นการแบ่งอำนาจปกครองบางอย่างจากสวนกลางไปยังส่วนภูมิภาค แต่ยัง
คงถือว่าราชการบริหารส่วนภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของราชการบริหารส่วนกลางอยู่ ราชการบริหาร
ส่วนกลางจึงมีอำนาจในการ "ควบคุมบังคับบัญชา" ราซการบริหารส่วนภูมิภาคอย่างเต็มที่ ส่วน
หลักการกระจายอำนาจปกครองนั้น ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นมีความเป็นอิสระในการปกครอง
ตนเอง ราชการบริหารส่วนกลางมีอำนาจเพียง "กำกับดูแล" ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นให้ปฏิบัติการ
ต่าง ๆ ภายใต้ขอบเขตที่กฎหมายกำหนดไว้เท่านั้น  
(มานิตย์ จุมปา,2554 : 8 )

ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองและการกระจายอำนาจปกครอง หมายถึง การกระจายอำนาจภายในรัฐเกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนอำนาจหน้าที่เพื่อให้บริการบางอย่างแก่ประชาชนจากบุคคลหรือหน่วยงานของรัฐบาลกลางไปยังคนอื่นที่ใกล้ชิดกับประชาชนที่รับบริการมากกว่าฐานความคิดของการถ่ายโอนอำนาจมี 2 ด้านได้แก่เขตแดนซึ่งเป็นฐานของการกำหนดอำนาจหน้าที่ในระดับร่างตามลำดับชั้นของเขตแดนและความใกล้ชิดระหว่างผู้ให้บริการกับผู้รับบริการและ 2 หน้าที่เป็นการถ่ายโอนอำนาจ ให้แก่หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฉพาะ แต่งการแบ่งอำนาจ 1 ระบบตามหน้าที่ระบบนี้ให้ข้าราชการระดับสูงของรัฐที่เป็นตัวแทนในจังหวัดรับผิดชอบการทำหน้าที่เฉพาะรัฐเช่นการศึกษาสุขภาพการพัฒนาอุตสาหกรรมหรือการขยายการเกษตรการประสานงานเกิดขึ้นในระดับรัฐบาลกลางหรือระดับภาคและยังไม่มีตัวแทนทั่วไปของรัฐบาลกลางในระดับอำเภอหรือพื้นที่ ที่รองลงไปจากจังหวัดระบบนี้เน้นการสื่อสารตามแนวตั้งความชำนาญทางเทคนิคการแบ่งอำนาจการตามความชำนาญเฉพาะด้านและการให้บริการรูปแบบเดียวกัน 2  ระบบจังหวัดแบบบูรณาการระบบนี้ให้ตัวแทนของรัฐบาลกลางมีอำนาจมากเช่นผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอผู้ว่าราชการจังหวัดรับผิดชอบต่อการปกครองภายในจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการในจังหวัดและหัวหน้าผู้บริหารองค์การปกครองท้องถิ่นการออกแบบดังกล่าวจัดสรรหน้าที่ได้แก่การบริหารในพื้นที่ซึ่งจำกัดความเป็นอิสระของการปกครองส่วนย่อย 3 ระบบจังหวัดที่ไม่ใช่แบบบูรณาการระบบนี้ยึดจังหวัดเป็นเขตแดนแต่ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจน้อยรับผิดชอบการประสานงาน หน่วยงานแต่ไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในเขตจังหวัดสำหรับองค์การปกครองท้องถิ่นก็เช่นกันผู้ว่าราชการจังหวัดทำหน้าที่ให้คำแนะนำแต่ไม่สามารถสั่งการได้ในระบบนี้พยายามใช้ระบบการจัดการแบบเมตริกซ์ ซึ่งใช้การสื่อสารทั้งแนวตั้งและแนวนอน(เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ , 2558 : 205)