การดำเนินงานเพื่อแก้ไขปัญหาคุณภาพน้ำที่ผ่านมา นอกจากจะส่งเสริมการ พัฒนาเทคโนโลยีในการบำบัดน้ำเสีย การบังคับใช้กฎหมายในการควบคุมแหล่งกำเนิดมลพิษ การส่งเสริมองค์ความรู้ในการจัดการมลพิษแล้ว ปัจจุบันได้ให้ความสำคัญกับการเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหามลพิษโดยชุมชนท้องถิ่นริมน้ำ เนื่องจากเห็นว่า ชุมชนได้ใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำ และได้รับผลกระทบจากปัญหาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ที่เกิดขึ้นในพื้นที่โดยตรง จึงทราบสภาพปัญหาที่แท้จริง ประกอบกับมีศักยภาพและมีความสำคัญในการขับเคลื่อนการแก้ไชปัญหาให้เกิดขึ้นได้อย่างเป็นรูปธรรม

ดังนั้น เพื่อขยายการดำเนินงานให้ครอบคลุมการจัดการมลพิษทุกด้าน และขยาย พื้นที่ในการแก้ไขปัญหาคุณภาพสิ่งแวดล้อมโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนให้เพิ่มขึ้น จึงได้ดำเนินโครงการการลดมลพิษทางน้ำโดยชุมชน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการพัฒนา รูปแบบการจัดการมลพิษ และนำไปสู่ความร่วมมือของท้องถิ่นในการดูแลรักษาสภาพแวดล้อมของแม่น้ำท่าจีน และกูคลองสาขา ให้มีคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดีตลอดไป

• ลดการทิ้งขยะและของเสีย:

  ไม่ทิ้งสิ่งปฏิกูล ขยะ หรือสารเคมีลงในแหล่งน้ำและทางระบายน้ำสาธารณะ. 

• บำบัดน้ำเสียเบื้องต้น:

  ติดตั้งบ่อดักไขมันในครัวเรือนเพื่อแยกไขมันและเศษอาหารก่อนระบายน้ำทิ้ง. 

• ลดการใช้สารเคมี:

  เกษตรกรควรหันมาใช้วิธีธรรมชาติในการป้องกันศัตรูพืชและใช้ปุ๋ยอินทรีย์แทนปุ๋ยเคมี. 

• สร้างจิตสำนึก:

  รณรงค์ให้ประชาชนตระหนักถึงความสำคัญของแหล่งน้ำและใช้น้ำอย่างประหยัด. 

2. มาตรการแก้ไข (เมื่อน้ำเน่าเสียแล้ว)

• โครงการน้ำดีไล่น้ำเสีย:

  ใช้หลักการธรรมชาติโดยการระบายน้ำดีจากแหล่งอื่นมาเจือจางน้ำที่เน่าเสีย ทำให้คุณภาพน้ำดีขึ้น. 

• เพิ่มออกซิเจนในน้ำ:

  • เครื่องกังหันน้ำชัยพัฒนา: เป็นเครื่องมือที่เติมอากาศในน้ำได้โดยการวิดน้ำขึ้นไปแล้วปล่อยให้ตกลงสู่ผิวน้ำ. 

  • การใช้วิธีการอื่น: ใช้โฟลตติง แอเรเตอร์ (Floating aerator) หรือการใช้เรือแล่นในบริเวณที่น้ำเสีย เพื่อเพิ่มออกซิเจนให้กับแหล่งน้ำ. 

• เทคโนโลยีบำบัดน้ำเสีย:

  • การบำบัดทางกายภาพ: ใช้วิธีการทางกายภาพ เช่น ตะแกรงดัก กรอง เพื่อแยกสิ่งปนเปื้อนขนาดใหญ่ออก. 

  • การบำบัดทางเคมี: ใช้สารเคมีเพื่อบำบัดน้ำเสีย. 

  • การบำบัดทางชีวภาพ: ใช้จุลินทรีย์หรือพืชน้ำช่วยย่อยสลายสารอินทรีย์ในน้ำเสีย เช่น ระบบบำบัดน้ำเสียแบบบึง (Oxidation pond) ที่ใช้สาหร่ายและแบคทีเรียในการทำงานร่วมกัน. 

• การจัดการของเสีย:

  กักเก็บของเสียไว้ระยะหนึ่งก่อนปล่อย หรือปล่อยออกทีละน้อย เพื่อให้เวลาของเสียได้สลายตัวตามธรรมชาติ. 

• การควบคุมการใช้ที่ดิน:

  ควบคุมการก่อสร้างโรงงานหรือขยายชุมชนบริเวณริมน้ำ เพื่อป้องกันผลกระทบต่อคุณภาพน้ำ.