Ασκήσεις by α'1

Τρείς τηλεοπτικές διαφημίσεις με τον ίδιο σκοπό αλλά με διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της επίτευξης του !

Jojos_Boy — 2018-09-24 13:34:44 UTC

Οι τρείς αυτές διαφημίσεις μεταφέρουν προς το τηλεοπτικό σε αυτή τη περίπτωση κοινό ένα διαφορετικό μεταξύ τους μήνυμα με τον δικό τους τρόπο για το προϊόν της εταιρείας που εκπροσωπούν και για το λόγο τον οποίο πρέπει να εμπιστευτούν και να χρησιμοποιήσουν το ανάλογο προϊόν-υπηρεσίες .

Διαφήμιση Τηλεφωνικής Εταιρείας "COSMOTE" : Απεριόριστα hotdog !

Jojos_Boy — 2018-09-24 15:59:24 UTC

Η διαφήμιση αυτή παρουσιάζει ένα τυχαίο γεγονός σε αυτή τη περίπτωση ένα δημόσιο χώρο όπου οι πρωταγωνιστές τη διαφήμισης αυτής σερβίρουν hotdog ώστε να βγάλουν το εισόδημα τους έξω από ένα χώρο που προσελκύει διάφορα άτομα .
Η διαφήμιση εξελίσσεται όταν προσελκύονται τρείς πελάτισσες και δίνουν τη παραγγελία τους . Μία από αυτές ρωτάει τον "καταστηματάρχη" εάν περιέχει το προϊόν αρκετές θερμίδες γιατί ελέγχει τη διατροφή της . Έτσι η εταιρεία εκμεταλλεύεται αυτή την "ιστορία" για να μεταφέρει το μήνυμα της για να διαφημιστεί το προϊόν-υπηρεσία της .

Διαφήμιση Εταιρείας Έκδοσης Αεροπορικών Εισιτηρίων "Airfastickets" : Πού πάει το αγόρι ;

Jojos_Boy — 2018-09-24 16:18:59 UTC

Η διαφήμιση αυτή παρουσιάζει ένα καθημερινό συμβάν σε ένα όχι τόσο πολυσύχναστο δρόμο όπου ο πρωταγωνιστής κάνει auto stop για να μεταφερθεί προς σε αυτή τη περίπτωση το Τορίνο . Η διαφήμιση εξελίσσεται όταν τελικά σταματά μία νταλίκα μετά τη γνωριμία με τον νταλικέρη ο πρωταγωνιστής αντιλαμβάνεται ότι το ταξίδι μπορεί να αποδειχθεί όχι τόσο άνετο και ευχάριστο . Έτσι η εταιρεία εκμεταλλεύεται το γεγονός αυτό και μεταφέρει το μήνυμα της για να διαφημίσει το προϊόν της και να επιλεχθεί αντί άλλες αντίπαλες εταιρείες με παρόμοιο προϊόν

Διαφήμιση Τηλεφωνικής Εταιρείας "WIND" : Πίου

Jojos_Boy — 2018-09-24 16:53:57 UTC

Η διαφήμιση αυτή παρουσιάζει μια τυχαία συνάντηση των δύο βασικών πρωταγωνιστών σε ένα δρόμο με μποτιλιάρισμα ο ένας (ο πρόεδρος ) που προσπαθεί με τεχνάσματα να καλυτερέψει ή έστω αυτό να πιστέψουν όσοι βοηθούν κυρίως οικονομικά την ομάδα είναι επιβάτης ενός αυτοκινήτου και ο άλλος ( ο Πίου ) ένα βιοπαλαιστής που ψάχνει με κάθε τρόπο να βγάλει το ημερήσιο εισόδημα έτσι έτυχε να καθαρίζει το παρμπρίζ του προέδρου . Αφότου ο πρόεδρος του προτείνει να εργαστεί ως παίκτης στην ομάδα εκείνος δέχεται χωρίς δεύτερη σκέψη . Αμέσως μετά τον Πίου τον γνωρίζει στην ομάδα και τον δυσφημίζει ώστε ο καθένας να πιστεύει πως η ομάδα αναπτύσσεται χάρις στον πρόεδρο . Έτσι το θέμα ή αλλιώς η μεταγραφή του Πίου γίνεται γνωστή πιο έξω και οι υποστηρικτές της ομάδας θαυμάζουν τον ψευδώς θρύλο του ποδοσφαίρου . Η εταιρεία εκμεταλλεύεται το συμβάν αυτό και μάλιστα το πόσο γρήγορα διαδόθηκε ώστε να διαφημίσει την ίδια αλλά και το προϊόν-υπηρεσία της .

Το Μήνυμα και ο Σκοπός της Διαφήμισης της "COSMOTE"

Jojos_Boy — 2018-09-24 17:20:48 UTC

Το μήνυμα : Το μήνυμα της διαφήμισης που μεταφέρει στο τέλος της διαφήμισης ( μετά την ιστορία που παρουσιάζει η διαφήμιση ) και που προσπαθεί να το συνδέσει με το γεγονός αυτό είναι ότι όπως η πελάτισσα επιθυμεί να έχει τον ελέγχο έτσι και εσύ μπορείς να τον έχεις χρησιμοποιόντας το συμβόλαιο της εταιρείας "απεριόριστα" . Για να πουλήσει τη συμφωνία η εταιρεία λέει μόνο τα θετικά και τα οποία άλλες συμφωνίες μπορεί να μην περιέχουν , επίσης παρουσιάζει και ξεχωριστές προσφορές .
Ο σκοπός : Ο σκοπός είναι να προσελκύσει το κοινό που χρησιμοποιεί τηλεφωνικές συσκευές ώστε να προτιμήσει ως εταιρεία αυτή που διαφημίζεται για να κλείσει μια συμφωνία τηλεπικοινωνίας

Ο Τρόπος της διαφημίσεων .

Jojos_Boy — 2018-09-24 17:41:09 UTC

Ο τρόπος που διαφημίζει το προϊόν-υπηρεσία η εταιρεία είναι να χρησιμοποιήσει και τις δύο αισθήσεις ( όραση , ακοή ) ώστε να προσελκύσει τον καθένα διαφόρου ηλικίας , αυτό το πετυχαίνει δημιουργόντας μια αστεία ιστορία ώστε να δημιουργηθεί αγωνία για το πως θα εξελιχθεί και χάρις τους χιουμοριστικούς ιδιωματισμούς που χρησιμοποιεί να τραβά την προσοχή ώστε ο θεατής να παρακολουθήσει ολόκληρη τη διαφήμιση επίσης χρησιμοποιεί ένα πρότυπο ώστε η εξής διαφήμιση να ακολουθεί τις τάσεις και να αντεπιτίθενται παρόμοιες διαφημίσεις και αντίπαλες εταιρείες . Χρησιμοποιεί και γραφικά ώστε να μεταφέρει το μήνυμα της με διαφορετικές τεχνικές εικόνες και με γράμματα και αριθμούς για να κάνει το μήνυμα πιο κατανοητό και πιο απλό ώστε να κατανοηθεί . Τέλος χρισημοποιεί τη διάδοση διαφόρων προσφορών για να ελκύσει περισσότερο πλήθος και να πιστέψει ο κόσμος ότι έχει περισσότερα θετικά από κάθε άλλη .

Η Σημασία του Δημόσιου Χρέους και του Δημόσιου Ελλείμματος .

Jojos_Boy — 2018-10-17 11:58:00 UTC

Δημόσιο χρέος σημαίνει το χρηματικό ποσοστό όπου ένα κράτος χρωστάει σε ένα άλλο κράτος ή οργανισμό ή το έλλειμμα αυτού του κράτους . Το δημόσιο χρέος είναι ανάλογο με το έλλειμμα ή το πλεόνασμα του κάθε χρόνου .
Το δημόσιο έλλειμμα είναι το ποσοστό των εξόδων τα οποία ξεπερνούν αριθμητικά τα έσοδα ενός κράτους κατά τη διάρκεια ενός χρόνου .

Το Ελληνικό Χρέος

Jojos_Boy — 2018-10-18 15:58:48 UTC

Το χρέος αγγίζει τα 343,73 δις. ευρώ . Αναλυτικά στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οφείλουμε 10,441 δις. ευρώ. Το χρέος πρέπει να αποπληρωθεί από το 2018 έως το 2024 . Επίσης σε δάνεια από χώρες μέλη της Ευρωζώνης , τα οποία φτάνουν τα 52,9 δις. ευρώ , δάνεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης όπου ανέρχονται στα 43.874 δις. ευρώ Το μεγαλύτερο κομμάτι του χρέους αφορά στα δάνεια που έχουν χορηγηθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Το Ελληνικό Χρέος σε αντίθεση με αυτό της Ευρωζώνης .

Jojos_Boy — 2018-10-18 16:10:22 UTC

Το Ελληνικό Χρέος και η Εξέλιξη του σε μέχρι την Αποπλήρωση του .

Jojos_Boy — 2018-10-18 16:15:21 UTC

Η Ιστορία του Ελληνικού Χρέους από μια διαφορετική προσέγγιση

Jojos_Boy — 2018-10-18 16:28:05 UTC

!!! προειδοποίηση !!!! Η γλώσσα του παρακάτω βίντεο είναι στα γαλλικά με ελληνικούς υπότιτλους

Ελληνικό Π.Ο.Π Προϊόν :

Jojos_Boy — 2018-10-24 13:24:33 UTC

Η τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου .

Ελληνικό Π.Ο.Π. Προϊόν :

Jojos_Boy — 2018-10-24 13:33:02 UTC

Το αυγοτάραχο Μεσολογγίου

Γερμανικό Π.Ο.Π. Προϊόν :

Jojos_Boy — 2018-10-24 15:19:19 UTC

Η αμυγδαλόπαστα του Λούμπεκ .

Αυστριακό Π.Ο.Π. Προϊόν :

Jojos_Boy — 2018-10-24 15:25:16 UTC

Τα σπαράγγια .

Ο Ορισμός Της Κοινωνικής Ευθύνης .

Jojos_Boy — 2018-10-24 16:23:04 UTC

Εταιρική κοινωνική ευθύνη σημαίνει οι δράσεις μιας επιχείρησης προς τομείς όπως το περιβάλλον , τις συνθήκες διαβίωσης και αρκετές άλλες κατηγορίες που ανησυχούν τους πολίτες και όχι μόνο . Έτσι επηρεαζόμενη από τα δεδομένα της εποχής αλλά και του χώρου που λειτουργεί η εξής επιχείρηση εφαρμόζει και τις κατάλληλες ενέργειες ώστε να προσφέρει ένα αγαθό παραδείγματος χάρη μια υπηρεσία η οποία δεν υπάρχει ή είναι δύσκολο να λειτουργήσει ανάλογα βεβαίως το τόπο , τη περιοχή και ούτω καθεξής . Και με αυτό τον τρόπο τη βοηθάει να διαφημιστεί και να αναβαθμιστεί οικονομικά .

Οι Δράσεις Κοινωνικής Ευθύνης της Εταιρείας ΔΕΠΑ .

Jojos_Boy — 2018-10-24 16:44:17 UTC

Σύμφωνα από την ιστοσελίδα της εταιρείας η ΔΕΠΑ κινείται προς την προστασία του περιβάλλοντος και σε άλλους κοινωφελείς σκοπούς οι οποίοι γίνονται πραγματικότητα χάρις της έξης δράσεις :

Στηρίζοντας τη πράσινη επιχειρηματικότητα .
Στηρίζοντας επίσης την ευημερία της κοινωνίας, με έμφαση στις περιοχές όπου δραστηριοποιείται .
Αναδεικνύοντας τον ελληνικό πολιτισμό .
Στηρίζοντας την παιδεία , της τέχνες και τις επιστήμες .
Ενισχύοντας τον αθλητισμό και την εκπαίδευση .
Δείχνοντας σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες .
Και συμμετέχοντας στην ενεργή προστασία του περιβάλλοντος .

Οι Δράσεις Κοινωνικής Ευθύνης της Εταιρείας TITAN

Jojos_Boy — 2018-10-24 18:57:05 UTC

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας ΤΙΤΑΝ η εταιρεία αυτή μονό και πού παράγει το προϊόν της προσφέρει ένα υλικό που χρειάζεται για τη ανάπτυξη της οικονομίας , τη δημιουργία μίας ολόκληρης κοινότητας και για αρκετούς ακόμη τομείς . Παρόλα αυτά βέβαια οι κοινωφελείς της πράξεις βρίσκονται παρακάτω :

Σέβεται και στηρίζει την τοπική κοινότητα .
Λειτουργεί ως ενεργό μέλος της κοινωνίας .
Δέσμευση για βιώσιμη ανάπτυξη .
Επίσης η εταιρεία ΤΙΤΑΝ έλαβε τη δέσμευση στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο του έτους 2015 για τους νέους ως στόχο την βελτίωση της επαγγελματικής τους εκπαίδευσης .
Και τέλος η οργάνωση τοπικών ομάδων διαλόγου κάθε χρόνο με σκοπό την αντιμετώπιση των αναγκών που προκύπτουν και την εξέταση νέων ευκαιριών και τρόπων σύμπραξης .

Η Ελλήνικη Μετανάστευση στην χώρα της Ιαπωνίας

Jojos_Boy — 2019-01-23 16:18:51 UTC

«Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η βοήθεια που προσέφερε η Ελλάδα για την ανόρθωση της Ιαπωνίας ήταν η δεύτερη σημαντικότερη στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ. Από το 1947 έως το 1970 κατασκευάστηκαν περισσότερα από 1.800 ελληνικά πλοία σε 27 ναυπηγεία της Ιαπωνίας. Για να πάρετε μια γεύση, τη δεκαετία του '60 κάθε εβδομάδα έφθαναν 8.000 Ελληνες ναυτικοί στα λιμάνια της Γιοκοχάμα, του Κόμπε και της Οζάκα, που τότε φιλοξενούσαν, από ελληνικές ταβέρνες μέχρι ελληνικά κέντρα διασκέδασης. Πολλοί ναυτικοί έκαναν δεσμό με Γιαπωνέζες, ορισμένοι τις παντρεύτηκαν και τις έφεραν στην Ελλάδα. Ομως πολλές, τουλάχιστον 2-3.000 εγκαταλείφθηκαν από τους Ελληνες συντρόφους τους, πολλές με παιδιά εκτός γάμου, τα οποία στη συνέχεια τα έπνιγαν ή τα άφηναν να πεθάνουν. Υπάρχει ένα τέτοιο παιδικό νεκροταφείο έξω από τη Γιοκοχάμα».

Η συγκλονιστική αυτή ιστορία, που διηγείται ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης Αναστάσιος Τάμης είναι μια από τις εκατοντάδες που περιλαμβάνονται στη μελέτη Greeks in the Far Orient (Ελληνες στην Απω Ανατολή). Ενα βιβλίο που καλύπτει την παρουσία των Ελλήνων και Κυπρίων στην Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα και τις Φιλιππίνες από το 1875 έως σήμερα, φέρνοντας στο φως ένα ελάχιστα γνωστό κομμάτι της ελληνικής μετανάστευσης.

Η μελέτη διακρίνει τρεις φάσεις στην ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης σε αυτές τις χώρες. Ξεκινά με τους μεταναστευτικούς εποικισμούς του 1878-1945, που είχαν ως αιτία τις οικονομικές δυσκολίες, αλλά και τους εθνικούς και θρησκευτικούς διωγμούς που υπέστησαν οι Ελληνες στα Βαλκάνια, την Τουρκία και αργότερα με τους σταλινικούς διωγμούς κατά των εθνικών μειονοτήτων στη Σοβιετική Ενωση. Σε μια μεταβατική περίοδο (1945-1985), που περιλαμβάνει όχι μόνο «κλασικές» μεταναστεύσεις από την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά και φιλοπερίεργους εμπόρους, εκπατρισμένους και εξορίστους από την Κίνα και τη Μαντζουρία προς την Ιαπωνία και άλλες χώρες, καθώς και Ελληνες και Κυπρίους ναυτικούς. Και στη σημερινή «εφήμερη» μετανάστευση (1986-2010), με διοικητικά στελέχη και τεχνολόγους μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών που παραμένουν στις χώρες για 3-4 χρόνια και μετά επαναπατρίζονται ή μεταναστεύουν σε άλλη χώρα.
Περίπου 350 οικογένειες

Στην Ιαπωνία, η ελληνική παρουσία συνδέθηκε με τη ναυτική εξέλιξη της χώρας. «Η ελληνική παρουσία στη χώρα τονώθηκε το 1949 με τη φυγάδευση 1.500 Ελλήνων από την Κίνα και 2.500 Ελληνοαμερικανών στρατιωτών και συντηρήθηκε τις επόμενες δεκαετίες από τη συνεχή άφιξη Ελλήνων ναυτικών. Πολλοί, όπως ο Patrick Lafcadio Hearn διακρίθηκαν στην πολιτιστική και καλλιτεχνική ζωή της χώρας. Σήμερα στην Ιαπωνία έχουν απομείνει 300-350 οικογένειες Ελλήνων, που έχουν ιδρύσει και ελληνικό σχολείο».

Ελληνικές οργανώσεις στην Ιαπωνία

Jojos_Boy — 2019-01-23 16:31:31 UTC

Ο Ελληνο-Ιαπωνικός Σύνδεσμος ιδρύθηκε το 1956 με σκοπό την προώθηση των σχέσεων μεταξύ της Ελλάδος και της Ιαπωνίας με ιδιαίτερη έμφαση στον πολιτιστικό , μορφωτικό και οικονομικό τομέα.
Link : https://grjpn-association.gr/
Η Ιαπωνία συνυπέγραψε την "Συνθήκη Φιλίας, Εμπορίου και Ναυσιπλοiας" με την Ελλάδα τον Ιούνιο 1899. Στη συνέχεια, η Ιαπωνία άνοιξε μία Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα το 1922, η οποία όμως έκλεισε λόγω του β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την σύναψη της Συνθήκης Ειρήνης του Σαν Φρανσίσκο, η Ιαπωνία επανασύστησε τις διπλωματικές σχέσεις με την Ελλάδα. Τον Μάρτιο του 1956, άνοιξε εκ νέου και η Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα, η οποία προεβιβάσθη σε Πρεσβεία το 1960. Τον Μάιο του 1956, είχε προηγηθεί η Συμφωνία περί Καταργήσεως visa, τον Ιανουάριο του 1973, η Συμφωνία περί των Εναέριων Υπηρεσιών και η Μορφωτική Συμφωνία τον Μάρτιο του 1981.
Αντιστοίχως η Ελλάδα άνοιξε την πρεσβεία του Τόκυο τον Ιανουάριο 1960, καθώς και το Γενικό Προξενείο στο Κόμπε το 1973, το οποίο όμως έκλεισε το 1981.Η Ελλάδα και η Ιαπωνία ολοκλήρωσαν το 1999 μία εκατονταετηρίδα φιλικών σχέσεων από την σύναψη της "Συνθήκης Φιλίας, Εμπορίου και Ναυσιπλοiας" με μία σειρά αναμνηστικών εκδηλώσεων στις δύο χώρες, οι οποίες συνετέλεσαν στην προώθηση αμοιβαίας κατανοήσης.
Ελληνική πρεσβεία Ιαπωνίας : https://www.gr.emb-japan.go.jp/itprtop_el/index.html
Ελληνική ηλεκτρονική κοινότητα Ιαπωνίας : http://www.greeksofjapan.com/
Blog Eλλήνων πολιτών Ιαπωνίας : http://threewise-monkeys.blogspot.com/
Ιστοσελίδα Ελλην-Ιαπωνικής κοινότητας : https://www.greecejapan.com/

Η Αϊνού και οι πολλές θεωρίες για την μετακίνηση τους στην Ιαπωνία

Jojos_Boy — 2019-01-23 17:01:37 UTC

Απόδειξη ότι οι Αρχαίοι Έλληνες βρέθηκαν μέχρι και την Ιαπωνία αποτελούν συν τοις άλλοις και οι Αϊνού (< Ίωνες) ή πιο σωστά Αϊνώ, «η λευκή φυλή» της Ιαπωνίας, όπως τους αποκαλούν. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Αϊνώ αριθμούσαν περί τα 3.000.000!

Ζουν στο Χοκκαΐντο, στην νότια Σαχαλίνι και στην Φορμόζα (γνωστή ως Ταϊβάν).

Ελληνικό βλέμμα Αϊνώ, το πρώτο χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τους Έλληνες μεταξύ των οποίων και ο Καθηγητής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Phoenix, Thomas S. Anderson, υποστηρίζουν ότι οι Ίωνες έφτασαν στην Ιαπωνία το 7000 π.Χ., στοχεύοντας στο να την χρησιμοποιήσουν ως εφαλτήριο για τον αποικισμό τους στην Αμερική.

Άλλες πληροφορίες τους θέλουν να έχουν σταλεί για συγκεκριμένη αποστολή στην «χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου» κατά τα Διονυσιακά, την πανάρχαια εκστρατεία των Ελλήνων στην Ασία περί το 3.000 π.Χ. Κατά την άποψή μας, αυτό είναι και το πιθανότερο σενάριο.

Και οι ίδιοι οι Ιάπωνες δέχονται πως οι Αϊνώ υπήρξαν οι πρώτοι κάτοικοι της Ιαπωνίας ακόμα και πριν από την κατάκτηση των ιαπωνικών νησιών από τις κίτρινες πολεμικές φυλές της ηπειρωτικής Ασίας. Η επίσημη ιστορία τους αναφέρει μάλιστα πως όταν οι πρώτοι Ιάπωνες διέσχισαν την Κίνα κι έφτασαν στην Ιαπωνία, συνάντησαν μία λευκή γενειοφόρα φυλή (φαινόμενο εξαιρετικά σπάνιο στην γη της Ανατολίας), τους Αϊνώ, που ήταν δεινοί πολεμιστές και κυνηγοί. Οι Ιάπωνες και γενικά οι Ασιάτες δεν διαθέτουν πυκνές γενειάδες, αφού τα γένια τους είναι αραιά. Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, οι Αϊνώ είναι λευκοί στην όψη, κάποιοι έχουν γαλάζια μάτια και είναι ψηλοί στο ανάστημα.

Δυστυχώς, όπως μας πληροφορεί και ο Ιωάννης Πασάς στο βιβλίο του: «Η Αληθινή Προϊστορία, «οι πληροφορίες περί των Αϊνώ είναι ανεπαρκείς και, συνεπώς, δεν υπάρχουν στοιχεία για την ζωή και την δράση των λευκών αυτών ανθρώπων, που είχαν φθάσει και εγκατασταθεί στην Άπω Ανατολή».

Από τα λίγα όμως που γνωρίζουμε για εκείνους, μπορούμε να διακρίνουμε τις ομοιότητές τους με τους αρχαίους Έλληνες στον τρόπο διοίκησης, στην ενδυμασία, στην γλώσσα, κλπ.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι προστάτιδα της φυλής τους θεωρούν την «Ματεράσου» (< μη\α\τέρα σου), όπως και τα ονόματα που έχουν δώσει σε κάποια από τα χωριά τους, όπως Ιτάμι (< όπως το βουνό Ίταμος της Θεσσαλίας), Αρία (< Αρεία< Άρη, θεό του πολέμου), Ογκάκι (< Όγκα: προσωνύμιο των Θηβαίων προς την θεά Αθηνά), κ.α. Θεωρούν μάλιστα την κουκουβάγια ως το πουλί της σοφίας, που ως γνωστόν αποτελούσε σύμβολο της θεάς Αθηνάς για τους αρχαίους Έλληνες.

Οι στολές τους είναι κεντημένες με αρχαιοελληνικούς μαιάνδρους ενώ συνηθίζουν να φορούν στο κεφάλι ένα είδος στεφανιού ανάλογο με αυτό που φορούσαν οι πιστοί του Διονύσου στις Διονυσιακές γιορτές (πλέγμα κισσού και άμπελου).

Οι αρχαίοι Έλληνες άλλωστε συνήθιζαν να φορούν σε αρκετές περιστάσεις στεφάνια, όπως οι Ολυμπιονίκες, οι νικητές σε διαγωνισμούς δράματος (ο Αριστοφάνης είχε φορέσει στεφάνι ελιάς), οι μυημένοι στα Ελευσίνια Μυστήρια, κλπ.

Οι γυναίκες από την άλλη φορούν στο κεφάλι σκυθικό σκούφο, δερμάτινο με σχήμα περικεφαλαίας.

Η ουσία είναι πως κανείς δεν ακούει ή δεν θέλει να ακούσει αυτούς τους ανθρώπους που δηλώνουν μέσα από τον πολιτισμό τους Έλληνες και θα μπορούσαν να αποτελέσουν, γιατί όχι, τμήμα του απόδημου Ελληνισμού, εάν κάποια πράγματα στην Ελλάδα δούλευαν σωστά, πάντα στα πλαίσια της πολιτιστικής διπλωματίας και της ειρηνικής ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των λαών.
https://www.pronews.gr/istoria/647897_ainoy-oi-ellines-poy-apoikisan-tin-iaponia-meta-tin-panarhaia-ekstrateia-toy-dionysoy

Οι αριθμοί των Ελλήνων του εξωτερικού

Jojos_Boy — 2019-01-23 17:16:29 UTC

Παρασιτική Οικονομία

Jojos_Boy — 2019-02-03 10:13:35 UTC

εφόσον συνεχίζουμε να μην στηρίζουμε τον πρωτογενή τομέα και την επιχειρηματικότητα, να μη νοιαζόμαστε για την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, να μην έχουμε σχέδιο για την επόμενη μέρα, τότε μόνον δεινά μας παριμένουν.
Δεν υπάρχει σήμερα εθνικό σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης (με τομείς προτεραιότητας, με εργαλεία στήριξης, με στόχους, με υπεύθυνη ενημέρωση των ενδιαφερομένων) και παρά τις υποσχέσεις, η γραφειοκρατία πνίγει κάθε ελπίδα.
Τί μένει; Οι εισαγωγές βεβαίως.Εισάγοντας τα πάντα, όπως γινόταν εδώ και δεκαετίες, όλοι ήταν ευχαριστημένοι: οι καταναλωτές έβρισκαν τα πάντα στα ράφια, οι τράπεζες δάνειζαν χωρίς όρια, οι εισαγωγείς θησαύριζαν και η κοινωνία συνήθιζε στην εξάρτηση, δηλαδή στην κατανάλωση ξένων προϊόντων χωρίς να νοιάζεται για την επόμενη μέρα. Σύμφωνα με τον καθηγητή Γάτσιος : η Ελλάδα αντιμετωπίζει τη διαρθρωτική κατάρρευση του παραγωγικού ιστού, κυριότερα του κρίσιμου τομέα των «διεθνώς εμπορευσίμων», με την ταυτόχρονη γιγάντωση του παρασιτισμού. Τι συνέβη; Ο χωρίς όρια δανεισμός της χώρας, τόσο μέσω του δημοσίου όσο και μέσω του τραπεζικού τομέα,και ο διαφορικός πληθωρισμός που δημιούργησε μεταξύ της Ελλάδας και ευρωζώνης αύξανε τα περιθώρια κέρδους στον προστατευμένο τομέα των «διεθνώς μη εμπορευσίμων» (κράτος, οικοδομή, εμπόριο και λοιπές υπηρεσίες), μειώνοντας αυτά του μη προστατευμένου παραγωγικού τομέα των «διεθνώς εμπορευσίμων». Ήταν προτιμότερο να εισάγεις παρά να παράγεις εγχωρίως» .
Παρασιτική οικονομία, μέσω παρασιτικής κατανάλωσης... Τί είναι η παρασιτική κατανάλωση ; Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κονδύλη: «Η παρασιτική κατανάλωση, δηλαδή ό,τι οδηγεί στη διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα σε όσα παράγονται και σε όσα καταναλώνονται» .

Πως η παρασιτική οικονομία αυξάνει την παραοικονομία

Jojos_Boy — 2019-02-03 10:24:54 UTC

Tο «μαύρο χρήμα» από παράνομες δραστηριότητες ρέει άφθονο και μετακινείται ευχερώς με πολυδαίδαλες διαδρομές, ενώ το νόμιμο χρήμα, από τη νόμιμη παραγωγική, επιχειρηματική δραστηριότητα, είναι πλέον ανεπαρκές για να τονώσει την παραγωγική μηχανή. Και τα κράτη και το τραπεζικό σύστημα επιμένουν να στηρίζουν την παρασιτική οικονομία.
Η περίφημη χρηματοπιστωτική αγορά γέμισε από «εφευρέτες», όπου οι «εφευρέσεις» τους αποτελούν τις κάθε είδους παγίδες για τους αμύητους μικροεπενδυτές. Ενώ για τους μεγαλοεπενδυτές υπάρχουν τα άφθονα κέρδη της τοκογλυφίας! Χορηγούσαν δάνεια σε αφερέγγυους δανειολήπτες με υψηλό επιτόκιο και κέρδιζαν μέχρι που έσκασε η φούσκα, λόγω της αδυναμίας των οφειλετών να καλύψουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους.
Και το δυσάρεστο είναι ότι οι τοκογλυφικές επιχειρήσεις και οι τράπεζες με τις δραστηριότητες αυτές γέμισαν τις χρηματοπιστωτικές αγορές με δομημένα ομόλογα, που στηρίζονταν στα αφερέγγυα δάνεια. Η φούσκα έσκασε με πάταγο. Και τότε οι κεντρικές τράπεζες της Δύσης άνοιξαν το πουγκί τους και στήριξαν τις υπό κατάρρευση κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και τράπεζες, με το αιτιολογικό ότι τάχα προστατεύουν τους επενδυτές και το τραπεζικό σύστημα. Ενώ στην πραγματικότητα προστατεύουν αισχρούς τοκογλύφους, τράπεζες και ιδιώτες.
Η κρίση των στεγαστικών δανείων είναι μαζί και κρίση των δομημένων ομολόγων. Άρχισε να γίνεται πλέον ορατός ο κίνδυνος κατάρρευσης άλλων κερδοσκοπικών επιχειρήσεων της χρηματοπιστωτικής αγοράς. Όλες οι δυνάμεις ενωμένες για να διασωθεί η παρασιτική οικονομία της χρηματοπιστωτικής αγοράς. Οι νεοφιλελεύθερες δοξασίες και τα «έξυπνα» πιστωτικά χαρτιά έχουν σχεδόν ολοκληρωτικά μετατρέψει τη διεθνή χρηματοπιστωτική αγορά και τα χρηματιστήρια από αναπτυξιακά όργανα σε ένα από τα ισχυρά παρακλάδια της κερδοσκοπίας και της παρασιτικής οικονομίας.
Ξέπλυμα «μαύρου χρήματος», κερδοσκοπία με τα διαπραγματεύσιμα χαρτιά, διακίνηση κεφαλαίων σε διάφορες χώρες, χτυπήματα εναντίον ασθενών οικονομιών, αμαρτωλοί τίτλοι εξαπάτησης των μικρών επενδυτών και πολλά άλλα «απόβλητα» παράγει σήμερα η χρηματοπιστωτική αγορά.Και το τραπεζικό σύστημα άρχισε να μολύνεται σοβαρά από την κερδοσκοπική παρασιτική οικονομία, με τη βοήθεια και της πληροφορικής και την ανοχή του κράτους. Βασικός παράγων της μόλυνσης του τραπεζικού συστήματος η ιδιωτικοποίησή του.
Πρόσφατο παράδειγμα η μεγάλη απάτη του υπαλλήλου της Societe Generale Ζερόμ Κερβιέλ σε βάρος της τράπεζας στην οποία εργάζεται. Ο νεαρός Ζερόμ αγόραζε μετοχικά παράγωγα για λογαριασμό της τράπεζας, τα οποία αντιστάθμιζε με αντίστοιχες πωλήσεις. Όμως οι πωλήσεις αυτές ήταν εικονικές (πλασματικές) και το ίδιο και οι τιμές πώλησης. Το τμήμα διαχείρισης καταχωρούσε κέρδη και ζημίες βάσει πραγματικών αγορών και εικονικών πωλήσεων. Έτσι ο φέρελπις νεαρός υπάλληλος δημιούργησε μια τρύπα 4,9 δισ. ευρώ, δηλαδή παράτυπες συναλλαγές στα μετοχικά παράγωγα σε βάρος της τράπεζας και υπέρ του εαυτού του και των όποιων συνενόχων του, εντός και εκτός της τράπεζας.
Η τραπεζική κερδοσκοπία άρχισε με τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια καταθέσεων και τα πολύ υψηλά επιτόκια χορηγήσεων. Συνεχίστηκε με τη χρέωση των πελατών με φανταστικά έξοδα κάθε λογής και εξακολουθεί με μικρές ή μεγάλες απάτες, ακόμη και με εικονικές αναλήψεις από καταθέσεις πελατών. Η πληροφορική προσφέρεται για τέτοιες δουλειές, ενώ δεν έχουν υιοθετηθεί ακόμη ισχυρά συστήματα ελέγχων στο τραπεζικό σύστημα. Και η παρασιτική οικονομία συνεχίζεται με τις μίζες, που έχουν προκαλέσει ευρείας έκτασης διαφθορά στο πολιτικό σύστημα (σε όλα σχεδόν τα κράτη), στον κρατικό μηχανισμό, στους παράγοντες διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και σε πολλά θεσμικά ή εξωθεσμικά όργανα που διαθέτουν δύναμη. Οι πάντες εισπράττουν μίζες για νόμιμες ή παράνομες πράξεις και παραλείψεις. Ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί, τραπεζικοί υπάλληλοι, δημοσιογράφοι, κομματικοί παράγοντες και κομματικοί μηχανισμοί εισπράττουν μίζες, είτε με εκβιασμούς είτε με τη θέληση των ενδιαφερομένων. Δύο τωρινές σοβαρές υποθέσεις καταδεικνύουν την έκταση του φαινομένου αυτού. Η υπόθεση Siemens σε διεθνή σκηνοθεσία και οι προεκτάσεις της γνωστής υπόθεσης Ζαχόπουλου, αποκλειστικά ελληνική. Και οι δύο αυτές υποθέσεις, που βρίσκονται στο στάδιο της δικαστικής διερεύνησης, έχουν έντονο άρωμα μίζας και εκβιασμού. Και πολύ περισσότερο η υπόθεση Siemens, που φαίνεται να αγκαλιάζει και πολιτικούς σε ορισμένες χώρες. Και ασφαλώς η Siemens δεν είναι η μοναδική μεγάλη εταιρεία με διεθνή δραστηριότητα που πληρώνει για να εξαγοράσει υποστήριξη από ισχυρούς πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες. Δυστυχώς, οι εξαγορές φαίνεται να αγγίζουν και τη χώρα μας, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες. Πάντως ένα είναι γεγονός: οι μίζες δίδονται για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις ή για ενέργειες σε βάρος του λαού ή του δημοσίου συμφέροντος και είναι το τίμημα μιας παράνομης κερδοφόρου ενέργειας, δηλαδή τίμημα αθέμιτης συναλλαγής, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αφήνει ίχνη και συνεπώς δεν μπορεί να αποδειχθεί με πείθοντα στοιχεία. Γι’ αυτό και έχει τόσο εξαπλωθεί σε παγκόσμια κλίμακα.
Η παρασιτική οικονομία έχει δράστες και συνεργούς τα ανώτερα στελέχη του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και ανθρώπους της εξουσίας και της οικονομικής δύναμης. Δηλαδή πρόσωπα με ευρεία κοινωνική εμβέλεια. Και δεν ταυτίζεται απόλυτα με την οικονομική εγκληματικότητα. Δηλαδή τα οικονομικά εγκλήματα εκτείνονται πέρα από την απάτη και τη μίζα. Περιλαμβάνουν το λαθρεμπόριο, τη φοροδιαφυγή και τη δασμοδιαφυγή, τη διάδοση ναρκωτικών, την καταπάτηση δημοσίων και δημοτικών εκτάσεων, την κατάχρηση δημόσιου χρήματος και υλικού και πολλά άλλα αδικήματα.

Ο Όρος της Παρασιτικής Οικονομίας

Jojos_Boy — 2019-02-03 11:05:11 UTC

Με τον όρο «παρασιτική οικονομία» εννοούμε την επιχειρηματική δραστηριότητα που είναι βουτηγμένη στην κερδοσκοπία, στην απάτη και στις μίζες, δηλαδή στην εγκληματική οικονομική δραστηριότητα. Τα υπέρογκα κέρδη που συσσωρεύουν όσοι ασχολούνται με τις παρασιτικές οικονομικές εργασίες και η στήριξη που παρέχουν τα κράτη και το τραπεζικό σύστημα στις δραστηριότητες αυτές είναι κατά τη γνώμη μας τα βασικά γενεσιουργά αίτια της άνθησης της παρασιτικής οικονομίας. Αυτής που έχει στήσει το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της κερδοσκοπίας της αγοράς, της χρηματοπιστωτικής απάτης και της μίζας. Τις τελευταίες μέρες έχουμε αρκετά δείγματα αυτού του είδους της οικονομικής εγκληματικότητας, που αντλεί την ισχύ της από την επικρατούσα «φιλοσοφία» της νεοφιλελεύθερης οικονομίας.

Η παραοικονομία σε σημαντικές χώρες

Jojos_Boy — 2019-02-03 11:34:31 UTC

Παραοικονομία στην Ευρώπη

Jojos_Boy — 2019-02-03 11:46:32 UTC

Jojos_Boy — 2019-02-03 11:55:18 UTC

Τα ποσοστά του χρέους στην Ε.Ε κατά το 2016

Jojos_Boy — 2019-02-24 16:25:10 UTC

Στο τέλος του 2016 το χρέος των 28 χωρών της Ευρώπης σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat ανήλθε στα 12,6 τρισεκατομμύρια ευρώ. Το υψηλότερο χρέος σε ονομαστική αξία έχει η Ιταλία (2.2 τρις), ωστόσο ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, το χρέος της φτάνει στο 132.60% και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο μεταξύ των 28 χωρών της Ευρώπης. Το υψηλότερο χρέος ως ποσοστό επί του ΑΕΠ το έχει φυσικά η Ελλάδα (179%) ενώ το χαμηλότερο η Εσθονία (9,5%), με συνολικό δανεισμό μόλις 1.9 δις ευρώ (λιγότερο δηλαδή από τον ΕΝΦΙΑ ενός έτους).

Ας δούμε το σχετικό πίνακα:

Κατά το 2016 :
| Ποσό σε εκ. ευρώ | % Επί του ΑΕΠ
| Εσθονία | 1,984.40 | 9.50%
| Λουξεμβούργο | 10,852.90 | 20.00%
| Βουλγαρία | 13,969.10 | 29.50%
| Τσεχία | 64,945.70 | 37.20%
| Ρουμανία | 63,008.30 | 37.60%
| Δανία | 104,672.70 | 37.80%
| Λετονία | 10,038.30 | 40.10%
| Λιθουανία | 15,536.10 | 40.20%
| Σουηδία | 190,559.20 | 41.60%
| Σλοβακία | 42,053.20 | 51.90%
| Πολωνία | 228,166.30 | 54.40%
| Μάλτα | 5,766.50 | 58.30%
| Ολλανδία| 434,090.00 | 62.30%
| Φιλανδία | 136,054.00 | 63.60%
| Γερμανία | 2,140,367.70 | 68.30%
| Ουγγαρία | 83,664.60 | 74.10%
| Ιρλανδία | 200,569.00 | 75.40%
| Σλοβενία | 31,677.10 | 79.70%
| Κροατία | 38,239.00 | 84.20%
| Αυστρία | 295,719.40 | 84.60%
| Ηνωμένο Β. | 2,022,240.60 | 89.30%
| Γαλλία | 2,147,418.00 | 96.00%
| Ισπανία | 1,106,952.00 | 99.40%
|Βέλγιο | 446,823.60 | 105.90%
| Κύπρος| 19,298.10 | 107.80%
| Πορτογαλία | 241,060.90 | 130.40%
| Ιταλία| 2,217,909.40 | 132.60%
| Ελλάδα| 314,897.00 | 179.00%
Συνολικά :12,628,533.10

Στην Ελλάδα το δημοσιονομικό πλεόνασμα διευρύνθηκε στο 0,8% του ΑΕΠ από 0,6% το 2016, ενώ το δημόσιο χρέος περιορίστηκε στο 178,6% του ΑΕΠ (317,4 δισ. ευρώ) από 180,8% το 2016.

Συνολικά στη ζώνη των 19 οικονομιών, που μοιράζονται το ευρώ, είχαμε πτώση του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 0,9% το 2017 από 1,5% του ΑΕΠ ένα χρόνο νωρίτερα, ενώ και στην Ε.Ε. των 28 κρατών μελών το έλλειμμα υποχώρησε στο 1% από 1,6% αντίστοιχα.

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας σε σύγκριση με αυτό της Ε.Ε.

Jojos_Boy — 2019-02-24 16:41:12 UTC

Jojos_Boy — 2019-02-24 17:13:38 UTC

Jojos_Boy — 2019-02-24 18:01:17 UTC

Ο Προϋπολογισμος της Ε.Ε.

Jojos_Boy — 2019-02-24 18:02:15 UTC

Ο ετήσιος προϋπολογισμός της ΕΕ ανέρχεται σε 145 δισ. ευρώ (στοιχεία του 2015) – ένα σημαντικό ποσό σε απόλυτες τιμές, που όμως αντιστοιχεί μόνον στο 1% του ετήσιου πλούτου που παράγουν οι χώρες της ΕΕ.

Ο προϋπολογισμός υπόκειται σε περιορισμούς που καθορίζονται στον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό . Το πλαίσιο αυτό καθορίζει τα μέγιστα ετήσια ποσά που μπορεί να δαπανήσει η ΕΕ σε διάφορους τομείς πολιτικής σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο (συνήθως επτά έτη).

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ χρησιμοποιείται σε τομείς στους οποίους η συγκέντρωση πόρων συνεπάγεται οφέλη για την Ευρώπη στο σύνολό της, όπως:

βελτίωση των συνδέσεων στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας και των επικοινωνιών μεταξύ των χωρών της ΕΕ
προστασία του περιβάλλοντος σε ευρωπαϊκό επίπεδο
ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο
βοήθεια στους Ευρωπαίους επιστήμονες και ερευνητές ώστε να ενώσουν τις δυνάμεις τους πέραν των εθνικών συνόρων.

Ποιος αποφασίζει για το πώς δαπανώνται τα χρήματα;

Jojos_Boy — 2019-02-24 18:06:42 UTC

Ο ετήσιος προϋπολογισμός, εντός των ανώτατων ορίων που καθορίζονται στον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό, αποφασίζεται με δημοκρατικό τρόπο ως εξής:

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποβάλλει πρόταση προϋπολογισμού.
Οι εθνικές κυβερνήσεις (που ενεργούν μέσω του Συμβουλίου της ΕΕ) και το άμεσα εκλεγμένο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνουν την πρόταση, η οποία καθίσταται ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους.

Η Ανισότητα στον τομέα της Εκπαίδευσης

Jojos_Boy — 2019-04-02 14:25:48 UTC

Η εκπαίδευση , είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις δομές και τις λειτουργίες της κοινωνίας και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αναζητούνται τρόποι για να υπάρχει η αναγκαία ισορροπία μεταξύ τους.

Η θέση που θα αποκτήσει κάποιος νέος μέσα στην κοινωνία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μορφωτικό του επίπεδο, που επιτυγχάνεται μέσω της εκπαίδευσης, η οποία του μεταδίδει τους κώδικες της επικοινωνίας και συμπεριφοράς για την καλύτερη δυνατή διαμόρφωση του χαρακτήρα του.

Στον χώρο της εκπαίδευσης πρέπει να παρέχονται όλα τα απαραίτητα εφόδια σε όλους τους μαθητές χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως διαφοροποίηση μεταξύ των παιδιών, να αντιμετωπίζονται δηλαδή ισότιμα, χωρίς διακρίσεις ως προς την καταγωγή, την φυλή , το φύλο ,την επίδοση τους στα μαθήματα ή την οικογενειακή οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση. Δυστυχώς όμως, οι μελέτες δείχνουν πως ακόμη και σήμερα το αγαθό της ισοτιμίας στην πατρίδα μας φαντάζει ένα μακρινό όνειρο καθώς υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός παιδιών που εξαιτίας των οικονομικών ανισοτήτων οδηγείται σταδιακά στην περιθωριοποίηση και στην εγκατάλειψη του σχολείου.

Jojos_Boy — 2019-04-02 17:44:04 UTC

Jojos_Boy — 2019-04-02 17:45:06 UTC

Jojos_Boy — 2019-04-02 17:45:32 UTC

Η Οικονομίκη Ανισότητα στην Εκπαιδευτική Ανισότητα

Jojos_Boy — 2019-04-03 16:39:32 UTC

Το ποσοστό των νέων στην Ελλάδα από οικονομικά ασθενείς οικογένειες – κυρίως αγροτικές – που κατόρθωναν να μπουν στο πανεπιστήμιο ήταν πολύ υψηλό.
Με τη μεταπολεμική εκβιομηχάνιση όμως και την συρρίκνωση και περιθωριοποίηση του αγροτικού πληθυσμού, το δημοκρατικό αυτό χαρακτηριστικό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τείνει να εξαφανισθεί.

Εντείνονται οι ανισότητες

οι οικονομικά ασθενέστερες τάξεις, και κυρίως οι χαμηλόμισθοι, από τη μια μεριά έχουν λιγότερες πιθανότητες να στείλουν τα παιδιά τους στο πανεπιστήμιο ενώ από την άλλη σηκώνουν αναλογικά μεγαλύτερα φορολογικά βάρη από ό,τι οι εύπορες τάξεις που, ως γνωστόν, μέσω διαφόρων τεχνικών, φοροδιαφεύγουν κατά συστηματικό τρόπο.
Με πιο απλά λόγια, έχουμε ένα πανεπιστημιακό σύστημα όπου, όλο και περισσότερο, οι χαμηλόμισθοι ( μέσω ενός άδικου φορολογικού συστήματος) χρηματοδοτούν τις σπουδές των παιδιών των επιτυχημένων γιατρών, δικηγόρων, αρχιτεκτόνων κτλ.

Η λύση της παραπάνω ανισότητας

Μακροπρόθεσμα, οι εκπαιδευτικές ανισότητες μπορούν να αμβλυνθούν σημαντικά αν οι πόροι για την εκπαίδευση διανέμονται κατά τέτοιο τρόπο που οι περιοχές με χαμηλό δείκτη ανάπτυξης, καθώς και τα σχολεία που βρίσκονται σε λαϊκές συνοικίες, να ενισχύονται πολύ περισσότερο – με καλύτερες υποδομές, ικανότερους δασκάλους, περισσότερο βοηθητικό προσωπικό κτλ. Σήμερα, ως γνωστόν, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Ενας δεύτερος, πιο άμεσος τρόπος άμβλυνσης των εκπαιδευτικών ανισοτήτων είναι, η παροχή υποτροφιών που θα καλύπτει τα έξοδα διατροφής και διαμονής των φοιτητών και φοιτητριών που προέρχονται από οικονομικά ασθενείς οικογένειες.

Αυτό το μέτρο θα δώσει νέες ευκαιρίες σε νέους και νέες που σήμερα δεν μπορούν να σπουδάσουν γιατί οι γονείς δεν έχουν δυνατότητα να καλύψουν τα αυξανόμενα έξοδα μιας ανώτατης παιδείας που κάθε άλλο παρά δωρεάν είναι.
Το σύστημα των υποτροφιών μπορεί επίσης να βοηθήσει στη λύση του προβλήματος της λεγόμενης «αιώνιας φοίτησης». Στον βαθμό που μέρος του προβλήματος έγκειται στο ότι πολλοί φοιτητές και φοιτήτριες αναγκάζονται να εργάζονται για να εξοικονομήσουν τα μέσα που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους, η κατάργηση του συστήματος της αιώνιας φοίτησης θα ήταν εφικτή και δίκαιη μόνο όταν ένα επιλεκτικό σύστημα υποτροφιών συμπληρώνει τη δωρεάν παιδεία για όλους.

Συμπερασματικά, η αναπαραγωγή των κοινωνικών διακρίσεων και ανισοτήτων μέσω μιας υποτιθέμενης δωρεάν παιδείας θα αμβλυνθεί μόνο όταν βρεθούν και υλοποιηθούν οι κατάλληλοι μηχανισμοί που θα ανατρέψουν το ισχύον καθεστώς όπου οι κρατικοί πόροι για την παιδεία κατανέμονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εντείνουν αντί να αμβλύνουν τις κοινωνικές ανισότητες.

Για παράδειγμα

Jojos_Boy — 2019-04-03 16:43:17 UTC

Πρόσφατη έρευνα του ΚΑΝΕΠ (Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής) της ΓΣΕΕ δείχνει καθαρά τη διασύνδεση που υπάρχει μεταξύ γεωγραφικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων στην ελληνική κοινωνία. Με βάση τη στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των στοιχείων των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων του 2004, βλέπουμε πως ο βαθμός επιτυχίας και οι πιθανότητες πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνδέονται άμεσα με τον βαθμό κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης του νομού από τον οποίον προέρχονται οι μαθητές και μαθήτριες. Σε περιοχές με χαμηλούς δείκτες ανάπτυξης, υψηλή ανεργία και χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα οι εξεταζόμενοι συγκεντρώνουν μικρότερες από τον μέσο όρο πιθανότητες επιτυχίας.

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έρχονται να συμπληρώσουν τις ήδη υπάρχουσες έρευνες που δείχνουν τις κραυγαλέες κοινωνικές ανισότητες στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Το ότι δηλαδή η πλειονότητα των φοιτητών προέρχεται από εύπορες οικογένειες, ενώ ο αριθμός αυτών που προέρχονται από τα πολυπληθέστερα λαϊκά στρώματα (εργάτες, τεχνίτες, αγρότες) είναι αναλογικά εξαιρετικά χαμηλός.
Και αυτή η δυσαναλογία αντί να μειώνεται εντείνεται με τη σημαντική αύξηση των εισαγομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που παρατηρούμε στις δύο τελευταίες δεκαετίες. Δηλαδή, όσο αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια τόσο μειώνεται αναλογικά το ποσοστό αυτών που προέρχονται από τα οικονομικά αδύνατα στρώματα.

Και τη στρεβλή αυτή λογική συμπληρώνουν και αυξάνουν ιδιωτικές δαπάνες για την παιδεία (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες κτλ.) που αντιστοιχούν σε περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Jojos_Boy — 2019-04-03 19:51:48 UTC

Τα παιδιά, ανάλογα με το κοινωνικό περιβάλλον από το οποίο προέρχονται,

φτάνουν στο σχολείο άνισα εξοικειωμένα με τη γλώσσα και την κουλτούρα

του. Η σχέση με τη γλώσσα έχει πολύ μεγάλη σημασία για τη σχολική επίδοση.

Η γλωσσική επάρκεια, όπως αξιολογείται στο σχολείο, εξαρτάται άμεσα από την κοινωνική προέλευση .

Ο εκπαιδευτικός θεσμός αντιμετωπίζει την ελληνική γλώσσα σαν να ήταν μία,

ενιαία και ομοιογενής, μολονότι όλοι χωρίζουν ότι η ελληνική, όπως κάθε

εθνική γλώσσα, είναι γλωσσικό σύστημα πλουσιότατο, που περιέχει πολλές

γλωσσικές ποικιλίες, διαλέκτους, κώδικες, ιδιώματα και διάφορα ύφη. Μέσα σε

αυτό τον πλούτο, υπάρχει η πρότυπη/κοινή γλώσσα, κωδικοποιημένη και

ρυθμισμένη, που διδάσκει το σχολείο και μιλούν οι θεσμοί και τα στρώματα

των μορφωμένων στα μεγάλα αστικά κέντρα . Η γλώσσα του σχολείου

είναι ένα από αυτά τα κοινωνικά ιδιώματα, είναι η γλώσσα των

προνομιούχων στρωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι για ένα μεγάλο τμήμα του

μαθητικού πληθυσμού, τα παιδιά που προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα, η

γλώσσα του σχολείου είναι μια γλώσσα σε μεγάλο βαθμό «ξένη», γεγονός που

λειτουργεί ήδη από την εκκίνηση ως μια αρνητική προϋπόθεση για τη σχολική

τους πορεία .

Σύμφωνα με τη θεωρία του ΒβΓηδΙβίη, περί γλωσσικών κωδίκων στα

ανώτερα κοινωνικά στρώματα (κυρίως μορφωμένοι γονείς) η

διαπαιδαγώγηση των παιδιών περνάει κυρίως μέσα από το λόγο. Τα

παιδιά ωθούνται συστηματικά στο να διατυπώνουν συλλογισμούς, να

εκφράζουν αλλά και να ελέγχουν τις επιθυμίες τους μέσα από το λόγο.

Αντίθετα, στα λαϊκά στρώματα η επιβολή των κανόνων είναι συνήθως πιο

άμεση, λιγότερο διαμεσολαβημένη από το λόγο, όπως άλλωστε και η έκφραση

των συναισθημάτων ή των επιθυμιών.

Όντας λοιπόν πιο εξοικειωμένα τα παιδιά των προνομιούχων στρωμάτων με

το γλωσσικό κώδικα και τους κανόνες επιφέρουν καλύτερες επιδόσεις στο

σχολείο. Αντιθέτως, τα παιδιά των κατώτερων στρωμάτων, εξαιτίας της

γενικότερης διαφορετικής κουλτούρας, παρουσιάζουν χαμηλότερη επίδοση.

Αρχικά, οι γονείς των μαθητών έχουν πολύ διαφορετικές προσδοκίες και οι

ίδιοι οι μαθητές πολύ διαφορετικές φιλοδοξίες και κίνητρα επιτυχίας, ανάλογα

την κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν. Υποστηρίχθηκε πως τα άτομα έχουν

διαφορετική «νοοτροπία» ως προς την κοινωνική επιτυχία, ανάλογα με την

κοινωνική κατηγορία από την οποία προέρχονται . Οι φιλοδοξίες, οι

επιτυχίες, η αριστεία δεν θεωρούνται σημαντικά στην ψυχολογία των λαϊκών

στρωμάτων και έτσι οι γονείς δεν τα μεταδίδουν στα παιδιά τους. Αντίθετα,

στα μεσαία ή ανώτερα στρώματα, τα άτομα έχουν έντονη την τάση προς

ανταγωνισμό, άρα υψηλά κίνητρα και φιλοδοξίες για επιτυχία, με αποτέλεσμα

να γίνονται μαθητές με έφεση για μάθηση και σχολική διάκριση.

Ο Γάλλος κοινωνιολόγος ΡίβΓΤβ Βοιιτάίβιι αναφέρεται στο μορφωτικό

κεφάλαιο των οικογενειών. Οι οικογένειες των ανώτερων κοινωνικών

στρωμάτων κληροδοτούν στα μέλη τους συγκεκριμένα μορφωτικά προνόμια,

γνώσεις και εξοικείωση με τα προϊόντα της τέχνης και του πνεύματος,

διανοητικές δεξιότητες και «καλό γούστο». Τους μεταδίδουν επίσης αξίες πολύ

κοντινές με αυτές του σχολείου, θετική στάση απέναντι στη μάθηση και

υψηλές προσδοκίες. Αυτές τις ιδιότητες ο εκπαιδευτικός θεσμός δεν τις

προϋποθέτει ρητά, άρρητα όμως τις αναγνωρίζει και τις επιβραβεύει. Επειδή

αυτές οι ικανότητες δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας συγκεκριμένης «διδαχής»,

αλλά καλλιεργούνται μέσα από μια αδιόρατη διαδικασία, μια μακροχρόνια

τριβή με τα μορφωτικά αγαθά, εμφανίζονται ως «φυσικές». Το σχολείο, και

αυτό είναι το πιο σημαντικό, τις αναγνωρίζει ως έκφραση κάποιων εγγενών

ιδιοτήτων, ως «ευφυΐα» ή «φυσικά χαρίσματα», παραγνωρίζοντας το γεγονός

ότι πρόκειται για κοινωνικά κληρονομημένα αγαθά.

Το νόημα δηλαδή που το κάθε υποκείμενο προσδίδει στις πράξεις του

εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: «Ο καθένας αντλεί από την κληρονομιά

τον, από το πολιτισμικό τον κεφάλαιο που τον βοηθούν να σκεφτεί την κάθε

τον προσπάθεια, το στόχο, τις ανταμοιβές, τους ενεχόμενονς κινδύνονς, να

αξιολογήσει το κόστος σε σχέση με κάθε σχολική νποχρέωση, καθώς και το τι

μπορεί να περιμένει από αντή την επένδνση. (...) Κανείς δε βρίσκεται μόνος

τον σε αντή την οικοδόμηση τον νοήματος. Οι μαθητές και οι μαθήτριες

εντάσσονται σε μια μαθητική κοινότητα με τους δικούς της κανόνες και

προδιαγραφές, με τις δικές της μνήμες και σννήθειες. (...) Αντλούν όμως και

από την οικογενειακή τους κουλτούρα. Ωστόσο, εδώ οι κληρονομιές

διαφέρονν σημαντικά: τα παιδιά των εκπαιδεντικών ή των μεσαίων τάξεων

έχονν άλλες προσλαμβάνονσες για να οικοδομήσονν ένα νόημα για το

σχολείο από αυτό που έχονν τα παιδιά των μεταναστών».

Σύμφωνα με μία γερμανική έρευνα οι γονείς της μεσαίας τάξης ενδιαφέρονται

κυρίως να αναπτύξουν στα παιδιά τους αυτοπεποίθηση και πρωτοβουλία,

αυτονοιιία και αίσθηιια ευθύνης, λονική συιχπεοιωοοά, ωιλοιιάθεια και υιυηλή

βαθιιολονία στο σχολείο. Σε αντιδιαστολή, οι γονείς των λαϊκών στρωμάτων,

όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Νείά1ΐ3Γάΐ, θεωρούν σωστό να ασκούν τα

παιδιά τους στην υπακοή και στην πειθαρχία, στο να αγαπούν την τάξη και

την εργασία και αποδίδουν λιγότερη αξία στη διαμόρφωση των ιδιοτήτων

εκείνων που αποτελούν σε μεγαλύτερο βαθμό χαρακτηριστικά του σύγχρονου

ανθρώπου.

Όσον αφορά την αναπαραγωγή της ανισότητας, η κουλτούρα που

επικρατεί στο σχολείο είναι των μεσαίων τάξεων. Οι εκπαιδευτικοί

αξιολογούν με κριτήρια ορθολογικά αλλά όχι αξιοκρατικά. Αποτέλεσμα της

παραπάνω διαδικασίας είναι οι «καλοί» μαθητές να συνεχίζουν σε

μακροχρόνιες σπουδές, ενώ οι «κακοί» μαθητές να αποκλείονται να

αποκλείονται με φυσικό τρόπο, σαν άτομα που «δεν παίρνουν τα γράμματα».

Οι μακροχρόνιες σπουδές, με τη σειρά τους, οδηγούν σε εκείνα τα επαγγέλματα

όπου στελεχώνουν το διοικητικό μηχανισμό της κοινωνίας. Οι «καλοί» μαθητές

θα γίνουν γιατροί, εκπαιδευτικοί, δικηγόροι και θα αναπαράγουν την

ανισότητα μέσα στους κοινωνικούς μηχανισμούς ενώ οι «κακοί» μαθητές θα

ασχοληθούν με επαγγέλματα αγροτικά, τεχνικά κλπ. Παρατηρούμε λοιπόν,

πως όταν η βάση στηρίζεται στην ανισότητα, τότε και το εποικοδόμημα

αποτελείται από ανισότητα.

Jojos_Boy — 2019-04-03 20:29:56 UTC