Self-Introduction:

Hello, my name is Phuwarin Phumprasert. I am 18 years old and was born on August 10, 2007. I’m from Thailand, and I have a strong passion for technology, especially in the field of programming. Ever since I was young, I’ve been fascinated by how computers work and how software can be used to solve real-world problems.

I aspire to become a professional programmer in the future. I enjoy learning about different programming languages, creating simple applications, and exploring how technology can improve people's lives. I believe that programming is not just about writing code, but also about thinking logically, being creative, and continuously learning new things.

Currently, I am dedicating my time to learning coding through online resources, tutorials, and practice projects. My goal is to develop strong skills in software development, web development, and possibly explore fields like artificial intelligence and cybersecurity. I am also interested in working with others, learning from experienced developers, and contributing to exciting projects.

In the future, I hope to work in a tech company or even start my own software business. I believe that with hard work, perseverance, and a passion for learning, I can achieve my dream of becoming a skilled and successful programmer.

Thank you for listening to my introduction.

---

Occupation Streamer

I am usually someone who likes to find something to do all the time, such as playing games, working, helping my mother, and so on. This year I will be 18 years old.

Occupation: Real estate owner

Because he's rich

I do this job because I love and am passionate about music.

I want to pursue a career as an engineer.

My dream I want to be an executive of a gaming company. because I want to have money to use in the long tern

I aspire to become a writer and an interpreter because I have a strong passion for reading books and various types of novels.

These interests have inspired me to pursue a career where I can express ideas creatively and bridge communication between cultures.

In my free time, I enjoy reading, listening to music, and watching documentaries, which help broaden my knowledge and understanding of the world.

•My dream Trader or programmer

and long-term investment is stable

The career I want to beThe job I want to be is a programmer.

becauseBecause it is easy to find a job and the income is good.

Because I believe there are still people in my life who are meaningful and hold hope to keep living. I truly admire them, and I want to dedicate my life to them.

You can cell me PingPong.

I was born on February 13, 2008.

I am currently studying in Mathayom 6 (Grade 12).

My hobbies are reading novels, listening to music, and reading books.

I am a talkative person, and people around me often tell me that I should become a teacher. However, the career I truly want to pursue doesn't involve interacting with people very much. I want to be a medical technologist because I enjoy working in the lab, studying biology, and helping others. That’s why I want to pursue this career.

My name is Patwarin Thinwijanr.

You can call me Nanny .

I study at Chiang Mai Prachanusorn School. I am in the 12th grade.

My family has four people.

In the future, I want to be a pharmacist because I had the opportunity to intern at a hospital and saw how pharmacists work, which made me like being a pharmacist.

My name is Kanlayanee Boonson. My nickname is Kaimuk. You can call me mookmik. I live in Tawaprasit village. I studying at Chiangmai Prachanusorn school in grad twelve. I live with my family.

In the future i want to be a teacher because my mom is idol.

My name is Khomrudee Chanthanawong. You can call me Aomsin. I'm studying in grad twelve at Chiangmai Prachanusorn school. I live in Nonghuling village and I live with my family. There are four peoples in my family. There are my grandfather, my grandmother,my mother, my younger sister and me. In the future, I want to be a pharmacist because I want to have a stable career to support my family.

ชาวมองโกเลียในใช้ชีวิตแบบเร่ร่อน อาศัยอยู่ในกระโจม (เกอร์) และย้ายถิ่นตามแหล่งหญ้าสำหรับเลี้ยงสัตว์ พวกเขาพึ่งพาสัตว์ในการดำรงชีวิต เด็กๆ เคยชินกับการขี่ม้าไปโรงเรียน คนรุ่นเก่าทนต่อสภาพอากาศที่รุนแรง แต่คนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษาสูงขึ้นใฝ่ฝันจะย้ายไปอยู่ในเมือง

1.โลกที่เปลี่ยนแปลง

▲ ชาวมองโกเลียในเป็นชนเผ่าเร่ร่อน พวกเขาอาศัยอยู่ในเต็นท์ที่เรียกว่า กระโจม ซึ่งพวกมันจะย้ายปีละหลายครั้งเพื่อค้นหาทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ ชาวมองโกเลียพึ่งพาสัตว์เป็นทุกอย่าง และเด็กๆ คุ้นเคยกับการขี่ม้าระยะทางหลายไมล์เพื่อไปโรงเรียน คนรุ่นเก่าคุ้นเคยกับฤดูหนาวที่รุนแรงและสภาวะที่รุนแรง อย่างไรก็ตามคนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษามากกว่ามีความฝันที่จะย้ายไปอยู่เมืองต่างๆ

ชาวมองโกเลียในเป็นชนเผ่าเร่ร่อน พวกเขาอาศัยอยู่ในเต็นท์ที่เรียกว่า กระโจม ซึ่งพวกมันจะย้ายปีละหลายครั้งเพื่อค้นหาทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ ชาวมองโกเลียพึ่งพาสัตว์เป็นทุกอย่าง และเด็กๆ คุ้นเคยกับการขี่ม้าระยะทางหลายไมล์เพื่อไปโรงเรียน คนรุ่นเก่าคุ้นเคยกับฤดูหนาวที่รุนแรงและสภาวะที่รุนแรง อย่างไรก็ตามคนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษามากกว่ามีความฝันที่จะย้ายไปอยู่เมืองต่างๆ

Phaewa Thippramuan

My dream is to become a military officer. Besides being my dream, I believe this career helps me build discipline and grow both physically and mentally.

I want to prove to myself that even though I’m a woman, I can be strong and responsible.

And I want to use this opportunity to push myself to grow and never stop improving.

สรุปเนื้อหาหลัก:

* ชีวิตแบบเร่ร่อน (Nomadic Life): ผู้คนในมองโกเลียในมีวิถีชีวิตแบบเร่ร่อน พวกเขาอาศัยอยู่ในเต็นท์ที่เรียกว่า "กระโจม" (yurts) และย้ายถิ่นฐานหลายครั้งต่อปีเพื่อหาทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

* พึ่งพาสัตว์: ชาวมองโกเลียพึ่งพาสัตว์ของพวกเขาในการดำรงชีวิตทุกอย่าง

* การเดินทางด้วยม้า: เด็ก ๆ คุ้นเคยกับการขี่ม้าเป็นระยะทางไกล ๆ เพื่อไปโรงเรียน

* ความแตกต่างระหว่างรุ่น:

* คนรุ่นเก่า: คุ้นเคยกับการเผชิญหน้ากับฤดูหนาวที่รุนแรงและสภาพอากาศที่เลวร้าย

* คนรุ่นใหม่: ผู้ที่มีการศึกษามากกว่า ฝันที่จะย้ายไปอยู่ในเมืองใหญ่

โดยรวมคือ ภาพและข้อความอธิบายวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวมองโกเลียในที่อาศัยอยู่ร่วมกับธรรมชาติและการเลี้ยงสัตว์ แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความปรารถนาของคนรุ่นใหม่ที่ต้องการเปลี่ยนแปลงไปสู่ชีวิตในเมือง

ผู้คนในมองโกเลียในมีวิถีชีวิตแบบเร่ร่อน พวกเขาอาศัยอยู่ในกระโจมที่เรียกว่า "เกอร์" (yurt) ซึ่งพวกเขาจะย้ายที่อยู่หลายครั้งต่อปีเพื่อค้นหาทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ชาวมองโกเลียพึ่งพาสัตว์เลี้ยงของพวกเขาในทุกเรื่อง เด็ก ๆ ก็ชินกับการขี่ม้าเป็นระยะทางไกลเพื่อไปโรงเรียน คนรุ่นเก่าชินกับฤดูหนาวที่โหดร้ายและสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย อย่างไรก็ตาม คนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษามากขึ้นต่างใฝ่ฝันที่จะย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองและชุมชนเ

มือง

ชาวมองโกเลียในเขตมองโกเลียในมีวิถีชีวิตแบบเร่ร่อน พวกเขาอาศัยอยู่ในเต็นท์ที่เรียกว่า yurts ซึ่งจะเคลื่อนย้ายหลายครั้งในแต่ละปีเพื่อหาแหล่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ของพวกเขา ชาวมองโกเลียพึ่งพาสัตว์เลี้ยงในการดำรงชีวิต และเด็ก ๆ ก็ชินกับการขี่ม้าเป็นระยะทางไกลเพื่อไปโรงเรียน คนรุ่นเก่าคุ้นเคยกับฤดูหนาวที่โหดร้ายและสภาพอากาศที่เลวร้าย อย่างไรก็ตาม คนรุ่นใหม่ที่ได้รับการศึกษามากขึ้นใฝ่ฝันที่จะย้ายไปอยู่ในเมือง

My name is Khomrudee Chanthanawong. You can call me Aomsin. I'm studying in grad twelve at Chiangmai Prachanusorn school. I live in Nonghuling village and I live with my family. There are four peoples in my family. There are my grandfather, my grandmother,my mother, my younger sister and me. In the future, I want to be a pharmacist because I want to have a stable career to support my family.

I aspire to be someone who can provide proper and effective care to patients from the very beginning, no matter where I am or what situation I am in. I am also fond of the military nurse uniform as it reflects orderliness, honor, and a sense of proud self-sacrifice.