Hiru hilabetez, liburuaren autoreak, Guy Delislek, hiri honetan  enprasa bateko animatzaileen zuzendari bezala igaroko du. Bere estantzian zehar biziko dituen zailtasunak, hausnarketak, bakardadea, gauak... deskribatuz.

Komiki honetan autoreak humorearen erabiliz, bizi zuen talka kulturala azaltzen du.

Besteetako bat, geroz eta zerbitzari gehiago izan jatetxean geroz eta kalitate altuagoa duela erakusten du. Hotele bateko nagusiak bere txartela ematen dioenean,  nola jaso eta erreakzionatu behar den azaltzen du, bi eskuak erabiliz eta interes handia erakutsiz beti, nahiz eta ez ulertu bertan jartzen duena.

Beste aldetik, propaganda egiterako orduan, era ezberdinak erabiltzen dituzte, inaugurazio baterako, militarrez jantzitako neskak dira notizi hau zabaltzen dutenak. Beste kasu batean, megafonoak erabiltzen ikusten dira baita ere.

Istorioan zehar ikusi dateke, gastronomikoki ohitura ezberdinak dituztela eta Guy-k hauek dastatzeko aprobetxatzen du, txakurra, milurteko arrautzak berdexkak, ahuntz birika, sugearen odola eta besikularen sustantziak probatzen ditu.

Momentu jakin batean, dentistarengana joan beharra dauka eta bertan ikusten duen panorama oso deigarria egiten zaio. Klinikako egoera kaotikoa bezala agertzen da, garbiketa eta ordena mantendu gabe ia.

Horrez gain, Txinako komunez hainbat unetan ere aipatzen ditu. Lanekoetan usai txarra dutela aipatzen du, nahiz eta poliki-poliki ohitu eta ur eta gizonezkoen pixa-lekuen hodien falta komentatzen du. Beste batean, komun kurioso batzuk aurkitzen ditut, non intimitatea ez da hauen ezaugarrietako bat eta iturria dagoen lekuan aldare bat dago, komunei eliz itsura emanez.

Gainera, izaten dituen itzultzaileak ez dira oso hiztunak beraz, honek bere komunikazio aukera murriztu egiten du.

Paradisua eta infernua azaltzerakoan, ez du txinatarren ikuspuntua ulertzen. Gainera hirietatik mugitzea oso zaila egiten da bisadoa behar baitute, beraien bizi baldintzetan eragina izanda.

Horrez gain, bere estantzia bakartia izango zela aurreikusten, proiektu bat aurrera eramatea pentsatzen du. Bere bizipenari buruz eguneroko bat idazten du, beranduago komiki bat sortzeko.

Autoreak lengileen bizilekua eta etxebizitzak ikusteko aukera ematen digu ere, hiriko kanpoaldean kokatzen dira eta bai leiho eta bai ateak barroteak dituztela ohartzen da.

Beste aldetik, emakumezkoak kaleen konpoketaz arduratzen, lan gogorra dela ikusi, “el lado menos gracioso de la liberación de la mujer” komentarioa egiten du.

Canton dezente gustatzen zaio, hiri exotikoa dela esan daiteke. Lanagatik joan arren bertan turismo egiteko aukera izaten du, Shenzhen dagoen negozio girotik ateratzea ondo etortzen zaio.

Hong-Kong berriz, benetan gustatzen zaion hiria da, bertan denetatik lortu daiteke errez eta atzerritarra izateagatik ez du arreta deitzen, gustatzen zaion sentsazio bat. Horrez gain lasai egoteko lekuak ere aurkitzen dira.

Shenzheneko hirian World Windows parke tematikora joaten da Chen-ekin. Bertan munduko monumentu ezberdinak eskala txikian aurkitzen dira. Txinatar batek atzerritarra dela ohartzen da eta bere emaztearekin argazkia ateratzeko eskatzen dio. 

Bere liburuen ikuspuntu ezberdinak azaltzeaz gain, beste autore baten liburua aipatzen du, Vamos a París bertan japoniar batek Parisera joatean sufritzen duen talka kulturala azaltzen du. Hau da, Guy-k sortutako komikia bezalakoa da, baina Ekialdeko kulturatik Mendebaldeko kulturara joanda.

Bere bizipena kontatzeko erabiltzen duen forma, berekin enpatizatzea eragiten du. Baina, gaur egun ez da berdina gertatzen  gure gizartean. Arrazoi desberdinak direla eta, leku ezberdinetako pertsonak edo taldeak ikusten ditugu. Beraien hizkuntza, kultura, ohiturak… ezberdinak izanda. Hala ere, guk ez diegu jaramonik egiten, arreta deitzen digute ez dituztelako gu bezalako ezaugarri fisikoak baina ez diegu languntzik eskaintzen, berbarik egiten… bien artean muga bat jartzen dugu.

Baina, Guy-k esaten duen bezala "supongo que cada pueblo tiene su propio olor a mierda. Eso también forma parte de la cultura", berak nahiz eta garbiketagatik esan, Txinako gobernuak egiten dituen manipulazioak azaltzen ditu. Gaur egun, gure gobernuak egiten dituenak baita ere Beraz, nahiz eta bi kultura oso desberdinak izan, ez gara hain desberdinak.