Το λιμάνι της Αίγινας, που βρίσκεται στην πολη της Αίγινας, είναι στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού. Φτάνοντας εκει θα αντικρίσετε πολλές ταβέρνες και είναι ένα από τα μέρη του νησιού που αξίζει να επισκεφτείτε.

Ο Ναός της Αφαίας ειναι ενας αρχαίος ελληνικός ναός στα .... που ....

Το νησί προσφέρει μια ποικιλία ακτών,από οργανωμένες παραλίες με καταστήματα και ταβέρνες μέχρι πιο απομάκρυσμενα σημεια για ηρεμία. Οι παραλίες της, είναι εντυπωσιακές, με κρυστάλλινα γαλάζοπρασινα νερά. Τα βουνά της δίνουν μοναδικές ευκαιρίες για πεζοπορία, συνδυάζοντας την φύση με τα ιστορικά στοιχεία.

Επιλογος;

Πρόκειται για μία ειδυλλιακή τοποθεσία με πολύ μεγάλη οικολογική αξία. Το φαράγγι αυτό έχει πολύ απότομες κόψεις, είναι βραχώδες και πυκνό φυτεμένο. Η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής είναι τεράστια. Το μέρος αυτό σε καθηλώνει με την ομορφιά του. Πολλοί λένε ότι είναι το Γκραν Κάνυον της Ελλάδας. Λένε ότι είναι το βαθύτερο σε πλάτος φαράγγι του κόσμου. Γύρω- γύρω έχει πολλά χωριουδάκια με πέτρινα σπίτια στα οποία μπορεί κάποιος να μείνει. Του λείπει η αίσθηση του σύγχρονου και του μοντέρνου και γι' αυτό κρατάει όλη την παραδοσιακή του ομορφιά.

Θεωρώ ότι οι πέντε μέρες που πέρασα εκεί δεν ήταν αρκετές για να δω όλες του τις ομορφιές. Είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπάω πάλι κάποια στιγμή για να ξαναδώ όλες αυτές τις ομορφιές, να γαληνέψω και να ξεκουραστώ.

Το Κιόνι είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό κι ένα πολύ ήσυχο μέροςγια διακοπές. Τον χειμώνα έχει λίγους κατοίκους,αλλα το καλοκαίρι περισσότερους. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε μια καταπράσινη πλαγιά. Έχει ένα μικρό λιμάνι που είναι καταφύγιο για ψαρόβαρκες και για σκάφη. Το τοπίο είναι μαγευτικό, αποτελούμενο από ελιές κυπαρίσια και σκίνα.

Στην παραλία ο επισκέπτης απολαμβάνει στις μικρές καφετέριες τον καφέ του, καθώς και τα υπέροχα φαγητά των εστιατορίων, ενώ το βράδυ έχει την δυνατότητα να αγναντέψει τους τρεις ανεμόμυλους που είναι στην είσοδο το λιμανιού.

Όσοι πηγαίνουν εκεί ζουν καθημερινά την περιπέτεια τους. Νιώθεις χαρούμενος και ευτυχισμένος απολαμβάνοντας κάθε στιγμή.Τώρα μου έμειναν μονο οι αναμνησεισ. Σίγουρα όμως θα ξαναπάω.

Το πρώτο πράγμα που αντικρίζει κανείς είναι ένα όμορφο, ξεχωριστό νησί, με λεύκα σπίτια, χρωματιστά μπλε παράθυρα, πολλές μικρές εκκλησίες με γαλάζιους τρούλους, στενά δρομάκια πλακόστρωτα και πάρα πολλούς τουρίστες.

Όπου κι αν βρεθείς στην Μύκονο, βλέπεις μικρά και μεγάλα μαγαζιά κάθε είδους: καφέ, εστιατόρια, μπαράκια, souvenir,και όλα γεμάτα με κόσμο. Ακούς γύρω σου φωνές, γέλια, μουσικές και ήχους από μηχανάκια, που όλα μαζί φτιάχνουν μια εικόνα πανηγυριού. Ακούς όλες τις γλώσσες του πλανήτη και όλα τα είδη μουσικής. Είναι μια τρέλα!!! Αλλά ακόμα και στα απομακρυσμένα μέρη του νησιού και στις παραλίες δεν μπορείς να αποφύγεις τη φασαρία και την πολυκοσμία. Μου αρέσει πολύ η Μύκονος, όμως θα ήθελα να την δω χωρίς τόσους πολλούς τουρίστες.

Η Πορτογαλία βρίσκεται στην νοτιοδυτική Ευρώπη. Βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Ισπανία, ενώ νότια και δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Έχει πληθυσμό 10,530,000 κατοίκους και πρωτεύουσα την Λισαβόνα. Είναι απλωμένη σε λόφους στο σημείο που ο ποταμός Τάγος συναντιέται με τον Ατλαντικό ωκεανό.

Αν και η Πορτογαλία είναι μια μικρή σχετικά χώρα, ωστόσο μετρά πάνω 15 μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, έχει εκπληκτικά μεσαιωνικά κάστρα στις πόλεις και γραφικά χωριά. Επίσης, υπάρχουν εκκλησίες που πραγματικά συγκλονίζουν τον κόσμο με την εσωτερική τους διακόσμηση. Ακόμα, συναντά κανείς εντυπωσιακά εθνικά πάρκα και υπέροχες αμμώδες παραλίες.

Αξίζει να επισκεφτείτε το χρωματιστό εθνικό παλάτι χτισμένο πάνω σε ένα ψηλό λόφο με την ιδιαίτερη εντυπωσιακή αρχιτεκτονική και το κατάφυτο πάρκο του.

Ολόκληρη η πόλη είναι γεμάτη πετρόκτιστα δρομάκια και αν κάποιος θέλει να απολαύσει την πανοραμική θέα μπορεί να ανεβεί στον ψηλότερο λόφο της πόλης.

Ορέστης Κουφός και Απόστολος Γκούβης

Όπως όλα τα βουνά, τον Χειμώνα είναι κάτασπρο. Το χιόνι σκεπάζει κάθε βλάστηση που υπάρχει. Τα έλατα μοιάζουν με γιγάντια άσπρα αγάλματα και τα κλαδιά τους είναι βαριά λόγου του χιονιού που τα καλύπτει. Όλα τα μικρά παιδάκια παίζουν με το αφράτο και απαλό χιόνι που βρίσκεται στο έδαφος. Φτιάχνουν χιονάνθρωπους, ξαπλώνουν κάτω και σχηματίζουν αγγελάκια, παίζουν χιονοπόλεμο και άλλα παιχνίδια στο χιόνι.

Επίσης στο βουνό υπάρχουν δύο μικρά, γραφικά και ξύλινα κτίρια. Το ένα είναι ο χώρος οπού μπορούνε να νοικιάσουνε μπότες και πέδιλα του σκι. Το άλλο είναι το σαλέ, εκεί όπου οι επισκέπτες μπορούν να ξεκουραστούν, να φάνε ή να πιούν κάτι και ό,τι άλλο θέλουν. Παρόλο που υπάρχει πολύς κόσμος συνεχίζει να είναι ένα ήσυχο και γαλήνιο μέρος που πάντα σε ηρεμεί όταν το επισκέπτεσαι.

Όταν βρίσκομαι εκεί ξεφεύγω από την πραγματικότητα. Το μόνο που υπάρχει είναι εγώ και το χιόνι. Πάντα καταφέρνει να με ηρεμεί και να βρίσκει τη γαλήνη που κρύβω μέσα μου.

Στο Παρίσι υπάρχουν πολλά εντυπωσιακά αξιοθέατα ένα από αυτά όμως που ξεχωρίζει είναι ο πύργος του Άιφελ. Πολύς κόσμος θεωρεί πως είναι μόνο ακαλαίσθητα σίδερα, όμως όταν τον δεις από κοντά θα καταλάβεις ότι είναι ένα έργο τέχνης ! Ο κόσμος έχει την δυνατότητα να ανέβει στον πύργο του Άιφελ για να θαυμάσει την πυκνοκατοικημένη πόλη, να γευτεί το νόστιμο γεύμα του από τα εστιατόρια και να πάρει κάποιο αναμνηστικό δώρο. Γύρω του υπάρχει μια μεγάλη έκταση όπου μπορείς να κάτσεις να χαλαρώσεις να διαβάσεις ένα βιβλίο και να αγναντεύσεις το ειδυλλιακό τοπίο.

Κοντά στον πύργο του Άιφελ βρίσκεται ο ειδυλλιακός ποταμός Σηκουάνας όπου μπορείς να κάνεις μια βόλτα γύρω του αλλά και μέσα, με μια μικρή βάρκα ενώ συγχρόνως μπορείς να γευτείς ένα αυθεντικό γαλλικό δείπνο. Το φθινόπωρο τα δέντρα δίπλα από τον Σηκουάνα ξεραίνονται και τα καφέ φύλλα πέφτουν κάνοντας την βόλτα ακόμα πιο μαγευτική.

Το Παρίσι είναι μια μαγευτική πόλη! Από ένα τέτοιο ταξίδι σου μένουν αναμνήσεις, διάφορες εικόνες και όταν έρχεται η ώρα να φύγεις δεν θες. Θέλεις να ξαναπάς και να ξαναδείς τα ίδια μέρη και να ξαναζήσεις όμορφες στιγμές με τους φίλους σου ή την οικογένεια σου. Όλοι θα ήταν ωραίο να έχουν επισκεφτεί αυτή την πόλη!!!

Καθώς διασχίζεις τον δρόμο προς τη Βουνιχώρα διακρίνεις μία ταμπέλα που γράφει <<Μαρτυρικό χωριό ΒΟΥΝΙΧΩΡΑ>>. Μαρτυρικό ονομάζεται γιατί έχει υποστεί μεγάλες καταστροφές από ξένους εισβολείς ή κατακτητές, σε περιόδους πολέμου. Αφορά συχνότερα οικισμούς που έχουν υποστεί μαζικές εκτελέσεις κατοίκων κατά την περίοδο της Κατοχής (1941-1944).

Η Βουνιχώρα είναι ιδανικό μέρος να την επισκεπτείς οποιαδήποτε εποχή, αφού το καλοκαίρι είναι ηλιόλουστα και τα φυτά καταπράσινα ενώ μπορείς να πας για ένα μπάνιο στις καταγάλανες και γραφικές θάλασσες του Γαλαξειδίου. Από την άλλη τον χειμώνα μπορείς να επισκεπτεις τον Παρνασσό που έχει πυκνό χιόνι και καταγάλανο ουρανό. Υπάρχει όμως και ένα μικρό πρόβλημα, (η Βουνιχώρα) παρόλο που είναι ένα πυκνοκατοικημένο ονειρικό χωριό, δεν έχει ξενοδοχεία! Όμως με μεγάλη του χαρά ένας κύριος νοικιάζει μικρά σπιτάκια για να μείνεις δυό-τρεις μέρες!

Παρόλο που η Βουνιχώρα είναι ένα ορεινό χωριο, κατά τη γνώμη μου η καλύτερη εποχή να την επισκεπτείς είναι το καλοκαίρι. Το πρωί ξυπνάς από τα τιτιβίσματα των πουλιών και από τα λαλήματα των κοκόρων, όλα τα παιδιά του χωριού μαζεύονται σε σπίτια και παίζουν, οπότε απολαμβάνεις τη βραχώδη ομορφιά του χωριού (τοπίου). Το μεσημέρι είναι υπερβολικά ήρεμα (όχι τα παιδιά), δεν ακούγεται ψυχή! Ολόκληρο το χωριό τρώει και κοιμάται. Κανείς δεν απολαμβάνει αυτό το πανέμορφο, υπέρλαμπρο τοπίο. Το απόγευμα όσο τα παιδιά παίζουν σ' όλο το χωριό, είναι η καλύτερη στιγμή να απολαύσεις έναν περίπατο σ΄ αυτό το γραφικό μέρος, που είναι πυκνοκατοικημένο, τα φυτά καταπράσινα και ο ήλιος αρχίζει να κρύβεται. Παντού υπάρχουν ανηφόρες, κατηφόρες, κλασικά σπιτακια με άσπρους τοίχους και κόκκινες κεραμιδωτές σκεπές, ο πλάτανος με τα δαντελωτά καλοσχεδιασμένα φύλλα και οι καλοσυνάτες γριούλες που πάνε βόλτα τα κατσικάκια τους. Όλα αυτά δημιουργούν ένα ήρεμο, γαλήνιο και κλασικό τοπίο! Το βράδυ όλοι οι κάτοικοι του χωριού βγαίνουν απ΄τα σπίτια τους και πάνε να απολαύσουν ένα δείπνο στην πλατεία του χωριού.

Όποτε πηγαίνω σ΄αυτό το μέρος ανατριχιάζω με τη σκέψη ότι όλη η οικογένεια του μπαμπά μου μεγάλωσε εκεί. Καλώς ή κακώς εμένα αυτό είναι το χωριό μου και μου αρέσει έτσι ακριβώς όπως είναι. Θέλω να παραμείνει ένα ονειρικό, κλασικό χωριό!

Η Αστυπάλαια είναι ένα αραιοκατοικημένο παραθαλάσσιο νησί το οποίο αδίκως οι ξένοι τουρίστες δεν το προτιμούν πολύ για προορισμό τους, διότι δεν έχει καλή γεωγραφική θέση και βρίσκεται μακριά από το λιμάνι του Πειραιά. Η Αστυπάλαια είναι ένα γαλήνιο και πανέμορφο νησί όπου πηγαίνοντας εκεί παρατηρείς το μικρό λιμάνι της με τα πλοία που έχουν σταθμεύσει. Στο βάθος, υπάρχει μια παραλία όπου στα καταγάλανα νερά της κολυμπούν πολλοί άνθρωποι και στην κιτρινόχρυση άμμο της πολλά παιδιά παίζουν, χτίζουν κάστρα και οι γονείς κάνουν ηλιοθεραπεία έχοντας μια υπέροχη θέα.

Ανεβαίνοντας τη μεγάλη ανηφόρα -που καταλήγει στο κάστρο- μπορείς επισκέπτεσαι τα μικρά μαγαζιά με τοπικά προϊόντα και τουριστικά είδη ή να θαυμάζεις τα μικρά, γραφικά σπίτια, με καλή αισθητική και αρχιτεκτονική επηρεασμένη από τα νησιά των Κυκλάδων αρχιτεκτονική. Στο τέλος της ανηφόρας βρίσκεται το ορεινό μέρος του νησιού όπου βρίσκονται οι οκτώ ανεμόμυλοι που οι κάτοικοι του νησιού τους έχουν μετατρέψει σε μαγαζιά με τουριστικά είδη. Ακολουθώντας ένα μικρό δρομάκι με διάφορες καφετέριες, εστιατόρια και το Δημαρχείο όπου οδηγεί στο διάσημο και πολυσυζητημένο κάστρο της Αστυπάλαιας όπου έχει κλασική μορφή και από πάνω μπορούμε να διακρίνουμε το λιμάνι, μερικές παραλίες και πολλούς επισκέπτες του νησιού να κάνουν βόλτα κατά μήκος του λιμανιού. Η Χώρα της Αστυπάλαιας είναι μία μοναδική εμπειρία και αξίζει να την επισκεφθείτε.

Ας σκεφθούμε λοιπόν όλα τα παραπάνω και ας πούμε πως η η Αστυπάλαια είναι ένα μέρος το οποίο όλοι πρέπει να επισκεφθούμε και να περάσουμε αξέχαστες στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Πρόκειται για ένα κατάφυτο δάσος με βραχώδη βουνά στο οποίο περπατάς ανάμεσα σε ρυάκια και ποτάμια αλλά και πάνω από αρκετά μεγάλες στολισμένες γέφυρες. Το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε γωνιά είναι στολισμένη με φιγούρες ή πινακίδες που είχαν διάφορα λογοπαίγνια πάνω τους. Επίσης έχει δραστηριότητες όπως μπόουλινγκ , κούνιες πάνω από ποτάμια, τροχαλίες, τραμπολίνα, και πολλά άλλα.

Εκτός από όλα αυτά έχει πολλά μονοπάτια που σε οδηγούν στο βουνό για να κάνεις την πεζοπορία σου στο καταπράσινο αυτό δάσος. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις τόσο πιο καθαρό αέρα αναπνέεις και κάθε βήμα είναι μοναδικό. Όταν τελειώσεις στο χωριό της Παύλιανης υπάρχουν ταβερνάκια και καφενεία που μπορείς να επισκεφθείς.

Συνήθως οι αντιδράσεις όλων όσων κάνουνε την βόλτα τους είναι πάντα θετικές. Είναι ένα από εκείνα τα μέρη στα οποία χαλαρώνει η ψυχή σου. Πραγματικά είναι ο πιο γαλήνιος προορισμός που έχω βρεθεί ποτέ! Αν λοιπόν ποτέ βρεθείς στο πάρκο της Παύλιανης μην χάσεις την ευκαιρία και εξερεύνησε αυτό το εκθαμβωτικό μέρος. Άλλωστε για κάποιον λόγο ονομάστηκε έκτος από πάρκο της Παύλιανης και πάρκο αναψυχής!

        Το μέρος που θα πρότεινα για ήρεμες χειμερινές διακοπές είναι η Αμφίκλεια. Είναι ένα όμορφο ορεινό χωριό στους πρόποδες του Παρνασσού και είναι κοντά σε χιονοδρομικό κέντρο.     

    Η Αμφίκλεια είναι ένα γραφικό χωριό. Στο κέντρο της βρίσκεται η μεγάλη πλατεία με τα πλατάνια και υπάρχουν καφετέριες και εστιατόρια όπου είναι το μέρος συνάντησης των κατοίκων του χωριού. Επίσης εκεί υπάρχει το μουσείο Άρτου το οποίο αποτελεί μια ενδιαφέρουσα πρόταση για τους επισκέπτες. Το χωριό έχει πολλά πέτρινα σπίτια παρόμοια μεταξύ τους που του δίνουν μια πιο παραδοσιακή εικόνα. Οι κάτοικοι είναι μόνο 3.000 με αποτέλεσμα να επικρατεί ηρεμία και να μην υπάρχει η φασαρία και η πολλή κίνηση της πόλης. Σε σχέση με μια μεγάλη πόλη έχει καθαρότερο αέρα, νερό και είναι περιτριγυσμένο από τη φύση. Επιπρόσθετα, σε κοντινή απόσταση υπάρχουν πολλά παραδοσιακά χωριά που αξίζει κάποιος να επισκεφτεί, αλλά και το χιονοδρομικό κέντρο Φτερόλακα για τους φίλους του σκι.  Όμως από την άλλη πλευρά έχει λίγα καταστήματα και δεν έχει τόσο καλή ιατρική περίθαλψη.

     Τελειώνοντας, πιστεύω ότι η Αμφίκλεια είναι ιδανική για διακοπές τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι, καθώς είναι ένα πολύ όμορφο και γαλήνιο μέρος.

  Έχει δύο πλευρές ουσιαστικά. Την πλευρά της παραλίας και την πλευρά των σπιτιών και των μαγαζιών, τις οποίες τις χωρίζει ένας δρόμος. Η πλευρά της παραλίας είναι τεράστια με πετρούλες αρχικά και άμμο καθώς ανεβαίνει προς τον δρόμο. Σε αρκετά σημεία έχει ξαπλώστρες μαγαζιών ώστε να μπορεί ο κόσμος να αγοράζει φαγητό. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της είναι άδειο για να μπορεί ο καθένας να κάθεται όπου θέλει, είτε κοντά για να μπαίνει στη θάλασσα γρήγορα, είτε πιο μακριά. Η θάλασσα είναι πανέμορφη με χαλίκια αρχικά ενώ όσο βαθαίνει αρχίζει η άμμος.

 Επανέρχομαι στην άλλη πλευρά, αυτή των σπιτιών και των μαγαζιών. Έχει πολλά όμορφα σπίτια κυρίως μονοκατοικίες με πολλά διαφορετικά χρώματα και μεγάλες αυλές. Τα μαγαζιά είναι κυρίως ταβέρνες και καφετέριες. Είναι πάρα πολλά και κοντά το ένα στο άλλο οπότε δεν δυσκολεύεσαι να βρεις αυτό που σε ενδιαφέρει. Οι κάτοικοι είναι πολύ φιλικοί και εφόσον δεν είναι μεγάλος οικισμός όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους.

 Τα Βατερά είναι ένας ιδανικός τόπος διακοπών για όσους αγαπούν τη θάλασσα, το φαγητό και για όσους ταξιδεύουν με φίλους. Ακόμα και αν δε σας αρέσει κάποιο από αυτά μπορείτε απλώς να χαλαρώσετε στην καταπληκτική παραλία.

Αυτή η πανέμορφη λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων και γύρω γύρω περιβάλλεται από πανέμορφα βουνά και πυκνά δάση. Καθως πλησιάζεις στη λίμνη εκεί το ειδυλλιακό τοπίο σε μαγεύει. Η λίμνη απλώνεται γαλήνια μπροστά σου και σου δημιουργεί μια εικόνα ηρεμίας και αρμονίας.Τα χρώματα των νερών της κατά την διάρκεια της ημέρας αλλάζουν, από το λαμπερό ηλιόλουστο μπλε φτάνει μέχρι και το σκούρο πράσινο τις απογευματινές ώρες.

Ο τόπος αυτός δεν είναι πυκνοκατοικημένος και αυτό τον κάνει να μην είναι πολύβουος. Γυρω από τη λίμνη απλώνονται μικροί γραφικοί οικισμοί.Οι κατοικίες εκεί δεν ακολουθούν το σύγχρονο και μοντέρνο στυλ αλλά κρατάνε το παραδοσιακό.

Το ταξίδι μου στη λίμνη Πλαστήρα δεν ήταν απλά μια επίσκεψη,αλλά μια εκδρομή που θα μου μείνει αξέχαστη.

Μάνος Βογιατζής