Najważniejszym elementem każdego spektaklu było słowo, tekst sztuki oraz gra aktorska (teatr elżbietański to teatr gwiazdorski). Scenografia ograniczała się do minimum, często o miejscu akcji informowała po prostu tabliczka z napisem, gdzie się obecnie rzecz toczy. Publiczność musiała więc liczyć na swoją wyobraźnię. Za to kostiumy odznaczały się przepychem i zawsze pochodziły z epoki elżbietańskiej, niezależnie od tego, gdzie toczyła się akcja (np. „Juliusz Cezar”).

Aktorzy nawiązywali bliski kontakt z publicznością, często zwracając się do niej bezpośrednio tak, jakby widzowie brali czynny udział w spektaklu. Publiczność chętnie włączała się do przedstawienia, żywiołowo manifestując swoje emocje. Jeśli spektakl się podobał - klaskano, wiwatowano, śmiano się głośno, jeśli jednak nie wzbudzał zachwytu, bez wstydu tupano, gwizdano, a nawet rzucano w aktorów kamieniami.

Aktorami byli wyłącznie mężczyźni, role kobiece powierzano młodym chłopcom. Zawód aktora powszechnie nie cieszył się poważaniem, choć wybitne jednostki zdobywały szeroką sławę i pokaźne dochody. Sam teatr był przez Kościół potępiany jako niemoralna rozrywka. Do jego upadku doprowadzili purytanie w 1642 roku.

Sztuki teatralne powstawały z myślą o gustach szerokiej publiczności, dlatego musiały wciągać ciekawą fabułą, zawiłymi wątkami, nagłymi zwrotami akcji i niezwykłymi tajemnicami. Jednocześnie miały uczyć, wzruszać, bawić i budzić grozę. Wiele w nich okrucieństwa i śmierci, ale też humoru i kwestii moralizatorskich.

Teatr nie był tanią rozrywką. Przedstawienia rozpoczynano na ogół wczesnym popołudniem, by wykorzystać dzienne światło.
 
Tu możesz poczytać więcej na ten temat:

 https://www.sutori.com/story/teatr-elzbietanski--Gx2LbRuqWd5YAsin1W6aX9eM


The Theatre – był pierwszym obiektem z przeznaczeniem wyłącznie na potrzeby teatru. Budynek powstał w 1576roku na planie wielokąta z trzema audytoriami w dzielnicy Borough of Hackney. Niestety, został rozebrany , ale jego cząstka tkwi w poźniej wybudowanym THE GLOBE :) Niedługo potem, w tej samej dzielnicy co The Theatre, powstał The Curtain. Sztuki były wystawiane w latach  1577-1622. Następnie The Rose i całkiem niedawno zrekonstruowany The Globe ( 1997). W każdym z  nich Szekspir wystawiał swoje sztuki. 

Kształt okręgu. Ilość miejsc – 3000 (w  tym stojące i siedzące – te ułożone w trzy rzędy).  Scena liczyła 12×8 metrów. Dach, kryty strzechą, był wsparty na kolumnach drewnianych. Sufit malowano, tak aby przypominał niebo. Natomiast na dachu…znajdował się olbrzymi posąg Herkulesa trzymającego na swoich barkach kulę ziemską. Co nad wejsciem? NAPIS!  “Totus mundus agit histrionem” – czyli ” cały świat gra jakąś rolę”.

Budynek spłonął w 1613 wskutek pożaru – tzw. “wypadek przy pracy” , podczas wystawianej sztuki , wskutek wystrzału z  działa. Po roku odbudowany 1642 zamkniety i później rozebrany. Zobaczcie jednak jak wygląda jego rekonstrukcja.