https://padlet.com/62060022/eimre4aodggdya4i บทละครที่แสดงถึงช่วงเวลาที่ยากลำบาก อะไรก็ได้ ขอแค่แสดง หรือถ่ายถอดและเรียบเรียงออกมา ให้อยู่ในรูปแบบตัวหนังสือ ไม่มีถูกผิด "ชีวิตคือบทละครเรื่องหนึ่ง" en-us 2022-12-29 01:48:25 UTC 2023-08-08 03:11:06 UTC hello@padlet.com https://padlet.net/icons/png/1f3a5.png 62060022 https://padlet.com/62060022/eimre4aodggdya4i/wish/2430101548 คิรี : มันเกิดอะไรขึ้น
เรย์โอ : มันเริ่มจากความเครียดหน่ะ ความเครียดทำให้ได้ทุกอย่างนะรู้มั๊ย จากความกดดัน บีบบังคับ ตัดสิน มันเหมือนไฟที่ลามทุ่ง แปรเปลี่ยนจากอารมณ์หนึ่งสู่อีกอารมณ์หนึ่ง ที่แทบไม่รู้จักหรือควบคุมได้
คิรี : แล้ว?
เรย์โอ : มันทำลายทุกอย่าง แม้แต่ตัวฉันเอง
คิรี : ตัวเธองั้นเหรอ?
เรย์โอ : ใช่ เพียงชั่วพริบตา ฉันเหมือนคนที่แตกสลาย ไม่เหลือสิ่งที่ถูกสร้างมาทั้งชีวิต

คิรี : แตกสลายได้ ก็ไม่อาจต่อกลับได้ ได้แต่สร้างใหม่ได้นะรู้มั๊ย?
เรย์โอ : สิ่งที่สร้างขึ้นมาใหม่นี่แหละที่ฉันกลัว ฉันกลัวว่ามันจะยิ่งแย่ไปกว่าเดิม เพราะสุดท้ายเราก็นำสิ่งเก่ามาเป็นพื้นฐานในการสร้างใหม่และต่อเติมขึ้นมาอยู่ดี
คิรี : แล้วทำไม ไม่บอกพวกเขาหล่ะ ว่าปัญหามันคืออะไร?
เรย์โอ : พูดไปแล้วใครจะเชื่อหล่ะ สำหรับเขาแล้ว ปัญหาที่เราเผชิญอยู่คงจะเป็นเรื่องขี้ประติ๋วสำหรับเขา แต่สำหรับเรามันเหมือนกับโลกทั้งโลกที่ฉันเคยเผชิญมาทล่มลงมา ไม่เหลือชิ้นดี

คิรี : เท่าที่ฟังมา เหมือนว่านายจะเป็นคนที่ปรับตัวกับอะไรช้านะ
เรย์โอ : ใช่ ใช่แล้ว เพราะฉะนั้น ฉันถึงทำทุกวิธีทางเพื่อให้ได้มีพื้นที่ให้หายใจ ซักนิดก็ยังดี แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจ เขาไม่ให้เลยซักนิด
คิรี : ไม่เลยเหรอ?
เรย์โอ : ไม่ให้เลยซักนิด
คิรี : ไม่มีซักนิดเลยเหรอ?
เรย์โอ : ฉันจะขอซัก 20-30 นาที เขายังไม่ให้ฉันเลย

คิรี : นายคงจะเครียดมากเลยซินะ ฉันพอจะเข้าใจแล้ว สำหรับคนที่มีโลกส่วนตัวสูงส่วนใหญ่ก็มีปัญหาคล้ายๆกัน คือไม่มีคนเข้าใจเลย
เรย์โอ : ใช่ ไม่มีใครเข้าใจ แล้วพวกเขาก็พร้อมเหลือเกินที่จะตัดสินคนที่แตกต่างไปจากพวกเขา 
รู้มั้ย ตอนนี้ฉันเหมือนคนที่ถูกจับไปตรึงอยู่บนไม้กางเขน ถูกผู้คนประชาทัณฑ์ ถูกกล่าวหาว่าเป็น'คนบาป' 

คิรี : แล้วนายไม่คิดจะปกป้องตนเองหน่อยเหรอ?
เรย์โอ : ปกป้องอะไร? ไม่มีใครเชื่อฉันหรอก พวกเขามักจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาอยากจะเชื่อ อยากจะเห็น อยากจะได้ยิน อยากจะตัดสิน ฉันในตอนนี้ทำได้เพียงแค่เป็นแพะรับบาป ยังไงฉันก็เลวในสายตาของพวกเขาอยู่แล้ว!
คิรี : แล้วทำไม นายถึงต้องทน? ทำไมถึงยอม?
เรย์โอ : เพราะฉันไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรอีกต่อไปแล้ว บางที่ ฉันอาจจะเป็นคนบาปในแบบที่พวกเขาคาดหวัง หรือตัดสินให้เป็นก็ได้ ฉันไม่รู้อีกต่อไปแล้ว

เรย์โอ : ตอนนี้ฉันเหมือนได้รู้แจ้งถึงบางอย่างแล้ว 
คิรี : เรื่องอะไร?
เรย์โอ : ไม่มีใครเป็น เซฟโซนให้ฉันได้เลย ไม่มีเลย นอกจากนาย คิรี
คิรี : ฉันควรจะดีใจมั๊ย?
เรย์โอ : อาจจะไม่ เพราะยังไงนายก็คือฉันอยู่ดี
คิรี : เยี่ยมไปเลย แล้วจากนี้จะเอายังไงต่อ?
เรย์โอ : ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรเลย เพราะพึ่งแตกสลายไป สร้างใหม่ก็คงจะอีกนาน ได้แต่คาดหวังว่าพายุแห่งอารมณ์ในตัวฉันจะยังไม่พัดกระหน่ำในช่วงนี้มากนัก
คิรี : ฉันจะภาวนาให้นายสมหวังนะ ]]> 2022-12-29 01:59:07 UTC https://padlet.com/62060022/eimre4aodggdya4i/wish/2430101548